ตอนที่10ห้องอาบน้ำ

ร่างสูงใหญ่เปลือยเปล่ายืนอยู่หน้าอ่างน้ำ เผยเรือนกายกร้าวแกร่งทรงพลัง กล้ามเนื้อตึงแน่น ไหล่กว้าง แผ่นหลังตั้งตรง แลดูงามสง่าได้รูปสมบูรณ์แบบ

ทุกส่วนตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าไม่มีส่วนใดไม่สง่างาม ทั่วกายที่กระทบแสงสีนวลของเพลิงเทียนอาบไล้ไปทั่วร่างหนา  ยิ่งส่งให้เห็นถึงความหยิ่งทะนงตน เปี่ยมราศีเหนือหมู่มวล

บนเรือนร่างคล้ายรูปสลักนี้ มีริ้วรอยแผลเป็นมากมาย บ่งบอกได้ถึงภาระหน้าที่และความรับผิดชอบซึ่งมีมาแต่ไหนแต่ไร

นิ้วเรียวยาวปลดหน้ากากออกวางที่โต๊ะติดผนังด้านข้าง เผยใบหน้าหล่อเหลาเป็นเอกราวประติมากรรมชั้นยอด

ถังไห่เฉิงเป็นบุรุษที่รูปงามมาก โครงหน้าคิ้วตายิ่งไร้ที่ติ จนสตรีที่เคยเห็นเขายังต้องสะเทิ้นเขินอาย พวกนางต่างลุ่มหลงอย่างไม่อาจยั้งใจ ดึงสติที่หลุดลอยไปไกลให้กลับมาแทบไม่ทัน

หากเอ่ยถึงเหล่าสตรีที่ต้องการมีชีวิตที่ดี ยืนหยัดมั่นคงครอบครองฐานะมั่งคั่งพร้อมศักดิ์ฐานะสูงส่ง มีเกียรติยศสืบไป  พวกนางมักจะใช้เครื่องมือเพื่อสิ่งเหล่านั้นด้วยรูปโฉมสะคราญ เสน่หานวลนาง ใช้สารพัดมารยา เพื่อยึดเหนี่ยวหัวใจบุรุษ

กระทั่งใช้วิธีเดียวกันนี้เป็นอาวุธสังหาร คร่าชีวิตชายชาญเพื่อเป้าหมายบางอย่าง หรือที่เรียกว่าวิชานารีพิฆาต

เช่นนั้นฝ่ายบุรุษก็มิใช่ว่าจักทำมิได้

เขาจึงตกลงกับพี่ชายแบ่งภาระหน้าที่อย่างชัดเจนเพื่อจัดสรรอำนาจนอกในอย่างสมดุล ให้อีกฝ่ายเป็นฮ่องเต้ผู้สง่างาม ดูแลควบคุมขุนนางในราชวัง บริหารอำนาจด้วยวิสัยสุภาพชน         ใช้ความเป็นบุรุษรูปงามสูงส่งผู้อบอุ่นอ่อนโยนหรือเสน่ห์มนต์มารยึดตรึงสตรีให้ตกบ่วงลุ่มหลงเชื่อฟัง

ส่วนตัวเขา รุ่ยอ๋องถังไห่เฉิง ย่อมไม่มีความจำเป็นอันใดต่อการเชื่อมสัมพันธ์กับอิสตรีเพื่อบริหารอำนาจลักษณะเช่นนั้น

พวกนางควรมีใจปฏิพัทธ์เพียงพี่ชายผู้เป็นโอรสสวรรค์ ให้พระองค์ได้สรรสร้างอำนาจค้ำยันเต็มวังหลังอย่างเต็มที่ผู้เดียว

เขามีหน้าที่แค่บริหารจัดการงานนอกราชวัง แผ่บารมีเกริกไกรด้านการศึก เป็นพยัคฆ์ติดปีกปกปักษ์พิทักษ์มังกรทอง  ระรานต่างแคว้นมิให้พวกมันริบังอาจชูคอเผยอเหิมเกริม

ถังไห่เฉิงเป็นบุตรชายคนรองของอดีตนางมารนามว่าซานซานและมหาจักรพรรดิผู้เป็นวีรบุรุษนามถังจ้าวเหว่ย               ไม่แปลกหากจะมีวิสัยถอดแบบออกมาจากบิดาและมารดา

ด้วยเหตุนี้ทั้งเสด็จพ่อและเสด็จแม่จึงทำหน้ากากเงินลวดลายอักขระโบราณสีดำให้เขาอำพรางใบหน้ารูปงาม

มีเหตุผลว่าจะได้ไม่มีสตรีที่ใดมายื้อแย่งกันให้ปวดหัว

น้องสาวทั้งหลายยังพากันปล่อยข่าวลืออย่างสนุกสนานว่าเขาอัปลักษณ์ราวปีศาจ เพื่อปกป้องพี่ชายอย่างเขาจากสตรีเจ้ามารยาร้ายกาจ

ด้วยรู้ดีว่าใต้หล้าแห่งนี้ย่อมมีสตรีชั่วช้ายากรับมือไม่ต่างจากพวกนาง

ส่วนนิสัยโหดเหี้ยมอำมหิต ปลิดชีวิตผู้คนได้ง่ายดายนั้น  ล้วนแล้วแต่เป็นไปตามสายเลือดอันเข้มข้น

ถังไห่เฉิงยิ่งคิดยิ่งนึกขันอยู่ในใจ มุมปากยกยิ้มบางเบา เนตรมังกรเรียวคมแฝงความดุดันค่อยๆ อ่อนแสง ลดทอนกระแสเหี้ยมเกรียมลงไม่น้อยเมื่อนึกถึงบุคคลในครอบครัว

ระหว่างคิดเรื่อยเปื่อย ชายหนุ่มพลางอาบน้ำด้วยตนเองอย่างใจเย็น เขาไม่นิยมแช่น้ำในอ่างเฉกเช่นองค์ชายเจ้าสำราญที่ต้องมีสาวงามคอยปรนนิบัติขัดแผ่นหลัง

ร่างสูงเด่นสง่างามยืนอยู่หน้าถังไม้ใส่น้ำสูงสี่ฉื่อ[1] ฝ่ามือหนาใช้ผ้าหมาดซับใบหน้าตนเองด้วยกิริยาเนิบช้า ก่อนจะใช้กระบวยตักน้ำขึ้นมาชำระล้างเนื้อตัวจนสะอาด ไม่สะทกสะท้านต่อความเย็นของมัน ปล่อยหยาดน้ำพราวพร่างกลิ้งไปตามสัดส่วนกำยำได้รูปตั้งแต่ลาดไหล่ แผงอก แผ่นหลัง  เรื่อยลงมาถึงเอวสอบ สะโพกเพรียวและบั้นท้ายแกร่ง

ผิวเนียนละเอียด แม้คร้ามแดดไปบ้างหากแต่ยังคงความขาวกระจ่างดั่งผู้สูงศักดิ์เอาไว้ ช่วงไหล่ผึ่งผาย ช่วงแขนล่ำสัน เครื่องหน้าคมคาย ทุกอณูผิวกายไม่มีส่วนใดไม่เย้ายวนใจ  

ชั่วจังหวะเผลอไผล จมูกโด่งสันพลันได้กลิ่นหอมรวยริน หูยังได้ยินเสียงลมหายใจสะดุดเฮือกของคนผู้หนึ่ง

ชายหนุ่มขมวดคิ้วทันใด จับกระแสผู้บุกรุกได้ทันที

ใบหน้าหล่อเหลาเบนไปยังทิศทางตามสัญชาตญาณ สายตาคมปลาบพลันประสบกับสตรีผู้หนึ่ง

นางมาพร้อมกลิ่นกายหอมกรุ่น มีดวงหน้าพิลาสล้ำ                 เรือนร่างอรชรอยู่ในอาภรณ์ยั่วยวนเต็มที่

นางยืนตะลึงจ้องถลึงมาที่เรือนร่างเปลือยเปล่าของเขา  

นางมองบั้นท้ายแล้วกวาดตาเพ่งตรึงตรงเส้นขนดำขลับใต้หน้าท้องหนั่นแน่นของเขาอย่างเปิดเผย

ด้วยสายตาแน่วนิ่งจริงจังเป็นพิเศษ

“...”

[1]  สูงประมาณ 4 ฟุต หรือราวๆ 1.22 เมตร