ตอนที่ 2 คนนี้แหละพ่อของลูก

“จ๊ะเอ๋!”

ควีนกระโดดมาดักหน้าเทรย์และกลุ่มเพื่อนของเขาที่กำลังจะเดินเข้าไปยังภายในห้องประชุมโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว

หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่นโดยอัตโนมัติ ก่อนที่ชายหนุ่มจะเอ่ยถามออกมาอย่างหงุดหงิด

“ทำบ้าอะไรของเธอวะ”

หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย พลางสูดลมหายใจเข้าลึก มือเล็กเข้าหากันแน่นเพื่อลดความประหม่า ก่อนจะตอบกลับเสียงใส

“ควีนจะมาถามว่า…พี่เทรย์มีแฟนหรือยังคะ” 

พูดจบ ใบหน้าสวยก็ร้อนผ่าวฉับพลัน เธอยื่นนิ่งลุ้นทุกวินาทีกับคำตอบของเขา

เทรย์ยืนมองคนตรงหน้าด้วยสายตายากจะคาดเดา พลางตอบกลับอย่างไม่ไยดี

“ไม่ใช่เรื่องของเธอ”

คำพูดนั้น ทำเอาเธอเลิกคิ้วขึ้นทันที ก่อนจะสวนกลับอย่างรวดเร็ว

“ไม่ใช่ได้ไงอ่า ถ้าไม่มี…ควีนก็จะได้จีบพี่ไง”

สิ้นเสียงหวาน เทรย์ก็กระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย พร้อมส่ายหน้าอย่างเอือมระอา แล้วเดินสวนเข้าไปยังด้านในอย่างไม่แยแส

“หึ!”

ควีนขมวดคิ้วมุ่น พลางมองตามแผ่นหลังกว้างของร่างสูงทั้งสามที่เดินห่างออกไป ก่อนจะตะโกนตามไล่หลัง

“ถ้าพี่ไม่ตอบว่ามีแฟนหรือเปล่า งั้นควีนจีบพี่นะ” 

ยังไม่ทันขาดคำ คลาสก็คว้าข้อมือเล็กของหญิงสาว พร้อมกับลากเธอเดินออกมายังข้างตึกอย่างรวดเร็ว

“มานี่เลย!”

“อะไรพี่คลาส” ร่างบางมองหน้าคนเป็นพี่อย่างไม่พอใจ

คลาสกับควีน ทั้งสองคนเป็นพี่น้องกัน ทว่าเพื่อนของคลาสไม่มีใครรู้ เนื่องจากชายหนุ่มไม่เคยไปไหนมาไหนกับน้องสาวเลยสักครั้ง

“ไอ้เทรย์มันไม่ใช่คนที่น้องควรชอบ เลิกยุ่งกับมันซะ!” คลาสเอ่ยเตือนน้องสาวตัวเองด้วยน้ำเสียงและสีหน้าจริงจัง เพราะตนรู้จักนิสัยเพื่อนสนิทดี

“ทำไม? ควีนชอบพี่เทรย์ไปแล้ว” เธอเลิกคิ้วถามอย่างไม่เข้าใจ

“มันไม่เคยรักใคร ไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนเลยด้วยซ้ำ แค่เอากันแล้วก็จบ อยากเป็นเหมือนผู้หญิงพวกนั้นหรือไง” คนเป็นพี่ตอบออกไปตามความจริง

“….” ควีนชะงักนิ่งไปชั่วขณะ โดยไม่พูดอะไรสักคำ

ทันใดนั้น คลาสจึงยื่นมือมาจับไหล่เล็กแผ่วเบา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“พี่เตือนน้องด้วยความหวังดีนะควีน”

จบประโยค เธอก็เงยหน้าขึ้นมองพี่ชายตัวเองอย่างไม่หลบเลี่ยง พลางตอบกลับอย่างแน่วแน่

“น้องรู้...แต่ขอให้น้องลองจีบพี่เทรย์ดูก่อนได้ไหม น้องชอบพี่เขาจริงๆ อะ ถ้าพยายามจนสุดความสามารถแล้วพี่เทรย์ก็ยังไม่สนใจ ถึงตอนนั้นน้องจะตัดใจเอง”

“ทำไมดื้อแบบนี้วะเนี่ย” คลาสกอดอกมองหน้าน้องสาวอย่างไม่เข้าใจ 

ไอ้เทรย์มันมีดีตรงไหน ก็แค่หน้าตาหล่อ ที่บ้านรวย แค่นั้น…

“นะ พี่คลาสนะ” ควีนกอดแขนคนเป็นพี่แน่น พลางกะพริบตาปริบๆ อย่างออดอ้อน เพื่อให้อีกฝ่ายใจอ่อน 

ซึ่งแน่นอนว่า...มันได้ผล

“ตามใจ แต่อย่ามาร้องไห้ขี้มูกโป่งแล้วกัน”

“รับทราบฮ่ะ!” หญิงสาวยิ้มกว้างด้วยความดีใจ พร้อมรีบยืนตัวตรงยกมือขึ้นเหนือศีรษะในท่าวันทยหัตถ์เพื่อแสดงความเคารพแบบลูกเสือ ตำรวจทันที

คลาสถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ อย่างเอือมระอา

“เข้าไปได้แล้ว” 

สิ้นเสียงของพี่ชาย คนตัวเล็กก็พยักหน้ารับทันที พลางหมุนตัวเดินเข้าไปด้านในห้องประชุมอย่างไม่รีรอ

ตึก! ตึก! ตึก!

ในระหว่างที่ควีนกำลังยืนมองหาที่นั่งอยู่นั้น เธอก็กวาดสายตามองไปยังบริเวณรอบๆ ก่อนจะเห็นว่ามีใครบางคนยืนกวักมือเรียกเธออยู่ไม่ไกลนัก

“เรียกเราเหรอ?” ร่างบางเอ่ยถามทันทีเมื่อเดินไปถึงตรงที่อีกฝ่าย

คนตรงหน้ายิ้มกว้างอย่างเป็นมิตร พลางตอบด้วยรอยยิ้มสดใส

“อืม...แกจำเราได้ปะ ที่เอาคลิปให้รุ่นพี่ดูเมื่อกี้อะ”

หญิงสาวขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับทันควัน

“อ๋ออ จำได้แล้ว ขอบใจแกนะ” 

“ไม่เป็นไร เราชื่อชาร์มนะ มาเป็นเพื่อนกันปะ” ชาร์ม พูดขึ้น พลางส่งยิ้มให้กับควีน 

คนตัวเล็กยิ้มรับ สายตาจับจ้องอีกฝ่ายชั่วขณะ ซึ่งชาร์มมีใบหน้าสะสวย แถมดูเป็นคนตรงไปตรงมา นิสัยน่าจะคล้ายๆ กับเธอ

“เอาดิ!” 

ไม่รอช้า ชาร์มรีบแนะนำเพื่อนอีกสองคนที่นั่งอยู่ด้านหลังให้เธอรู้จักทันที

“นี่เพื่อนเรา เพิ่งรู้จักเมื่อกี้เหมือนกัน คนนี้ชื่อใบบัว ส่วนคนนี้ชื่อเพลงขวัญ”

ควีนหันไปมองอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว พลางสำรวจทั้งสองคนด้วยรอยยิ้มสดใส

ใบบัวดูเป็นสาวหวานน่ารัก ส่วนเพลงขวัญก็สวยออกแนวหยิ่งเล็กน้อย แต่ตอนยิ้มโคตรน่ารักเลย

“ยินดีที่ได้รู้จักนะ เราควีน”

สิ้นเสียงหวาน ทั้งสองก็ยิ้มตอบอย่างเป็นมิตร ก่อนที่ชาร์มจะพูดขึ้น

“พวกเราพูดกูมึงกันดีไหม จะได้ดูสนิทกันหน่อยอะ”

“อืมได้ดิ กูก็ว่าจะพูดอยู่เหมือนกัน ฮ่าฮ่า” ควีนว่า

ทันใดนั้น เพลงขวัญ ก็มองควีนอย่างภาคภูมิใจ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

“เมื่อกี้สุดยอดมากเลยอะ ทำเอารุ่นพี่คนนั้นหน้าแหกไปเลย”

“สมควรแล้วแหละ ทำตัวกร่างเกินเองช่วยไม่ได้” 

“ไอดอลเลย”

“ยกนิ้วให้รัวๆ” ใบบัว พูด พร้อมกับชูนิ้วโป้งขึ้นมาทันที

ในระหว่างที่พวกเธอกำลังหัวเราะคิกคักกันอยู่นั้น จู่ๆ ชาร์มก็ทำสีหน้าหวาดกลัวเล็กน้อย แล้วเอ่ยออกมา

“แต่ตอนที่กลุ่มพวกพี่เทรย์มา กูโคตรตื่นเต้นแทนมึงเลยควีน”

คำพูดนั้น ทำเอาควีนขมวดคิ้วแน่นอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะย้อนถามกลับทันควัน

“ทำไมอะ” 

“ก็กลุ่มนี้ขาโหดมึงไม่รู้หรือไง ได้ข่าวว่าเป็นพี่ว๊ากด้วยนะ” เพลงขวัญตอบ 

ซึ่งคนตัวเล็กก็พอจะรู้มาบ้างว่ามีพี่ว๊าก เพราะพี่คลาสพี่ชายของเธอบอกเอาไว้ก่อนแล้วให้ทำตัวดีๆ

“โหดแบบนี้อะดี กูชอบคนโหดๆ” ควีนตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน พลางยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองทางเป้าหมายที่อยู่เก้านาฬิกา

“อะไร? มึงชอบใคร” ใบบัวรีบเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ทันที

“คนนั้นไง สเต็กเลย” ควีนตอบ พร้อมมองไปทางเทรย์ด้วยสายตาแพรวพราวอย่างไม่คิดจะปิดบัง

“สเปกหรือเปล่าวะ” ชาร์มว่า

“เออนั่นแหละ! คนนี้แหละพ่อของลูกกู” 

เพราะเธอรู้สึกชอบเขามากๆ ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่สบตากัน ถึงแม้อีกฝ่ายจะดูโหดและเย็นชา แต่นั่นกลับเป็นสิ่งที่ทำให้เธอชอบ เพราะดันตรงสเปกเธอทุกอย่าง

“มึงชอบคนไหน พี่คลาส พี่โฬม พี่เทรย์ หรือพี่เอเดนที่กำลังเดินเข้าไป” เพลงขวัญเอ่ยถาม

ทันใดนั้น ควีนก็ตอบกลับอย่างรวดเร็ว ดวงตาคู่สวยยังคงจ้องมองเทรย์ไม่ละสายตา

“พี่เทรย์…”

“เชี่ย!! เล่นของสูงนะมึง แต่สี่คนนี้ก็สูงพอๆ กันแหละ” ชาร์มว่า เพราะแก๊งนี้เขาเข้าถึงยาก อีกทั้งยังเป็นขาโหดกันทั้งนั้น

“กูได้ข่าวว่าพี่เทรย์ไม่ธรรมดา แถมร้ายเงียบด้วยนะ มึงไหวเหรอ?” ใบบัวพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง

จบประโยค คนตัวเล็กก็หันมามองเพื่อนสาวทันที พลางยกยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วตอบกลับเสียงเรียบ

“ไม่ลองกูก็ไม่รู้สิ” 

สิ้นเสียงหวาน เสียงกรี๊ดกร๊าดของเหล่านักศึกษาก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน เมื่อทั้งสี่หนุ่มฮอตของมหาวิทยาลัยเดินออกมายืนอยู่ตรงด้านหน้า

อร๊ายยยย กรี๊ด!!

“สวัสดีครับทุกคน ตอนนี้ก็ถึงเวลาเริ่มกิจกรรมรับน้องของคณะวิศวกรรมศาสตร์แล้วนะครับ เดี๋ยวเรามาฟังรายละเอียดกิจกรรมที่เราต้องทำกันภายในหนึ่งสัปดาห์นี้ก่อน” เสียงประกาศจากโทรโข่งดังขึ้น 

จากนั้นทุกคนจึงอยู่ในความเงียบสงบ พลางตั้งใจฟังรายละเอียดกิจกรรมรับน้อง จนเวลาผ่านไปสักพักหนึ่ง

“ตอนนี้ก็มาถึงในช่วงแนะนำรุ่นพี่ให้รุ่นน้องได้รู้จักกันแล้วนะครับ เริ่มที่เฮดว๊ากก่อนเลยครับ”

สิ้นเสียงประกาศ เทรย์ก็ขยับก้าวขึ้นมาข้างหน้าหนึ่งก้าว ดวงตาคมกริบจ้องมองรุ่นน้องปีหนึ่งนิ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ

“เทรย์…” 

ทว่าเขายังไม่ทันจะได้แนะนำตัวเอง เสียงกรี๊ดก็ดังสนั่นขึ้นทันที

อร๊ายยย!!

“คนต่อไปเลยครับ” ประธานรุ่นเอ่ยต่ออย่างไม่รีรอ

“โฬม พี่ว๊าก…” 

อร๊ายยย!!

“เอเดน พี่ว๊าก…” 

อร๊ายยย!!

“คลาส พี่ว๊าก…” 

อร๊ายยย!!

การปรากฏตัวของทั้งสี่หนุ่มเรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดจากสาวๆ ได้เป็นอย่างดี จนในตอนนี้รุ่นพี่ทั้งหมดก็ได้ทำการแนะนำตัวจนครบทุกคนแล้ว

“หล่ออะมึง หล่อทุกคนเลย” ชาร์มพูด พลางจ้องมองไปยังสี่หนุ่มด้วยสายตาวาววับ

“เก็บอาการค่ะ กระดี๊กระด๊าเกินเบอร์ไปแล้ว” ควีนหันไปเอ่ยปรามเพื่อนสาวทันที 

ทว่าเมื่อเธอพูดจบประโยค เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นทำเอาหญิงสาวสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ

“คุยอะไรกัน?”

“….” 

“กูถามว่าคุยอะไรกัน” เทรย์ตะโกนขึ้นเสียงดังลั่น ทำให้เหล่านักศึกษาที่พูดคุยเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวก่อนหน้าเงียบลงในพริบตา

“อีควีนว่าที่พ่อของลูกมึงถามอะ ตอบเองเลย” ชาร์มขยับมากระซิบชิดข้างใบหูเล็ก พลางดันตัวเธอให้ลุกขึ้นยืน 

ควีนหันขวับไปมองแรงใส่เพื่อนที่เพิ่งคบกันทันที 

ให้ตายเถอะ! รักกันจริงๆ เลย…