LOGINShare
บทที่ 20.1 กุ้ยเหรินเข้าหากุ้ยเฟย
publish date:
2026-11-01 20:00:49เว่ยหลานไปยังตำหนักฉือหนิงของไทเฮาตั้งแต่เช้าหลังฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางเสด็จกลับตำหนักเฉียนช
Latest chapter
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 23.2 ฝ่าบาทอยากเป็นฮ่องเต้หรือไม่เพคะ
เสียงนี้กระตุ้นอารมณ์กำหนัดแก่ฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางอย่างยิ่งยวด จนอดใจไม่ไหว เลื่อนมือต่ำ เตรียมปลดสายรัดเอวคนใต้ร่าง ทว่าเว่ยหลานจับมือหนาทัน เผยเจิ้นหยางค่อย ๆ ถอดจุมพิตออก สบสายตาระริกของสตรีตรงหน้า “ฝ่าบาท ยังไม่ครบกำหนดเพคะ” หากนางหลงใหลเผลอไผลอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้เขาเชยชมตามใจ สุดท้ายฮ่องเต้ตรงหน้ามิอาจละกิเลสแล้วไปหาสนมตำหนักอื่น หัวใจดวงนี้คงเจ็บปวดรวดร้าวเกินจะทานทน เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดคิด นางจำเป็นต้องหยุดมัน เผยเจิ้นหยางผงกศีรษะอย่างนึกเสียดาย ยอมออกจากร่างเว่ยหลานแล้วนอนข้างกายนางแทน ฮ่องเต้หนุ่มนอนตะแคงก่อนจะรั้งใบหน้าหญิงสาวหันมาทางตนเอง ค่อย ๆ เลื่อนพระหัตถ์ไล้ตามกรอบหน้า ใช้นิ้วโป้งลูบไล้ริมฝ
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 23.1 ฝ่าบาทอยากเป็นฮ่องเต้หรือไม่เพคะ
“ชีวิตของหม่อมฉันเพคะ หากหม่อมฉันไม่ทำตามสิ่งที่พูด ฮองเฮาสังหารหม่อมฉันได้เลย” น้ำเสียงเฟิงเหม่ยหรงหนักแน่น นางเงยหน้าทอดมองฮองเฮาด้วยความตั้งมั่น ไม่ว่อกแว่กไปที่ใด แค่เพียงเรื่องนี้ นางทำได้อยู่แล้ว ขอแค่ได้ดังหวัง ตนยินดีเดินเข้าสู่กองไฟ เว่ยหลานทอดมองสนมตำแหน่งกุ้ยเหรินเงียบเชียบ พยายามประเมินอีกฝ่ายพลันกระจ่าง เฟิงเหม่ยหรงย่อมมีเป้าหมายอย่างแน่นอน มิเช่นนั้นคงไม่เอาตนเองมาเสี่ยงด้วยความยากลำบากเช่นนี้ “เจ้ามีเป้าหมายใด” เว่ยหลานยกขาไขว่ห้าง ยามนั้นนางกำนัลเทชาลงจอกเรียบร้อย มือเรียวสวยขาวปานหิมะยื่นไปหยิบจอกชามาใกล้ริมฝีปาก เป่าเล็กน้อย ก่อนจะยกขึ้นจิบเบา ๆ กลิ่นหอมสดชื่นของชาช่วยให้นางผ่อนคลายเมื่อต้องรับมือกับสนมสองคนตลอดทั้งวัน “ฮองเฮา หม่อมฉัน...จะร้องขอเรื่องนี้หลังทำงานสำเร็จเพคะ” เฟิงเหม่ยหรงกล่าวเนิบช้า ก้มใบหน้าลง “เงยหน้ามองข้า” เว่ยฮองเฮาวางจอกชาไว้บนโต๊ะข้างตนเองน้ำหนักมือรุนแรง เสียงจอกชาพลันกระทบโต๊ะส่งเสียงดังกึกก้องห้องโถงในพระตำหนักคุนหนิง เฟิงเหม่ยหรงสะดุ้งโหยง เงยหน้ามองเว่ยฮอง
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 22.2 สนมเข้าหาฮองเฮา
ฉวนเซียงเดินเข้ามาในห้องโถงของตำหนักคุนหนิงท่าทางนอบน้อม ยามเว่ยหลานเห็นหน้าอีกฝ่ายก็หวนนึกถึงตอนที่เข้าวังหลวงใหม่ ๆ เพราะฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางนอนตำหนักฉวนเฟยสามคืนติดกัน แต่ระยะหลังไม่ได้ไปแล้ว หรือมาครั้งนี้เพราะอยากร้องทุกข์เรื่องที่ฝ่าบาทไม่เสด็จตำหนักนางกัน “คารวะฮองเฮาเพคะ ทรงพระเจริญพันปี พันพันปี” “นั่งลงเถอะ” “ขอบพระทัยเพคะ” หลังคารวะเว่ยฮองเอาอย่างพินอบพิเทาแล้ว ฉวนเซียงจึงนั่งลง ก่อนจะพินิจมองรูปโฉมงดงามล่มเมืองของผู้ปกครองวังหลัง ยามแสงสาดกระทบจากวงหน้าต่างเข้ามา ยิ่งขับเน้นให้น่ามอง และจากการที่บิดาเ
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 22.1 สนมเข้าหาฮองเฮา
เว่ยหลานลอบมองการกระทำของฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางที่มีต่อพระธิดา จะว่าไป...สองพ่อลูกตั้งแต่พบกัน ช่างเข้าขากันยิ่งนัก แทบไม่มีช่วงเวลาต้องปรับตัวหากันเลย แต่ความทรงจำของร่างเดิมที่มีอยู่ เหตุใดโอรสสวรรค์มิเคยเสด็จมาหาลูกสักครั้ง เผยเจิ้นหยางพาพระธิดาเลือกตำราแล้วเสร็จจึงอุ้มพากลับไปนั่งยังตั่งนิ่ม โดยที่เว่ยหลานนั่งอยู่ก่อนหน้าแล้ว เผยลู่ซือดวงตาเปล่งประกาย ดูชื่นชอบตำราพิชัยสงครามมาก พยายามรบเร้าเสด็จพ่อให้รีบอ่าน ฮ่องเต้หนุ่มเปิดตำราหน้าแรก เขามิได้เล่าตามตัวอักษร หากแต่กล่าวเป็นนิทาน น้ำเสียงสลับตื่นเต้นและฮึกเหิม คล้ายดึงดูดคนให้เข้าไปสถานการณ์จริง เจ้าก้อนแป้งตั้งใจฟัง มองพระพักตร์เสด็จพ่อนิ่ง เว่ยหลานลอบมองเสี้ยวพระพักตร์ฮ่องเต้ ยามเขาอยู่กับลูก ดูอบอุ่นอ่อนโยนมาก ทั้งหล่อเหลาและดูดี ชวนให้หัวใจเต้นระรัวดั่งตีกลอง นางปล่อยให้คนเป็นพ่อมีเวลากับลูกโดยไม่เอ่ยขัดพักใหญ่ เมื่อฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางเล่าจนจบ เจ้าก้อนแป้งก็อ้าปากหาว “ซือเอ๋อร์ง่วงแล้ว เข้านอนกันนะลูก” เผยเจิ้นหยางลูบศีรษะลูก เด็กตัวอวบอ้วนผงกศีรษะหงึกหงัก ย
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 21.2 คิ้วฮ่องเต้ลู่ต่ำลง
ไม่ตรัสเพียงเท่านั้น ฮ่องเต้หนุ่มอุ้มพระธิดาจากตักฮองเฮามานั่งตักตนเอง หยิบตะเกียบคีบอาหารเข้าปากเผยลู่ซือทีละคำ เว่ยหลานค่อนข้างแปลกใจ เหตุใดเผยลู่ซือไม่เกรงกลัวเสด็จพ่อตน ทั้ง ๆ ที่สองพ่อลูกไม่เคยคลุกคลีกันด้วยซ้ำ? และเผยลู่ซือยังฉีกยิ้มกว้าง สบสายพระเนตรฮ่องเต้โดยไร้อาการเกรงกลัว เมื่อเคี้ยวตุ้ย ๆ ในปากหมดคำหนึ่ง ยังชี้นิ้วสั้นป้อมเชิงสั่งโอรสสวรรค์คีบอาหารอย่างอื่นป้อนต่อ แม้แคลงใจ กระนั้นความน่ารักและตะกละของลูกก็ทำให้เว่ยหลานอดส่ายศีรษะมิได้ “อย่าป้อนลูกเยอะ เห็นพุงซือเอ๋อร์รึไม่ กินมากไปก็จะอ้วกได้ ฝ่าบาทอย่าตามใจมากเลยเพคะ” ฮ่องเต้เผย
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 21.1 คิ้วฮ่องเต้ลู่ต่ำลง
ใช้เวลาราวสามวัน ในที่สุดเว่ยหลานก็พาพระธิดากลับมายังตำหนักคุนหนิงสำเร็จ นางพยายามโน้มน้าวเว่ยไทเฮา กล่าวว่าอยากมีเวลาระหว่างสามคนพ่อแม่ลูกบ้าง อีกทั้งรับปากจะแบ่งเวลาอยู่กับฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางเป็นอย่างดี เดิมทีเว่ยไทเฮาเกือบไม่ยอม แต่ได้ยินเจ้าก้อนแป้งเอ่ยอยากอยู่กับมารดา คนเป็นย่าจึงใจอ่อน เว่ยฮองเฮาเล่นกับพระธิดาตนตลอดทั้งวัน และใช้ช่วงเวลาลูกนอนหลับตอนกลางวันดูงานในวังหลัง ทั้งตรวจบัญชี รวมถึงงานของกองต่าง ๆ และยามนี้พระอาทิตย์ใกล้ตกดิน เดี๋ยวฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางจะเสด็จมา เว่ยหลานจึงพาลูกไปอาบน้ำด้วยกัน สระน้ำจำลองสี่เหลี่ยมในห้องสรงน้ำไม่เหมาะกับเจ้าก้อนแป้ง เว่ยฮองเฮามีรับสั่งนางกำนัลคนสนิทเตรียมน้ำอุ่นในถังไม้ ครั้นเรียบร้อย สองแม่ลูกก็พากันก้าวลงไปในนั้น&
You May Also Like
ข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง34.1K viewsซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา32.1K viewsชายาแพทย์พลิกชะตา
ฮวาฮวาตีลังกาแปล691.2K viewsองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้140.4K viewsท่านพี่เจ้าขา ได้โปรดอย่าเอาแต่กินข้า
วันว่างว่างของหญิงใหญ่255 viewsชายาชนบทของอ๋องทรราช
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว773 viewsพี่เขยสอนรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko479 viewsสวมรอยแค้นแทนคุณหนูผู้อาภัพ
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา685 views
