5

“พี่ไม่อาย  อยู่ที่ว่าน้องแพรอยากเป็นที่รู้จักก่อนแต่งงานหรือเปล่าแค่นั้นค่ะ” เสกสรรเริ่มจะหงุดหงิดที่เธอทำให้เขาต้องยกตัวอย่างบ้าๆ มาขู่

แพรลานนานิ่งเงียบพยายามหาทางออกให้ตัวเอง

“ว่าให้มันง่ายๆ หน่อยสิน้องแพร พี่จะถามเราอีกแค่ครั้งเดียวว่าจะแต่งหรือไม่แต่ง ”

“แพรไม่แต่งค่ะ” แพรลานนายืนยันคำเดิม

“ดี  งั้นพี่จะเอาคลิปนี้ให้ยายดู แล้วค่อยอัปลง Youtube ” เสกสรรเอ่ยเสียงดังพร้อมกับโชว์มือถือของตนให้สาวเจ้าดู ‘ให้ตายสิ  นี่เธอปฏิเสธที่จะแต่งงานกับเขายันวินาทีสุดท้ายเลยเหรอวะ’

ปัง!  ร่างสูงเดินออกไปพร้อมกับกระแทกประตูห้องเสียงดังอย่างหัวเสีย แพรลานนามองตามด้วยหัวใจสั่นๆ จากสีหน้าที่ดูจริงจังเมื่อครู่ บ่งบอกว่าอีกฝ่ายจะทำอย่างที่พูดจริงๆ

‘ทำไมไอ้บ้านี่ถึงได้เลวแบบนี้นะ ?’ แพรลานนาต่อว่าในใจอย่างหงุดหงิดก่อนจะรีบวิ่งตามอีกฝ่ายออกไป

แกร๊ก

เพียงดาวหันไปมองคนที่ประตูห้อง ก็เห็นหลานชายตัวดีเดินเข้ามาด้วยสีหน้าตึงเครียด ผิดกับตอนที่ออกไปลิบลับ

“ว่าไงต้อม  ตกลงกันได้หรือยัง ว่าจะเอายังไง ?” คุณหญิงเพียงดาวถาม พลางมองหาเด็กสาวในอุปการะว่าอีกฝ่ายหายไปไหน

“ต้อมว่า...คลิปนี้จะอธิบายทุกอย่างที่ยายอยากรู้ครับ” เสกสรรเอ่ยเสียงดังพร้อมกับชูมือถือขึ้นเตรียมจะส่งให้ผู้เป็นยาย

“อย่านะพี่ต้อม ” แพรลานนาเอ่ยขัดเสียงดังอย่างหวาดกลัว

“มีอะไรอย่างนั้นเหรอน้องแพร” เพียงดาวหันไปถามคนที่วิ่งหน้าตื่นเข้ามาอย่างสงสัย

“คือแพร...แพร” แพรลานนาอึกอัก ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร พลางชำเลืองมองคนที่ชูมือถือขึ้นอย่างโกรธเคือง

“เราสองคนตกลงจะแต่งงานกันน่ะครับ” เสกสรรเอ่ยด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีที่เห็นอาการดิ้นพล่านของสาวเจ้า ‘รู้งี้ใช้มุกนี้ขู่ตั้งแต่แรกแล้ว ไม่น่าใช้ไม้อ่อนเลย เสียเวลาจริงๆ’

“ต้อมกับน้องแพรจะแต่งงานกันอย่างนั้นเหรอลูก โอ๊ย  ยายดีใจจริงๆ ” เพียงดาวดีใจอย่างบอกไม่ถูก เพราะเคยแอบหวังว่าจะให้ทั้งสองแต่งงานกัน

“จริงสิครับยาย  ไม่เชื่อลองถามน้องแพรดูสิครับ ” เสกสรรเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนจะหันไปฉีกยิ้มหวานอย่างชอบใจให้คนที่กำลังน้ำตาเอ่อล้น

“อ้าว  น้องแพรร้องไห้ทำไมลูก ” เพียงดาวหันมามองสาวเจ้าก็ตกใจที่เห็นว่าอีกฝ่ายมีน้ำตานองหน้า

เสกสรรรีบเก็บมือถือใส่ในกระเป๋ากางเกง แล้วดึงหญิงสาวเข้ามากอดปลอบพลางลูบหลังให้เธอเบาๆ อย่างอ่อนโยน เพียงดาวมองแล้วถึงกับยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างดีใจที่เห็นหนุ่มสาวรักกัน

“น้องแพรเธอดีใจน่ะครับที่เรากำลังจะแต่งงานกัน จริงไหมคะคนดี”

“ฮือๆๆ” แพรลานนาร้องไห้เสียงดังอย่างไม่อาย กับสิ่งที่ผู้ชายตรงหน้าหยิบยื่นให้

“โถๆ แม่คุณ” เพียงดาวปลอบอย่างเอ็นดู

“คุณเพียง ” แพรลานนาที่เหมือนน้ำท่วมปากยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม กับสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เสกสรรยิ้มจนปากแทบฉีกถึงใบหู เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามที่คาดการณ์เอาไว้ ‘พระเจ้า  อะไรจะง่ายขนาดนี้วะ’

ก๊อกๆ

“เข้ามา” เพียงดาวอนุญาตหลังจากได้ยินเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น

“คุณเพียงเจ้า คุณหญิงนวลจันทร์กับหลานชายเปิ้ลมาแล้วเจ้า”

ดาวเรืองเปิดประตูเข้ามาในห้อง เห็นเสกสรรยืนกอดแพรลานนาอยู่ก็ตกใจ รีบก้มลงมองที่พื้นห้องอย่างอายๆ

‘หึ  มากันแล้วสินะ เดี๋ยวได้สนุกแน่ ’ เสกสรรยกยิ้มเหยียดๆ พลางรับรู้ถึงการหยุดสะอื้นของคนในอ้อมกอด

“อาหารพร้อมหรือยัง” เพียงดาวเช็กความพร้อม

“พร้อมแล้วเจ้า” ดาวเรืองตอบเสียงสั่นๆ

“งั้นเชิญแขกไปที่ห้องอาหารเลยแล้วกัน เดี๋ยวฉันจะตามลงไป”

“เจ้า ” เด็กสาวรับคำก่อนจะรีบออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ

“ต้อมเดี๋ยวลงไปทานอาหารกับแขกของยายข้างล่าง ส่วนน้องแพรล้างหน้าล้างตาก่อนค่อยลงไปพร้อมพี่เขานะลูก” เพียงดาวเอ่ยจบก็รีบเดินตามสาวใช้ลงไปที่ห้องรับแขกชั้นล่าง

“ปล่อย ” แพรลานนารีบผลักร่างสูงออกทันทีที่เพียงดาวออกไป

“ทำไม  จะรีบไปหาไอ้หน้าจืดนั่นเหรอ ” เสกสรรเอ่ยอย่างไม่พอใจ

“ใช่  ทีนี้ก็ปล่อยซะทีสิ ” แพรลานนาตอบพร้อมกับสะบัดแขนออกจากการเกาะกุม

“นี่ขนาดมีผัวเป็นตัวเป็นตนแล้ว ยังไม่หายร่านอีกเหรอฮะแพร ” คนที่โมโหจนเบรกตัวเองไม่อยู่เผลอสบถถ้อยคำหยาบคายออกมาอย่างลืมตัว

เพียะ

“เลว” แพรลานนาตวัดฝ่ามือลงที่ใบหน้าของคนหน้าด้าน จากนั้นก็อาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายกำลังมึนๆ วิ่งออกจากห้องไป

“หึ  เลวงั้นเหรอ” คนถูกตบสบถอย่างหงุดหงิด พลางยกมือขึ้นลูบแก้มด้านซ้ายที่เริ่มเจ็บและชาเบาๆ

‘ฉันจะทำให้เธอรักและตามหึงหวงฉัน เหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆ     คอยดู ’

                 

ที่ห้องทานอาหาร...กับข้าวถูกทยอยนำออกมาวางอย่างต่อเนื่อง ท่ามกลางการพูดคุยที่เป็นกันเอง โดยเพียงดาวนั่งอยู่หัวโต๊ะ ทางฝั่งขวามีคุณหญิงนวลจันทร์ พันนากรณ์ นั่งอยู่กับหลานชายคนโต ‘น่านนาวา’        ชายหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหลาคมคาย

แพรลานนาวิ่งตรงไปยังห้องนอน เพื่อสำรวจตัวเองให้ดูเรียบร้อย เพราะแขกที่มาทานข้าววันนี้ คือคนที่ช่วยเธอเอาไว้คืนก่อนตอนเธอกลับจากไปทานอาหารค่ำกับเพื่อนๆ ที่โรงแรมเอื้องลานนา

{22:10 น. ระหว่างทางกลับเข้าไร่ อยู่ๆ รถที่ขับมาก็เกิดเสีย          แพรลานนารีบควานหามือถือในกระเป๋า แต่กดเปิดเครื่องไม่ได้ เธอพยายามอยู่นาน จนกระทั่งมีรถเก๋งคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดใกล้ๆ จากนั้นผู้ชายใส่สูทก็ลงมาจากรถพร้อมกับหญิงวัยหกสิบ ตอนนั้นเธอทั้งดีใจอย่างบอกไม่ถูก

ขณะที่นวลจันทร์กับหลานชาย น่านนาวา พันนากรณ์ ขับรถกลับจากการไปทานข้าวกับนายหน้าที่ดิน ก็เห็นรถเก๋งคันหนึ่งติดไฟกะพริบจอดอยู่ข้างทาง พอขับผ่านไปจึงรู้ว่าคนขับเป็นหญิงสาว ตนกับหลานชายจึงถอยรถกลับไปถามไถ่ 

และทันทีที่ได้ยินหญิงสาวแนะนำตัว เธอถึงกับตกใจกับนามสกุลของอีกฝ่าย จึงถามอย่างตื่นเต้นว่ารู้จักเพียงดาว ภรรยาของคุณหลวงอภิชาต         สิรันยากรณ์ หรือเปล่า ? หญิงสาวก็ตอบว่าตนเป็นเด็กในอุปการะของเพียงดาว เธอแทบจะกรีดร้องอย่างลืมตัว ก่อนจะบอกกับหญิงสาวว่าเธอเป็นเพื่อนสมัยเรียนกับอีกฝ่าย

แพรลานนายิ้มกว้างอย่างดีใจ รู้สึกว่าเธอโชคดีที่ได้เจอกับเพื่อนเก่าของ คุณเพียงดาว และรู้สึกขอบคุณที่อีกฝ่ายขับรถพาเธอมาส่งถึงไร่ และบอกว่าพรุ่งนี้ช่วงสายๆ จะแวะเข้ามาที่ไร่

เธอยกมือไหว้ทั้งสองอย่างขอบคุณ ก่อนจะได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาคมคายของคนที่นั่งฟังการสนทนาเงียบๆ มาตลอดทาง เมื่ออีกฝ่ายลงจากรถมาส่งถึงหน้าเรือนใหญ่ รอยยิ้มของเขามันทำให้เธอรู้สึกประหม่าและหัวใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

พอรุ่งเช้า...เธอก็รีบไปรายงานคุณเพียงดาวเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ท่านตกใจที่รู้ว่ารถเธอเสียกลางทาง และดีใจที่รู้ว่าเพื่อนเก่ามาช่วยเอาไว้

จากนั้น...ช่วงสายๆ คุณนวลจันทร์ก็แวะมาที่ไร่กับคนขับรถ ในขณะที่หลานชายติดธุระเรื่องงานมาด้วยไม่ได้

หญิงวัยหกสิบทั้งสอง นั่งพูดคุยกันถึงช่วงเวลาที่ขาดหายจนเกือบค่อนวัน ด้วยสีหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข ก่อนจะนัดทานข้าวด้วยกันอีกครั้งในวันต่อมา }

แพรลานนาตรวจเช็กความเรียบร้อยของเสื้อผ้าหน้าผมที่กระจก ก่อนจะเดินลงไปยังห้องอาหารด้วยความรู้สึกตื่นเต้นนิดๆ ที่จะได้เจอน่านนาวาอีกครั้ง แต่แล้วอาการดีใจของเธอก็หายวับไปกับตา เมื่อเห็นร่างสูงของคนที่เกลียดเข้าไส้ดักรออยู่หน้าประตูห้องอาหาร เธอหน้าตึงขึ้นมานิดๆ ก่อนจะรีบสาวเท้าเดินผ่านไป และทำเหมือนมองไม่เห็นอีกฝ่าย