เข้าสู่ระบบ“ไอ้เรื่องหล่อรวยน่ะไม่ใช่เรื่องสำคัญของยายฟ้ามันหรอก ฉันว่าที่สำคัญคือเจ้าชู้ นี่ถ้ายายฟ้าทำให้ผู้ชายเจ้าชู้มาสยบได้นี่สิมันท้าทายกว่าเยอะ”
รุ่นพี่สาวประเภทสองเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“ก็จริงอย่างที่เจ๊ชาช่าบอกนะ ไม่ลองหน่อยเหรอจีบเล่น ๆ ถ้าติดมาแล้วแกอยากจะเทก็ไม่น่ายาก”
อินทุอรทำเป็นกระซิบกระซาบ แต่เป็นการกระซิบที่ได้ยินกันทั่วหน้า
“ไม่ละ”
คนโดนยุ ปฏิเสธทันควัน
“หว้า... อุตส่าห์ว่าจะเดิมพันด้วยกระเป๋าใบนี้สักหน่อย”
ชาช่าแสร้งเปรยขึ้นพร้อมกับเปิดรูปกระเป๋าคอลเลกชันใหม่ล่าสุดของแบรนด์ดัง ซึ่งเป็นแบรนด์ที่นพจิราโปรด และไม่เคยพลาดคลอเลกชันใหม่ ๆ เลยสักใบ
“บ้าไปแล้วเจ๊ ราคาไม่เบาเลยนะคอลเลกชันนี้ ที่สำคัญไม่น่ามีมาเมืองไทยแน่ ๆ”
“ก็อาทิตย์หน้าฉันว่าจะบินไปสอยกลับมา และคิดว่าถ้ายายฟ้ามีซัมติงกับพ่อเทพบุตรคนนี้ได้ฉันก็จะสอยให้นางอยู่หรอก แต่เสียดายนางไม่เล่นด้วย”
สองสาวต่างวัย ต่างเพศ ที่เวลานี้เข้ากันดีต่างมองหน้ากันและยิ้ม ๆ อย่างรู้กัน
“โอเค ๆ ไม่ต้องพูดเยอะ อาทิตย์หน้าฟ้าบินไปด้วย”
พูดจบร่างเล็กก็ลุกขึ้นยืนเต็มตัว แล้วเดินตรงไปที่โต๊ะเจ้าพ่อยานยนต์ พร้อมกับแก้ววิสกี้ในมือสองใบ พอถึงโต๊ะก็หันมาขยิบตาให้กลุ่มเพื่อน แล้วก็ไปแทรกตัวลงนั่งระหว่างเขากับผู้หญิงที่เขาหิ้วมาสั่งดริ้งด้วยอย่างไม่สนใจ
ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ และปัจจัยอะไรหลายอย่างทำให้เรื่องราวมันเลยเถิดจนไปจบบนเตียงในโรงแรมหรู มันเป็นความยินยอมพร้อมใจของคนทั้งคู่
‘One Night Stand’ คู่นอนคืนเดียว หญิงสาวคิดเพียงแค่นั้นจริง ๆ ไม่คิดเลยว่าจะต้องมาพบกับอาหมอ ผู้เป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวบิดาเธอเช่นนี้
โครม!
“บ้าชิป…”
เสียงสบถดังออกมาพร้อมกับเสียงของวัสดุสิ่งหนึ่งกระทบกับพื้นห้องอย่างแรง
“เกิดอะไรขึ้นคะ คุณศิวัฒน์”
เสียงหญิงสาวร่างเล็กดังขึ้นพร้อม ๆ กับพุ่งพรวด หน้าตาตื่น เข้ามายังห้องนั่งเล่นในห้องหรูด้วยความตกใจ มือข้างหนึ่งกระชับผ้าขนหนูสีขาวที่ห่อหุ้มตัวเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ มืออีกข้างเก็บเอาเศษรีโมตที่แตกกระจายไปด้วย
“ไม่มีอะไร”
น้ำเสียงนิ่งเรียบแต่ห้วนจัด แววตาที่จ้องทีวีฉายความดุร้ายราวกับเจ้าป่าที่จ้องจับเหยื่อมาฉีกให้เป็นชิ้น ๆ อย่างโกรธแค้นมากกว่ากระหายหิว
สันกรามที่เห็นเด่นชัดบนใบหน้าด้านข้างทั้งสองข้าง ทำให้ร่างเล็กที่เพิ่งออกจากห้องน้ำเมื่อครู่ รู้ได้ทันทีว่าชายหนุ่มอยู่ในอารมณ์ไหน ทว่าก็ไม่ได้ทำให้หล่อนตื่นกลัวกับอารมณ์ของเขาเอาเสียเลย
ร่างเล็กเก็บเอาเศษซากพลาสติกที่พอจะหยิบจับได้บางส่วนมาวางไว้บนโต๊ะกระจกหน้าชุดโซฟา ก่อนทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ คนอารมณ์ไม่ปกติ ซึ่งมีเพียงผ้าขนหนูสีเดียวกับหล่อนห่อหุ้มไว้เพียงส่วนล่างของร่างกายอย่างหมิ่นเหม่ไม่แพ้กัน
“เมื่อกี้คุณยังอารมณ์ดีอยู่เลย แล้วจู่ ๆ ก็โวยวายทำลายข้าวของในห้องเมย์แบบนี้ยังจะบอกว่าไม่เป็นอะไรได้ยังไงกันคะ”
เจ้าของห้องบอกน้ำเสียงออดอ้อน แขนข้างหนึ่งสอดเข้าโอบรอบเอวหนาไว้ ส่วนอีกข้างลูบไล้แผ่วเบาที่แผงอกกว้าง แอบอิงศีรษะไว้ที่ไหล่อย่างเอาใจ หวังให้เขาผ่อนคลายและเบาอารมณ์คุกรุ่นลงบ้าง
“คุณรู้จักไอ้ผู้ชายคนนั้นหรือเปล่า”
คนกำลังหัวร้อน ยังคงจดจ้องอยู่ที่ทีวีเช่นเดิม และที่ถามออกไปเพราะมั่นใจว่าหญิงสาวน่าจะรู้จัก เพราะเธอก็คือผู้หญิงในวงการแม้จะไม่ได้โด่งดังอะไร แต่ก็พอมีคนรู้จักอยู่บ้าง
“อย่าบอกนะว่า คุณธิมทำให้คุณหัวร้อนขึ้นมาแบบนี้”
ร่างเล็กดูที่จอทีวีตามเขา ถึงได้รู้ว่าคนที่เขาถามหมายถึงใคร
“มันเป็นใคร”
ดูเหมือนคำตอบนั้นจะยิ่งโหมเชื้อเพลิงให้ปะทุขึ้นมาอีก
“ธิเบศ ดิฐวัฒน์ ชื่อเล่น ธิม อายุ 28 ปี ซุปสตาร์ดังของเมืองไทยค่ะ ส่วนผู้หญิงคนนั้น คุณฟ้า นพจิรา ลูกสาวท่านเจ้าสัวอนันต์ อัศวะโยธิน ผู้บริหารธนาคารยักษ์ใหญ่เห็นว่าเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก และรู้สึกว่าคงจะควง ๆ กันอยู่กับคุณธิมนี่แหละค่ะ เห็นแฟนคลับเชียร์กันน่าดู ก็ดูสมกันดีนะคะ”
หญิงสาวบอกครบถ้วน พร้อมยังออกความเห็นทิ้งท้ายเอาไว้ด้วย ซึ่งแน่นอนว่ามันยิ่งก่อให้ไฟในหัวคนฟังปะทุขึ้นกว่าเดิม
“รู้จักมันดีจังนะ”
น้ำเสียงพาลชัดเจน ไม่พูดเปล่ามือหนาพลางคว้าแก้วไวน์ขึ้นมาเทลงคอรวดเดียวหมด มิวายจะปาแก้วไวน์ในมือใส่ทีวีตามแรงอารมณ์ให้อีก ทว่าเมลดาคว้าเอาไว้ได้ทันก่อนที่จะมีข้าวของเสียหายเพิ่มเติมอีก
“ไม่ใช่เฉพาะเมย์ที่รู้จักหรอกค่ะ ใคร ๆ ก็รู้จัก เมย์บอกแล้วไงคะว่าเขาเป็นซุปสตาร์เบอร์หนึ่งของเมืองไทย แล้วอีกอย่างคุณลืมไปหรือเปล่าคะว่าเมย์เองก็คนในวงการนะคะ”
หล่อนบอกพลางยิ้มอ้อน ๆ สิ่งที่หล่อนพูดมาทั้งหมดก็พูดเพราะเห็นว่าอีกฝ่ายอยากรู้ แต่ก็รู้ดีว่าคนถามไม่ได้ให้ความสำคัญหรืออยากรู้จริงจังอะไร แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าทำไมจู่ ๆ เขาถึงมีโทสะขึ้นมาเช่นนี้
ริมฝีปากกระจับแต่งแต้มด้วยลิบสติกสีแดงจัดตัดกับสีชุด ดวงตากลมโตที่แต่งแต้มสีสันไว้เข้ากับชุด ชายหนุ่มถึงกับจ้องหญิงที่กำลังเดินลงมาค้างไปชั่วขณะ“คืนนี้ยายหนูของป๋าต้องสวยเด่นที่สุดในงานแน่ ๆ”ผู้เป็นบิดาถึงกับออกปากชมทันทีที่ร่างเล็กเดินมาชั้นล่างตรงบริเวณห้องโถง“ถ้าคุณป๋าไปด้วย คืนนี้คุณป๋าก็ต้องหล่อที่สุดเหมือนกันค่ะ”คนโดนชมยิ้มน้อย ๆ ให้ พร้อมกับเข้ามาคล้องแขนผู้เป็นบิดาเอาไว้“คืนนี้ป๋ายกให้เป็นหน้าที่คุณศิวัฒน์แทนแล้วกัน ป๋ามันแก่แล้วคงสู้หนุ่ม ๆ เขาไม่ไหวหรอก”“จริง ๆ อย่างที่คุณบอกนะครับ ถ้าคุณท่านไปคืนนี้ผมก็คงต้องถอยเหมือนกันครับ”ได้ทีชายหนุ่มรีบพูดคล้อยตามหญิงสาวอย่างเอาใจทั้งว่าที่พ่อตาและเมียทางพฤตินัยของเขา“ไม่ต้องมายกยอกันอยู่เลย ไปกันได้แล้ว”ท่านเจ้าสัวจับมือบุตรสาวที่เกาะแขนตัวเองอยู่ ไปวางไว้ที่แขนของชายหนุ่มแทนหญิงสาวยอมทำตามอย่างว่าง่าย ด้วยชุดและรองเท้าที่สวมใส่ เธอก็จำเป็นต้องอาศัยแขนแข็งแรงของเขาสำหรับเป็นที่ยึดในการก้าวเดินด้วยนับว่าเรียกเสียงฮือฮาให้กับนักข่าวได้ไม่น้อยเลยทีเดียว เมื่อสองหนุ่มสาวเดินเข้างานทันทีที่ก้าวเข้าในงานไวน์ดินเนอร์การกุศลของคุณห
เวลาล่วงเลยไปจนถึงบ่ายเศษ ห้องหนังสือถูกเคาะเพื่อเป็นขออนุญาตดังขึ้นคนในห้องจำต้องวางหนังสือลงเมื่อประตูห้องถูกเปิดขึ้น“คุณจูนมามาถึงแล้วนะคะคุณหนู”คุณจูนที่นางเกสรเอ่ยถึง คือสาวประเภทสองเจ้าของห้องเสื้อดังที่นพจิราใช้บริการเป็นประจำ“ค่ะ”นพจิราวางหนังสือในมือลงแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนหยิบน้ำแตงโมที่ยังดื่มไม่หมดขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว“แม่ว่าคุณหนูทานของหวานเยอะเกินไปหรือเปล่าคะ ไม่กลัวอ้วนแล้วเหรอคะ”เมื่อเห็นร่างเล็กดื่มน้ำแตงโมที่ปั่นโดยเพิ่มความหวานจากหญ้าหวานเข้าอีกเท่าตัวจนหมด ก็อดที่จะทักขึ้นมาไม่ได้“ช่วงนี้สงสัยร่างกายคงขาดน้ำตาลมั้งคะ อีกสักพักคงหายอยาก ถึงตอนนั้นค่อยลดเอาค่ะ”คนโดนทักบอกพลางหัวเราะเสียงใส แล้วเข้าไปสวมกอดรอบเอวของผู้เป็นมารดาไว้ แล้วพากันเดินออกจากห้องไปยังห้องแต่งตัวที่เจ้าของห้องเสื้อรออยู่แล้ว“สวัสดีค่ะคุณเกสร คุณฟ้า”เจ้าของร้านออกแบบและตัดเสื้อผ้าแบรนด์รีบลุกขึ้นยืนแล้วยกมือไหว้ทำความเคารพในทันที่ ที่สองแม่ลูกเดินเข้ามาในห้อง“บอกกี่ครั้งแล้วคะว่าไม่ต้องไหว้ฟ้า เดี๋ยวฟ้าก็แก่เร็วกันพอดี”“แหมก็คุณฟ้าลูกค้าวีไอพีของจูนนี่คะ”เจ้าของห้องเสื้อบอกอย่
“ไงยายหนู คิดว่าเช้านี้จะไม่ได้ทานข้าวเช้ากับลูกสาวซะแล้ว” ท่านเจ้าสัวอนันต์ทักบุตรสาวที่เพิ่งมาร่วมโต๊ะอาหารเช้าด้วย ซึ่งออกจะผิดเวลาไปเล็กน้อย และดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกด้วยที่เธอผิดเวลาเช่นนี้“ขอโทษนะคะที่ลูกผิดเวลา”“คุณหนูรับอะไรดีคะเช้านี้”แม่เกสรรีบถาม พร้อมกับขยับเก้าอี้ให้บุตรในการดูแลนั่งด้วย“ขอนมสดอุ่น ๆ สักแก้วค่ะ ออ ... ขอหวานหน่อยนะคะ”“หืม ... นี่ป๋าหูฝาดไปหรือเปล่า ยายหนูจะดื่มนมหวาน ๆ”“ไม่ผิดหรอกค่ะช่วงนี้ลูกอยากกินแต่ของหวาน”“เอ้า ๆ อยากกินก็กิน”ท่านเจ้าสัวตัดบท แล้วยกชาขึ้นจิบมือก็เปิดอ่านหนังสือพิมพ์อ่านข่าวไปด้วย ซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวันของท่านอยู่แล้ว“นักข่าวนี่หูตาไวจริง ๆ เลย”ท่านเจ้าสัวอนันต์เปรยขึ้น เมื่อเห็นข่าวบุตรสาวของตัวเองกับศิวัฒน์แน่นอนว่าข่าวไม่พ้นการไปดินเนอร์กับเขาเมื่อคืนนี้“นี่อย่าบอกนะคะว่ามีข่าวลูกกับคุณศิวัฒน์”แค่เปรยมาแค่นั้น คนตกเป็นข่าวก็พอจะรู้แล้วท่านเจ้าสัวอนันต์พับหน้าหนังสือพิมพ์ลง แล้วยิ้มให้กับบุตรสาวตรงหน้า“คุณศิวัฒน์เป็นยังไงบ้าง ดูแลลูกดีไหมเมื่อคืน”ผู้เป็นบิดาเลิกให้ความสนใจกับข่าว กลับมาให้ความสนใจกับบุตรสาวแทนในข่
ด้วยความสวยโดดเด่นประจวบทางผู้จัดละครค่ายยักษ์ใหญ่ต้องการผู้สนับสนุนในการสร้างละคร จึงได้ทำการติดต่อขอสปอนเซอร์กับท่านเจ้าสัวโดยตรง และได้มาพบกับนพจิรา ทางค่ายละครจึงเชิญให้เธอเป็นนักแสดงกิตติมาศักดิ์ในละครเรื่องนั้นแม้หญิงสาวจะเข้าฉากกับพระเอกซุปสตาร์ชื่อดังได้เพียงแค่ไม่กี่ฉาก แต่กลับเรียกกระแสจากเหล่าบรรดาคลับได้ไม่น้อย ชนิดที่เรียกว่าดังกลบนางเอกของเรื่องก็ไม่ผิดความน่ารักสดใสของทั้งคู่ทำเอาแฟนคลับพากันเชียร์ออกหน้าออกตาจับคู่กันนอกจอ ที่เรียกกันว่า ‘คู่จิ้น’ มาจนถึงปัจจุบันไม่ผิดหรอกที่ศิวัฒน์จะไม่รู้จักหญิงสาวมาก่อน ถึงแม้จะมีสาว ๆ ที่อยู่ในวงการควงคู่บ่อย ๆ ทว่าเรื่องข่าวันบันเทิงเขาไม่เคยได้มีเวลาติดตาม บางข่าวที่รู้ก็ล้วนแล้วมาจากคู่ควงของเขาที่บอกเล่าหรือพูดให้ฟังบ้างเวลาเจอหน้ากันและเขาก็เพิ่งรู้ว่าหญิงสาวมีข่าวกับซุปสตาร์ชื่อดังก็วันที่เขาเห็นข่าวผ่านทีวีเมื่อประมาณสองอาทิตย์ก่อนนั่นแหละหลังจากคืนวันนั้นศิวัฒน์เองก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ เขาพยายามสืบหาว่าสาวนิรนามที่ทำให้เขาติดใจในค่ำคืนนั้นเป็นใคร แม้เธอจะหายไปโดยไม่ทิ้งล่องลอยใด ๆ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะตามหานพจิราเป็นส
ปิดท้ายด้วยอาหารที่ดูเหมือนจะธรรมดาแต่ค่อนข้างหากินได้อยาก มันยากตรงที่หาแบบออริจินัลได้ยาก และเป็นเมนูโปรดของนพจิราที่สุด ก็คือกะหล่ำปลีผัดน้ำปลา กลิ่นน้ำปลาแท้เตะจมูกทำเอาคนชอบถึงกับรอบกลืนน้ำลายเลยทีเดียว“คราวนี้พอจะเชื่อหรือยังว่าผมรู้ใจคุณ”ชายหนุ่มบอกยิ้ม ๆ รู้สึกภูมิใจ เพราะเชื่อว่าเขาเรียกคะแนนจากผู้หญิงคนนี้ได้อยู่บ้างนั่นแหละ“ก็แค่ถามแม่เกสร”หญิงสาวไม่ได้ยอมรับในความสามารถตรงนี้ เพราะมันไม่ใช่เรื่องยากที่จะหาข้อมูล“เฮ้อ ... จะชมกันหน่อยก็ไม่ได้”จากคำพูดทำเอาคนที่เพิ่งภูมิใจในความสามารถของตัวเองเมื่อครู่ถึงกับผ่อนลมหายใจออกมา“ก็มันเรื่องจริงนี่คะ เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องยาก”นพจิรารอบยิ้ม เมื่อเห็นสีหน้าอีกฝ่าย“ไม่ใช่เรื่องยาก แต่นี่ผมตั้งใจเลยนะคะ”ได้ทีทำเป็นอ้อนเอาดื้อ ๆ ซะอย่างนั้นนพจิราได้แต่ยิ้ม มือก็ตักกะหล่ำปลีผัดน้ำปลาชิมเป็นอย่างแรก“อร่อยนะคะ”ทันทีที่ตักของโปรดเข้าปาก เธอก็เอ่ยปากชมเปราะทันทีต้องยอมรับว่าถูกปากมาก โดยปกติเมนูนี้สีก็ดูไม่ค่อยน่ารับประทานอยู่แล้ว หากคนไม่เคยกินจะมีคำถามว่ามันอร่อยเหรอ มีแค่กะหล่ำปลีกับน้ำปลาแค่นั้นทว่าเมนูนี้มันขึ้นอยู่กับเ
“อืมมม ...” ชายหนุ่มปล่อยเสียงครางอย่างพึงใจออกมาท่ามกลางความเงียบเขายังคงบดริมฝีปากอยู่พักใหญ่ ก่อนจะถอนริมฝีปากออกจากปากเล็กอย่างยากเย็น ตาคมจ้องมองร่างเล็กที่เวลานี้ยังคงนอนนิ่งไร้ซึ่งฤทธิ์เดชอย่างที่เคยมี“ตกลงจะออกไปท่านข้าวเย็นกับผม หรือจะอยู่ในห้องให้ผมจูบอยู่แบบนี้ ออ ... แต่บอกก่อนนะว่าไม่จบแค่จูบแน่นอน”ทั้งน้ำเสียงและแววตานั้นเจ้าเล่ห์ชัดเจน“คุณก็ปล่อยฉันสิ”น้ำเสียงติดจะเขิน ๆ ทำให้คนได้ยินถึงก็ยิ้มกริ่ม“หรือผมจะเปลี่ยนใจไม่ไปกินข้าวเย็นดี กินคุณในห้องนี้ดีกว่าไหมนะ”“นี่คุณ”อีกฝ่ายรีบประท้วงนัยน์ตาเขียวปัดเลยทีเดียว“ผมล้อเล่น รีบไปแต่งตัวนะคะคนดี ผมให้เวลาครึ่งชั่วโมง”ศิวัฒน์กดริมฝีปากเข้าที่แก้มนวลอย่างอีกครั้งก่อนยอมปล่อยให้ร่างเล็กเป็นอิสระนพจิรารีบลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไปทันที่เป็นอิสระ ชาหนุ่มได้แต่มองแล้วหัวเราะกับท่าทางของหญิงสาวอย่างนึกชอบใจที่แกล้ง และทำให้เธอยอมเขาได้สำเร็จดินเนอร์อย่างเป็นทางการครั้งแรก ศิวัฒน์เลือกเป็นภัตตาคารในโรงแรมหรูใจกลางเมือง เมื่อรถหรูเคลื่อนมาจอดที่หน้าโรงแรม เพียงแค่เขาก้าวลงจากรถพนักงานฝ่ายต้อนรับก็แทบจะยืนเรียงพร้อมหน้าก
ตัวศาลาที่ทั้งหมดนั่งคุยและกินของว่างด้วยกันเป็นศาลาที่ติดแอร์ มีกระล้อมรอบเอาไว้ ทว่ากระจกนั้นจะเป็นกระแบบที่คนข้างนอกมองเข้ามาจะไม่เห็นอะไร ยกเว้นคนด้านที่จะมองเห็นด้านนอกอย่างชัดเจน“ร้ายนักนะ ฝากไว้ก่อนเถอะคุณฟ้า”ชายหนุ่มคาดโทษเอาไว้ มือพลางลูบบริเวณแขนที่ถูกกัดนั้นด้วย เจ็บไหมแน่นอนว่าเจ็บ แต
ปกติแล้วนางเกสรก็ไม่เคยขัดใจอะไรท่านเจ้าสัวหรอก หากแต่เรื่องนางอยากให้บุตรในการดูเป็นคนเลือกเองน่าจะดีกว่า รู้อยู่ว่าคนอย่างเจ้าสัวอนันต์ไม่มีทางเลือกสิ่งไม่ดีให้หรอก เพราะท่านเป็นคนกว้างขวางกว่าจะได้เข้ามานั่งร่วมโต๊ะอาหารได้แบบนี้ก็คงโดนสืบประวัติมาอยู่ไม่น้อยอีกอย่างนางเคยบอกไปแล้วว่าจะไม่ขอยุ่
“คิดถึงลูกสาวที่สุดเลย”ท่านเจ้าสาวใช้มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าหญิงสาวเอาไว้อย่างทะนุถนอม ก่อนหอมที่แก้มทั้งสองข้างราวกับว่าอีกฝ่ายยังเป็นเด็กน้อย“ลูกโตแล้วนะคะ คุณป๋ายังจะมาหอมลูกแบบนี้อีก ไม่อายแขกบ้างเหรอคะ”เจ้าของแก้มนวลบอกพลางหัวเราะ เธอไม่ได้สนใจกับแขกของผู้เป็นบิดาเลยด้วยซ้ำ“ก็ป๋ารักของป
ศิวัฒน์ค่อย ๆ บดริมฝีปากอย่างแผ่วเบาก่อนจะทวีความหนักหน่วง ร้อนรุ่มและลึกซึ้งขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมกับดันร่างนพจิราติดผนังห้อง และใช้ลำตัวแข็งแรงของตัวเองกดร่างบางไว้ไม่ให้ดิ้นหนีมือข้างหนึ่งโอบรอบเอวบางไว้ ส่วนอีกข้างกระชากดึงเอาชุดที่ร่วงหล่นไปอยู่รอบเอวบาง เพียงครู่เดียวชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวก็ลงไปก







