Masukย้อนกลับไปเมื่อสองเดือนก่อน...“ท๊อป วันนี้เลิกงานแล้ว อย่าลืมเอารถคุณนาวาไปส่งให้เค้านะ”“พี่ก็ขับไปเองสิครับ เดี๋ยวผมขับมอเตอร์ไซค์ตามไปรับ” ท็อปเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ขณะมองแฟนสาวที่กำลังจะก้าวขาขึ้นมาซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ออกไปทำงาน“พี่ขับไม่ค่อยเก่งน่ะสิ ยิ่งรู้ราคาแล้วไม่กล้าแตะเลย กลัวเอาของเขาไปชนแล้วไม่มีปัญญาจ่าย” ปารีณาถอนหายใจยาวขณะที่ใช้เต้านมอวบเต่งตึงบดเบียดกับแผ่นหลังกว้างของท็อปขณะก้าวขึ้นมอเตอร์ไชค์ของแฟนหนุ่ม“ไปด้วยกันแล้วจะกลับยังไงล่ะพี่”“ก็นั่งแท็กซี่กลับ ไม่กี่บาทหรอก”“แล้วคุณนาวานี่เขาจะกลับเมื่อไหร่เหรอพี่ เห็นไปเมืองนอกตั้งนานแล้ว”“พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน หลังจากที่เค้าส่งโลเคชั่นให้พี่ พี่ก็ติดต่อเค้าไม่ได้อีกเลย” ปารีณายื่นหน้ามาบอกแฟนหนุ่มที่กำลังคร่อมมอเตอร์ไชค์ เตรียมตัวจะออกไปทำงานด้วยกันตกเย็นหลังเลิกงานท็อปก็เป็นคนรับหน้าที่ขับรถหรูคันนั้นมาส่งจนถึงจุดหมายตามที่จีพีเอสบนมือถือบอกไว้ เมื่อรถจอดสนิทที่หน้าบ้านพักหลังใหญ่สไตล์โมเดิร์นย่านชานเมือง เด็กเหลียวมองรอบๆ ด้วยความตะลึก บ้านหลังใหญ่โตตรงหน้าดูเงียบสงบราวกับบ้านของผู้มีอิทธิพล“พี่นา!... ใช่บ้านหลั
“แรง ๆ สิโทนี่ แกมีแรงแค่นี้หรือวะ แกต้องทำให้เมียฉันหายร่านเซ่!” แซมบอกเพื่อนก่อนจะกระชากร่างอันบอบบางของปณิสรามานั่งโยกตัวบนท่อนเนื้อของเขาเมื่อโทนี่นั้นทำไม่ได้อย่างที่เขาต้องการในขณะที่โทนี่เข้ามาช่วยบีบคลึงและดูดกลืนเต้านมของปณิสรา ก่อนจะใช้แท่งรักมาตีแรง ๆ ที่หัวนมของเธอ หญิงสาวจำใจใช้สองมือสั่นเทาบีบเต้านมขนาดมหึมาของตนเข้าหากันแน่นเพื่อให้โทนี่สอดใส่แท่งรักเข้ามา สุดท้ายโทนี่ก็บังคับให้เธอใช้ปาก ปณิสรายอมอ้าปากอมครอบแท่งรักขนาดใหญ่ของโทนี่เข้าไปลึกจนสุดคอหอย“สุดยอดเพื่อน! ฉันขอเย็ดเมียแกบ้างสิวะ” โทนี่คำรามลั่นพลางอัดสะโพกสวนเข้าใส่ปากเธออย่างเมามันผู้กำกับและทีมงานต่างเคลิบเคลิ้มไปกับลีลาอันดุเดือดเร่าร้อนจนลืมสั่งคัต แซมเร่งจังหวะกระแทกสะโพกถี่กระชั้นขึ้นเรื่อย ๆ จนปณิสราตาปรือปรอย ลมหายใจขาดห้วง และครวญครางออกมาอย่างน่าเวทนา“ฉัน... ฉันจะไม่ไหวแล้ว... จะขาดใจแล้ว... โอ๊ยยย!”ทันใดนั้น แซมก็จับภรรยาพลิกคว่ำในท่าด็อกกี้ กระแทกย้ำ ๆ จนปณิสราตัวกระตุกสั่น ฟุบหน้าลงกับหมอนด้วยความอ่อนแรง แซมปลดปล่อยความใคร่ฉีดน้ำรักอุ่นร้อนเข้าสู่ภายในจนหมดสิ้น ก่อนจะส่งสัญญาณให้โทนี่เข้ามารั
วันต่อมา ผู้กำกับสั่งให้ปณิสราเข้าฉากร่วมกับสองนักแสดงหนุ่ม แซมและโทนี่ เมื่อทีมงานทุกฝ่ายส่งสัญญาณว่าฉากและไฟพร้อม เสียงเฉียบขาดอันเป็นเอกลักษณ์ของผู้กำกับก็ดังผ่านอินเตอร์คอมทันที“ภรรยาขัดดอก ซีนหนึ่ง เทคหนึ่ง... แอ็คชั่น!”ในฉากแซมนักแสดงชายผู้รับบทเป็นสามี นั่งเอนกายจิบไวน์พลางพูดคุยกับปณิสราอยู่บนโซฟา จังหวะนั้นเอง โทนี่ที่รับบทเป็นเพื่อนสนิทก็เปิดประตูเข้ามาเยี่ยมเยียนและเอ่ยปากขอพักอาศัยด้วย ทันทีที่แซมแนะนำภรรยาให้รู้จัก สายตาของโทนี่ก็กวาดมองเรือนร่างอวบอัดของปณิสราอย่างไม่ปิดบังความกระหาย โดยเฉพาะทรวงอกอวบอิ่มและต้นขาขาวนวลชวนมองจนกระทั่งถึงฉากตอนเย็น แซมและโทนี่นั่งดื่มเหล้าและสนทนากันไปตามบท จนกระทั่งผู้กำกับส่งสัญญาณคิว แซมจึงแกล้งฟุบหลับคาโซฟาด้วยความเมามาย“คัต! ย้ายมุมกล้อง... เจาะมุมกว้างและเซตกล้องแฮนด์เฮลด์ (Handheld) เตรียมถ่ายฉากลองเทค (Long Take)... แอ็คชั่น!”แซมปรือตาขึ้นมองเพื่อนสนิทด้วยท่าทีสะลึมสะลือ ภาพตรงหน้าคือโทนี่กำลังใช้กำลังปลุกปล้ำและขืนใจภรรยาของเขาปณิสราพยายามดิ้นรนต่อสู้สุดชีวิตพลางส่งเสียงร้องให้สามีช่วย แต่แซมในบทกลับไร้สิ้นเรี่ยวแรง ทำได้เพ
ปณิสราที่ร้าวระบมไปทั่วร่างจากการถูกย่ำยีอย่างหนักหน่วง เธอยืนหอบหายใจรวยรินพิงผนังอยู่หน้าห้องพักด้วยความอ่อนล้า ศีรษะของเธอมึนงงจากฤทธิ์แอลกอฮอล์และสารกระตุ้นที่ยังคงตกค้างในกระแสเลือด ทันใดนั้น... เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มชายชาวต่างชาติสามคนก็เดินตรงเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้าเธอหนึ่งในนั้นเป็นชายผิวขาวรูปร่างสูงใหญ่ เขาหยุดมองเธอในสภาพสะบักสะบอมด้วยแววตาหื่นกระหาย ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นเป็นภาษาอังกฤษด้วยน้ำเสียงติดตลก“เฮ้!!...เธอ นี่พวกเค้าปาร์ตี้กันเสร็จแล้วเหรอ” ปณิสราพยักหน้ารับด้วยความเหนื่อยอ่อนและไร้เรี่ยวแรง ดวงตาคู่งามเต็มไปด้วยความหวาดผวาที่ซ่อนไว้ไม่มิด คิดในใจว่านี่มันหนีเสือปะจระเข้ชัด ๆ“ค่ะ... เสร็จแล้วค่ะ” ตอบคำถามเสร็จเธอก็ทำท่าจะเดินหนี แต่ชายชาวต่างชาติอีกคนที่ยืนอยู่ด้านหลังก็ส่งเสียงหัวเราะหึๆ ในลำคอด้วยความถูกใจ ก่อนที่มันจะพุ่งเข้ามาสวมกอดรัดร่างอันบอบบางของปณิสราจากด้านหลังทันที ในขณะที่ชายผิวสีอีกคนที่ยืนประกบอยู่ใกล้ๆ ก็ไม่รอช้า ต่างพากันกรูเข้ามาใช้มือหยาบโลนกอบกุมเคล้นคลึงหน้าอกอวบอิ่มอย่างถือวิสาสะ“โอ้โห!!!... สาวน้อย หุ่นเธอนี่มันเซ็กซี่สุดๆ ไปเลยว่ะ”“ฮ่าๆ
“ตอนที่เราเข้าฉากกันเมื่อกี้ ฉันทำแรงไปหน่อย เธอโกรธฉันหรือเปล่า”“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันเข้าใจว่าเป็นงาน” เธอตอบก่อนจะนิ่งไปชั่วครู่แล้วเอ่ยถามด้วยความสงสัยที่ค้างคาใจมานาน“ว่าแต่... ตอนที่หนังทำเสร็จ เขาจะช่วยเบลอการสอดใส่ให้เราใช่ไหมคะ” แซมได้ยินคำถามก็หัวเราะร่าในลำคอทันทีก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ“ไม่มีทางหรอก เพราะนี่มันคือหนังโป๊เถื่อนใต้ดิน หนังพวกนี้ไม่มีการเซ็นเซอร์หรอก” เขายิ้มเยาะเมื่อเห็นสีหน้าตื่นตระหนกของหญิงสาว ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปกระซิบด้วยน้ำเสียงจริงจัง“แต่เธอก็ไม่ต้องเครียดไปหรอก... ถ้าเธอตั้งใจถ่ายไปเรื่อยๆ อีกหน่อยพอมีชื่อเสียงโด่งดัง เป็นที่ต้องการของตลาด เธอก็จะมีโอกาสได้ก้าวขึ้นไปทำงานในสตูดิโอถ่ายหนังเอวีแนวหน้าของญี่ปุ่นเองแหละ ที่นั่นน่ะของจริง ถูกกฎหมาย และเขาจะทำการเบลออวัยวะเพศให้เธอทุกฉากอย่างแน่นอน”คำบอกเล่าของแซมเปรียบเสมือนดาบสองคม ด้านหนึ่งคือความจริงว่าเธอกำลังอยู่ในอำนาจของโลกใต้ดิน แต่อีกด้านหนึ่งมันกลับกลายเป็นแรงผลักดันอันมืดบอดที่ทำให้ปณิสราเริ่มคิดถึงเส้นทางแห่งชื่อเสียง เงินทอง และการยอมรับ... แม้ว่ามันจะต้องแลกมาด้วยศักดิ์ศรีทั้งชีวิตของเธอก็ตาม
มือหนาทั้งสองข้างคว้าหมับเข้าที่แผ่นหลังเนียนและบั้นท้ายงอนงาม กระชากร่างเปลือยเปล่าของเธอเข้าหาตัวจนแผ่นอกอวบอิ่มคู่สวยเบียดเสียดแนบชิดไปกับแผงอกแกร่งที่ร้อนระอุ เขาไม่เคยต้องอดทนกับนักแสดงคนไหนจนปล่อยให้ความต้องการพุ่งสูงขนาดนี้ ผู้กำกับครางคำรามในลำคออย่างเสียไม่ได้ความแข็งขึงที่กึ่งกลางกายบดเบียดกับหน้าขาของหญิงสาวจนเกิดความเสียวซ่าน เขาซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นและลาดไหล่ขาวเนียน ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาที่รดรินผิวทำเอาข้าวฟ่างสั่นสะท้าน เธอหลับตาลงรับรสสวาทที่อาบไปด้วยการข่มขู่เมื่อริมฝีปากหนาบดเบียดลงมาอีกครั้ง แรงอารมณ์มหาศาลก็ถาโถมเข้าใส่ร่างบางจนข้าวฟ่างแทบจะสำลักความเสียวซ่าน ผู้กำกับคนนี้ไม่ใช่ชายสูงวัยที่จะมานอนแผ่หลาแล้วให้เธอขึ้นโยกเหมือนเช่นเอฟซีแก่ๆ บางคน แต่เขาคือเสือเฒ่าผู้หิวโหย ร่างสูงใหญ่พลิกกายขึ้นทาบทับเรือนร่างขาวโพลนที่นอนทอดกายยั่วยวนอยู่เบื้องล่าง แสงไฟสลัวขับเน้นส่วนโค้งเว้าของหญิงสาวให้ดูเย้ายวน“อดทนหน่อยนะ แล้วฉันจะทำให้เธอดัง มีเงินมีทองใช้ไม่ขาดมือ” เขาบอกด้วยเสียงกระเส่า ซึ่งเธอก็พอจะแปลความหมายได้บ้างไม่ได้บ้าง ขณะที่ใบหน้าครึ้มหนวดซุกไซ้เข้าหาซอ
หลังจากวางโทรศัพท์ ความเงียบสงัดภายในห้องนอนก็พาให้ใจลอยไปถึงแฟนหนุ่มผู้ล่วงลับ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเต็มไปด้วยรอยยิ้มและอ้อมกอดที่เคยอบอุ่น พลันเลือนหายไปพร้อมกับอุบัติเหตุอันน่าสะพรึงกลัวในคืนวันนั้น หยาดน้ำตาอุ่นๆ ไหลรินอาบแก้มเนียน เธอไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะจากไปเร็วขนาดนี้ ทิ้งให้เธอต้องเผชิญกับโล
คำพูดของแม่ราวกับน้ำกรดที่สาดซัดลงบนบาดแผลในใจของปณิสรา เธอเม้มปากแน่น “แม่เลิกพูดเรื่องนั้นเถอะค่ะ หนูยอมรับผิดทุกอย่าง เป็นเพราะหนูใจง่ายเอง” ปณิสรารู้ดีว่าถึงเธอจะพยายามอธิบายเท่าไหร่ มันก็คงไร้ประโยชน์เพราะตอนนี้สิ่งที่มีค่ามากที่สุดสำหรับแม่คือเงิน“แกคิดดูนะ ไอ้มาร์คน่ะ มันเคยให้อะไรแกบ้าง”
ร่างระหงของปณิสราหิ้วถุงพลาสติกใบใหญ่ที่บรรจุบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและพวกของสดเดินกลับเข้ามาในบ้าน เสียงรองเท้าแตะกระทบพื้นปูนดังสะท้อนความเงียบเหงา มือเรียวเอื้อมมือไปเปิดตู้เย็นแสงไฟด้านในเผยให้เห็นความว่างเปล่าจนน่าใจหาย เธอจัดวางไข่ไก่ที่เพิ่งซื้อมาลงในช่องทีละฟองอย่างทะนุถนอมราวกับมันเป็นของล้ำค่
ในซอยแคบที่ขนาบด้วยกำแพงปูนตะไคร่จับหนาเตอะย่านชานเมือง แสงไฟสลัวจากเสาไฟฟ้าเก่าๆ ส่องให้เห็นร่างระหงของ ปณิสรา หรือ เนย หญิงสาวในชุดเสื้อยืดพอดีตัวที่ขับเน้นทรวงอกอิ่มและส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างไม่ตั้งใจ เธอเดินเข้าไปในร้านขายของชำท้ายซอยซึ่งเป็นที่พึ่งสุดท้ายในยามที่กระเป๋าสตางค์แห้งเหี่ยว มือเรียวห







