9

ออร์แลนโด้ขับรถเข้ามายังสนามบินที่อยู่ไม่ไกลกับสกาล่า ก่อนจะแล่นรถเข้าไปจอดใกล้ๆ กับเฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่ที่สกรีนคำว่า My Angel Rocasander แพรณาราหันไปมองเจ้าแมงปอยักษ์สีดำเงาอย่างรู้สึกทึ่งๆ

‘เขานามสกุลโรคาซานเดอร์ แสดงว่านี่คือเฮลิคอปเตอร์ของเขาสินะ! ตอนนั้นเธอมัวแต่โมโหเขาจนหูอื้อไปหมด ไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง ถึงว่า...ตอนที่เขาตามไปช่วยเธอ คาทอร์ถึงได้ยอมปล่อยเธอมาง่ายๆ เพราะตระกูล  โรคาซานเดอร์เป็นตระกูลใหญ่ แถมเป็นมาเฟียที่โด่งดังอีกด้วย! แล้วแบบนี้!เขาจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ งั้นเหรอ?’ หญิงสาวตกอยู่ในโลกส่วนตัวไปชั่วครู่

“ถึงแล้วค่ะ มิกิพร้อมหรือยัง?” ออร์แลนโด้ถามสาวเจ้าที่ทำหน้าตื่นๆ ก่อนจะส่งยิ้มหวานไปปลอบโยนอย่างที่ไม่เคยคิดจะยิ้มให้สาวคนไหนมาก่อน ปกติแค่เขาทำหน้าดุๆ พวกเธอก็แทบคลั่งกันอยู่แล้ว แต่กับแพรณารา เขาแทบจะไม่เป็นตัวเอง และยังทำอะไรที่ไม่คิดว่าจะทำมันมาก่อน เช่นพาเธอมาดินเนอร์ ซึ่งจริงๆ มันก็แค่ทานข้าว จะทานที่ไหนก็ได้ ที่หรูๆ มีออกเยอะแยะ แต่เพราะเป็นเธอ...เขาจึงอยากจะทำให้ประทับใจกับครั้งแรก!

“คะ?” แพรณาราเอ่ยอย่างมึนๆ พลางมองไปที่เฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่อย่างหวั่นๆ นี่คงไม่ได้หมายความว่า...

“เชิญค่ะ” ออร์แลนโด้เอ่ย

“เอ่อ...เราจะไปไหนกันเหรอคะ?” แพรณาราเอ่ยถามเมื่อลงมา  จากรถ รู้สึกราวกับถูกอสูรร้ายครอบงำความคิด ความรู้สึก ความเป็นตัวเอง และทุกๆ อย่าง เขาเหมือนจะอบอุ่น แต่ก็อันตราย เธอเหมือนจะดีใจ แต่ก็ระแวงจนไม่รู้ว่าต้องรู้สึกยังไงกับผู้ชายตรงหน้าที่ส่งยิ้มมาให้แทบจะทุกๆหนึ่งนาที!

“ให้พี่จูบทีหนึ่ง แล้วพี่จะบอกให้หมดทุกอย่างเลยค่ะ” ออร์แลนโด้บอกพร้อมกับส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ไปให้ ทำเอาคนที่ได้ฟังถึงกับหน้าเหวอขึ้นมาทันทีทันใด

“งั้นไม่ดีกว่าค่ะ มิกิไม่อยากรู้แล้ว” แพรณาราปฏิเสธพร้อมกับถอยออกห่างจากอีกฝ่ายไปสองก้าวอย่างรวดเร็ว

“ฮ่าๆ พี่นึกว่าจะได้จูบหวานๆ จากมิกิซะอีก” ออร์แลนโด้หัวเราะอารมณ์ดีที่ได้หยอกเย้า ‘ให้ตายสิ! เวลาที่เธออายทำไมมันน่ารักจังเลยวะ’

“ระ... เราจะไปกันหรือยังคะ” แพรณารารีบเปลี่ยนเรื่อง

“ไปสิคะ เชิญค่ะนางฟ้าของพี่” ออร์แลนโด้ผายมือเชิญอย่างสุภาพ

แพรณาราถึงกับอึ้งหนักตรงที่อีกฝ่ายเรียกเธอว่า นางฟ้าของพี่ แล้วแบบนี้เธอจะทนได้นานแค่ไหนนะ เพราะต่อให้มันเป็นแค่ภาพลวงตา แต่เธอก็อดใจสั่นไม่ได้อยู่ดี

“เดี๋ยวค่ะ เราจะนั่งแมงปอยักษ์นี่ไปเหรอคะ” เธอเอ่ยถามด้วยสีหน้าหวั่นๆ เพราะไม่เคยนั่งมาก่อน

“ใช่ค่ะ เราจะนั่งเจ้านี่ มิกิไปไม่ต้องกลัวนะ พี่รับรองว่ามันปลอดภัย” เขาปลอบเพราะรับรู้ถึงความเย็นจากปลายนิ้วของสาวตรงหน้า ที่บ่งบอกได้ว่าเธอทั้งกลัวและตื่นเต้นขนาดไหน!

“ค่ะ” แพรณาราพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะก้าวขึ้นเฮลิคอปเตอร์ตามออร์แลนโด้ ที่ก้าวขึ้นไปก่อนและส่งมือมารับเธอ

เฮลิคอปเตอร์ลำใหญ่ที่ทันสมัยและใหม่เอี่ยม มีอันโตนีโอ้  นั่งประจำตำแหน่งนักบิน พร้อมกับการ์ดอีกคนหนึ่งเพื่อทำหน้าที่นักบินของค่ำคืนนี้

อันโตนีโอ้เช็กความพร้อมก่อนจะติดเครื่อง จากนั้นก็ส่งสัญญาณไปให้หอบังคับการบิน

“หอบังคับการ...นี่ My Angel Rocasander เรากำลังจะนำเครื่องขึ้นบินสู่น่านฟ้าทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และจะลงจอดที่ The Lion Sea กรุณาส่งพิกัดเส้นทางการบินที่ปลอดภัยของค่ำคืนนี้มาให้เราด้วย” อันโตนีโอ้แจ้งหอบังคับการบินใหญ่ในประเทศ

“สวัสดี My Angel Rocasander นี่หอบังคับการบิน เราได้ส่งพิกัดไปให้แล้ว โปรดทราบ...” หอบังคับการบินตอบกลับ พร้อมส่งพิกัดเส้นทางการบินมาให้ตามคลื่นสัญญาณ

“รับทราบ! เราได้รับพิกัดแล้ว”

“กรุณาส่งสัญญาณแจ้งหอบังคับการบิน ให้ทราบเป็นระยะๆ”

“เราจะรายงานให้ทราบเป็นระยะจนกว่าเครื่องจะลงจอด ขอบคุณ”

“เป็นเกียรติที่ได้รับใช้โรคาซานเดอร์ เลิกการติดต่อ”

“รับทราบ!” อันโตนีโอ้ตอบก่อนจะนำเฮลิคอปเตอร์ขึ้นบิน

“อ๊ะ!” แพรณาราตกใจเมื่อระดับการบินค่อยๆ ทะยานสูงขึ้น

“ไม่ต้องกลัวค่ะ” ออร์แลนโด้ลูบแผ่นหลังของสาวเจ้าเบาๆ อย่างปลอบโยน แพรณารารับรู้ถึงความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาได้อย่างชัดเจน จึงหันไปยิ้มบางๆ ให้อีกฝ่าย

“ดูนั่นสิคะ!” ชายหนุ่มชี้ให้หญิงสาวดู หลังจากที่เฮลิคอปเตอร์บินขึ้นมาได้ในระดับหนึ่ง

“ว้าว! สวยจังเลยยค่ะ” เธอมองดูความสวยงามของแสงไฟในเมืองผ่านกระจกใสๆ ด้านข้างอย่างตื่นตาตื่นใจ จนกระทั่งเริ่มเข้าสู่ความมืดมิดในยามค่ำคืนของท้องทะเล และยี่สิบนาทีต่อมาก็เริ่มมองเห็นแสงไฟจากข้างล่างที่ค่อยๆ ใหญ่และชัดขึ้นเรื่อยๆ

‘พระเจ้า! มันเป็นเรือสำราญขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมาเลย’

 

The Lion Sea…

อันโตนีโอ้นำเครื่องลงจอดอย่างนุ่มนวล แพรณาราถอนหายใจอย่างโล่งอก เพราะยังเกร็งกับความแปลกใหม่ของทุกอย่างในวันนี้ ออร์แลนโด้ ก้าวลงมายืนรอรับสาวเจ้าที่สวยสะพรั่งและเย้ายวนไปทั้งเนื้อทั้งตัวด้วยสีหน้า ยิ้มแย้ม

“The Lion Sea  ยินดีต้อนรับนางฟ้า...เชิญครับ”

“ขอบคุณค่ะ” แพรณารายืนนิ่งกับมนตร์เสน่ห์ของอีกฝ่าย ‘พระเจ้า! เขายิ้มแบบนี้ให้เธอกี่ครั้งแล้วนะ’

“พีเคนายช่วยถ่ายรูปให้หน่อยได้ไหม ขอหลายๆ รูปเลยนะ”ออร์แลนโด้เอ่ยพร้อมกับส่งมือถือให้กับอันโตนีโอ้ เพราะอยากจะเก็บช่วงเวลาดีๆ กับสาวเจ้าเอาไว้ ‘ผู้หญิงอะไรวะ! น่ารักเป็นบ้าเลย’

แพรณาราหันไปยิ้มให้กล้องมือถือราคาแพง ขณะที่คนหน้ามึนทั้งโอบกอดและหอมแก้มเธอโชว์กล้องไปมาอย่างไม่รู้จักอาย

“เราเข้าไปข้างในกันเถอะค่ะ พี่สั่งอาหารเอาไว้แล้ว รับรองว่ามิกิจะต้องชอบ” ชายหนุ่มเอ่ยชวนหลังจากที่คนสนิทถ่ายรูปให้เสร็จ

“ค่ะ” แพรณารารู้สึกเขินๆ อย่างบอกไม่ถูก

ออร์แลนโด้ยิ้มกว้างก่อนจะพาสาวเจ้าเดินมายังประตูทางเข้า การ์ดที่ยืนรออยู่ด้านหน้ารีบเปิดประตูให้ทั้งสองเข้าไปข้างในห้องอาหารขนาดใหญ่มีดนตรีขับกล่อมอย่างไพเราะ พร้อมด้วยการตกแต่งที่หรูหรา

 หญิงสาวกวาดตามองรอบๆ อย่างตื่นตาและตกตะลึงกับหลายๆ อย่าง ที่อีกฝ่ายทำให้อึ้งแล้วอึ้งอีกจนเธอไม่มีเวลาได้หยุดคิดอะไรเลย!

ขณะที่ทั้งสองเข้ามาถึงห้องอาหาร สายตาหลายคู่หันมามองกันอย่างอยากรู้อยากเห็น เพราะการ์ดมายืนรอที่ประตูทางเข้าห้องอาหารราวๆ สิบกว่าคน ทำให้เป็นจุดสนใจ และป้ายจองที่วางตรงโต๊ะโซนวีไอพีนั้น บ่งบอกว่ากำลังจะมีบุคคลสำคัญเดินทางมายังห้องอาหารแห่งนี้

หลายคนที่เคยมาเที่ยวต่างรู้กันดีว่าออร์แลนโด้เป็นเจ้าของเรือสำราญ เดอะไลออนซี ที่ทุ่มทุนสร้างร่วมกับคารอส เพชรดนัย ร็อฟเวลล์

ภายในเรือสำราญขนาดมหึมานี้สามารถบรรจุคนได้ถึงห้าพันคน มีทั้งกาสิโน สำหรับเหล่าคนมีเงินจากทั่วโลก ได้คลายเครียดและแสวงหาโชค ทั้งยังมีฟิตเนส สระว่ายน้ำ สวนสนุก สปาที่เตรียมเอาไว้อย่างครบครัน พร้อมกับห้องอาหารขนาดใหญ่ ที่มีนักดนตรีขึ้นมาขับกล่อมเสียงเพลงตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง และไนต์คลับที่เหล่า  เซเลบคนดังจากทั่วโลกต่างพากันมาลิ้มลองความหรูหราระดับโลก ที่สักครั้งในชีวิต ต้องมาเช็กอินที่ The Lion Seaให้ได้