ช่วยฉันด้วยค่ะ 2

       เก็บกระเป๋าเสื้อผ้าทุกอย่างเรียบร้อยและฝากเพื่อนปล่อยเช่าคอนโดตัวเองในอินเตอร์เน็ตเรียบร้อยแล้วเช่นกัน ทุกอย่างเรียบร้อยเพราะอยากกลับบ้านเร็วๆ อยากหนีไปเร็วๆ เมื่อจัดการทุกอย่างได้เร็วกว่าที่คิดก็หกโมงเย็นชั่งใจอยู่นานว่าจะกลับเลยหรือรอกลับพรุ่งนี้แต่แล้วก็ไม่อยากรอด้วยกลัวว่าอาชาจะมาหาตัวเองในคืนนี้เหมือนที่เขาบอกจึงลากกระเป๋าเดินทางลงมาลานจอดรถ เพื่อจะจากไปพร้อมกับที่มีรถแล่นมาจอดเทียบข้างๆ เธอหันไปมองก็ถึงกับปล่อยมือที่กำลังจะเปิดประตูรถทันที

       “จะหนีไปไหน” อาชารีบจอดรถดับเครื่องยนต์แล้วเปิดประตูลงมาถามพร้อมกระชากดึงกระเป๋าเดินทางในมือเธอมาถือไว้ทันที

       “กลับบ้าน” พอใจตอบสั้นๆ แล้วยื่นมือไปหมายจะแย่งกระเป๋าเดินทางตัวเองกลับมา

       “งั้นก็ไปด้วยกัน บ้านเธอคือบ้านฉันเท่านั้นทูนหัว บอกแล้วไงว่าเธอเป็นเมียฉันพอใจ” พูดจบก็กระชากดึงร่างเล็กเข้ามาปะทะอกแกร่งตัวเองแล้วก็ปล่อยมือจากกระเป๋าเดินทางมารั้งท้ายทอยเธอให้แหงนเงยขึ้นแล้วบดกระแทกจูบปากอวบอิ่มแสนหวานของคนดื้อทันที

       “อ่ะ อื้อ” มือเล็กทุบตีอกแกร่งคนตัวโตพร้อมกับพยายามบิดเบือนหน้าหนีแต่ก็ยากเหลือเกินเมื่อแรงเขาเยอะกว่า

       “อ่า เห็นไหมเธอคือของฉันพอใจ ไปกับฉัน” อาชาถอนจูบออกมาเอ่ยย้ำให้คนดื้อจำใส่ใจว่าเขาคือใครและหล่อนคือใครก่อนจะดึงลากเดินเธอไปทางฝั่งนั่งข้างคนขับแล้วเปิดประตูยัดเธอเข้าไปและเปิดประตูหลังโยนกระเป๋าเดินทางเธอตามไปด้วย

       “อย่าคิดแม้แต่จะหนี ฉันรู้ว่าบ้านเธออยู่ไหนฉันตามถึงที่แน่” เขาขู่หล่อนเมื่อเห็นว่าเธอทำท่าจะเปิดประตูรถหนี และมันได้ผลเมื่อเธอนั่งนิ่งและบอกเขาว่า...

       “งั้นก็ล็อกรถให้ฉันด้วยค่ะ” ส่งยื่นกุญแจรถของตัวเองในมือให้ชายหนุ่ม

       “ได้สิ” รับมาแล้วกดล็อกให้เธอแล้วเก็บไว้เอง เธอกดล็อกรถเองก็ได้แล้วทำไมต้องให้เขากดให้ล่ะแต่ก็ดีเหมือนกันตอนนี้พอใจหนีไปไหนไม่ได้แล้ว เขาเดินยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วเดินอ้อมมาทางฝั่งคนขับขึ้นรถแล้วติดเครื่องยนต์ออกไปทันที

       ตลอดทางที่นั่งรถมาพอใจเงียบมองทางมาตลอด ส่วนอาชาก็ใช้หางตามองดูหน้าคนตัวเล็กที่บังคับมาตลอด รอให้เธอเปิดปากพูดกับตัวเอง แต่หล่อนก็เอาแต่เงียบไม่ยอมปริปากจนเขาอึดอัดทนไม่ไหวเปิดปากคุยก่อน

       “ไม่คิดจะถามเหรอว่าฉันจะพาไปไหน?” เขาถามเธอเสียงเข้ม

       “ไม่ค่ะ” เธอตอบกลับสั้นๆ

       “ว่าง่ายดีนี่ แล้วเมื่อกี้จะหนีไปไหน” เขาถามเธอ

       “ไม่ได้หนีแค่จะกลับบ้าน”

       “แล้วงานล่ะ”

       “ลาออกแล้ว”

       “แต่ฉันยังไม่อนุมัติเลยนะทูนหัว”

       “ไม่อนุมัติก็จะออก ฉันไม่อยากทำงานกับท่านประธานแล้ว”

       “อือ ฉันก็ไม่ได้อยากให้เธอทำงานใช้สมองแล้วตอนนี้ ฉันอยากให้เธอใช้ร่างกายทำงานมากกว่าทูนหัว” เอ่ยจบก็หันมายิ้มมุมปากให้เธอ

       “ทำไมคุณยังไม่ปล่อยฉันไปคุณอาชา ปล่อยฉันไปเถอะ ตอนนี้ฉันไม่มีอะไรเหลือแล้ว ความสาวของฉันมันหมดค่าไปแล้วตอนนี้ และเลิกทำกับฉันแบบนี้เถอะ คุณมีผู้หญิงมากมายที่รอให้คุณไปหา แล้วทำไมถึงมาวุ่นวายกับฉัน”

       “นั่นสินะ ฉันก็งงเหมือนกัน เราทำงานด้วยกันมาตั้งนานก็เกือบปี ทำไมฉันถึงมาสนใจเธอตอนนี้ อาจเพราะเธอสวยก็ได้พอใจ อีกอย่างอย่าลืมสิเธอเมาแล้วยั่วฉันเอง และฉันก็ติดใจ เธอควรดีใจที่ฉันต้องการฉันซ้ำๆ นะทูนหัว”

       “ฉันควรดีใจเหรอคะที่คุณต้องการฉันซ้ำๆ แต่ขอโทษฉันไม่ใช่ผู้หญิงพวกนั้นของคุณที่ต้องการคุณ ฉันไม่ใช่พวกหล่อน”

       “งั้นจะเอาเงินเท่าไหร่ว่ามา อยู่กับฉันจนกว่าฉันจะเบื่อ” เขาถามหล่อนกลับ

       “สารเลว! คุณคิดว่าเงินคุณซื้อฉันได้รึไงท่านประธาน” เธอสวนกลับ

       “ก็เงินฉันมีเยอะ ถ้างั้นเธออยากได้อะไรจากฉันเดี๋ยวฉันจะหาให้เอง แต่ตอนนี้อยู่กับฉันก่อน” เขาพูดพร้อมกับมองถนนที่บังคับรถหรูมา ตอนนี้ใกล้ถึงบ้านเขาแล้ว และอาชาเพิ่งรู้ว่าตัวเองขับรถพาเธอมาบ้าน แต่จะรู้อีกทีก็เลี้ยวเข้ามาในรั้วบ้านเสียแล้ว

       “ให้ตายสิ ฉันพาเธอมาที่นี่ได้ยังไง” เขาพึมพำกับตัวเองแต่ก็จอดรถสนิทที่โรงจอดรถเมื่อได้เข้ามาแล้ว

       “ลงไป เนี่ยบ้านฉัน” สั่งเสียงเข้มพร้อมกับดับเครื่องยนต์แล้วเปิดประตูก้าวขายาวๆ ของตัวเองลงจากรถยนต์ลงมาเปิดกระชากประตูรถฝั่งของพอใจออกแล้วลากดึงเจ้าหล่อนลงมาโดยไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะปลดเข็มขัดนิรภัยหรือยัง

       “ฉันเจ็บนะ! รอหน่อยไม่ได้รึไง แล้วพาฉันมาที่นี่ทำไมท่านประธาน” เธอตะโกนใส่หน้าเขาพร้อมปัดมือเขาออกจากมือตัวเองแล้วปลดเข็มขัดนิรภัยออกแล้วก้าวลงจากรถตามชายหนุ่มลงมา

       “ก็ลีลาชักช้านี่” เขาตอบห้วนๆ พร้อมกับคว้ามือเล็กมาจับดึงลากเดินเข้าไปในบ้าน โดยใช้อีกมือผลักประตูรถปิดเต็มแรง

       ปึก!

       เสียงประตูรถกระแทกกันอย่างแรงทำให้เธอสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้รู้สึกกลัวอะไร เท้าเล็กขืนจิกพื้นไม่ยอมเดินตามแรงฉุดลากของประธานหนุ่ม แต่ก็เหมือนทุกครั้งเธอแรงเท่ามดแต่เขาน่ะแรงเท้าช้าง พอใจถูกดึงลากเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ของคนตัวโต เธอร้องตะโกนขอความช่วยเหลือจากผู้คนในบ้าน

       “ช่วยฉันด้วยค่ะ ช่วยฉันด้วยค่ะ”

       เสียงร้องตะโกนขอความช่วยเหลือทำให้อดิรุจกับอุ่นเรือนที่กำลังชักชวนกันขึ้นไปนอนรีบลุกขึ้นเดินออกมาดูทันทีว่าใครกันมาร้องเรียกขอความช่วยเหลือในบ้านตัวเอง พอออกมาก็เห็นพ่อตัวดีของตัวเองฉุดกระชากลากถูกผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้เข้ามาในบ้าน แต่อดิรุจรู้จักดีเพราะเนี่ยคือพอใจลูกสาวของสมานเพื่อนรักของตน