ログインลำดับที่2 ของซีรีส์อ้อมกอด R&R ออร์แลนโด้...พี่รองของตระกูลโรคาซานเดอร์ ชายผู้ที่ได้ฉายา เจ้าชายน้ำแข็ง เพราะเขาโนสนโนแคร์ สิ่งรอบข้าง จนกระทั่งได้มาเจอกับเธอ...มิกิ หญิงสาวที่สวยสะดุดตา สะกดใจ ทำเอาคนที่ไม่เคยจีบสาวมาก่อนถึงกับเสียทรง เอ่ยถามค่าตัวแทนการขอเบอร์โทร ติดตามเรื่องราวความรักนี้ต่อได้ใน... อ้อมกอดอสูรไร้ใจ
もっと見るจนกระทั่งเวลาผ่านไปเกือบยี่สิบนาที ออร์แลนโด้ที่คุยงานเสร็จก็เดินตรงมาหาสองสาวที่ยืนอยู่เงียบๆ“ได้ไวน์บ้างหรือยังคะคนดี หืม!” ออร์แลนโด้ที่เดินมาข้างหลังเอ่ยถามขึ้นเสียงดังนิดๆ“อุ๊ย!/ว้าย!” แพรณารากับมีอาถึงกับตกใจพร้อมๆ กัน เพราะกำลังคุยถึงคนที่เอ่ยทักกันอย่างเข้มข้น“กะ...ก็ยังเลือกไม่ถูกค่ะว่าจะเลือกขวดไหนดี มิกิไม่มีความรู้เรื่องไวน์ คุณมีอาเลยให้ความรู้เรื่อง สี กลิ่น รส แล้วก็สายพันธุ์ขององุ่นอยู่น่ะค่ะ”แพรณารารีบกลบเกลื่อน ด้านมีอาเองก็ปรับสีหน้าแทบไม่ทันเช่นกัน“งั้นเดี๋ยวพี่เลือกให้เองค่ะ” ออร์แลนโด้เอ่ยชื่อสายพันธุ์ไวน์ พร้อมปีที่ต้องการกับพนักงานสาวตรงหน้า มีอาพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปหยิบไวน์ แล้วเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ เพื่อบรรจุขวดไวน์ใส่กล่องไว้ให้“มิกิอยากได้อะไรอีกไหมคะ” ชายหนุ่มถามขณะที่ดึงมือบางขึ้นมาจูบ“ไม่แล้วค่ะ เรากลับกันเถอะ” แพรณาราเริ่มจะทำตัวไม่ถูก เพราะตอนนี้เธอเชื่อว่าสายตาของพนักงานในร้านคงจ้องมาที่เธอกับเขาอยู่แน่ๆและเท่าที
คนที่หายไปราวห้านาทีก็กลับเข้ามาพร้อมเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม“ไปกันเถอะค่ะ พีเคไปรับยาให้เรียบร้อยแล้ว”“เอ่อ จะไปไหนคะพี่อลัน”“มิกิทำกับข้าวเป็นหรือเปล่าคะ”“ก็นิดหน่อยค่ะ”“ดีเลย! งั้นเดี๋ยวเป็นลูกมือพี่แล้วกันค่ะ”‘อย่างเขาเนี่ยนะจะทำกับข้าวเป็น? ท่าทางดิบๆ เถื่อนๆ หนักไปทางหื่นแบบนี้เนี่ยนะ ไม่น่ารอด!’ แพรณาราค่อนในใจก่อนจะแสร้งเอ่ยถาม“แล้วพี่อลันทำกับข้าวเป็นหรือคะ”“ก็ไม่เห็นจะยากอะไรนี่คะ”“อาหารไทยนะคะ” เธอถามย้ำอีกครั้งเพื่อเช็กความมั่นใจ“ชาติไหนก็ทำได้ค่ะ แค่เปิดดูในยูทูบเท่านั้น” เขาพูดพร้อมกับยักไหล่ทั้งสองข้างขึ้นเพื่อบอกว่าไม่มีปัญหา“ว้าว น่าตื่นเต้นจังค่ะ” แพรณาราเริ่มจะมั่นใจว่าอีกฝ่ายทำไม่เป็นแน่ๆ แต่อยากจะคุยเฉยๆ เดี๋ยวเถอะ! เธอจะหัวเราะให้ดู!“แต่เดี๋ยวเราต้องไปซื้อของอีกสักสองสามอย่างก่อน แล้วค่อยกลับไปทำอาหารต่
จนกระทั่งคำสุดท้าย...ที่อีกฝ่ายทานเสร็จ ก็ให้รางวัลคนป้อนด้วยการกดจมูกลงหอมที่นวลแก้มไปสองครั้งติดๆ กัน“อืม...หอมพี่มั่งสิ พี่อยากให้มิกิหอมแก้มพี่ค่ะ” คนเจ้าเล่ห์บอกพร้อมกับเอียงแก้มรอให้สาวเจ้าหอมคืน“เอ่อ คือ...” แพรณาราเจอลูกอ้อนของอีกฝ่ายเข้า ถึงกับไปไม่ถูก“นะ พี่จะได้ชื่นใจบ้าง พี่รู้สึกเหมือนมิกิไม่สนใจพี่ยังไงก็ไม่รู้”เขากระซิบบอกยิ้มๆ“จุ๊บ!” แพรณาราอายหน้าแดง จำใจหอมแก้มอีกฝ่ายอย่างเสียไม่ได้“ขอบคุณค่ะ” คนถูกหอมยิ้มกริ่มอย่างมีความสุข ที่สาวเจ้าทำตัวน่ารักว่านอนสอนง่าย และยอมตามใจตน!“เอ่อ...ขอโทษครับ คือว่าผมมาตรวจคนไข้ครับ”นายแพทย์เอียน หนุ่มหล่อประจำโรงพยาบาล ที่เข้ามาตรวจคนไข้แทนนายแพทย์ใหญ่ที่มีเคสผ่าตัดด่วน กลั้นใจเอ่ยทำลายบรรยากาศของหนุ่มสาวที่กำลังหวานกันอยู่ออร์แลนโด้หันมาถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ “คุณหมอวิลเลี่ยมไปไหน! แล้วทำไมถึงให้คุณมาตรวจแทน”&l
ออร์แลนโด้รีบเดินไปเปลี่ยนเสื้อที่ห้องข้างๆ ด้วยสีหน้าบูดบึ้ง พอเสร็จก็ออกมานั่งที่โต๊ะทานข้าวซึ่งมีสาวเจ้านั่งรออยู่ก่อน เขานั่งลงเงียบๆ แล้วเอามือกอดอกเอาไว้ ก่อนจะทำเป็นมองเมินไปที่อื่นแพรณาราหันมามองการกระทำที่ดูราวกับเด็กมีปัญหา ประท้วง พ่อแม่เวลาที่ไม่ได้ดั่งใจอย่างรู้สึกมึนงง“เป็นอะไรคะ ไม่หิวเหรอ?”“มิกิลืมอะไรหรือเปล่าคะ” เขาถามก่อนจะส่งค้อนให้สาวตรงหน้าที่ทำท่าทางไม่รู้เรื่องรู้ราวอย่างขุ่นเคือง“อะไรคะ ที่มิกิลืม” เธอถามอย่างสงสัย“ก็ที่นั่งประจำของมิกิคือตรงนี้ไงคะ” เขาบอกพลางชี้ที่ตักของตัวเอง“โอ๊ย! อยากจะบ้าตาย!” แพรณารากลอกตาอย่างเซ็งๆ กับความเรื่องมากและเอาแต่ใจของผู้ชายตรงหน้า ‘นี่เธอนั่งไปแค่ครั้งเดียวเอง! มันกลายเป็นที่ประจำของเธอไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แล้วดูอีตาบ้านี่ทำหน้าเข้า อยากจะบ้าตายจริงๆ นี่มันเป็นเวรกรรมอะไรของเธอกันเนี่ย’“มิกิจะลุกมานั่งเอง หรือจะให้พี่ไปอุ้มมาดีคะ”เขาถามเสียงใสพร้อมกับส่งสายตาแพร





