ANMELDENTeilen
บทที่ 357 ระยะเวลา
Aktuellstes Kapitel
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 446 คำตอบของปราง
จรัลจ้องมองปรางอย่างแน่วแน่ พยายามหยั่งดูความรู้สึกของผู้หญิงคนนั้นในตอนนี้ ยังเป็นไปได้ไหมที่ในหัวใจของปรางยังรักเขาอยู่? หรือเปลี่ยนไปเป็นผู้ชายคนอื่นแล้ว?แต่พอนึกถึงจูบเมื่อครู่ เขาก็มั่นใจว่าความรักของปรางที่มีต่อเขายังไม่มอดดับ มันยังคงลุกโชนเหมือนเมื่อก่อน"บอกมา! เธอแต่งงานแล้วหรือยัง?" จรัลถามคำถามเดิมซ้ำอีกครั้ง มีความหวังที่เขาแขวนไว้สูงเทียมฟ้า'บอกสิ ที่รัก!' จรัลกระซิบในใจ พร้อมจ้องมองปรางไม่วางตาผู้หญิงตรงหน้าเขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เปิดปากช้า ๆ แล้วตอบว่า "ฉันยังไม่เคยแต่งงานค่ะนายท่าน"ตึก!รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าของจรัล หลังจากได้ยินคำตอบของปราง เกี่ยวกับสถานะของเธอ"เธอไม่ได้โกหกใช่ไหม?" สายตาของจรัลยิ่งจ้องแน่นิ่งกว่าเดิมปรางขมวดคิ้ว "ถ้าฉันตอบว่าฉันแต่งงานแล้ว นายท่านจะไปแล้วก็ยอมแพ้เหรอคะ? นายท่านจะเปลี่ยนใจ แล้วไม่อยากเป็นพ่อที่ดีให้ไพโรจน์แล้วเหรอ?"จรัลยิ้มบาง ๆ ปล่อยมือที่จับเธอไว้ แล้วก้าวเข้าไปใกล้ปราง"เธอก็รู้ว่าฉันไม่เคยยอมแพ้ โดยเฉพาะถ้าฉันต้องการอะไรแล้ว... ถ้าเธอแต่งงานแล้วจริง ๆ ฉันก็จะแย่งเธอมาจากผู้ชายคนนั้น"เมื่อได้ยินคำตอบของจรัล ปรางก
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 445 คำสารภาพจากใจของปราง
ปรางเม้มริมฝีปาก ดวงตาทั้งสองเบิกกว้างอย่างตกใจ ตกใจกับคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของตัวเองเมื่อได้ยินคำยอมรับของปราง จรัลก็เงยหน้าขึ้น รอยยิ้มเยาะปรากฏบนใบหน้าที่เปียกน้ำลาย"งั้นก็จริงสินะ .... " เขาลุกขึ้นยืน แล้วจ้องปรางด้วยสายตาคมกริบเมื่อเห็นแม่ของตัวเองถูกจ้องแบบนั้น ไพโรจน์ก็ยิ่งโมโห เด็กชายวัยสี่ขวบก้าวเข้าไปหา จรัล แต่ตะวันรีบอุ้มเขาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว"ปล่อย! ปล่อยผมนะ!" ไพโรจน์ดิ้นขัดขืน แต่แรงของเขาไม่มากพอที่จะหลุดออกจากอ้อมแขนของตะวันได้"อย่าดื้อสิครับคุณชาย คุณต้องรู้นะครับ คนที่คุณถ่มน้ำลายใส่นั่นคือพ่อแท้ ๆ ของคุณ เขาคือพ่อของคุณ"ตาของไพโรจน์เบิกโพลง เสียงหายใจของเขาหอบถี่ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง"ผมจะลง! ปล่อยผมนะ!" เขายังคงพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดของตะวัน"ลุงไม่ทำร้ายหนูหรอกนะเด็กดี ลุงกับพ่อมาที่นี่เพื่อพาหนูกับแม่ออกไปจากบ้านหลังเล็ก ๆ นี้ หนูจะได้ไปอยู่ในวังเลยนะ เข้าใจไหม?""ผมไม่เอา! ปล่อยผมนะ!" ไพโรจน์ตะโกนเมื่อรู้ว่าเด็กชายคนนี้ไม่ได้ใจอ่อนง่าย ๆ ตะวันจึงอุ้มเขาเข้าไปในบ้าน ส่วนปรางกับจรัลยังคงยืนอยู่ตรงหน้าประตูรั้วปรางยืนนิ่งราวกับกลาย
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 444 การพบรักเก่า
ตะวันเหลือบมองจรัลพร้อมกลั้นยิ้ม เห็นได้ชัดว่าใบหน้าของมาเฟียหนุ่มซีดเผือดทันทีที่ได้ยินเสียงผู้หญิงจากหลังประตูรั้วตลอดชีวิตที่ทำงานกับตระกูลอิทธิพัทธ์ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นจรัลตกหลุมรักผู้หญิงที่เคยถูกจ้างมาถ้าหากปรางไม่เคยหายไปจากชีวิตของเจ้านายเขา บางทีอดีตผู้หญิงรับจ้างคนนั้นอาจได้กลายเป็นคุณนายใหญ่ไปแล้วก็ได้แต่ปรางกลับเลือกเดินออกไปจากชีวิตของมาเฟียหนุ่ม โดยไม่มีเหตุผลที่ชัดเจนตะวันเหลือบมองจรัล "ดูเหมือนปรางจะกลับมาจากโรงพยาบาลแล้วนะครับ" เขาพูดเสียงเบามาก ราวกับพึมพำกับตัวเองคนที่ถูกเหลือบมองตั้งแต่เมื่อครู่ยังคงนิ่งงันราวกับหุ่น ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ตะวันจึงเตรียมจะกดกริ่งที่อยู่บนผนังข้างประตูรั้ว"บอสพร้อมเจอปรางอีกครั้งหรือยังครับ?" ตะวันกลั้นรอยยิ้มที่เกือบจะผุดขึ้นบนริมฝีปากเมื่อได้ยินอย่างนั้น จรัลก็เหลือบมองอย่างเย็นชา "กดกริ่งนั่นซะ! อย่ามาเล่นลิ้นกับฉัน!" เขากัดฟันพูดเสียงข่มขู่"ครับ บอส" ตะวันกลืนน้ำลาย ก้มศีรษะลงแล้วกดกริ่งติ๊ง! ต่อง!ทันทีที่เสียงกริ่งดังขึ้น เสียงผู้หญิงคนนั้นก็หายไป แทนที่ด้วยเสียงเด็กน้อยที่กำลังงอแงออดอ้อนติ๊ง! ต
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 443 ยืนยันให้แน่ใจ
"แกแน่ใจนะว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของปราง?" จรัลมองตะวันที่ยังอึ้งอยู่ หลังจากได้ยินคำตอบของเขาเมื่อครู่"ผมแน่ใจครับบอส ให้ผมพาบอสไปที่นั่นนะครับ" ตะวันก้มตัวลง แล้วรีบเดินไปที่รถอย่างรวดเร็วด้านหลัง จรัลเดินตามไปพลางเหน็บอาวุธไว้ที่เอวหลังจากทั้งสองขึ้นรถแล้ว รถคันนั้นก็แล่นมุ่งหน้าไปยังบ้านของปรางที่อยู่ในย่านห่างไกลกลางเมืองเวลานี้ปรางน่าจะยังไม่กลับจากโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ เป็นเวลาที่เหมาะจะไปดูเด็กผู้ชายคนนั้นตลอดทาง จรัลเอาแต่นั่งเงียบ มองตรงไปข้างหน้า ส่วนตะวันก็ตั้งใจขับรถ พลางเหลือบมองเจ้านายเป็นระยะจากสีหน้าหม่นหมองของจรัล มีความคิดถึงสะท้อนออกมาจากแววตาคู่นั้น ความรักของจรัลที่มีต่อปรางดูมากมายเหลือเกินความสัมพันธ์ที่จบลงไปหลายปี อาจจะกลับมาผลิบานเหมือนเดิมอีกครั้งเมื่อพวกเขาได้พบกันในภายหลัง ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเด็กที่เกิดจากความสัมพันธ์ต้องห้ามของพวกเขาในอดีตอีกด้วยตะวันหันไปมองด้านข้างอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงถอนหายใจยาวจากทางจรัลเขาเห็นเจ้านายกำลังมองหน้าจอโทรศัพท์ด้วยดวงตาเอ่อคลอ"ปรางทำงานเป็นพยาบาลอยู่ที่โรงพยาบาลครับ" ตะวันเอ่ยบอกจรัลหันมามอง "โรง
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 442 ความลับใหญ่
"เหลือการผ่าตัดอีกแค่ครั้งเดียว เราก็พามนัส ออกจากโรงพยาบาลนี้ได้แล้ว" ชยุตม์พูดเมื่อได้ยินคำอธิบายของสามี กัลยาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก "โล่งอกไปที" เธอยกมือลูบอกที่เมื่อครู่เต้นแรงไม่เป็นจังหวะ"แล้วเราจะกลับอินโดนีเซียกันเมื่อไหร่ล่ะลูก ชยุตม์?" ปรีชาถาม"ช่วงนี้เราจะอยู่ที่นี่ไปก่อนครับพ่อ สถานการณ์ที่อินโดนีเซียยังไม่ปลอดภัย จรัลยังตามหามนัสอยู่ตลอด" ชยุตม์ตอบปรีชาขมวดคิ้ว "จรัลจะตามหามนัสตลอดไปทำไมกัน? จริง ๆ แล้วเขาต้องการอะไรกันแน่?""ไม่รู้ครับพ่อ ผมไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรจากมนัสกันแน่ แต่ที่แน่ ๆ เราต้องซ่อนมนัสไว้จนกว่าจะถึงเวลา ผมวางแผนว่าจะสร้างข่าวการตายของมนัสขึ้นมา เพื่อให้จรัลเลิกตามหาลูกของผม"ปรีชาพยักหน้าเห็นด้วย แต่พอนึกบางอย่างขึ้นมาได้ เขาก็ถามต่อ "แล้วเราจะบอกเรื่องการตายของมนัสให้จรัลรู้ได้ยังไง? จนถึงตอนนี้จรัลก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราอยู่ที่ไหน""ผมวางแผนไว้ว่าผมกับพี่เอกชัย จะร่วมมือกันกระจายข่าวเรื่องการตายของมนัสครับ พี่เอกชัย ตกลงแล้วว่าจะช่วยโพสต์เรื่องการตายของมนัส และสาเหตุของมัน"ปรีชาพยักหน้าอีกครั้งอย่างเข้าใจ ต่างจากกัลยาที่เอาแต่นิ่งเงียบ ใบ
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 441 ขอบคุณนะพี่
อื้อ!เสียงครางของรัชนี ดังก้องไปทั่วห้องนอนที่ตกแต่งด้วยโทนสีฟ้าขาว สว่างไสวด้วยแสงจากโคมไฟระย้าคริสตัลเธอกัดริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นเสียงที่กำลังจะหลุดออกมาจากปาก ดวงตาทั้งสองปิดสนิท ดื่มด่ำกับสัมผัสแสนซุกซนของสามี"พี่..." ร่างเปลือยเปล่าของเธอบิดเร่าอยู่ในอ้อมกอดของเฉลิม เกมร้อนแรงในค่ำคืนนี้ทำให้รัชนีควบคุมตัวเองไม่ได้เฉลิมยิ้มมุมปาก มองใบหน้าแดงระเรื่อของผู้หญิงสุดที่รัก ร่างกายของทั้งคู่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แนบชิดกันอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นนั้นรัชนีเงยหน้าขึ้น รอยกัดบนริมฝีปากของเธอแรงขึ้นจนเกิดรอยแดง เกือบจะมีเลือดซึม"พี่ อ๊า!" มือของเธอกำผ้าปูที่นอนแน่น จนเล็บเรียวยาวซีดขาว"สนุกกับมันนะที่รัก... ฉันจะมอบความสุขที่เธอไม่เคยรู้สึกมาตลอดเวลาที่แต่งงานกับฉันให้เอง"รัชนีสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามคิดอย่างมีสติ แต่ทุกสัมผัสร้อนแรงจากสามีกลับปลุกจินตนาการลึกซึ้งให้เตลิดไปไกลเสียงครางและเสียงหอบยาวลอยอบอวลอยู่ในอากาศ ความร้อนรุ่มเหมือนแผดเผาผิวกายของทั้งสองคน"ซี้ดดด! อ๊า! พี่เฉลิม!" รัชนีกลืนน้ำลายซ้ำแล้วซ้ำเล่าแม้แต่ลมเย็นชื้นจากเครื่องปรับอากาศก็ไม่อาจช่วยคลายความร
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 163 ยกโทษให้ฉัน
ลูกน้องสองคนของมณีเดินเข้ามาหาเจ้านายของพวกเขา ช่วยพยุงให้ลุกขึ้นแล้วพาไปนั่งที่เก้าอี้รอ ร่างผอมแห้งของชายวัยกลางคนโซเซไปข้างหน้า โชคดีที่ชายสองคนที่ยืนอยู่ซ้ายขวารีบจับแขนไว้และช่วยพยุงให้นั่งในตำแหน่งของผู้อำนวยการ น้ำตาของมณียังคงไหลไม่หยุด อาบใบหน้าที่เหี่ยวย่นของเขา หัวใจของเขาแตกสลายเป็
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 158 แผนการ
เมื่อสายที่โทรไปหารัชนีมีการกดรับ ชัยลัยก็เริ่มพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เกี่ยวกับเรื่องที่วนเวียนอยู่ในหัวเธอมาตั้งแต่เมื่อวานแผนการที่วางไว้อย่างเป็นขั้นเป็นตอนในสมอง ค่อย ๆ ถูกถ่ายทอดออกไปให้ลูกพี่ลูกน้องของกัลยาฟัง เป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อมาก เธอเชื่อผู้หญิงคนนั้นเต็มร้อย"ตามข้อตกลง ถ้าเธอทำสำเ
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 31 พยานของฉัน
เมื่อได้ยินคำให้การของรปภ.เกี่ยวกับสิ่งที่พบในถังขยะของสามี ก็ทำให้ชัยลัยเดือดจัด จากที่ควรไปคลินิกของตัวเองเพื่อรักษาคนไข้ เธอตัดสินใจมุ่งตรงไปที่คลินิกสูตินรีเวช ชยุตม์ & ชัยลัยแทน ลมหายใจของเธอถี่กระชั้นขึ้น เมื่อเธอโทรหาชยุตม์หลายครั้งแต่อีกฝ่ายไม่ยอมรับสาย คงกำลังยุ่งอยู่กับผู้หญิงคนนั้น โท
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 7 ในค่ำคืนนั้น
"ฉันใส่ชุดนี้เหมาะไหมพี่?" ชี้ให้เอกชัยดูชุดที่เธอสวมอยู่ ผู้กำลังหวีผมเรียบร้อยและจัดหนวดบาง ๆ ใต้จมูกชายที่มีใบหน้าค่อนข้างหล่อเมื่อยิ้มแล้วดูมีเสน่ห์ มองภรรยาของเขาจากหัวจรดเท้า ตอนนี้กัลยาสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวโปร่งแสงกับกระโปรงยาวสีดำผมยาวสุขภาพดีของเธอถูกม้วนเก็บเป็นมวยประดับด้วยเครื่องส
Das könnte dir auch gefallen
พี่เขยจัดหนัก
กาสะลอง72.7K Aufrufeท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง69.0K Aufrufeบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์319.8K Aufrufeรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด320.0K Aufrufeเมียลับหมอเจย์ริว
Fortune_28926 Aufrufeกฎของการย้อนเวลา : ห้ามจ้องตาเกิน 3 วินาที
เล่อเฉียน106 Aufrufeเมียช่างสัก [PWP] + [BDSM] + [NC30+]
ณ ธารา95 Aufrufeเงากะรัต
ญาดาวดี ณ รัตติกาล68 Aufrufe
