LOGINShare
บทที่ 462 คุณพายัพ
Latest chapter
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 478 เตรียมตัวกลับอินโดนีเซีย
หลังจากเข้ารับการผ่าตัดครั้งที่สาม อาการของมนัสก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ หมออนุรักษ์อนุญาตให้คนไข้ตัวน้อยของเขากลับบ้านได้แล้วปรีชากับชยุตม์จัดการเอกสารทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับการพามนัสกลับไปอินโดนีเซีย โรงพยาบาลที่ดีที่สุดก็ถูกเลือกไว้แล้ว เพื่อให้มนัสไปรักษาต่อที่นั่น"คนไข้แค่ต้องได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดอีกไม่กี่สัปดาห์เท่านั้น หลังจากนั้นก็สามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติแล้วครับ" หมออนุรักษ์อธิบาย"ขอบคุณมากนะครับคุณหมอ พวกเราจะไปรักษาต่อที่อินโดนีเซีย พอดีหนึ่งในคนในครอบครัวของเราเป็นหมอผู้เชี่ยวชาญด้านประสาทที่เก่งที่สุดที่นั่นครับ""อ๋อ ถ้าอย่างนั้นก็ดีครับ ไม่มีอะไรต้องกังวลแล้ว ยิ่งพวกคุณกลับอินโดนีเซียได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี เพราะสภาพจิตใจของมนัสจะฟื้นตัวได้ดีขึ้นที่นั่น""ครับหมอ ขอบคุณมากอีกครั้งนะครับ" ชยุตม์ยิ้มบาง ๆ ความโล่งใจและความสุขปะปนกันไปหมด จนยากจะอธิบายหลังจากฟังคำอธิบายของหมอเกี่ยวกับอาการของมนัสในตอนนี้แล้ว ชยุตม์ก็ขอตัวเพื่อพามนัสกลับอินโดนีเซียให้เร็วที่สุดกัลยาที่มีฌตรียาช่วย เพิ่งเก็บของบางส่วนในห้องพักผู้ป่วยเสร็จพอดี"พี่คะ หมอว่าไงบ้าง?" กัลยาเดินเข้าไปหาชยุต
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 477 เสียงครางในห้องพักผู้ป่วย
"ที่รัก คุณไปไหนมา?" จรัลมองหญิงสาวแสนสวยที่เพิ่งเปิดประตูห้องพักผู้ป่วยเข้ามาฝีเท้าของปรางชะงักลง ดวงตาของเธอกวาดมองไปรอบ ๆ เหมือนกำลังหาอะไรบางอย่างจรัลหรี่ตาลง มองตามสายตาของปรางที่กวาดไปรอบห้องนั้นไม่มีอะไรผิดปกติเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าในหัวของปรางกำลังคิดอะไร สำหรับเขา ทุกอย่างในห้องก็ไม่ได้ต่างไปจากเดิมเตียงโรงพยาบาลยังอยู่ที่เดิม ผลไม้สดก็ยังไม่มีใครแตะเลยสักนิดห้องพักวีวีไอพีในโรงพยาบาลใหญ่แห่งหนึ่งของฮ่องกงดูสะอาดราวกับห้องพักโรงแรมห้าดาวสิ่งอำนวยความสะดวกทุกอย่างมีครบในห้องนั้น ทั้งโซฟายาวสุดหรู โทรทัศน์จอใหญ่ และแอร์ที่เปิดแรงเต็มที่"ที่รัก คุณกำลังมองหาใครอยู่เหรอ?" จรัลถาม พร้อมขยับตัวขึ้นนั่งพิงหลังปรางส่ายหน้า แล้วก้าวเท้าต่อเข้าไปใกล้เตียง ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้"ฉันไม่ได้มองหาใครหรอก แค่..." เธอเว้นคำพูดไว้ แล้วมองจรัล "เมื่อกี้ฉันฝากคุณไว้กับตะวัน แล้วก็ลูกน้องคนอื่น ๆ ของคุณ พวกเขาหายไปไหนกันหมด?"จรัลเลิกคิ้วทั้งสองข้าง "พวกเขาเหรอ?""ใช่ เมื่อกี้ฉันขอให้พวกเขาเฝ้าคุณไว้ ตอนนี้พวกเขาไม่อยู่แล้ว พวกเขาไปกันหมดเหรอ? ไปไหน?""ใช่ พวกเขาไปแล้ว เพราะฉันบอกให
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 476 เสียงครางในห้องหมอ
วิยะดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อรู้สึกว่าข้อมือของเธอถูกธาริกาจับไว้แน่นมากตอนที่เธอกำลังจะดึงประตู ธาริกากลับผลักมันเบา ๆ แล้วล็อกไว้แน่นวิยะดาเงยหน้าขึ้น มองชายร่างสูงคนนั้นด้วยดวงตาเบิกกว้าง สายตาของเธอกวาดมองไปรอบห้อง โทรศัพท์เครื่องหนึ่งวางอยู่ไกลจากจุดที่เธอยืนอยู่ตอนนี้ จนเอื้อมไม่ถึง"ฉันอยากคุย!" ธาริกาพูดซ้ำอีกครั้งวิยะดาถอนหายใจยาว ก้มหน้าลงครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองธาริกาด้วยสายตาคมกริบ "ไม่มีอะไรที่เราต้องคุยกันอีกแล้ว ทุกอย่างจบไปแล้ว เราไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันอีก คุณก็รู้นี่ว่าอาทิตย์หน้าฉันจะแต่งงานกับเพื่อนสนิทของพ่อฉัน ได้โปรดลืมไปเถอะว่าเราเคยมีความสัม..."คำพูดของวิยะดาหยุดลงทันที เมื่อธาริกาดึงเอวของเธอเข้าหา แล้วกดร่างอรชรของเธอแนบกับผนังธาริกาเอียงศีรษะ หลับตาลง ดื่มด่ำกับกลิ่นหอมเฉพาะตัวที่เขาคิดถึงแทบขาดใจกลิ่นน้ำหอมเชอร์รี่ที่เขามักจะได้สูดดมในห้อง เวลาที่พวกเขาร่วมรักกันสองต่อสองแต่ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้สัมผัสสิ่งเหล่านั้นอีก หลังจากความสัมพันธ์ของพวกเขาจบลง เพราะไม่ได้รับการยอมรับจากพ่อแม่"ธาริกา!" เสียงของวิยะดาขาดห้วง
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 475 คำอธิบายของคุณหมอ
"ตรวจความดันคนไข้ด้วย" คุณหมอธาริกาสั่งพยาบาล"ค่ะคุณหมอ" พยาบาลที่ชื่อวิยะดาตรวจความดันของจรัล แล้วก็ยิ้มออกมา "ความดันของคนไข้คงที่ค่ะคุณหมอ อาการก็ดีขึ้นมากแล้วด้วย"คุณหมอธาริกาพยักหน้า แล้วก้าวเข้าไปใกล้เตียง ยืนอยู่ข้าง ๆเขาโน้มตัวลง สีหน้าจริงจังและตั้งใจมาก ขณะตรวจดวงตาของจรัลที่ลืมกว้างอยู่ส่วนปรางรออยู่ด้วยความหวังปนกังวล มือทั้งสองข้างกุมกันแน่นอยู่ที่หน้าอกริมฝีปากของเธอขยับไม่หยุด ส่งคำอธิษฐานขึ้นไป ขอให้ว่าที่สามีของเธอหายดีคุณหมอธาริกายิ้ม "การตอบสนองของรูม่านตาปกติ" เขาพึมพำ พร้อมเปิดไฟฉายเล็ก ๆ แล้วส่องไปที่ดวงตาทั้งสองข้างของจรัลลมหายใจของเขาชะงักไปชั่วขณะ เมื่อได้ยินเสียงหัวใจที่แสดงผ่านจอมอนิเตอร์ จังหวะเต้นคงที่ แต่ยังฟังดูอ่อนแรงอยู่ด้วยมือที่คล่องแคล่ว เขากดผ้าพันแขนวัดความดันบนแขนของจรัล สายตาไม่ละจากหน้าจอเครื่องวัด "ความดันก็เริ่มดีขึ้นแล้ว แต่ยังต้องเฝ้าดูอาการอย่างใกล้ชิด" คุณหมอธาริกาพูดจรัลที่เพิ่งได้สติ พยายามเพ่งมองภาพตรงหน้า ร่างกายของเขายังอ่อนแรงและสั่นเบา ๆ"ผมเป็นอะไรไปครับหมอ?" เขาถามเสียงแผ่วคุณหมอถอนหายใจ แล้วตบไหล่จรัลเบา ๆ อย
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 474 ความจำเสื่อม
ปรางมองจรัลที่นอนอ่อนแรงอยู่บนเตียงโรงพยาบาล ใบหน้าที่ปกติมักแข็งกร้าว ตอนนี้กลับดูเปราะบางและซีดเซียวเสียงหายใจของชายร่างมีรอยสักฟังดูหนักและติดขัด เพราะมีเครื่องช่วยหายใจเสียบอยู่ที่จมูกมือหยาบกร้านของจรัลที่เต็มไปด้วยร่องรอยหมึกสัก ห้อยตกอยู่ข้างลำตัวอย่างไร้เรี่ยวแรงปรางถอนหายใจเบา ๆ หน้าอกแน่นอึดอัดเพราะความรู้สึกที่ปะปนกันระหว่างความหวังกับความกลัว"ได้โปรดฟื้นขึ้นมานะจรัล ฉันอยู่ตรงนี้ รอคุณอยู่ กลับมานะจรัล"ดวงตาแดงก่ำของปรางพยายามกลั้นหยาดน้ำใส ๆ ที่เอ่อคลออยู่ตรงขอบตา นิ้วมือของเธอสั่นเทาเมื่อแตะผ้าห่มสีขาวที่คลุมร่างของจรัลไว้"ได้โปรดอดทนไว้นะ" ปรางกระซิบอีกครั้งด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง เสียงนั้นแทบไม่ได้ยินท่ามกลางเสียงเครื่องมือแพทย์ที่ดังหึ่งอย่างสม่ำเสมอปรางลูบแก้มของจรัลอย่างอ่อนโยน น้ำตาของเธอไม่อาจกลั้นไว้ได้อีก ไหลพรากลงมาเปียกใบหน้าสวยที่เหนื่อยล้าของเธอบรรยากาศในห้องไอซียูเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องมอนิเตอร์เท่านั้นที่ดังให้ได้ยินท่ามกลางความเงียบ ปรางรู้สึกถึงภาระหนักอึ้งที่กดทับหัวใจ เธอหวังว่าปาฏิหาริย์จะยังเปลี่ยนชะตาของจรัล ผู้ที่เคยเข้มแข็งเหลือเกิ
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 473 เสียงร้องไห้ของรัชนี
อินโดนีเซีย~เฉลิมเพิ่งได้รับโทรศัพท์จากกฤษณ์ และคุยกันยาวเรื่องแผนการกลับบ้านของมนัสในอีกสองวันข้างหน้า"บอกภรรยาลูกด้วยนะ จะได้ให้เธอช่วยป้าของเขาเตรียมงานต้อนรับมนัสกลับบ้าน" กฤษณ์พูด"ครับพ่อ แน่นอนครับ ขอบคุณสำหรับข่าวนะครับ ผมแทบรอไม่ไหวแล้ว อยากเห็นหลานกลับมาเร็ว ๆ""พ่อก็เหมือนกัน เราก็ภาวนาให้ทุกอย่างราบรื่นแล้วกัน อีกสองวันพวกเขาต้องกลับมาแน่""สาธุครับพ่อ สาธุ" เฉลิมยิ้ม"งั้นพ่อขอไปทำงานต่อก่อนนะ แค่นี้ก่อนนะ" กฤษณ์วางสายหลังวางสาย เฉลิมก็รีบมองหาภรรยา เพราะไม่เห็นเธออยู่ในห้องนอนใหญ่นาฬิกาเพิ่งบอกเวลาเจ็ดโมงเช้า รัชนีมักจะตื่นเช้ากว่าไก่บ้านข้าง ๆ เสียอีกส่วนแม่ยายของเขาคงกำลังพาหลานรักไปอาบแดดที่สวนในหมู่บ้านเฉลิมเดินไปยังห้องครัว สถานที่โปรดเพียงแห่งเดียวของรัชนี ผู้หลงรักการทำอาหาร"ที่รัก..." ฝีเท้าของเขาหยุดลงตรงกรอบประตูห้องครัว เมื่อเห็นภรรยากำลังนั่งคุยโทรศัพท์กับใครบางคนอยู่เมื่อเห็นรัชนีกำลังอารมณ์เสีย เฉลิมก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้ กลัวจะกลายเป็นที่ระบายอารมณ์ของหญิงสาวคนสวยคนนั้นเฉลิมทำได้เพียงยืนนิ่ง แอบฟังอยู่หลังประตูครัวด้านหลัง พลางมองรัชนีเป็
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 163 ยกโทษให้ฉัน
ลูกน้องสองคนของมณีเดินเข้ามาหาเจ้านายของพวกเขา ช่วยพยุงให้ลุกขึ้นแล้วพาไปนั่งที่เก้าอี้รอ ร่างผอมแห้งของชายวัยกลางคนโซเซไปข้างหน้า โชคดีที่ชายสองคนที่ยืนอยู่ซ้ายขวารีบจับแขนไว้และช่วยพยุงให้นั่งในตำแหน่งของผู้อำนวยการ น้ำตาของมณียังคงไหลไม่หยุด อาบใบหน้าที่เหี่ยวย่นของเขา หัวใจของเขาแตกสลายเป็
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 158 แผนการ
เมื่อสายที่โทรไปหารัชนีมีการกดรับ ชัยลัยก็เริ่มพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เกี่ยวกับเรื่องที่วนเวียนอยู่ในหัวเธอมาตั้งแต่เมื่อวานแผนการที่วางไว้อย่างเป็นขั้นเป็นตอนในสมอง ค่อย ๆ ถูกถ่ายทอดออกไปให้ลูกพี่ลูกน้องของกัลยาฟัง เป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อมาก เธอเชื่อผู้หญิงคนนั้นเต็มร้อย"ตามข้อตกลง ถ้าเธอทำสำเ
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 31 พยานของฉัน
เมื่อได้ยินคำให้การของรปภ.เกี่ยวกับสิ่งที่พบในถังขยะของสามี ก็ทำให้ชัยลัยเดือดจัด จากที่ควรไปคลินิกของตัวเองเพื่อรักษาคนไข้ เธอตัดสินใจมุ่งตรงไปที่คลินิกสูตินรีเวช ชยุตม์ & ชัยลัยแทน ลมหายใจของเธอถี่กระชั้นขึ้น เมื่อเธอโทรหาชยุตม์หลายครั้งแต่อีกฝ่ายไม่ยอมรับสาย คงกำลังยุ่งอยู่กับผู้หญิงคนนั้น โท
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 7 ในค่ำคืนนั้น
"ฉันใส่ชุดนี้เหมาะไหมพี่?" ชี้ให้เอกชัยดูชุดที่เธอสวมอยู่ ผู้กำลังหวีผมเรียบร้อยและจัดหนวดบาง ๆ ใต้จมูกชายที่มีใบหน้าค่อนข้างหล่อเมื่อยิ้มแล้วดูมีเสน่ห์ มองภรรยาของเขาจากหัวจรดเท้า ตอนนี้กัลยาสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวโปร่งแสงกับกระโปรงยาวสีดำผมยาวสุขภาพดีของเธอถูกม้วนเก็บเป็นมวยประดับด้วยเครื่องส
You May Also Like
น้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.1M viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.2K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.7K viewsยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.4K viewsวุ่นรักนักชง
Puifhai8588 viewsบอสเจ้าเล่ห์กับเลขาสุดแซ่บ
เพลิงนารา/zabzeed/Smeraldo_k257 viewsพัง
โนเนจัง3.1K viewsฉันตื่นขึ้นมาเป็น แวมไพร์สาว200ปี
จิตจักร์41 views
