로그인ด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
"อุแว๊ๆ" แดเนียลนอนร้องอยู่ในเปล ปีเตอร์จึงรีบลุกลงจากเตียงตรงเข้าไปอุ้มลูกน้อยขึ้นมาปลอบทันที "โอ๋ๆ ไม่ร้องนะลูกพ่ออุ้มหนูแล้วนะ " อุ้มลูกน้อยโยกไปมา "คุณลูกร้องไห้เหรอคะ" พิมพ์ขยี้ตาลืมตาขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นนั่ง "ใช่จ้ะ ปลอบยังไงก็ไม่ยอมหยุดร้องสักที" ปีเตอร์อุ้มลูกเข้าไปหาพิมพ์ "มาค่ะ สงสัยจะ
"ออกมาหน้าฝรั่งเลยนะหลานยาย โตขึ้นมาหน้าเหมือนพ่อแน่นอนไม่ต้องแปลกใจ" กนกวรรณเอ่ยขึ้น "เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้วครับคุณแม่ เชื้อผมมันแรง" ปีเตอร์พูดปนหัวเราะ "จ้ะ แม่รู้" "คุณพูดอะไร ต่อหน้าคุณแม่นะหน้าอายที่สุด" พิมพ์มองค้อนปีเตอร์ "แค่พูดเล่นเอง แล้วเราจะตั้งชื่อลูกว่าอะไรดีเมียจ๋า" ปีเตอ
หลายเดือนต่อมา คุณแม่ท้องแก่ใกล้คลอดกำลังนั่งเตรียมของใช้ต่างๆของลูกน้อยใส่ลงในตะกร้า พอวันคลอดจะได้สะดวกยกทั้งตะกร้าไปขึ้นรถเลย สักพักปีเตอร์ก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมนั่งลงข้างๆร่างอุ้ยอ้ายแล้วสวมกอดไว้แน่น "อีกไม่กี่วันลูกของเราก็จะคลอดแล้วตื่นเต้นจังเลย" ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆ "ค่ะ ฉันก็ตื่
พอเล่นกันเหนื่อยแล้วปีเตอร์ก็อุ้มพิมพ์กลับห้อง ไปลงล้างตัวตรงสระว่ายน้ำในห้องพัก ทั้งคู่ต่างก็แหวกว่ายอยู่ในน้ำด้วยกัน พิมพ์ทำท่าจะขึ้นจากสระร่างกำยำจึงเข้าไปโอบกอดร่างบางด้วยความรักใคร่ "จะรีบไปไหนที่รัก" "ฉันเริ่มหนาวแล้วค่ะ เดี๋ยวไม่สบาย" "จ้ะ งั้นก็ขึ้นกันเถอะ จะได้นอนกอดกันอุ่นๆ" "ค่ะ"







