บทที่๖ ท้อง

สองขีด

ทำไมถึงท้องได้ในเมื่อฉันก็กินยาคุมฉุกเฉินแล้ว เทอมหน้าฉันเพิ่งจะขึ้นปีสองเองนะ ทำยังไงดี ถ้าพ่อรู้พ่อต้องเสียใจมากแน่ๆ ฉันเป็นลูกสาวคนเดียว เขาอุตส่าห์ตั้งใจเลี้ยงฉันมาอย่างดี

ฉันช็อกมากแม้ว่าจะเตรียมใจมาแล้ว พอท้องเข้าจริงๆฉันก็ทำอะไรแทบไม่ถูก แม้แต่น้ำตาก็ไม่หยดลงมาด้วยซ้ำ อย่างแรกที่อิงดาวทำคือโทรหาเพื่อนรักเพียงคนเดียวของเธอที่กำลังทำพาร์ทไทม์อยู่ ไม่นานแนนก็มาถึงห้อง ฉันเล่าทุกอย่างให้เพื่อนสนิทฟัง เสียงเป็นเอกฉันท์ว่าเรื่องนี้คงต้องรีบบอกกับอ้ายไทร์

อิงดาวนัดกินข้าวกับไทร์ตามปกติ แต่เธอบอกเขาแล้วว่าวันนี้มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย เธอมั่นใจว่ายังไงอ้ายไทร์ก็ต้องรับผิดชอบเธออยู่แล้ว ความจริงแล้วหลังจากเรื่องวันนั้นเขาก็ถามฉันว่าแล้วเรื่องของเราจะเอายังไงต่อ แต่ฉันบอกเขาว่าให้ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเพราะว่าฉันเมา

หลังจากนั้นทุกอย่างมันไม่ได้มีความสุขแบบที่ฉันคิด ฉันรักเขามากและคงมีความสุขถ้าเราได้รักกัน แต่ว่าพอฉันเห็นหน้าเขาแล้ว กลับรู้สึกว่าฉันมันก็แค่ผู้หญิงเห็นแก่ตัว ถ้าเขาต้องมาคบมารับผิดชอบฉันเพราะว่าเรามีอะไรกันฉันคิดว่ามันเห็นแก่ตัวเกินไป ฉันทำแบบนั้นกับเขาไม่ลง บางทีตอนนี้เขาอาจจะรักผู้หญิงคนอื่นอยู่ก็ได้ และฉันไม่กล้าพอที่จะเอ่ยถาม เพราะฉันไม่เข้มแข็งพอที่จะรับได้ ถ้าเขาตอบว่าเขารักคนอื่นอยู่

ข้อความ

(อิงดาว เดี๋ยวมากับธันวานะ มันผ่านคอนโดอิงดาวพอดี พี่ติดธุระนิดหน่อย ไว้เจอกันที่ร้านนะ)

(ค่ะ)

ไม่นานมากพี่ธันวาก็มาถึง ฉันไม่ได้เกร็งอะไรเพราะพี่ธันวาใจดี ฉันสนิทกับเขาที่สุดในกลุ่มของอ้ายไทร์ เขาถือว่าหน้าตาดี แต่ก็น้อยกว่าอ้ายไทร์ เรียนเก่งด้วย แต่ก็น้อยกว่าอ้ายไทร์อีกอยู่ดี อ้ายไทร์ถือว่าเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบที่สุดในใจของฉันแล้ว

“เอ้อ อิงดาวรู้ยัง ไอ้ไทร์มันได้ทุนไปต่อป.โท ที่อเมริกาด้วยนะ โคตรเก่ง พี่ยอมแพ้มันละ สู้ไม่ไหวจริงๆ”

“พี่ไทร์อยากต่อป.โท เหรอคะ”

“อยากอยู่แล้ว ไทร์โคตรขยัน ทั้งเรียน ทั้งทำงาน มันมีเงินเก็บโคตรเยอะ แต่ก็ไม่ได้ใช้ชีวิตติดหรู วัน ๆ มันศึกษาแต่การพัฒนาตัวเอง บอกแต่ว่าอยากเปลี่ยนชีวิต เหมือนชีวิตวัยเด็กมันจะไม่ดีเท่าไหร่ แต่มันเป็นไอดอลพี่เลยว่ะ โคตรหล่อ โคตรเก่ง”

“นั่นสิคะ เก่งมาก” เจ้าของผมสีน้ำตาลอ่อนก้มหน้า น้ำสีใสหยดออกมาจนได้ทั้งที่อุตส่าห์กลั้นไว้แล้วแท้ ๆ

ฉันตัดสินใจได้แล้ว ตัดสินใจได้แล้วจริงๆ...

“ร้องไห้เหรอ อิงดาวเป็นอะไรหรือเปล่า”

“เปล่าค่ะ หนูดีใจกับพี่ไทร์เฉย ๆ อิงดาวภูมิใจในตัวพี่ไทร์มาก ๆ”

“น้องอิงดาวนี่ดูรักไทร์มันมากเลยนะ รักเหมือนพี่ชายแท้ ๆ ”

“อึก..รักมากเลยค่ะ รักรองจากพ่อของอิงดาวเลย อึก เราเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆ ตอนที่แม่อิงดาวเสียไป อิงดาวรู้สึกเหมือนโลกมันพังทลาย แต่ก็ดีขึ้นได้เพราะพี่ไทร์คอยถาม คอยโทรมาคุยด้วย ทำให้อิงดาวหัวเราะ อึก ขนาดว่าเราเรียนคนละที่เพราะพี่ไทร์อายุเยอะกว่าอิงดาวสามปี แต่ก็ยังเป็นห่วงความรู้สึกอิงดาวอยู่ตลอด อิงดาวรักพี่ไทร์มาก ๆ เลยค่ะพี่ธันวา”

กลายเป็นว่าธันวาต้องนั่งปลอบคนในรถที่ร้องไห้หนักขึ้นเรื่อย ๆ อิงดาวให้ธันวาจอดรถข้างทางสักพักด้วยเพราะเธอหยุดร้องไม่ได้ จนไทร์โทรมาตาม และเราตกกันว่าเรื่องนี้จะเป็นความลับ

“เอ้อ พี่ลืมเลย ไอ้ไทร์ไม่ให้พี่บอกเรื่องนี้กับอิงดาว ปากพล่อยจนได้ พี่ลืมจริง ๆ ถ้ามันบอกอิงดาว อิงดาวช่วยแกล้งดีใจแบบเนียน ๆ ด้วยนะ”

“ค่ะ จะเล่นให้เนียนเลย”

ฉันทำทุกอย่างเหมือนปกติ มาถึงอ้ายไทร์ก็สั่งของโปรดรอฉันหมดแล้ว เขาคิ้วขมวดนิดหน่อย คงเพราะว่าฉันมาช้า แล้วอ้ายไทร์ก็ไม่ค่อยชอบตอนที่ฉันสนิทสนมกับพี่ธันวามากเกินไป

“มาช้าขนาดนี้แวะไปไหนกันเหรอ”

“แค่แวะเข้าห้องน้ำค่ะ อิงดาวท้องเสีย”

“กินเร็ว กับข้าวจะเย็นหมดแล้ว” อ้ายไทร์ตักกับข้าวใส่จานฉันแบบทุกครั้ง ฉันเองก็ตักให้เขาเหมือนกัน ฉันนั่งก้มหน้ากินไม่พูดไม่จา เพราะไม่รู้ว่าจะเอาเรื่องอะไรมาพูดกับเขาต่างหาก เรื่องที่ฉันเตรียมมาจะบอก ฉันได้ตัดสินใจไปแล้วว่าจะไม่บอกเขาเด็ดขาด

“ไหนมีเรื่องสำคัญจะคุย กินจะหมดอยู่แล้วไม่คุยกับพี่สักคำ”

“อ้อ คือว่า ประจำเดือนอิงดาวมาแล้วนะคะ อิงดาวไม่ท้องค่ะ”

“ถึงอย่างนั้นก็ต้องลองตรวจดูนะ ประจำเดือนไม่มาตั้งสองเดือน มันอาจจะเป็นเลือดล้างหน้าเด็กก็ได้”

“แหม ทำไมคะอยากมีลูกแล้วหรือไง แล้วถ้าตรวจแล้วท้องขึ้นมาจริง ๆ พี่ไทร์จะทำยังไงคะ”

“ท้องก็เลี้ยงลูกไง ไม่เห็นยาก พี่เรียนจบแล้วนะ มีเงินเยอะด้วย” เขาเอามือตบกระเป๋าเบาๆ มันทำให้ฉันอดยิ้มไม่ได้

“ไม่ได้ท้องค่ะ อิงดาวตรวจซ้ำแล้ว”

“งั้นเหรอ เอาขนมหวานเพิ่มไหม เดี๋ยวพี่สั่งให้”

“เอาเหมือนเดิมค่ะ”

“เอ้อ พี่มีอะไรจะบอก พี่ได้ทุนต่อป.โท ที่อเมริกาด้วยนะ อ้ายเก่งบ่”

“จริงเหรอ อ้ายไทร์เก่งมาก ดีใจด้วยนะคะ” ดีใจด้วยจริง ๆนะ เขาเป็นคนเก่งและมีความพยายามแค่ไหนเธอรู้ดีที่สุด เพราะแบบนี้ไงอิงดาวถึงรักพี่

“เราเจอกันอีกทีอ้ายคงรวยร้อยล้าน ส่วนอิงดาวก็คงเปิดคลินิกแถวบ้านตามที่ฝันไว้”

“อ้ายไทร์ เราจะได้เจอกันอีกใช่ไหม” คนตัวเล็กก้มหน้าถาม

“เจอสิ สักวันต้องเจอกันอยู่แล้ว บั้นปลายอ้ายคิดว่าจะกลับไปอยู่บ้านนอกบ้านเรานะ”

“ค่ะ โชคดีนะคะ”

ฉันคิดว่า ฉันตัดสินใจถูกแล้ว และต่อให้ย้อนเวลากลับไป ฉันก็จะทำทุกอย่างแบบเดิม ฉันตัดสินใจที่จะเลี้ยงเด็กในท้อง ลูกของฉันกับคนรักของฉัน แม้ว่าจะเป็นรักข้างเดียวก็ไม่เป็นไร ฉันกลับไปคลอดและเลี้ยงต้นกล้าที่บ้าน แนนเองก็ตามฉันมาบ้านนอกเพื่อที่จะเลี้ยงลูก ฉันไม่ได้อยากให้แนนทิ้งทุกอย่างเพื่อมากับฉัน แต่แนนก็ยืนยันที่จะทำแบบนี้และบอกว่าตัวเองไม่ชอบการเรียนสักนิดและฉันรู้ว่าเธอโกหก เราเลยเปิดร้านขนมหวานด้วยกัน

ใครบอกว่าฉันไม่มีความสุข ตั้งแต่ฉันคลอดต้นกล้ามา ฉันมีความสุขมาก ๆ และฉันได้รู้จักความรักที่ยิ่งใหญ่ และความรักที่ไม่มีข้อแม้ ฉันรักเขายิ่งกว่าอ้ายไทร์เสียอีก ไม่สิ รักเขายิ่งกว่าตัวฉันเองด้วยซ้ำ ฉันไม่สนขี้ปากคำนินทาใครที่ด่าว่าฉัน แต่ฉันเจ็บทุกครั้งที่ทำให้พ่ออับอาย ทำตามความฝันไม่ได้ เป็นลูกที่ทำให้พ่อภูมิใจไม่ได้ แม้ว่าพ่อจะบอกว่าไม่เป็นอะไรก็ตาม แต่มันคงจะฝังอยู่ในใจฉันตลอดไป ว่าฉันเป็นลูกที่ทำอะไรเพื่อพ่อไม่ได้สักอย่าง