Chapter 3

SHIT!

ร่างกายของคนตัวเล็กกำลังจะบอกความจริงอะไรบางอย่าง แต่ชายหนุ่มก็ไม่มีเวลาได้คิดอะไรมากไปกว่านี้เพราะคนใต้ร่างกำลังถดตัวหนี

“อื้ออ มะ ไม่เอาแล้ว จะ เจ็บ”

“ชู่ววว” ทศกัณฐ์จ้องเข้าไปในดวงตาของคนตัวเล็ก

“ฮืออ อ..อุ่นเจ็บ อื้ออ” หยาดน้ำสีใสเอ่อล้นนัยน์ตาสีสวย ปากสีแดงถูกเจ้าตัวขบจนแน่น ความร้อนและความฝืดเคืองจากช่องหลืบทำให้ชายหนุ่มได้แต่กดแช่ไว้อย่างนั้นแล้วหันไปปรนเปรอส่วนอ่อนไหวให้กลับมาชูชันอีกครั้ง

“อ๊ะ!!”  ทศกัณฐ์ใช้มือสากสัมผัสหยอกเย้ากับส่วนปลายเกลี่ยวนไปมาจนคนใต้ร่างเริ่มเปล่งเสียงครางอีกรอบ

“อื้อ..อ๊าา..อะ” ชายหนุ่มก้มลงไปซุกไซ้ซอกคอพร้อมกับขบชิมยอดอก

“ตรงนี้เจ็บไหม?” เสียงแหบพร่าเอ่ยถามขณะที่ใช้ปลายลิ้นเลียยอดตุ่มไตสีสดแผ่วเบา

“อ๊า มะ ไม่..ยะ อย่า อ๊ะ!”

“ตรงนี้ล่ะ?” อีกมือก็เริ่มล่อลวงรูดรั้งแก่นกายหวานเร็วขึ้น

สวบ ๆ ๆ ๆ ๆ

“อื้ออ คะ..คุณ ”

“อืม” ทศกัณฐ์ตอบรับอย่างถูกใจกับปฏิกิริยาของคนใต้ร่าง มือสากจับปลายขายกขึ้นเกี่ยวกับรอบเอวสอบแล้วดันปลายนิ้วเข้าไปอีกครั้ง

“อ๊ะ! จะ..อื้ออ” กลีบปากหวานถูกปิดด้วยจูบร้อนแรง ทศกัณฐ์ดูดดึงลิ้นเรียวโน้มน้าวให้ใต้ร่างผ่อนคลายจนตนเองสามารถแทรกนิ้วแกร่งเข้าไปได้จนสุด

Shit! 

นี่มันบ้าชะมัด ขนาดแค่นิ้วเดียวยังตอดรัดขนาดนี้!

หยาดเหงื่อจากความทรมานเริ่มซึมตามกรอบหน้า แก่นกลางกายปวดร้าวจนต้องเร่งทำให้คนใต้ร่างพรั่งพร้อมให้ได้เร็วที่สุด

“อื้ออออ!” คนตัวขาวบิดเร้าในตอนที่เขาหมุนวนปลายนิ้วพร้อมกันกับสาวท่อนลำเล็กในอุ้งมือ

สวบ ๆ ๆ

“อ๊ะ!!! อ๊า อ๊ะ ๆ ๆ คะ คุณ”

ทศกัณฐ์หยุดควงปลายนิ้วในตอนที่เจอจุดกระสัน จงใจกระตุ้นเร้าบดขยี้ไปตรงจุดเดิมซ้ำ ๆ จนคนใต้ร่างบิดเร้าอ้อนวอนอย่างทรมาน

“คะ..คุณ..มะ..มันแน่น อื้อ อ๊ะ!”

“เดี๋ยวก็รู้สึกดี..ตรงนี้ใช่ไหม” ทศกัณฐ์กล่อมเด็กน้อยใต้ร่าง หลอกล่อถึงความหอมหวานที่จะได้รับ

“อ๊า..อื้อออ..อะ..อย่า..อ๊ะ!!”

“แต่เธอชอบให้ฉันสัมผัสตรงนี้”

“อ๊ะ ๆ ๆ อื้อ อ๊าา..”

“อืมมม เห็นไหมว่าไม่เจ็บแล้ว”

ชายหนุ่มรัวนิ้วกระแทกไปที่จุดเดิมซ้ำ ๆ ก่อนที่จะค่อย ๆ แทรกนิ้วที่สองเข้าไปช้า ๆ

“ฮ๊าา!!” เสียงหวานกรีดร้องสะดุ้งเฮือกตอนที่ก้านนิ้วแกร่งเข้าไปได้แค่ครึ่งทาง

“อื้อออ เจ็บ” เสียงหวานครางผวาพยายามยันตัวหนีแต่ไม่สำเร็จเพราะโดนร่างหนายึดเอวบางไว้ได้ทัน

“ชู่ว์ ไม่เป็นไร”

ชายหนุ่มขบกรามด้วยความอดทนขณะที่ก้มหน้าลงไปมองภาพโพรงอุ่นที่ฝืดเคืองเสียจนเขาดันปลายนิ้วเข้าไปต่อไม่ได้ คนใต้ร่างคับแน่นเกินไปจนเขาต้องตัดสินใจถอนนิ้วออกให้เหลือเพียงแค่นิ้วเดียวเหมือนเดิม...

ไม่เป็นไรค่อยเป็นค่อยไปก็ได้ เขาถือคติช้า ๆ ได้พร้าหลายเล่มงาม ค่อย ๆ เบิกทางยังไงเสียคนตรงหน้าก็ต้องตกเป็นของเขาอยู่ดี คิดได้ดังนั้น ชายหนุ่มเลยปรนเปรอรูดรั้งส่วนอ่อนไหวด้านหน้า และรัวนิ้วกระตุ้นจุดกระสันด้านหลัง จงใจบดขยี้ในทุก ๆ ทางจนเจ้าของริมฝีปากฉ่ำเริ่มครางสะอื้น เนื้อตัวขาวผ่องเริ่มสั่นคลอนตามแรงกระหน่ำ

ทศกัณฐ์ขบครูดยอดตุ่มไตสีสดที่ลอยแอ่นอยู่ตรงหน้า

“อ๊ะ ๆ ๆ อ่า..อะ..ยะ..อย่ากัด”

ปากร้องห้ามแต่ร่างกายกลับบดเบียดเชื้อเชิญให้เขาบดขย้ำ ร่างกายที่บริสุทธิ์งดงามไร้เดียงสาแต่เมื่อใดที่ถูกปลุกเร้าก็พรั่งพร้อมตอบสนองตามสัญชาตญาณที่อยู่ในส่วนลึกของจิตใจ

หึ ๆ เด็กคนนี้ นี่มันกวางป่าชัด ๆ ถูกใจเขาที่สุด

สวบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

“อื้อ..อ๊ะ..มะ ไม่ ไหว อ๊ะ..ค..คุณ อื้ออ..อ๊าาา”

คนใต้ร่างถูกปลุกเร้าความต้องการจนถึงขีดสุด ปลายเท้าจิกเกร็ง ลมหายใจสั่นสะท้านก่อนที่จะผวากระตุกฉีดพ่นน้ำรักออกมาเต็มหน้าท้องขาวผ่อง ร่างเล็กพร่างพรมไปด้วยหยาดเหงื่อหอบโกยลมหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ดวงตางดงามหรี่ปรือมองมาอย่างล่องลอย

ภาพเด็กผู้ชายตัวขาวใต้ร่างที่กำลังสั่นระริกแดงก่ำไปทั้งตัวดึงดูดให้ทศกัณฐ์ละสายตาออกมาไม่ได้

นัยน์ตาหยาดเยิ้มล่องลอยที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขสมทำให้เขาใจกระตุกปวดร้าวไปทั่วแก่นกาย ทศกัณฐ์จ้องมองริมฝีปากแดงช้ำด้วยความหลงใหล ความเย้ายวนทำให้เขาอดใจไม่ได้ที่จะส่งปลายนิ้วแกร่งเข้าไปหยอกเย้า ถึงแม้กวางป่าตัวน้อยจะยังคงหลงวนอยู่ในดินแดนหฤหรรษ์ แต่สัญชาตญาณในส่วนลึกก็สั่งให้อ้าเผยอเปิดรับความลุ่มหลง

ทศกัณฐ์กัดฟันแน่นกับความไร้เดียงสาของปลายลิ้นที่หยอกล้อไปมา ความอุ่นร้อนและคับแน่นทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจดึงปลายนิ้วออกแล้วดึงรั้งร่างบางขึ้นมาชิดหัวเตียง มือสากสาวรูดตัวตนอันร้อนผ่าวของตนเองก่อนที่จะจับปลายบานตบเบา ๆ สองสามทีที่แก้มใส ท่อนเอ็นอุ่นกระตุกตอนที่เกลี่ยไล้ไปตามรอยแยกของกลีบปากชื้น ส่วนหัวป้านไล้ไปมาก่อนที่จะดุนดันจนเจ้าของนัยน์ตาหวานฉ่ำค่อย ๆ เผยอปากออก

“ซี๊ดดดด เด็กดี” เสียงล่อลวงแหบพร่าประหนึ่งคำร่ายมนต์ทำให้ร่างบางเผลอไผลปล่อยให้ความร้อนเร่าสอดแทรกเข้าโพรงปาก

“อ้าปากอีกนิด อาาาา แบบนั้นเก่งมาก” ความอุ่นร้อนจากโพรงปากทำให้ชายหนุ่มหมดความยับยั้งดึงดันนำพาตัวตนเข้าไปจนคับแน่น

“อะ..อ๊อก! อึก!”