เธอเป็นเมียฉัน 2

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

“อือ ร้อน พอใจไม่ไหวแล้วท่านประธาน อ่า ไม่ไหวแล้ว อ่ะ อ่อย อื้อ”

“โอว์ ฉันก็ไม่ไหวแล้วเมียจ๋า อ่า ดีเหลือเกิน เธอตอดรัดฉันแรงมากพอใจ อ่า พอใจเสียวเหลือเกินทูนหัว อ่า เสียว โอว์”

ความงามของพอใจกำลังตอดรัดเขาหนักหน่วง เขาสอดเร่าเอวซอยถี่และเพียงเวลาไม่นานความสุขก็มาโอบกอดเขาและเธอพร้อมกัน เมื่อต่างฝ่ายต่างกระตุกเกร็งปล่อยน้ำแห่งความสุขของตัวเองออกมาพร้อมกันพร้อมกับที่เขากอดเธอแน่นหยุดเคลื่อนไหวเอวหนา

“โอว์ เก่งมากทูนหัว อ่า”

“อ่ะ พะ...พอแล้วพอใจเหนื่อย อ่า” เธอซบหน้าฟุบไปกับอกแกร่งอย่างอ่อนแรงตอนนี้ เธอเหนื่อยกว่าไปวิ่งรอบสนามเสียอีกตอนนี้

“ชูว์ เหนื่อยก็พักเถอะ เรายังมีต่ออีกคืนนี้ทูนหัว” เขากดหัวเธอซบเข้าหาอกตัวเองพร้อมถอดถอนแก่นกายร้อนออกมาจากความเป็นสาวเธอ

“อ่ะ อื้อ” เธอครางกระเส่าเมื่อเขาถอดถอนตัวจากร่างทำให้เกิดการเสียดสีจนเผลอจิกเล็บยาวๆ ไปกับแผ่นหลังหนาของบุรุษ

“อ่า คืนนี้ต่อกัน ตอนนี้ไปกินข้าวกันเถอะ หรือจะสั่งมากินที่ห้องทูนหัว” เขาถามเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ไม่มีคืนนี้หรืออะไรทั้งนั้น ดิฉันจะกลับ ก็บอกแล้วไงว่าลาออก” เมื่อสติเริ่มกับมาเจ้าหล่อนเริ่มพยศอีกครั้ง พร้อมผลักดันเขาออกห่างแล้วตัวเองก็พาร่างอ่อนแรงตัวเองขยับลุกถอยไปชิดกับพนักเก้าอี้ด้านหลังตัวเองทันที

หึหึ

“ลาออกน่ะได้ แต่จะหนีไม่ได้แน่นอน ตอนนี้เธอเป็นเมียฉันนะพอใจ อย่าลืมสิที่เราทำน่ะมันอาจทำให้เธอท้องได้นะ ฉันไม่ได้ใส่ถุงป้องกันกับเธอสักครั้ง”

เขาบอกเธอและเขาก็เพิ่งนึกได้เองว่าตัวเองเผลอลืมสิ่งสำคัญไป แต่ก็ช่างเถอะ เขาไม่รู้ทำไมถึงไม่อยากสนใจ เพราะเขาชอบการได้สอดใส่ในตัวเธอแบบไร้การป้องกัน เพราะมันให้ความรู้สึกอิ่มเอมหัวใจที่สุด และยิ่งไปกว่านั้นเธอปลอดภัยเพราะเขาคือชายคนแรกเธอ

เผียะ!

ไม่สนใจว่าตัวเองจะเปลือยอยู่ไม่สนใจจะอายเธอตวัดมือใส่หน้าสากหล่อเหลาของท่านประธานตัวเองทันทีเมื่อได้ฟังที่เขาพูดออกมา

“สารเลว!” เธอด่าเขาเมื่อเขาหันกลับมาจ้องเธอด้วยดวงตาที่แข็งกร้าว เธอรู้เขาโกรธแล้วไงเขามันเลวและเห็นแก่ตัวที่สุด

“ตอนนี้เธอก็เป็นเมียฉันแล้วพอใจ เธอควรจะดีใจที่ฉันลดตัวไปนอนกับเธอนะ”

“เลวที่สุด! คุณคิดว่าฉันจะดีใจและเป็นเหมือนผู้หญิงที่ผ่านมาของคุณรึไงคุณอาชา พอกันที ฉันจะไม่ทำงานกับคุณแล้วไม่อนุมัติฉันก็จะออก”

“แล้วคิดเหรอว่าจะหนีฉันพ้น ยังไงเธอก็เป็นเมียฉัน ถ้าเกิดท้องล่ะจะทำยังไง” เขาถามเธอกลับพร้อมขยับตัวเข้าประชิดตัวหญิงสาวแล้วกักตัวเธอไว้กับโซฟาไม่ให้ลุกหนี

“คุณคงมีเมียเต็มบ้านเต็มเมือง ถ้างั้นขาดฉันไปหนึ่งคนคงไม่เป็นไรหรอกมั้งคะ  อีกอย่างถึงฉันท้องฉันก็ไม่เรียกร้องอะไรจากคุณ เพราะเขาต้องไม่มีพ่อเห็นแก่ตัวแบบคุณท่านประธาน ออกไปได้แล้วฉันจะแต่งตัวแล้วกลับบ้าน” เธอดันอกเขาออกห่างแต่เขาก็ยังนิ่งไม่ไหวติ่งไปไหนจนต้องสั่งเขาอีกครั้ง

“ไปให้พ้น! ”

“ถ้าคุยไม่รู้เรื่องก็ต่ออีกรอบเลยแล้วกัน ให้มันรู้ไปว่าจะไม่ให้ฉันรับผิดชอบ ถ้าท้องมาเธอจะทนกับคำนินทาคนอื่นได้ยังไงว่าท้องไม่มีพ่อ พอใจ”

“วะ...ว้าย”

แล้วเธอก็ร้องตกใจเมื่อเขาเคลื่อนไหวรวดเร็วเข้าหา จับเรียวขาเล็กฉีกแยกกว้างแล้วดันความอุ่นร้อนที่ยังแข็งอยู่ของเขา กระแทกเข้ามาเต็มแรงทั้งเจ็บและจุกแต่แค่คราแรกเท่านั้นเธอก็ไม่รู้สึกเจ็บแต่รู้สึกเสียวร้อนกลางลำตัวมากกว่า

“อ่า คนสารเลว! ฉันเกลียดคุณ อ่ะ อื้อ”

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

อาชาหนุ่มเร่งเร่ากระแทกตัวเข้าออกด้วยไฟโทสะของตัวเอง ตอนนี้เขาเร่งเร่าเอวกระแทกเสียวไม่สนใจว่าเธอจะยินดีต้อนรับหรือพร้อมไปกับตัวเอง ก็ในเมื่อพอใจท้าทายเขาก็จะให้หล่อนได้รับรู้ถึงความป่าเถื่อนของเขายามโกรธและอยากให้เธอจำด้วยว่าเขาคือใครสำหรับเธอ

“อ่ะ เจ็บนะ อ่า เจ็บ เลว”

“เจ็บแล้วก็จำไว้ว่าฉันคือผัวของเธอพอใจ อ่า ฉันเสียวจะตายห่า อ่า โอว์ ดีมาก อ่า แรงมากตอดรัดแรงมาก อ่า”

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

       พอใจน้ำตาคลอเจ็บปวดในอก เมื่อได้ยินคำพูดของประธานใจร้าย และยิ่งไปกว่านั้นเขายิ้มเย้ยหยันได้แต่ร่ำร้องบอกตัวเองในใจว่าอย่าให้มีโอกาสได้หนีและแก้แค้นเป็นอันขาด เธอจะเล่นให้หนัก ตอนนี้เธอทั้งเจ็บและเสียวกลางลำตัวเมื่อร่างกายเริ่มปรับตัวให้คุ้นชินกับความป่าเถื่อนของเขาได้แล้ว

       “อ่า โอว์”