Mag-log in“ใสซื่อจริงๆ พอใจ คืนนั้นฉันจำได้ทุกซอกทุกมุมของเธอนะพอใจ และฉันก็อยากได้อีกด้วยตอนนี้ เธอทำให้ฉันหลงรู้ไหม” มือใหญ่โยนซองสีขาวในมือทิ้งไปด้านหลังพร้อมนำมือมาลูบไล้แก้มนวลเนียนไล้มายังลำคอระหงที่หดห่อคอหนีมือใหญ่ตัวเอง
“ยะ...อย่าทำอะไรบ้าๆ นะท่านประธาน วันนี้ฉันมาลาออกเพื่อไปหางานใหม่ทำ และถ้าจะเรียกฉันมาพบเพราะแบบนี้ดิฉันขอตัวค่ะ” เธอกัดฟันข่มความรู้สึกวาบหวิวไว้ในอกแล้วผลักเขาออกห่างเต็มแรง ร่างใหญ่ประธานหนุ่มกระเด็นไปตามแรงผลัก แต่ก็เด้งกลับมาอีกครั้งและครั้งนี้ก็ตวัดกอดเอวเล็กคอดรั้งเข้าปะทะร่างหนาตัวเองแทน
ว้าย!
มือน้อยดันอกหนาไว้ทันทีด้วยกลัวว่าสองเต้าจะบดเบียดกับหน้าอกแกร่งของท่านประธานหนุ่ม
หึหึ
“อย่าพยายามเลยทูนหัว ยังไงซะร่างกายนี้ก็เคยเป็นของผมมาแล้วครั้งหนึ่ง และจะมีอีกครั้งจะเป็นไรว่าไหมพอใจ อ่ะ อื้อ”
สุดประโยคปากหนาอุ่นร้อนก็โน้มลงไปบดจูบปากอวบอิ่มสีระเรื่อที่กำลังจะขยับเอ่ยตอบโต้ตัวเองทันที มือใหญ่ที่กอดเอวเล็กอีกข้างผละออกมาจับบังคับคางเล็กให้แหงนเงยรองรับจูบเร่าร้อนของตัวเอง อาชาสอดแทรกเรียวลิ้นอุ่นร้อนเข้าไปในโพรงปากเล็กควานกลืนความหวานในโพรงปากน้อยที่แสนคะนึงหาทันที แม้เจ้าตัวจะพยายามเบือนหน้าหนีแต่มือใหญ่ที่จับบังคับล็อกคางไว้ก็แรงกว่า
“อ่ะ อื้อ” ปากหนาบดจูบคลึงเฟ้นความหวานในปากน้อยของผู้ช่วยเลขาส่วนตัว ด้วยปลายลิ้นแสนชำนาญ มือใหญ่อีกข้างที่โอบรัดเอวเล็กคอดก็เคลื่อนไล้มายังแผ่นหลังแล้วรั้งท้ายทอยเล็กให้แหงนเงยตอบสนองตัวเอง
“อ่ะ อื้อ” เสียงครางอู้อี้ยังคงดังรอดออกมาจากริมฝีปากของทั้งคู่ อาชารู้ว่าแม่คนตัวเล็กไร้เดียงสา หล่อนเผลอตัวจูบตอบเงอะงะมันทำให้เขาเผลอระบายยิ้มมุมปากออกมาพร้อมกับยกอุ้มเธอขึ้นนั่งบนโต๊ะทำงานแล้วผละมือที่บังคับคางเล็กออกมาสอดเร่าไปในชายกระโปรงชุดเดรสซีฟองของเจ้าหล่อน
“อ่า อื้อ” เรียวลิ้นใหญ่กอดเกี่ยวฟัดลิ้นเล็กอ่อนเดียงสาของพอใจในโพรงปากเล็กก่อนจะผละออกมาจูบมุมปากอวบอิ่มแสนหวานให้เธอได้หายใจเอาอากาศไปเลี้ยงปอดตัวเอง
“อือ ฮือ” พอใจหอบหายใจแรงเมื่อปากเป็นอิสระ แล้วก็ต้องเม้มปากเบ้หน้าเมื่อรับรู้ว่ามือใหญ่ที่สอดล้วงเข้ามาในชายกระโปรงกำลังจะดึงรั้งกางเกงชั้นในและกางเกงซับในตัวเองออก
“ยะ...อย่านะท่านประธาน” เธอจับมือใหญ่ที่สอดในกระโปรงตัวเองที่กำลังจะถลกดึงกางเกงซับในและกางเกงชั้นในตัวเองให้หยุด
“อย่าห้ามผัวสิทูนหัว มารำลึกความหลังกันหน่อยเป็นไง อยากรู้ไหมว่าเสียตัวให้ผมยังไงคืนนั้น และผมเอาคุณไปกี่ยก และอยากรู้ไหมว่าคุณน่ะเก่งแค่ไหนและครางหวานแค่ไหนยามผมสอดกระแทกตัวเข้าออกแรงๆ ในตัวคุณ” พูดจบก็กระชากดึงรั้งกางเกงชั้นในและกางเกงซับในของเธอออกทันที
ว้าย!
เธอร้องตกใจอยากจะดิ้นหนีแต่ก็ถูกเขากอดไว้บนโต๊ะทำงานที่สำคัญเขากำลังจะเปลื้องผ้าเธอ และเธอก็ทำอะไรไม่ได้เธอรู้สึกตื่นเต้นไปกับการรุกเร้าของเขาในตอนนี้ ท่านประธานที่เคยเคร่งขรึมเวลาอยู่ต่อหน้าผู้คน แต่เวลานี้มันเหมือนไม่ใช่อาชาเลยสักนิด เขากำลังจะจัดการเธอจัดการให้เธอเป็นของเขาอีกครั้ง แม้ว่าเรื่องคืนนั้นจะเลือนรางแต่เธอก็รู้ดีว่าเธอได้เสียสิ่งสำคัญให้คนตัวโตคนนี้ไปแล้ว
เพียงเวลาไม่นานชุดเดรสซีฟองตัวสวยของหล่อนก็ถูกถอดทิ้งไปตามด้วยยกทรงสีหวานของเธอ มันถูกโยนทิ้งราวกับว่าเขามีเวทมนต์ก็มิปาน มันรวดเร็วมากไม่ทันแม้แต่จะขัดขืนดิ้นหนี รู้ตัวอีกทีมือของเขาก็กอบกุมหน้าอกบีบนวดนาบเรียบร้อยแล้วและเธอก็เปลือยให้เขาเอาเปรียบตามใจชอบในตอนนี้
“อ่ะ ยะ...อย่าท่านประธาน คุณมาทำแบบนี้กับดิฉันไม่ได้นะ” หล่อนดิ้นตัวถอยหนีแต่เขาก็ตามมาและโต๊ะทำงานเขาที่เคยมองว่ามันใหญ่กว้างก็ดูแคบไปทันที จะดิ้นไปไหนก็ไม่ได้ด้วยกลัวจะพลาดตกไปกับพื้นห้อง
“ทำไม่ได้ก็มาดูกันว่าจะทำได้ไหม แต่ที่แน่ๆ คุณเป็นของผมพอใจ ตั้งแต่คืนนั้นแล้วทูนหัว”
พูดจบก็โน้มหน้าลงไปซุกกลางอกอวบอูมพอดีมือที่กำลังเคล้นคลึงนวดนาบทันที เขาเคลื่อนไหวมือเป็นจังหวะ ส่วนมือเล็กของพอใจก็พยายามจะแกะมือหนาออกจากหน้าอกตัวเองและพยายามดิ้นถอยหนี แต่ยิ่งพยายามอีกแขนของเขาที่กอดเกี่ยวเอวเล็กไว้ก็กอดรั้งเข้าหา เหมือนทุกอย่างสนับสนุนคล้อยตามไปหมดทั้งๆ พยายามขัดขืน
“อ่ะ อื้อ ยะ...อย่าทำแบบนี้ท่านประธาน อ่า อย่าทำฉันเลย หยุดเถอะได้โปรด...อื้อ อ่า” เธอขอร้องเขาเมื่อสุดทางแล้วก็ไปไหนไม่รอดนอกจากขอความเมตตาให้เขาหยุดมือหยุดการกระทำน่าเกลียดนี้
“ไม่ทันแล้วพอใจ เธอเป็นของฉันยังไงฉันก็ต้องทำกับเธออยู่ดีทูนหัว ปล่อยตัวตามสบายแล้วทุกอย่างจะดีเองทูนหัว” ขาโน้มหน้าลงไปจูบกระหม่อมสวยของเธอแล้วเคลื่อนไถเคราสากกับแก้มนวลเนียนของเจ้าหล่อน ตอนนี้อาชารู้ว่าพอใจกำลังพยายามต่อต้านแต่ร่างกายของเธอนั้นมันอ่อนระทวยให้เขาเชยชม
“อ่ะ อื้อ พะ...พอแล้วท่านประธาน อ่า”
ปากบอกอย่างแต่ร่างกายกลับแอ่นเด้งเร่ากระแทกขึ้นหาคนที่คร่อมทับตัวเองเหนือร่าง ประธานหนุ่มก็ไม่รอช้าจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองให้เหลือแต่กายเปลือยเปล่า พอกายใหญ่เปลือยเปล่าเสมอเท่าเทียมกับกายเล็กของผู้ช่วยเลขา อาชาก็อยากจะสอดกายที่แข็งอุ่นร้อนกลางหว่างขาที่กำลังเหยียดตัวขยายพร้อมรบเร่าในความคับแน่นแสนหฤหรรษ์ของเจ้าหล่อน
“ยะ...อย่านะท่านประธาน ยะ...อ่า อื้อ” พอใจพยายามห้ามมือใหญ่ที่กอบกุมหน้าอกตัวเองแล้วก็ต้องร้องครางเสียวกระเส่าซ่านสยิวตรงกลางหว่างขา เมื่อรับรู้ความอุ่นร้อนแข็งแรงความเป็นบุรุษของท่านประธานหนุ่มกำลังเสียดสีถูไถกับเนินสวาทอวบอูมตนเองในตอนนี้
“อ่า อย่าแม้แต่คิดว่าจะออกจากห้องนี้ไปได้พอใจ รู้ไหมว่าเธอทำให้ผมนอนไม่หลับทั้งคืน ตั้งแต่ที่ได้คุณผมก็อยากได้ซ้ำๆ บอกเลยว่าผมต้องการคุณมากทูนหัว” น้ำเสียงครางพร่าประธานหนุ่มเอ่ยรดใบหน้าชื้นเหงื่อของพอใจพร้อมกับจูบเบาๆ ที่ระหว่างคิ้วของเธอก่อนจะเคลื่อนมาประกบปากแสนหวานที่กำลังจะร้องค้านปฏิเสธตนเองไว้
“อ่ะ อื้อ” เสียงครางอู้อี้ดังลอดออกมาอีกครั้งพร้อมกับที่สองมือเล็กพยายามดันมือใหญ่ออกจากสองเต้า แต่มันก็ไร้ประโยชน์เสียเปล่าเมื่อเรี่ยวแรงที่เคยมีมันหดหายไปหมดแล้วในตอนนี้
มือใหญ่กอบกุมบีบเร่าเคล้นคลึงหนักหน่วงเป็นจังหวะกับเต้าที่จับอยู่ อีกมือก็กอดรัดเอวเล็กยกขึ้นหาตัวเองพร้อมกับเคลื่อนกายแข็งร้อนกดแนบเบียดกายเข้าหาความเป็นสาวที่คับแน่นตอดเร่ารัดคลึงตัวเอง
“อ่ะ อื้อ” ดวงตากลมโตเบิกกว้างตกใจเมื่อความใหญ่โตอัดแน่นเบียดเสียดสีเข้ามาในตัวเธอ ทั้งอึดอัดและรู้สึกเจ็บแต่ก็แค่แว๊บแรกเท่านั้น เมื่อเอวหนาของประธานหนุ่มเริ่มขยับเคลื่อนไหวเป็นจังหวะ พร้อมกับมือและเรียวลิ้นของเขาควานกลืนความหวานในปากกอดรัดฟัดลิ้นเธอหยอกเย้า
“อ่ะ อื้อ” ความคับแน่นในกายของพอใจกำลังตอดรัดเร่งเร่าทรมานอาชา ตอนนี้เขาเป็นเหมือนม้าหนุ่มที่กำลังควบขี่สาวน้อยบนโต๊ะทำงาน ร่างเล็กเริ่มเรียนรู้จะตอบสนอง แม้จะอ่อนเดียงสาไร้ประสบการณ์แต่เขาก็พึงพอใจนักที่หล่อนเริ่มมีอารมณ์ร่วมไปกับตัวเอง
โรมไม่อยากจะเชื่อว่านี่คือหุ่นของคนที่เพิ่งคลอดลูกมาได้สองเดือน เอวเป็นเอว เต้าเป็นเต้า เห็นแล้วยั่วสวาทเป็นบ้า จนเขาอยากขย่มแรงๆ และขบเม้มแสดงความเป็นเจ้าของทั่วร่างขาวเนียนของเธอ “สวยมากทูนหัวของพี่ ฝนรู้ไหมว่าฝนเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ไม่ว่าตอนท้องหรือตอนไม่ท้อง ฝนก็สวย” เขารีบจัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองโยนกองรวมกับเสื้อผ้าของฝนที่ตนเองจัดการกระชากปลดเปลื้องออกก่อนหน้านี้ทันที “พี่โรมพูดเกินไปแล้วค่ะ” “พี่พูดจริงๆ ทูนหัว” เขาพูดพร้อมตวัดลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองแล้วโถมตัวลงไปนอนแทรกกลางหว่างขาเล็กที่เปิดอ้ากว้างให้ตนเองเข้าหา “อื้อ...พี่โรมเบาๆ ค่ะ อ่า...” ฝนร้องครางเสียวออกมาเมื่อสามีก้มหน้าหาความเป็นสาวโหนกนูนตนเองพร้อมกับดูดเม้มเม็ดเกสรตนเองหนักหน่วงจนเธอเสียวสะท้านไปทั้งร่าง “อ่า...ก็พี่คิดถึงนี่ อื้
ฝนมองดูลูกน้อยที่แม่สามีอุ้มออกไปเดินเล่นที่สวนนอกบ้านกับคุณอาของตนเองที่มาช่วยเลี้ยงลูกตั้งแต่ย้ายกลับมาอยู่บ้านตนเอง ส่วนพ่อตัวเองกับพ่อสามีนั้น ทั้งสองนั่งจิบชากันในห้องหนังสือ “พี่โรมมีอะไรจะคุยกับฝนคะ ตัดสินใจได้แล้วใช่ไหมคะ” เธอถามสามีที่นั่งโซฟาในห้องนั่งเล่นตรงข้ามตนเอง “ตัดสินใจอะไรอีก พี่บอกไปแล้วนะว่าไม่หย่า” โรมตอบเสียงหนักแน่นแล้วลุกขึ้นเดินมานั่งเบียดเธอที่นั่งโซฟาตัวเล็กอยู่ “พี่โรมจะทำอะไรคะ” เธอจะลุกหนี แต่ก็ช้ากว่าพ่อของลูก เขาตวัดกางแขนโอบกอดรั้งเธอไว้ไม่ยอมให้เธอลุกหนี “ฝนบอกว่าชีวิตคู่เราไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก งั้นเราก็มาทำให้มันเริ่มต้นใหม่จากความรักดีไหม” “พี่โรมพูดอะไรคะ ฝนไม่เข้าใจ” “พี่จะบอกว่าเรามาทำความรู้จักกันใ
“อย่าบังคับให้ฝนต้องใช้อำนาจของศาลเลยนะคะ เราควรจากกันด้วยดี เพราะยังไงเราก็จะเลี้ยงโอบบุญด้วยกัน” “ฝนมีคนอื่นใช่ไหม?” “จะให้ฝนเอาเวลาไหนไปมีคนอื่นคะ วันๆ ก็อยู่แต่บริษัท กลับมาก็อยู่กับพี่ และตอนนี้ก็เป็นแม่ลูกอ่อน ใครจะมาสนใจฝน” “โกหก! พี่ไม่หย่า!” แล้วเขาก็ฉีกแบบฟอร์มเอกสารที่เธอกรอกเสร็จทิ้งลงกับพื้น “งั้นก็แยกกันอยู่สักพักค่ะ ฝนจะพาโอบบุญไปอยู่บ้านฝน และคุณแม่กับคุณพ่อก็อนุญาตแล้ว” “พี่ไม่ให้ไป!” เขาคว้าจับแขนเล็กดึงกระชากเข้ามาหาตนเอง “เจ็บนะพี่โรม!” “คิดจะทิ้งพี่ไปง่ายๆ แบบนี้งั้นเหรอ ไม่มีทาง!” “ก็ในเมื่อไม่ได้รักกันตั้งแต่แรก เร
ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเขาต้องการแก้แค้นแฟนเก่าของเขา ฝนมองดูหน้าของคนที่นอนข้างตนเองแล้วก็ขยับพลิกตัวนอนหันหลังให้คนตัวโตแล้วปล่อยเสียงสะอื้นไห้ออกมาเบาๆ ส่วนคนที่หลับสนิทก็ขยับตัวเคลื่อนไหวตามสวมกอดเธอจากด้านหลังเหมือนทุกครั้งที่เธอขยับหนี เขาจะขยับตามมากอดเสมอ อุแว้! อุแว้! อุแว้! บ้านสหทรัพย์มีเสียงเด็กดังทุกวัน และทำให้คุณปู่ คุณย่า คุณตาและคุณอาพากันตื่นเต้นกับเสียงดังของเด็กน้อย ตอนนี้เด็กชายโอบบุญ สหทรัพย์ อายุหนึ่งเดือน คุณตาก็แวะเวียนมาหาหลานชายทุกวัน ส่วนคุณพ่อมือใหม่แทบไม่อยากไปทำงาน อยากอยู่บ้านช่วยภรรยาเลี้ยงลูกชาย วันนี้ก็กลับบ้านตั้งแต่บ่ายโมงเพื่อมาช่วยฝนเลี้ยงเจ้าตัวเล็กของตัวเอง ตอนนี้เขาดีใจมากที่ผู้หญิงที่ตนเองแต่งงานและมีลูกด้วยคือฝนไม่ใช่แพร “ลูกร้องอีกแล้วเหรอฝน?” “ค่ะ เดี๋ยวก็หยุดค่
“ไม่มีความจำเป็นที่พี่ต้องแต่งเรื่องมาโกหกแพร” เขาปัดมือที่จับแขนตัวเองออกพร้อมกับที่คนท้องโตเดินมาหาเขา “ทำไมยังไม่ไปอีกคะพี่โรม” ฝนเห็นเขายังอยู่หน้าห้องและคุยกับใครก็ไม่รู้จึงเดินเข้ามาถาม “แนะนำหน่อยนะ นี่ฝนเมียพี่ เมียที่พี่แต่งงานจดทะเบียนสมรสด้วย เราอยู่ด้วยกันจะครบปีแล้ว” เขาตวัดแขนไปโอบกอดคนท้องโตแล้วแนะนำให้กับแพรได้รู้จัก “ไม่จริงใช่ไหมคะพี่โรม พี่โรมแค่แกล้งแพร” “ทำไมพี่ต้องแกล้งแพร มีเหตุผลอะไรให้พี่ต้องแต่งเรื่องมาแกล้งด้วย” ฝนได้แต่ยืนนิ่งแหงนหน้ามองหน้าสามีที่ตอนนี้มองผู้หญิงตรงหน้าเขาอยู่ เธอไม่คิดว่าเขาจะแนะนำเธอกับอีกฝ่ายแบบนี้ “ไม่จริง หลายเดือนที่เราโทรคุยกัน วิดีโคคอลหากัน พี่โรมก็ปกติ ไม่มีทาง แพรไม่
หล่อนกลับมาเมืองไทยได้สองอาทิตย์ แต่แฟนหนุ่มไม่ค่อยสนใจ ไม่มาค้างด้วยสักคืน ไม่อยากคิดไปเองว่าเขาทำตัวห่างเหิน เขาเปลี่ยนไป แล้วทำไมเขาถึงไม่มาค้างด้วยล่ะ ทำไมเขาชอบอ้างนั่นนี่ตลอด พอไปหาที่บริษัทก็ถูกมองด้วยสายตาแปลกๆ จากพนักงานที่บริษัทของเขา “พี่โรมขา วันนี้มาค้างกับแพรนะคะ” มุมปากหนายกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะตอบแฟนสาวที่เดินควงแขนตัวเอง ตั้งแต่กลับมาเจ้าหล่อนพยายามชักชวนให้ไปค้างด้วยทุกวัน แต่เขาก็ปฏิเสธ รอดมาได้ทุกครั้ง และวันนี้ก็เช่นกัน เขาจะทิ้งคนท้องแก่ใกล้คลอดไปอยู่กับผู้หญิงทรยศคนนี้ได้ยังไงกัน “เดี๋ยวตอนเย็นพี่บอกอีกทีนะ ตอนนี้เราไปชอปปิงกันดีกว่า นั่นแบรนด์ที่แพรชอบนี่” โรมมองไปทางร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนมหรูที่อยู่ตรงหน้า “พี่โรมซื้อให้แพรนะคะ” “แน่นอน พี่จ่ายให้ แพรอยากได้ชุดไหน ราคาเท่าไหร่ก็เลือกได้ตา
ยืนถกเถียงฉุดกระชากกันไปมาอยู่นานแต่สุดท้ายแล้วพอใจก็ไปไหนไม่รอด เธอถูกเขายกอุ้มขึ้นมายังห้องนอนใหญ่ของเขาพร้อมกับที่เขาโยนเธอไปกับเตียงนุ่มแล้วตามด้วยตัวเขาเคลื่อนไหวรวดเร็วมาคร่อมทับกดร่างเธอไว้กับเตียงด้วยกลัวว่าเธอจะกระโดดหนีจากเตียง “อื้อ คุณมันละ...” ท้ายประโยคกลืนหายเข้าไปในลำคอ เมื่อ
“หนูพอใจ” อดิรุจเรียกชื่อหญิงสาวพร้อมสาวเท้าเดินเข้าไปหา ส่วนอาชาก็หยุดดึงลากคนตัวเล็กหันไปทางพ่อตัวเองด้วยความสงสัยว่าท่านรู้จักผู้ช่วยเลขาของตัวเองได้ยังไง ส่วนพอใจก็สะบัดมือออกจากอุ้งมือใหญ่แล้ววิ่งไปหาคุณลุงที่เป็นเพื่อนของพ่อตนเองทันที เธอจำท่านได้เพราะเมื่อต้นปีที่แล้วท่านยังไปหาพ่อเธอ
เก็บกระเป๋าเสื้อผ้าทุกอย่างเรียบร้อยและฝากเพื่อนปล่อยเช่าคอนโดตัวเองในอินเตอร์เน็ตเรียบร้อยแล้วเช่นกัน ทุกอย่างเรียบร้อยเพราะอยากกลับบ้านเร็วๆ อยากหนีไปเร็วๆ เมื่อจัดการทุกอย่างได้เร็วกว่าที่คิดก็หกโมงเย็นชั่งใจอยู่นานว่าจะกลับเลยหรือรอกลับพรุ่งนี้แต่แล้วก็ไม่อยากรอด้วยกลัวว่าอาชาจะมาหาตัวเอ
พอใจนั่งมองเงาสะท้อนตัวเองในกระจกที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งของคอนโดตัวเอง เธอมองตัวเองแล้วก็ยกมือขึ้นลูบแก้มเนียนที่ประธานหนุ่มจูบก่อนจะจากไปเมื่อตอนเช้า ตั้งแต่เมื่อวานในห้องทำงานจนมาถึงเมื่อเช้าเขาเพิ่งจะปล่อยเธอให้ได้รับอิสระ เธอลูบเช็ดแก้มตัวเองแรงๆ แล้วคว้าหยิบโทรศัพท์หน้าโต๊ะเครื่องแป้งที่







