สุดท้ายคือ........

ตอนที่ 3

สุดท้ายคือ........

         ความสัมพันธ์ถูกพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว ทั้งสองคนเจอกัน  ทุกวันเพราะหลังจากที่ธิชายอมเป็นคนรักเจ้านายสุดหล่อก็ย้ายเธอไปทำงานที่เดียวกับเขาทันที

         ธิชาพาธีภพไปทำความรู้จักกับพ่อแม่ของเธอหลังจากนั้นไม่ถึงเดือนเทวนาถก็ทำหน้าที่พ่อไปสู่ขอสาวให้ลูกชายทันที

         “คุณธีคะเราเพิ่งคบกันไม่ถึงปีมันเร็วไปไหมที่เราจะแต่งงานกัน”

         หญิงสาวเริ่มรู้สึกกลัวเมื่อเพื่อน ๆ หลายคนต่างพากันทักท้วงเพราะทั้งคู่ยังรู้จักกันได้ไม่เท่าไหร่

         “ทำไมถึงคิดแบบนั้นคนเราจะอยู่ด้วยกันได้ไหมมันไม่ได้ขึ้นอยู่ว่าเราคบกันมานานแค่ไหนแต่มันอยู่ที่ว่าเราอยู่ด้วยกันแล้วมีความสุขหรือความทุกข์มากกว่ากัน ธิชาไม่มีความสุขหรือเปล่าเวลาที่อยู่กับผม”

         ธีภพเล่นบทหน้าเศร้าเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่ยอมแต่งงานด้วย

         “ธิชามีความสุขที่สุดเลยค่ะ แต่แค่อดคิดไม่ได้ว่ามันเร็วไป”

         “กว่าจะถึงวันแต่งงานก็อีกตั้งหลายเดือน รวม ๆ แล้วเราก็คบกันเกือบปีและทุกวันนี้เราก็อยู่ด้วยกันทุกวันบางคนคบกันเป็นหลายปีแต่เจอกันแค่เดือนละครั้ง อย่าคิดมากไปเลยชีวิตของแต่            ละคนมันต่างกันไม่มีแบบฉบับที่แน่นอนมันอยู่ที่เราสองคนมากกว่า”

         หญิงสาวที่เอาแต่เรียนไม่เคยแม่แต่จะมีคนรักกับเขาเลย           สักคนเจอคำพูดแบบนี้ของคนที่รักเข้าไปเธอก็พร้อมที่จะเข้าใจและทำตามทุกอย่างต่อให้มีเสียงทัดจากคนรอบตัวก็ตาม

         “ธี ถามจริง ๆ นะแกรักธิชาไหม”

         ณภัทรตัดสินใจถามเพื่อนตรง ๆ เพราะตั้งแต่ทั้งสองคนคบกันเขาไม่เคยรู้เรื่องเลยมารู้อีกทีก็จะแต่งงานกันแล้ว

         “รักหรือไม่รัก สำคัญอย่างไรในเมื่อฉันกับธิชากำลังจะแต่งงานกันแล้ว แกก็รู้นี่ว่าคุณพ่ออยากให้ฉันแต่งงานมากแค่ไหนและทุกวันท่านก็เฝ้าแต่พูดเรื่องนี้บางวันก็ทำท่าเหมือนคนเบื่อหน่ายไม่อยากอยู่บนโลกใบนี้แล้ว จะรักหรือไม่รักฉันก็เลือกแล้วที่จะแต่งงานกับธิชา”

         ชายหนุ่มตอบไปก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเหมือนกับคนที่กำลังหลอกตัวเองไปวัน ๆ จึงต้องใช้ความเมาเข้าช่วย

         “เฮ้ย ! ธีแกจะพูดแบบนี้ไม่ได้นะ ถ้าวันหนึ่งแกมีลูกแล้วเพิ่งจะมารู้ว่าไม่ได้รักสุดท้ายต้องเลิกกันแกไม่สงสารลูกเหรอวะ”

         คนเป็นเพื่อนได้ยินแบบนี้แล้วไม่สบายใจเพราะการแต่งงานไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ แต่มันคืออนาคตของคนสองคนและอาจจะหมายถึงสามคนก็ได้ถ้าวันหนึ่งมีตัวน้อยเกิดขึ้นมา

         “ที่ฉันแต่งงานเพราะคุณพ่ออยากมีหลานและแกฟังฉันนะ เพื่อนแกคนนี้ไม่เคยคิดอยู่แล้วว่าคำว่าครอบครัวมันคือ                           อยู่กันจนแก่จนเฒ่า บอกตรง ๆ นะที่แต่งงานก็คิดว่าเป็นการอยู่ด้วยกันแค่ช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น สุดท้ายอย่างไรก็ต้องเลิกกันแต่วันที่เลิกกันลูกต้องอยู่กับฉันและยิ่งธิชาเขาไม่ได้มีทุกอย่างพร้อมยิ่งทำให้เธอจะมาเอาลูกไปดูแลเองยากมาก”

         ณภัทรไม่รู้จะหาคำพูดไหนมาเตือนสติดีเวลานี้เขารู้สึกสงสารหญิงสาวที่ไม่ได้รู้อะไรด้วยเลยกลับต้องกลายมาเป็นเครื่องมือของธีภพที่จะทำให้พ่อของเขามีความสุข

         “ถ้าแกจะแต่งเพื่อเลิกฉันว่าไม่ต้องแต่งดีกว่าไปหาเด็กมาเลี้ยงสักคนหลาน ๆ แกก็ได้อย่าทำให้ใครต้องมาเสียใจเลย”

         ธีภพหันมองหน้าเพื่อนสนิทเขายิ้มมุมปากเหมือนเสือร้ายที่กำลังมีความสุขที่จะได้กินเหยื่อ

         “ภัทรแกมันโลกสวยเกินไป อย่าไปคิดแทนว่าธิชาจะเสียใจถ้าวันหนึ่งต้องเลิกกับฉัน บางทีเธออาจจะดีใจด้วยซ้ำ ผู้หญิงพอมีลูกมีผัวเดี๋ยวก็เบื่อสุดท้ายก็หันไปหาความสุขให้ตัวเอง แกดูแม่ฉันสิรักฉันปานแก้วตาดวงใจแต่ตั้งแต่เดินออกจากบ้านไปทุกวันนี้ยี่สิบปีแล้วฉันไม่เคยเห็นแม่กลับมาเลย”

         ชายหนุ่มที่ทำท่าเหมือนเสือตอนนี้ก็กลายเป็นลูกแมวที่กำลังอยากจะร้องไห้ ทุกครั้งที่ธีภพคิดถึงเรื่องของมารดาขึ้นมาเขาจะกลายเป็นเพียงผู้ชายที่อ่อนแอทันที

         เพื่อนเตือนได้เท่าที่จะพูดได้ในเมื่อธีภพตัดสินใจแล้ว ณภัทรในฐานะเพื่อนก็ทำได้แค่เพียงดีใจด้วยและภาวนาให้ครอบครัวของเพื่ออย่าซ้ำรอยเดิมอีกเลย

         งานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ บรรดาสาว ๆ ต่างพากันอิจฉาเจ้าสาวที่สามารถคว้าหัวใจชายหนุ่มที่ทั้งหล่อและรวยพร้อมไปหมดทุกอย่างไปได้

         ณภัทรเป็นเพียงคนเดียวในงานที่ยิ้มอย่างไม่เต็มหัวใจเพราะเขาเป็นเพียงคนเดียวที่รู้ว่าธีภพแต่งงานเพียงเพราะต้องการมีครอบครัวตามที่บิดาต้องการเท่านั้นหาใช่เป็นเพราะความรักเหมือนคู่บ่าวสาวคู่อื่น ๆ

         ค่ำคืนแรกของการเข้าหอเจ้าสาวทำตัวไม่ถูกใครจะเชื่อว่าตลอดชีวิตของสาวน้อยคนนี้เธอไม่เคยผ่านมือชายมาเลยสักครั้งแม้แต่ตัวเจ้าบ่าวเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าภรรยาในคืนนี้ของเขาเธอจะยังเป็นสาวบริสุทธิ์

         “วันนี้ธิชาสวยที่สุดเลยรู้ไหม”

         ร่างสูงที่ไร้เสื้อเหลือเพียงแค่กางเกงชุดนอนก้มหน้าลงมาจูบหน้าผากของเจ้าสาวที่นอนหลับตาหยีเกร็งไปทั้งตัวเมื่อถูกอีกฝ่ายจ้องมองหน้าด้วยสายตาที่ดูหิวโหย

         ปากหนาบรรจงทาบทับลงไปที่ปากเล็กอย่างอ่อนโยนก่อนที่จะเริ่มรุนแรงขึ้นเมื่ออีกฝ่ายตอบสนองด้วยการยอมให้ชายหนุ่มได้ใช้ลิ้นสากเข้าไปดูดกินความหวานของเธอ

         อุ้งมือใหญ่ลูบไล้ตั้งแต่ผมไล่ลงมาจนถึงส่วนของชุดนอนก่อนที่กระดุมทุกเม็ดของชุดนอนกระโปรงยาวสีขาวจะถูกแกะออกทีละเม็ดจนในที่สุดก็เผยให้เห็นร่างเล็กที่ซ่อนอะไรบางอย่างไว้ภายใต้ยกทรงตัวจิ๋ว

         ปลายนิ้วทั้งห้าพากันสำรวจไปทั่วร่างกายบอบบางที่ตอนนี้แทบละลายคามือเพราะความเสียวซ่านในทุกจังหวะ

         ธีภพถึงเขาจะไม่เคยมีภรรยาเป็นตัวเป็นตนแต่เรื่องแบบนี้เขาก็เก่งพอตัวไม่นานเขาก็ทำให้เจ้าสาวในคืนนี้ตัวอ่อนยอมทำตามเขาไปทุกอย่างไม่ว่าเขาจะจับเธอนั่ง หรือยืนเธอก็พร้อมจะตอบสนองไปทุกท่า

         “คุณ...ธ.ธี ธิชาเจ็บ”

         ความเป็นชายยังไม่ทันได้เข้าไปทำหน้าที่สามีเต็มตัวก็ต้องถอยหลังกลับเมื่อชายหนุ่มเริ่มแน่ใจว่าอีกฝ่ายยังคงไม่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มา

         “อย่าเกร็งนะ ไว้ใจผมถ้าคุณเสียวก็ร้องออกมา”

         ชายหนุ่มกระซิบข้าง ๆ หูก่อนจะลูบไล้นิ้วเรียวไปกับ                 ร่องสวาทของเจ้าสาวที่นอนกัดปากตัวเองเพราะอายเกินกว่าจะส่งเสียงครางออกมา

         เส้นทางรักชุ่มฉ่ำพร้อมกับการเดินทัพอีกครั้ง ธิชากระตุกสะโพกตอบรับทุกสัมผัสที่อีกฝ่ายกำลังบรรเลง ความเจ็บปวดเริ่มจางหายเหลือไว้แต่ความสุขที่หญิงสาวไม่เคยได้รู้จักเหมือนกับว่ามันเป็นความสุขที่ทรมานอย่างบอกไม่ถูกรู้สึกเหมือนจะขาดใจแต่ก็ไม่ยอมให้อีกฝ่ายหยุดพักแม่แต่นาที

         ความสุขที่เกิดจากความพอใจของอีกฝ่ายและความรักของหญิงสาวที่มอบให้กับธีภพทั้งกายและหัวใจไม่นานทั้งคู่ก็พากันขึ้นสวรรค์หายใจหอบเหนื่อยแต่ก็ไม่มีใครยอมหยุดจนกว่าสวรรค์จะเปิดประตูรับ

         “ขอบคุณนะที่ให้ผมได้เป็นคนแรก”

         เจ้าบ่าวจูบหน้าผากของภรรยาอีกครั้งวันนี้ทั้งคู่ก็ได้เป็นสามีภรรยากันโดยสมบูรณ์ ธีภพนอนกอดคนข้าง ๆ จนเช้าเขารู้สึกมีความสุขแบบที่ไม่เคยมีมาก่อนจากที่เคยนอนคนเดียววันนี้เขาก็มีคนนอนข้างกายไม่ต้องตื่นมาเจอกับความเหงาอีกแล้ว

3 เดือนผ่านไป…………..

         ธีภพเดินหน้าผลิตทายาทอย่างเต็มที่ ธิชาเองก็ไม่ขัดใจเพราะเธอเองก็อยากมีลูกไว ๆ กลัวว่าถ้ามีตอนอายุมากลูกจะไม่แข็งแรง

         “ธิชาตรวจบ้างหรือยังบางทีประจำเดือนมาอาจจะท้องก็ได้นะ”

         ชายหนุ่มถามภรรยาแบบนี้อยู่บ่อย ๆ ตั้งแต่แต่งงานกันมาเหมือนกับว่าเขาแทบจะลุ้นอยู่ทุกนาทีเรื่องมีทายาท

         “ใจเย็น ๆ ค่ะถ้าท้องธิชารู้แน่นอนเอาไว้ถ้าประจำเดือนมาผิดเวลาธิชาจะรีบตรวจเลยดีไหม ไปทำงานได้แล้วค่ะ”

         หญิงสาวไม่ยอมบอกความจริงว่าวันนี้เธอซื้อที่ตรวจมาแล้วและตั้งใจจะตรวจหลังจากที่สามีออกไปทำงาน

         “ท้องแล้ว ! ”

         ผลตรวจออกมาเป็นสองขีด คุณแม่คนใหม่ดีใจรีบโทรศัพท์หาสามีแต่กลับได้ยินเสียงโทรศัพท์สั่นอยู่ที่เตียงนอนแทน

         “ลืมโทรศัพท์จนได้แบบนี้ไว้ค่อยรู้ตอนเย็นเลยแล้วกัน”

         ธิชาหยิบโทรศัพท์สามีขึ้นมาดูเพราะเห็นเหมือนมีใครส่งไลน์มาเธอกลัวว่าจะเป็นธุระสำคัญ

         “อย่าให้เมียแกมาได้ยินแบบนี้เชียวนะ”

         หญิงสาวอ่านข้อความสุดท้ายที่สามีคุยกับเพื่อนสนิทมีเธอเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย ธิชาตัดสินใจอยู่นานว่าเธอจะกดเข้าไปอ่าน             ดีไหมและความอยากรู้ก็เอาชนะทุกสิ่ง

         ข้อความในแชทบอกเล่าทุกอย่างโดยละเอียด ธีภพบอกกับณภัทรว่าเขายังยืนยันคำเดิมว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากความรัก เขาแค่ต้องการมีครอบครัวและมีลูกเพื่อให้พ่อของเขาสบายใจและที่เลือกธิชาเพราะดูเธอซื่อ ๆ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรถ้าเลิกกันและเขาจะเอาลูกไว้

         หญิงสาวยังไม่ทันอ่านย้อนหลังได้หมดเธอก็ทนอ่านต่อไปไม่ไหวความรู้สึกมันสับสนไปหมด น้ำตาไหลออกมาเหมือนสายฝนจากที่วันนี้เป็นวันที่เธอจะต้องมีความสุขที่สุดแต่ทุกอย่างพังลงในพริบตาเมื่อรู้ว่าผู้ชายที่ขอเธอแต่งงานไม่เคยรักเธอเลย