ช่วยฉันด้วยค่ะ 3

       “หนูพอใจ” อดิรุจเรียกชื่อหญิงสาวพร้อมสาวเท้าเดินเข้าไปหา ส่วนอาชาก็หยุดดึงลากคนตัวเล็กหันไปทางพ่อตัวเองด้วยความสงสัยว่าท่านรู้จักผู้ช่วยเลขาของตัวเองได้ยังไง ส่วนพอใจก็สะบัดมือออกจากอุ้งมือใหญ่แล้ววิ่งไปหาคุณลุงที่เป็นเพื่อนของพ่อตนเองทันที เธอจำท่านได้เพราะเมื่อต้นปีที่แล้วท่านยังไปหาพ่อเธอที่บ้านอยู่เลย

       “คุณลุงช่วยพอใจด้วยค่ะ” เธอวิ่งมาเกาะแขนผู้ใหญ่ ส่วนอดิรุจก็มองไปทางลูกชายที่ก้าวเดินยาวๆ ตามมากระชากเธอดึงกลับไปกอด

       ว้าย!

       “ปล่อยฉันนะ!” หล่อนดิ้นขัดขืนพร้อมทุบตีอกของเขาพร้อมหันหน้าไปขอความช่วยเหลือจากคุณลุงเพื่อนสนิทของผู้เป็นพ่อที่รักตนเอง

       “ไอ้ตัวดีปล่อยน้องเดี๋ยวนี้นะ แล้วมีอะไรถึงได้ทำแบบนี้หึ” อดิรุจตะโกนถามลูกชายพร้อมดึงพอใจออกจากอ้อมกอดแข็งแรงของอาชา แต่ลูกชายตัวดีกอดรัดแน่นไม่ยอมกอด

       “แล้วพ่อล่ะมารู้จักผู้ช่วยเลขาผมได้ยังไง แล้วเธอด้วยพอใจรู้จักพ่อฉันได้ยังไง” เขาเลิกคิ้วถามกลับท่านและหญิงสาวที่ตนกอดวแน่น

       “นั่นสิคะ คุณรู้จักหนูคนสวยได้ยังไงกัน” อุ่นเรือนถามสามีบ้าง

       “เอ้า! ก็เนี่ยไงลูกสาวของสมานที่จะหมั้นน่ะ ก็มันโทรมาอวดผมว่า ว่าที่ลูกเขยกลับมาจากต่างประเทศแล้ว” อดิรุจหันมาตอบภรรยาไม่สนใจคำถามของลูกชาย

       “อะไรยังไงใครจะหมั้นครับพ่อ อย่าบอกนะว่าผู้ช่วยเลขาของผม” เป็นเสียงเข้มไม่พอใจของอาชาที่เอ่ยขึ้น

       “ใช่ไง! แล้วแกเถอะไอ้ตัวดี ไปกอดน้องเขาได้ยังไง น้องเขามีเจ้าของแล้วนะ ปล่อยได้แล้ว ไปทำแบบนี้กับลูกเพื่อนพ่อได้ยังไงไอ้ตัวดี” อดิรุจกระชากแขนที่โอบกอดร่างเล็กของพอใจออกอีกครั้งแต่ลูกชายตัวดีของตนก็ยังกอดแน่นเหมือนเดิม

       “จะหมั้นเหรอครับ? มีเจ้าของแล้วเหรอครับ จะหมั้นและจะมีเจ้าของได้ยังไงก็เนี่ยเมียผม พอใจเป็นเมียของผม” เขาตอบสวนกลับคนเป็นพ่อไปทันทีและคำพูดของอาชาก็ทำให้อุ่นเรือนถึงกับตาโต นี่เป็นครั้งแรกที่พ่อตัวดีของนางพาผู้หญิงเข้าบ้านและแถมตะโกนบอกอีกว่า ‘เมีย’ แสดงว่านางใกล้จะได้อุ้มหลานในเร็วๆ นี้แล้วใช่ไหม

       “ให้แม่กับพ่อไปสู่ขอหนูคนนี้เลยไหมลูก ไหนๆ ก็คนกันเองทั้งนั้น คุณไปขอหนูคนนี้ให้ลูกเรานะ” อุ่นเรือนโอบแขนสามีคะยั้นคะยอให้สามีรับปาก

       “สู่ขอน่ะได้ แต่หนูพอใจมีคู่หมั้นแล้วและอีกไม่กี่เดือนก็จะจัดงานหมั้นกันแล้วด้วย เราทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ส่วนแกปล่อยน้องได้แล้วอาชา” อดิรุจบอกสั่งลูกชายเสียงเข้ม

       “ก็แค่คู่หมั้นแต่ผมน่ะผัว บอกพ่อกับแม่ฉันไปสิว่าเราน่ะเป็นผัวเมียกันและเธออาจจะท้องก็ได้พอใจ บอกไปสิ” เขาก้มหน้าสั่งคนที่แหงนเงยหน้าขึ้นสบตาตัวเองพอดี

       “ไม่! อย่าคิดหวังจะได้เป็นพ่อของลูกฉัน อย่าคิดหวังว่าฉันจะเลือกคุณ เพราะฉันเกลียดคุณคนสารเลว! คุณข่มเหงฉันแล้วทำไมฉันต้องเลือกคุณด้วยคนต่ำทราม! ” พอใจตอบสวนกลับประธานหนุ่มของตนเองทันที

      

ด้านอุ่นเรือนก็ดึงแขนลากสามีออกจากตรงนี้ทันที เมื่อเห็นว่าตอนนี้ทั้งสองคงจะอยากคุยกันตามลำพังมากกว่า ส่วนอดิรุจก็ยืนนิ่งไม่ยอมเดินไปตามแรงดึงลากของภรรยาจนภรรยาต้องส่งสายตาเอาเรื่องให้ถึงยอมเดินถอยหนีจากตรงนี้

“พี่ก็ปล่อยไปเถอะ เรื่องของเด็กๆ เขา จะรักจะเกลียดกันยังไงเราก็จะมีหลานนะคะ อุ่นอยากเลี้ยงหลานแล้วนะพี่” นางบอกสามีเมื่อดึงลากสามีออกมาแอบอยู่อีกมุม มองดูลูกชายตัวดีของตนเอง เวลาตกหลุมรักมีความรักก็ดุดันเอาเรื่องพอดูเลยพ่อตัวดีของนาง

“แต่นั่นลูกสาวของสมานเพื่อนรักพี่นะอุ่น อีกอย่างหนูพอใจไม่ได้เต็มใจ น้องก็เห็นว่าหนูพอใจต้องการให้เราช่วย ลูกเราจะไปแย่งคู่หมั้นคนอื่นไม่ได้นะ” อดิรุจบอกภรรยา

“ผู้ใหญ่แค่คุยกันไว้แต่ยังไม่หมั้นก็ถือว่ายังไม่หมั้นนี่พี่ อีกอย่างพ่อตัวดีของเราก็ตะโกนบอกปาวๆ ว่านั่นน่ะเมียของมัน แล้วจะทำยังไงได้ล่ะพี่ เพราะถ้าบอกแบบนั้นพ่อตัวดีของเราก็ต้องจริงจังแล้วนะ อาชาไม่เคยพาผู้หญิงมาบ้านเลยสักครั้ง มีแต่เสนอหน้ามากันเอง แต่คนนี้ลูกเราบังคับ อุ่นว่าอาชาต้องรักหนูพอใจแน่ อุ่นเป็นแม่อุ่นมองลูกชายตัวเองออก อีกอย่างพี่ก็ได้ยินว่าเมื่อกี้ลูกเราบอกว่าหนูพอใจอาจจะท้อง นั่นน่ะหลานเรานะพี่ คิดดูสิจะปล่อยไปได้ยังไง ยังไงก็ต้องสู่ขอให้เป็นเรื่องเป็นราวเพื่อที่ให้ลูกเราสมหวังและผู้ใหญ่จะได้ไม่ต้องทะเลาะกันในวันข้างหน้า” อุ่นเรือนเอ่ยไม่ยอมหยุดส่วนอดิรุจก็ได้แต่คิดตามคำพูดของภรรยา จริงอย่างอุ่นเรือนบอก หากว่าตอนนี้หนูพอใจกำลังตั้งครรภ์มีหลานของตนล่ะจะทำยังไง

เฮ้อ!

อดิรุจถอนหายใจแรงเมื่อมองไปทางหนุ่มสาวกำลังฉุดกระชากดึงลากกันอยู่ตรงหน้า อีกคนจะดึงลากไปทางบันได อีกคนขืนตัวเองจิกเท้าไม่ยอมไปตาม

“แล้วมันจะรอดไหมอุ่น” บุ้ยปากให้ภรรยามองตามสายตาตัวเอง

“แบบนี้ลูกดกหัวปีท้ายปีเลยแหละพี่” อุ่นเรือนมองภาพแล้วก็ได้แต่อมยิ้มเพราะมันน่ารักเหลือเกินสำหรับคนเป็นแม่แบบนาง ก็นานๆ ทีจะได้เห็นพ่อตัวดีฉุดกระชากลากผู้หญิงแบบนี้ ปกติมีแต่ผู้หญิงวิ่งเข้าหา

“แล้วพี่จะคุยกับไอ้สมานยังไงดี เมื่อตอนเช้ามันยังโทรมาพูดอวดว่าจะมีลูกเขย แต่ลูกเขยของมันไม่ใช่คนที่มันอยากได้นี้สิอุ่น”

“คิดมากน่ะคุณพี่ เผลอๆ พี่สมานเพื่อนรักของพี่อาจจะดีใจก็ได้นะคะที่ได้เป็นทองแผ่นเดียวกันกับเพื่อนรักอย่างพี่  ไปนอนกันเถอะอุ่นง่วงแล้วค่ะวันนี้”

“อือ ไปนอนกันเถอะถ้างั้น แต่หนูพอใจ...” ไม่วายห่วงลูกสาวเพื่อนรัก

“ไปนอนค่ะ” นางเอ่ยแทรกไม่รอให้สามีพูดจบความ

แล้วอดิรุจก็ยอมไปนอนพักผ่อน แม้ว่าจะเป็นห่วงลูกสาวของเพื่อนมากแค่ไหน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะภรรยาที่รักเริ่มมองตาแข็งแล้ว หากยังดื้อดึงจะอยู่ตรงนี้ต่อไปคงได้นอนนอกห้องหรือไม่ก็ห้องพระทั้งคืนแน่นอนคืนนี้