ตอนที่ 5 ความหวังใหม่ NC

คำพูดออดอ้อนและดวงตากลมโตที่มองมาอย่างมีความหวัง ยิ่งทำให้อารมณ์เสน่หาของสามีหนุ่มพุ่งพล่าน ดวงตาคมกริบจ้องมองเรือนร่างภรรยาด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าเพราะกักเก็บน้ำเชื้อมานานหลายวัน

“ถ้าอย่างนั้น... พี่ว่าเรามาพยายามทำลูกกันอีกดีมั้ยบัวจ๋า พี่ยอมอดมาหลายวันเพื่อสูตรลูกชายโดยเฉพาะเลยนะ” คเชนทร์ยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะพลิกตัวทาบทับร่างบางให้นอนราบลงไปกับเตียงนุ่ม

แสงไฟจากโคมไฟสีส้มสลัวทอดยาวอาบทาบเรือนร่างงดงามภายในห้องนอนส่วนตัวของพูลวิลล่าหรู บรรยากาศเงียบสงบขับเน้นให้เสียงลมหายใจอุ่นร้อนและเสียงหัวใจที่เต้นรัวดังก้องยิ่งกว่าเดิม

คเชนทร์โอบกอดร่างระหงของบัวบุษยาไว้แนบอก ความปรารถนาลึกซึ้งกำลังก่อตัวขึ้นในหัวใจราวกับเปลวไฟที่โหมกระหน่ำ

เขาก้มลงจูบไล้พรมไปทั่วใบหน้าหวานละมุนและลำคอขาวผ่องอย่างอ่อนโยน หวังจะปลุกเร้าอารมณ์รักและเตรียมความพร้อมให้ภรรยาสาว ลมหายใจอุ่นเป่าข้างใบหู ริมฝีปากหนาประทับจูบลงบนหัวไหล่เนียนอย่างรักใคร่

นิ้วเรียวยาวเกี่ยวสายเส้นเล็ก ๆ ของยกทรงสุดเซ็กซี่ให้หลุดจากบ่า ก่อนจะไล่จูบจากหน้าผากลงมาจนถึงริมฝีปากอิ่ม

ทั้งสองแลกจูบกันอย่างเนิ่นนาน จากนั้นผู้เป็นสามีจึงซุกไซร้ใบหน้าลงที่ข้างแก้ม ลิ้นร้อนชื้นไล้เลียและขบเม้มเบา ๆ ที่ติ่งหู ก่อนจะเคลื่อนต่ำลงมาตามซอกคอขาวระหงอย่างเชื่องช้า ไม่เร่งรีบ เพื่อให้ร่างกายของภรรยาสาวผ่อนคลายและพร้อมเปิดรับตามคำแนะนำของคุณหมอ

ช่องทางรักของบัวบุษยาเริ่มเกร็งเล็กน้อยด้วยความกังวล เมื่อคเชนทร์สังเกตเห็นความประหม่าในแววตาของเธอ เขาก็รีบกระชับอ้อมแขนโอบประคองร่างบางให้แนบชิดยิ่งขึ้น พร้อมกับโน้มใบหน้าลงกระซิบปลอบโยนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“ไม่ต้องเกร็งนะบัว... ปล่อยตัวตามสบายนะครับ ผ่อนคลายให้มาก ๆ พี่ไม่ได้เร่งรัดอะไรบัวเลย”

คำพูดอ่อนโยนนั้นช่วยลดทอนความกลัวในใจลงไปได้บ้าง บัวบุษยาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามนึกถึงคำแนะนำของคุณหมอเรื่องการผ่อนคลาย เมื่อกล้ามเนื้อบริเวณภายในเริ่มคลายจากการหดเกร็งแล้ว เธอก็เอ่ยบอกสามีด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“อาการเกร็งเมื่อกี้หายไปแล้วค่ะพี่บี๋”

คเชนทร์ค่อย ๆ ดึงชายกระโปรงชุดนอนเนื้อบางเบาขึ้นอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นเรียวขาสวยนวลเนียน ภรรยาสาวชูสองแขนขึ้นให้สามีช่วยดึงอาภรณ์เนื้อนุ่มออกทางศีรษะ เผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้ยกทรงลูกไม้สีขาว

คเชนทร์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาคมกริบเต็มไปด้วยความกระหายอยาก เขาอดใจแทบไม่ไหวที่จะได้สัมผัสความงามนั้น... ยิ่งในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขายอมอดกลั้นและเก็บกักน้ำเชื้อไว้ด้วยความตั้งใจสูงสุด หวังว่าความเข้มข้นนี้จะช่วยเพิ่มโอกาสให้ภรรยาสาวตั้งครรภ์ได้เสียทีตามที่ตั้งตารอ

สามีหนุ่มใช้มือหนาบีบเคล้นเต้านมคู่นั้นผ่านเนื้อผ้าลูกไม้เนื้อนุ่มมือก่อนจะปลดตะขอด้านหลังออกอย่างช้า ๆ ไม่รีบร้อน เผยเนื้อนวลขาวผ่องที่เขาปรารถนา

“บัวพร้อมหรือยังครับ” คเชนทร์ถามเสียงพร่า ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนื้อ

มือหนาเลื่อนต่ำลงล้วงเข้าไปในแพนตี้สีหวานแนบเนื้อ นิ้วเรียวกีดกลางรอยแยกกลีบกุหลาบช้า ๆ เพื่อสำรวจความพร้อม ก่อนจะค่อย ๆ ปลดเปลื้องปราการด่านสุดท้ายออกจนหมดสิ้น เผยให้เห็นกลีบเนื้ออวบอูม คเชนทร์ซุกหน้าลงไปโลมเลียและปรนเปรอรอย่างหื่นกระหาย มือข้างหนึ่งเคล้นคลึงทรวงอกสลับกับคลึงปุ่มกระสันของภรรยาจนเธอเริ่มตอบสนอง ลมหายใจของบัวบุษยาเริ่มถี่กระชั้นขึ้นเรื่อย ๆ

ใบหน้าคมคายซุกซบลงหว่างขาเรียวงามที่อ้าออกรับ สัมผัสจากเรียวลิ้นร้อนชื้นตวัดไล้เลียกลีบกุหลาบอวบอูมและดูดกลืนหยาดน้ำหวานที่เริ่มซึมซับออกมาอย่างตะกละตะกลาม เสียงจ้วงจาบและเสียงครางกระซิบแผ่วเบาดังก้องไปทั่วห้องนอนสลัว บัวบุษยาบิดเร้าสะโพกรับสัมผัสวาบหวามนั้นด้วยความรัญจวนใจ

และก่อนที่บัวบุษยาจะทันได้ตั้งตัว มือหนาก็จับสะโพกมนให้แอ่นรับ แล้วค่อย ๆ ดันแท่งกายที่ใหญ่โตและพองขยายจนคับแน่นสอดลึกเข้าไปทีเดียวจนมิดลำ!

 “โอ๊ยยย! พี่บี๋... อื้มมม! เจ็บจังเลยค่ะ เบา ๆ นะคะ อื้อ พี่อย่าทำบัวแรง อื้มมม บัวเจ็บค่ะ อื้มม บัวยังเจ็บอยู่เลย พี่ทาเจลหล่อลื่นก่อนมั้ยคะ!!...”

 “บัวจ๋า... พี่ออรัลเซ็กซ์ไปแล้ว น้ำของบัวออกมาเต็มเลย ไม่ต้องเชื่อหมอทุกอย่างก็ได้” คเชนทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เจือความต้องการอันดิบเถื่อนพอสิ้นเสียงเขาก็กระหน่ำสะโพกเข้าใส่ด้วยจังหวะที่หนักหน่วงและรวดเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์

 “โอ๊ะ! โอ๊ะ! โอ้ยยย! อื้มม แต่บัวยังเจ็บอยู่เลยนะคะ” บัวบุษยาร้องครางเสียงสั่น เผยความเจ็บปวดที่เริ่มแทรกซึมเข้ามาแทนที่จะเป็นความซ่านเสียว

 “แรงจังเลยพี่บี๋... อร๊ายยย บัวเจ็บค่ะ! อื้อออ!” เธอซบหน้าลงกับอกกว้างเพื่อกลั้นเสียงร้อง

 “ยังเจ็บอยู่เหรอบัว... พี่ว่าพี่ทำเบาที่สุดแล้วนะ” เขาบอกด้วยความกังวลปนความหงุดหงิดเล็กน้อย โดยที่สะโพกยังคงเคลื่อนไหวไม่หยุด

 “ค่ะ... บัวเจ็บลึกไปถึงท้องน้อยเลย มันจุกไปหมดแล้ว เบาลงหน่อยนะคะ พี่บี๋” คเชนทร์ถอนหายใจยาวด้วยความอึดอัด

 “ถ้าพี่ทำเบาๆ บัวก็ไม่ท้องสักน่ะสิ... พี่เคยอ่านมาว่าน้ำเชื้อมันจะต้องเข้าไปลึกๆ นะ”

 “ถ้าครั้งนี้ไม่ติด... บัวว่าเราไปปรึกษาหมอดีไหมคะ” บัวบุษยาเอ่ยเสียงเครือด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจผสมความเจ็บปวด

 “เอางั้นเลยเหรอ”

 “ค่ะ บัวว่าจะบอกพี่หลายครั้ง แต่ก็เกรงใจพี่ กลัวพี่จะคิดมาก...”

 “เชื่อพี่เถอะว่าครั้งนี้มันจะต้องสำเร็จ พี่จะทำให้บัวท้องให้ได้ที่รัก” คเชนทร์โน้มตัวลงกระซิบชิดริมฝีปาก

 “บัวขึ้นให้พี่ได้มั้ยคะ บัวขอคุมจังหวะเอง” ผู้เป็นสามีนิ่งไปชั่วขณะหลังได้ยินสิ่งที่ภรรยาบอก

 “ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะ ท่านี้ยังไงมันก็ช่วยให้อสุจิของพี่เข้าไปลึก ๆ ได้อยู่แล้ว” ภรรยาสาวรีบอธิบาย คเชนทร์จำใจพยักหน้ารับก่อนจะเป็นฝ่ายนอนหงายลงไป แม้บัวบุษยาจะรู้สึกเจ็บปวดและทรมานแต่ท่านี้ก็สามารถลดความเจ็บปวดลงได้บ้าง