Masukแล้วก็เป็นอย่างที่เขาคิด... คนที่เสนอตัวเข้ามาเลี้ยงเหล้าเขาเมาคอพับไปเรียบร้อยหลังจากที่ผ่านไปแค่ไม่กี่แก้ว ไม่รู้ว่าเมาจริงหรือว่าแกล้งเมากันแน่ แต่เขาก็ไม่ใส่ใจเท่าไรนักเพราะเด็กคนนี้นับว่าถูกใจเขาไม่น้อย ตั้งแต่ที่นั่งดื่มด้วยกันแล้วแววตาที่เหมือนจะกลัวแต่กลับไม่ยอมถอย ท่าทางที่เหมือนจะกล้าแต่กลับเขินอาย ความไร้เดียงสาที่แฝงไปด้วยกลิ่นอายของความเร่าร้อนทำให้ชายหนุ่มอดใจแทบจะไม่ไหวสำหรับค่ำคืนนี้
ทศกัณฐ์จัดการอุ้มคนตัวบางขึ้นมาวางไว้บนเตียง..สายตาคมไล่มองไปตั้งแต่ผิวขาวเนียนละเอียด ไปจนถึงแก้มสีแดงปลั่ง ความวาบหวามที่ดูไร้เดียงสาทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะละปลายนิ้วสากไปตามริมฝีปากสีสด ความอวบอิ่มทำให้เขาหลงใหลจนเกือบจะยั้งใจไม่อยู่ โดยเฉพาะในตอนที่นัยน์ตาหวานฉ่ำหรี่ปรือขึ้นมาสบสายตา ความเย้ายวนเริ่มมอมเมาจนเขาแทบจะถอนสายตาไม่ขึ้น เสียงหวาน พึมพำอะไรสักอย่างที่จับใจความไม่ได้ และเขาก็ไม่คิดสนใจจะฟัง
เมา?
คิดว่าเขาจะเชื่ออย่างงั้นเหรอ?
แต่ถ้าแสดงได้สมบทบาทขนาดนี้...เขาก็จะเล่นตามน้ำไปด้วยละกัน
ชายหนุ่มก้มลงไปละเลียดชิมริมฝีปากนุ่ม
“อืออออ”
ทั้งเคล้าทั้งคลึงดูดชิมให้สมความหวานที่อีกฝ่ายมอบให้ กลีบปากอวบอิ่มทำให้เขาจวนเจียนจะคลั่ง ชายหนุ่มไม่อยากจะนึกถึงเรียวลิ้นนุ่ม..ถ้าได้เกี่ยวกระหวัดดูดชิมความอดทนเขาคงหมด
“อื้ออออ..อ..อ” แต่คนตัวบางใต้ร่างก็ยังไม่ยอมให้เขาได้ล่วงล้ำเข้าไปสักที ชายหนุ่มได้แต่คำรามด้วยความขัดใจจนอดที่จะขบปากฉ่ำเบา ๆ ไม่ได้
“อ๊ะ!” ทศกัณฐ์ถือโอกาสที่ริมฝีปากนุ่มเผยอออกสอดลิ้นเข้าไปลิ้มลอง
หวาน! ฉ่ำกว่าที่คิด!!
“อึก!”
ตุบ!
มือเรียวทุบหน้าอกเรียกร้องให้หยุดจนชายหนุ่มต้องชะงักเพื่อเหลือบตามอง
“ฮะ..แฮ่ก ๆ” เปลือกตาหวานฉ่ำที่คลอไปด้วยหยาดน้ำสีใสปรือตาขึ้นมามองด้วยสายตาตัดพ้อ
หึ ๆ นอกจากจะสวมบทบาทคนเมาแล้ว ยังจะเล่นบทเวอร์จิ้นอีกด้วย?
อืม..น่าสนใจจริง ๆ
ถ้าแสดงสมบทบาท คนอย่างเขายินดีจ่ายไม่อั้นอยู่แล้ว!
“อ๊า..า อื้ออออ” ทศกัณฐ์ไม่ปล่อยให้คนใต้ร่างได้พักนานก็ก้มลงไปชิมความหวานฉ่ำอีกครั้ง
“อ๊า..าา”
รสจูบของคนใต้ร่างเป็นไปแบบไม่เป็นประสาแต่ก็ไม่ทำให้เขาหงุดหงิด เขากลับรู้สึกถูกอกถูกใจด้วยซ้ำจนอดไม่ได้ที่จะเลาะเล็มไปทั่วโพรงปาก ความหวานล้ำจากปลายลิ้นนุ่มทำให้ชายหนุ่มตะโบมจูบขบชิมด้วยความวาบหวาม มือหนาเริ่มปลดเปลื้องกระดุมเสื้อออกเผยให้เห็นร่างขาวเนียนผ่อง
ยอดอกสีสดชูชันจนเขาต้องก้มหน้าลงไปสัมผัส
“อ๊าาาาา” ตุ่มไตหอมหวานเย้ายวนจนทศกัณฐ์อดไม่ได้ที่จะขบเม้มละเลงปลายลิ้นอย่างหนักหน่วงจนร่างบางผวาอกขึ้นตามแรงดูดดึง
“อะ..อาา!”
คนตัวเล็กดิ้นเร้าด้วยความเสียวซ่านเปิดโอกาสให้เขาไล่ต้อนขบชิมจนปลายยอดชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำใส กายบางสั่นสะท้านในตอนที่ถูกละเลียดลงมาที่แอ่งสะดือ ความเนียนของเนื้อนุ่มทำให้เขาลุ่มหลงจนเผลอขบกัดไปแทบทุกจุดที่ลากผ่าน เสียงครางหวานประท้วงออกมาตอนที่โดนกระชากกางเกงออกจนเขาต้องเงยหน้าไปป้อนจูบให้อีกครั้ง
“อะ..อ๊าาา..”
หึ ๆ ต่อให้เล่นบทเวอร์จิ้นแต่เขาก็ไม่ออมมือให้หรอกนะ ของเล่นถูกใจมาวางอยู่ตรงหน้า ถ้าไม่บดขยี้ให้แหลกคามือก็อย่ามาเรียกเขาว่า ทศกัณฐ์
“อ๊าา..า..อ่า” ร่างเล็กหอบเร้าดิ้นพล่านตอนที่ถูกมือสากเอื้อมไปกอบกุมแก่นกาย ทศกัณฐ์ต้องยอมรับกับตัวเองว่าทั้งน้ำเสียงและการแสดงออกของคนใต้ร่างปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวให้ตื่นขึ้นมา ถ้าไม่เจอเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ คนตัวเล็กก็เกือบจะทำให้ชายหนุ่มเชื่อจริง ๆ แล้วว่านี่เป็นครั้งแรก
เรือนร่างเปลือยเปล่าสวยงามที่ไม่มีแม้แต่รอยตำหนิ ผิวขาวละเอียดนุ่มมือที่สัมผัสไปตรงไหนก็ตอบสนองต่อสัมผัสอย่างไร้เดียงสา แก่นกายสีชมพูน่ารักที่ดูเหมือนจะไม่เคยมีใครได้สัมผัสมาก่อน ความเปราะบางน่าทะนุถนอมที่ดิ้นเร้าอยู่ใต้ร่างทำให้เขาแทบจะหมดความอดทน แต่เขาก็เลือกที่จะข่มใจยั้งตัวเองเอาไว้ ของบางอย่าง รสชาติจะอร่อยเย้ายวนกว่าถ้าค่อย ๆ ชิมทีละนิด
“อ๊า!” ชายหนุ่มเริ่มรูดรั้งแก่นกายเล็กตรงหน้าใช้นิ้วสากปาดวนไปทั่วปลายสีสด สาวมือเร่งเร้าสร้างความทรมานอันแสนหวานให้กับเด็กน้อยใต้ร่าง อีกทั้งยังใช้ริมฝีปากหยักขบชิมตามผิวเนื้อและแผ่นอก โดยเฉพาะยอดเม็ดทับทิมที่ถูกดูดชิมจนแดงก่ำตั้งชัน
“อ๊า.อะ..อ๊ะ...อึก” ร่างบางสั่นระริกดิ้นพล่านไปมาตอนที่ถูกมือสากทรมานสาวรัวเร็วขึ้น
สวบ ๆ ๆ ๆ
“อ๊า..อ๊ะ..อ่าา” ความร้อนที่ส่งผ่านมาทำให้ชายหนุ่มจัดการรั้งขาเรียวขึ้นเพื่อเปิดทางให้ตนเองได้เริ่มสำรวจอีกช่องทางหนึ่ง...
ช่องทางนุ่มที่ปิดสนิทดึงดูดล่อลวงจนเขาอดใจที่จะแทรกนิ้วแกร่งเข้าไปไม่ได้
“อ๊ะ! เจ็บ!” ปลายนิ้วที่กำลังกดชำแรกผ่านรอยจีบต้องชะงักงัน
“จะ เจ็บ อือออ”
เสียงร้องกับสัมผัสฝืดเคืองที่ตอดรัดปลายนิ้วทำให้ชายหนุ่มงุนงง
SHIT!
“ไหนกระเป๋าของฉัน!!”เรียวนิ้วสวยรีบกระชากถุงใบใหญ่ไปจากมืออุ่นใจทันที พร้อมกับสำรวจตรวจตราของในถุงอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วจึงเงยหน้ามองกลับมายังอุ่นใจ“อ้าว แล้วจะยืนอยู่ทำไม! อ้อ..ฉันคงยังไม่ได้บอกสินะ ว่ากัณฐ์เปลี่ยนใจแล้ว คืนนี้กัณฐ์กับใกล้รักจะนอนค้างที่นี่ หมดหน้าที่ของเธอแล้วก็กลับไปได้แล้ว!”ปัง!เสียงปิดประตูใส่หน้าไม่ดังเท่ากับเสียงหัวใจแตกสลายที่ดังกึกก้องอยู่ภายในอุ่นใจได้แต่ยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น ไม่มีคำพูด ไม่มีคำบรรยาย ไม่มีความรู้สึกอื่นใดหลงเหลือ มีเพียงแค่ความเสียใจและหยาดน้ำใส ๆ ที่ไหลรินออกมาอย่างไม่รู้ตัวคุณ..กับ..ใกล้รัก นอนค้างที่นี่...ประโยคคำพูดของคนตาสีฟ้าวนเวียนกึกก้องอยู่ในหัว อุ่นใจไม่รู้ว่าตัวเองใช้เวลายืนอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหน อุ่นใจไม่รู้ว่าตัวเองลงมาจากลิฟต์ได้ยังไง รู้ตัวอีกทีร่างบางก็กำลังยืนเคว้งคว้างอยู่ที่หน้าคอนโดหรู น้ำตาที่ไหลออกมาเป็นสายไม่ได้ทำให้ความเจ็บปวดที่เขามีบางเบาลง อุ่นใจก้าวเท้าไปอย่างไร้จุดหมาย ทุกอย่างเริ่มชัดเจนแต่จุดที่เขามีสิทธิ์ยืนกลับเริ่มเลือนราง เวลาที่มีคงจะเริ่มนับถอยหลังลงไปช้า ๆ ..ไม่สิ มันอาจจะหมดลงในตอนนี้แล้วก็เป็นได้
หลังจากที่จัดการทุกอย่างเรียบร้อยอุ่นใจหันกลับมาก็พบว่าคนที่ขอติดสอยห้อยตามมาด้วยกำลังถูกทั้งพนักงานขาย และบรรดาลูกค้าวัยรุ่นกำลังรุมขอถ่ายรูปและขอลายเซ็นอุ่นใจได้แต่ยืนทำตัวไม่ถูก นี่เขาควรจะแยกตัวกลับเลยหรือควรจะต้องรอให้อีกฝ่ายเสร็จธุระก่อนแล้วถึงค่อยร่ำลา แต่ดูจากที่อีกฝ่ายกำลังถูกติดพันอยู่ถ้าเขาแยกกลับก่อนก็คงจะไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง ร่างบางคิดได้อย่างนั้นแล้วจึงเตรียมจะหันหลังเดินจากไปแต่ก็ถูกเสียงคนคนเดิมเรียกตัวไว้“เดี๋ยวครับน้องอุ่น.. พี่ขอตัวก่อนนะครับ ขอบคุณมากนะครับ ฝากผลงานล่าสุดด้วยนะครับ”ซันรีบบอกลาแฟนคลับพร้อมกับคว้าบรรดาถุงใบเล็กใบใหญ่จากพนักงานขายแล้วเดินตามอุ่นใจไปในทันที“ขอโทษด้วนนะครับน้องอุ่น ไม่คิดว่าจะมีคนจำได้ขนาดว่าใส่หมวกดีแล้ว” ซันบ่นออกมาพร้อมกับขยับหมวกให้ปิดลงมามากขึ้น“ไม่เป็นไรครับ”อุ่นใจมองคนตัวสูงอีกครั้ง ‘ซัน’ สงสัยจะเป็นคนเดียวกันกับที่นนเน่เพิ่งกรี๊ดให้ฟังเมื่อวันก่อนว่าเป็นนายแบบหนุ่มไฮโซที่กำลังมาแรงอยู่ในขณะนี้“อยู่กับน้องอุ่นแล้วพี่สบายใจดีจัง ขอบคุณนะครับที่ให้ความเป็นส่วนตัวกับพี่”อุ่นใจไม่รู้จะตอบกลับไปว่ายังไง จะให้บอกว่าเขาเพิ่งจะนึก
อุ่นใจเหม่อมองออกไปนอกตัวรถที่ติดฟิล์มดำ เขาแจ้งจุดหมายปลายทางกับพี่เกรียงไกรไว้ตั้งแต่ตอนขึ้นรถแล้วว่าให้ไปรับของ และพาเขาไปส่งที่คอนโดคุณภีมแล้วกลับไปได้เลย“พอไปส่งคุณอุ่นเสร็จให้ผมกลับเลยเหรอครับ?”“ครับ คุณเขาบอกให้ผมรอกลับพร้อมกันครับ”“ได้ครับ”หลังจบบทสนทนาอุ่นใจก็มองไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง พระอาทิตย์ยามเย็นเริ่มคล้อยผ่านและลาลับ วันนี้บรรยายกาศรอบกายช่างแสนเศร้า คงจะเป็นเพราะอารมณ์ที่หม่นมัวเลยพาทำให้แสงสีทองดูหม่นหมอง ร่างบางมองต้นไม้และท้องฟ้าไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งสะดุดตากับใครบางคนในจังหวะที่รถกำลังเลี้ยวออกจากบริเวณคณะนั่นคนที่เขาเพิ่งรู้จักเมื่อสักครู่นี้นี่...“พี่เกรียงไกรครับหยุดรถก่อนครับ” อุ่นใจบอกพี่ชุดดำทันทีที่เห็นใครบางคนกำลังต้องการความช่วยเหลือทันทีที่รถจอดสนิทอุ่นใจก็ไม่รีรอรีบลงจากรถไปถามอีกฝ่ายทันที“มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ?”“น้องอุ่น?”ชายหนุ่มร่างสูงที่เพิ่งรู้จักกันหันมาทำหน้าแปลกใจที่เห็นคนที่เข้ามาทักตนเอง“รถเสียเหรอครับ?” อุ่นใจเดินเข้าไปหาคนที่กำลังยืนอยู่หน้าฝากระโปรงรถสปอร์ตคันหรูสีแดง“ใช่ครับ ไม่รู้เป็นอะไร อยู่ ๆ เครื่องก็ดับ”“โทรตามช่างรึยังครั
อุ่นใจเลือกที่จะเดินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเจอต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ความร่มเย็นอยู่ที่ริมสระบัวสระใหญ่ ร่างบางหย่อนกายนั่งลงใช้ลำต้นหนาเป็นแหล่งพักพิงเพื่อทำจิตใจให้สงบสายลมเย็นสดชื่นกับเสียงนกที่หยอกล้อกันแผ่วเบาทำให้อุ่นใจคิดถึงบรรยากาศเก่า ๆ ในอดีตตอนที่ยายยังมีชีวิตอยู่ยายชอบพาเขาไปยังวัดแห่งหนึ่งเป็นประจำ อุ่นใจจำได้ดีว่าที่วัดแห่งนั้นมีต้นไม้ร่มรื่นและมีสระบัวสระใหญ่คล้ายกับสระบัวแห่งนี้อยู่อุ่นใจมองออกไปยังพื้นผิวน้ำอย่างล่องลอย..เขาคิดถึงยายเหลือเกิน ยายเพิ่งจากไปไม่นาน แต่ทำไมสำหรับเขาแล้วมันช่างดูเหมือนผ่านไปนานหลายปีขนาดนี้หลายเดือนที่ผ่านมามีอะไรเกิดขึ้นในชีวิตมากมาย ทั้งความทุกข์ ความสุข ความสมหวัง และความผิดหวัง ทุก ๆ อย่างให้บทเรียนอันมีค่ามากมายให้แก่อุ่นใจ ทุก ๆ ผลมาจากเหตุของการกระทำ อุ่นใจก้มหน้ายอมรับกับทุก ๆ ทางที่ตนเองเลือกเดิน เขาไม่เคยเสียใจที่ได้เจอกับใครบางคน ได้รับความช่วยเหลือและความเมตตาจากคนที่แสนอบอุ่น ถึงแม้ในตอนแรกจะต้องเสียน้ำตาไปกับความเข้าใจผิดอยู่บ้าง แต่หลัง ๆ มาทุกอย่างกลับเริ่มดีขึ้นและ…ดีขึ้นมากจนเขาเผลอมอบหัวใจให้กับใครคนนั้นไ
สายลมเย็นกับแสงแดดอ่อน ๆ ที่ลอดผ่านแมกไม้กระทบตกลงที่พื้นผิวน้ำดึงดูดสายตาคู่งามให้หันกลับไปมองอุ่นใจมองไปยังภาพเบื้องหน้าด้วยความเหม่อลอย“อากาศดีนะครับ”เสียงชวนคุยที่เอ่ยขึ้นมาทำให้อุ่นใจนึกขึ้นมาได้ว่าตนเองไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว“ครับ”“น้องเรียนที่นี่เหรอครับ?”อุ่นใจหันไปมองคนตรงหน้าอย่างเต็มตาอีกครั้ง ร่างสูงที่จัดได้ว่าหน้าตาดีอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตเนื้อดีราคาแพง ทรงผมสีน้ำตาลเข้มถูกจัดแต่งทรงเปิดเผยให้เห็นคิ้วหนากับสันจมูกโด่ง ผิวขาวจัดบวกกับรอยยิ้มเจิดจ้าทำให้คนตรงหน้าจัดได้ว่าหน้าตาหล่อเหลาเอาการ“พี่ชื่อซัน ยินดีที่ได้รู้จักครับ” ซันเอ่ยแนะนำตัวออกมาในตอนที่อุ่นใจมัวแต่พินิจพิเคราะห์ตนเองอยู่“เอ่อ ขอโทษครับ ผมชื่ออุ่นใจ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”อุ่นใจเหลือบตามองมือถือ พร้อมกับตัดสินใจที่จะขอแยกตัวออกมาแต่กลับถูกอีกฝ่ายชวยคุยขึ้นมาเสียก่อน“น้องอุ่นใจเรียนที่นี่ใช่ไหมครับ พอดีว่าพี่มาดูลาดเลา หมายถึงพี่มาสำรวจมหา’ลัยน่ะครับ เทอมหน้ากะว่าจะย้ายมาเรียนที่นี่ หรือเรียกง่าย ๆ ว่าซิ่วน่ะครับ”คนตัวสูงอธิบายติดตลกในตอนที่เห็นคนตัวเล็กทำหน้าสงสัย“ทีนี้เดินไปเดินมาก็หลงนิดหน่อย พี่ก็อย
อุ่นใจวางปากกาพร้อมกับเดินตรงไปยื่นกระดาษคำตอบให้กับอาจารย์คุมสอบ นัยน์ตาหวานเหลือบมองเพื่อนรักทั้งสองคนที่ยังคงนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดกับกระดาษข้อสอบตรงหน้า ดูท่าว่าทั้งนนเน่และหนึ่งเดียวคงจะใช้เวลาจนถึงวินาทีสุดท้าย อุ่นใจจึงตัดสินใจเดินลงมานั่งรอเพื่อนทั้งสองที่ใต้ตึกเรียนอากาศที่ร้อนอบอ้าวนำพาความเหนียวเหนอะหนะมาให้ อุ่นใจพัดชีทเรียนในมือไปมาพร้อมกับควักโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อดูเวลา แล้วก็พบว่าอีกเป็นชั่วโมงเลยกว่าจะถึงเวลาที่คุณเขาจะมารับ เดี๋ยวถ้าเพื่อน ๆ ลงมาแล้วเขาอาจจะแวะไปห้องสมุดสักหน่อย แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรทำร่างบางเลยตัดสินใจฆ่าเวลาเล่นด้วยการกดเข้าไปในแอปพลิเคชันสีฟ้าแล้วอุ่นใจก็พบว่ามันช่างเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอย่างมหันต์ภาพของใครบางคนถูกประโคมข่าวจากแทบจะทุกสำนัก‘ดีไซเนอร์ชื่อดังควงคนพิเศษออกงานครั้งแรกในรอบหลายเดือน’‘นักธุรกิจหนุ่มพันล้านควงคู่ให้สัมภาษณ์ถึงความสัมพันธ์พิเศษ!!!’‘เจาะลึกบทสัมภาษณ์ Exclusive เจ้าของห้องเสื้อแบรนด์ดัง!!!’‘ความสัมพันธ์ที่ไม่จำเป็นต้องมีสถานะของคู่ที่ทุกคนจับตามมอง!!!’‘ดีไซเนอร์ชื่อดังเผย! อาจมีประกาศข่าวดี!!’หัวใจอันหนักอึ้งอยาก







