เข้าสู่ระบบด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
"ฉันขอโทษ ที่ไม่เคยแคร์ความรู้สึกของเธอเลย" "รู้อะไรไหม วันที่ฉันเจ็บปวดทรมานใจที่สุดก็คือวันงานแต่งกำมะลอของคุณฉันเกือบจะเสียลูกไปเพราะคุณเกรซ แถมพ่ออย่างคุณยังไม่รับเป็นพ่อของลูกอีกมันเจ็บปวดแค่ไหนคุณเคยรู้บ้างไหม ฉันนอนรอคุณอยู่บนเตียงคนไข้มองไปที่ประตูห้องทุกวันหวังว่าคุณจะไปเยี่ยมฉันสักครั้ง
"แม่เข้าใจจ้ะ แม่ว่าหนูควรจะปรับความเข้าใจกับคุณปีเตอร์เขาสักทีนะ" "พิมพ์ปวดหัวค่ะ ไม่อยากจะคิดเรื่องนี้อีกแล้ว" "เดี๋ยวเย็นนี้แม่จะแต่งตัวให้นะ" "ค่ะ แล้วเขามีงานอะไรกันแน่คะ ตั้งแต่หนูเดินเข้ามาในโรงแรมพนักงานก็เอาแต่ส่งยิ้มให้หนูทุกคนเลยน่าแปลกจัง" "งานเลี้ยงทั่วไปนั้นแหละจ้ะ เดี๋ยวคืนนี้ล
วันต่อมา ปีเตอร์กลับมารับพิมพ์กับกนกวรรณที่บ้านแต่เช้า เพื่อไปสนามบินแล้วตรงไปยังโรงแรมทางใต้ พอมาถึงโรงแรมด้วยความอ่อนเพลียพิมพ์จึงเผลอหลับไปบนเตียงนุ่มในห้องแขกวีไอพี ปีเตอร์เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับถือชุดเดรสยาวสีขาวบริสุทธิ์ลายลูกไม้ที่เขาสั่งตัดเป็นพิเศษสำหรับให้พิมพ์ใส่ในงานเย็นนี้เอาไปแขวนไว้
"เห็นไหมอยู่กับเจ้าของตัวจริงแล้ว สวยยิ่งกว่าเดิมอีก" ปีเตอร์จับมือพิมพ์ขึ้นมาแล้วจรดริมฝีปากหนาลงเบาๆ พิมพ์ได้แต่ยืนนิ่งมองการกระทำของปีเตอร์ที่ทำให้เธอด้วยอาการหน้าแดงก่ำ เธอไม่คิดเลยว่าเขาจะทำอะไรพวกนี้เป็นด้วย ปีเตอร์เห็นพิมพ์ยืนนิ่งเขินอายเขาอยู่ จึงช้อนอุ้มขึ้นทั้งคนทั้งช่อดอกไม้ลงไปวางบนเตีย







![summer เมษาพาเสียว [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)