ログインด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
"พิมพ์เธอเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมหน้าซีดๆ" วิถามขึ้น "เปล่า ฉันขอลางานได้ไหม วันนี้" "เธอจะบ้าเหรอ พึ่งจะมาเข้างานจะลาได้ยังไงกัน อยากโดนผู้จัดการด่าหรือไง"วิมองค้อนพิมพ์ "คือฉันจำเป็นจริงๆ" "จะจำเป็นอะไร ถ้าเธอลางานก็เหลือฉันคนเดียวล่ะสิ" วิทำหน้างอไม่พอใจ "ก็ได้ ไม่ลาก็ไม่ลา" เธอจะพยายามเลี่ยงไม
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา พิมพ์กำลังนั่งรอฟังผลตรวจจากหมออยู่ในห้องตรวจ ด้วยความตื่นเต้นเพราะเธออยากจะรู้ว่าลูกในท้องยังแข็งแรงดีอยู่ไหม จากเหตุการณ์ที่ผ่านมาทำให้เธอเป็นกังวลเพราะเกือบจะแท้งลูกไป "จากผมตรวจที่ออกมาเด็กแข็งแรงดีค่ะ" หมอส่งยิ้มให้พิมพ์ "ค่ะ แล้วต้องดูแลอะไรเป็นพิเศษไหมคะ" "ถ้าเป็นพิเศษห
"ฉันรู้ตัวเองดี ว่าฉันเคยทำให้คุณเสียใจ แต่คุณอย่าทำแบบนี้กับฉันเลยนะ ขอร้องล่ะ" โรสพูดทั้งน้ำตานองหน้า "ออกไปแล้วไม่ต้องมาให้เห็นหน้าอีก!" หลุยส์ตวาดเสียงดัง พูดจบหลุยส์ก็พาลูกค้าของตัวเองออกไปจากตรงนั้นทันที ทิ้งให้โรสร้องไห้แทบขาดใจอยู่ตรงนั้นคนเดียวโดยไม่คิดที่จะสนใจเธอเลยสักนิด โรสพาตัวเองเด
ด้านพิมพ์พอออกมาจากสนามบินก็ตรงไปยังโรงแรมที่ดนัยลุงของน้ำเป็นเจ้าของเก่า เพราะตอนนี้ได้เปลี่ยนเจ้าของใหม่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ก็ยังใจดีฝากให้เธอได้ทำงานจนได้ โรงแรมแห่งนี้มีพื้นที่ติดกับชายทะเล นักท่องเที่ยวพากันมาพักผ่อนไม่ขาดสาย พิมพ์เข้าไปกรอกใบสมัครงาน ถึงเธอจะได้งานแล้วแน่นอน แต่ต้องมีประวั







