EP5...เธอก็แค่คนใช้!

เจ้าหล่อนพูดอยู่คนเดียวก่อนจะรีบเดินไปโดยไม่รอฟังคำอธิบาย และไม่รอแฟนหนุ่มที่เพิ่งจะโผล่พรวดออกมาจากพุ่มไม้ โดยมือยังรูดซิปกางเกงนักเรียนไม่เสร็จด้วยซ้ำ 

“โอะ...” นักเรียนชายคนนั้นอุทานตกใจตาค้างเช่นเดียวกับแฟนสาว เขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แล้วรีบวิ่นหนีจากไปอีกคน 

“ไม่ใช่นะไม่ใช่!!” ระรินรีบตะโกนไล่หลังอย่างร้อนใจ เพราะกลัวชานนท์จะเสียชื่อเสียงที่มีข่าวกับเด็กห้องบ๊วยอย่างเธอ “เดี๋ยวสิ เดี๋ยว! ไม่ใช่อย่างนั้นนะ”

เธอตัดสินใจจะวิ่งตามหนุ่มสาวคู่นั้นไป แต่มือของชานนท์รั้งข้อมือเธอไว้เสียก่อน

“ไม่ต้องหรอก”

เธอชะงัก เพราะตกใจที่โดนจับมือซะแน่น มืออบอุ่นที่ทำให้ตัวเธอเย็นวาบ ขนลุกเกรียว 

“แต่ แต่ แต่พวกเขาเข้าใจผิดนะ”

“ไม่เป็นไรหรอก”

ไม่เป็นไรได้ไง...เธองงแล้วนะ ว่าแต่เมื่อไหร่จะปล่อยมือเหรอ...ถ้าจับนานกว่านี้ เธออาจเป็นลมได้

“นนท์!!”  คราวนี้เป็นเสียงทุ้ม ๆ ของใครบางคนที่ตะโกนเรียกมาจากด้านหลัง

“หา...” เธอตกใจตาเหลือกเพราะจำเสียงของเขาได้ เจ้านายของเธอนั่นเอง ผู้ชายที่เป็นต้นเหตุให้เธอเจ็บตัวหลายครั้ง รวมทั้งวันนี้

ตึง! ตึง! สวบ! สวบ!

เสียงฝีเท้าของเขาน่ากลัวชะมัด เธอไม่อยากจินตนาการถึงใบหน้าเย็นชาของเขาเลย 

“เหนือ!” ชานนท์ยังไม่ยอมปล่อยมือเธอ ขณะหันไปหาเพื่อนรัก “เจอของที่ทำตกรึยัง”

“ฮึ่ม” เธอใช้โอกาสนั้นสะบัดมือออกจากการเกาะกุมแล้ววิ่งหนีอย่างเร็ว โดยไม่ยอมหันกลับมามองข้างหลัง นั่นเพราะต้องทำตามกฏของเจ้านายอย่างเคร่งครัด

กฏที่เขาตั้งขึ้นนับตั้งแต่ที่เธอย้ายเข้ามาเรียนโรงเรียนเดียวกับเขาตอนชั้นมัธยมปลาย...

เราไม่รู้จักกัน ห้ามทัก ห้ามคุย !!

ห้ามเข้าใกล้เขาเกินสามเมตร !!!

ตอนอยู่โรงเรียน...เธอคือนางสาวระริน ใจเอื้อ เด็กห้องสิบสองหรือห้องบ๊วยของชั้นมัธยมปีที่หก แต่พอกลับมาที่บ้าน เธอก็กลายเป็น ‘ยัยริน’ ลูกสาวแม่บ้าน ซึ่งเป็นคนใช้ของบ้านเศรษฐีนั่นเอง...

ส่วนเหนือภพ...หนุ่มสุดหล่อสุดฮอต ผู้เป็นดั่งเช่นเจ้าชายในสายตาของผู้หญิงทั้งโรงเรียน แต่เมื่อเขากลับมาที่บ้าน เขาจะกลายร่างเป็นซาตานเลือดเย็น เป็นคุณหนูผู้เอาแต่ใจและโหดร้ายกับเธอสุด ๆ