LOGINShare
บทที่ 7.2 ในเมื่ออยากให้ร้าย ข้าก็จะร้าย
publish date:
2026-10-06 23:06:52
Latest chapter
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 9.2 เริ่มกระจ่าง
หากแต่เว่ยหลานซึ่งนั่งข้าง ๆ ได้ยินชัดเต็มสองหู นางกลอกตาไปมา แทบอยากอาเจียนกับความรักอันหวานชื่นระหว่างฮ่องเต้และเซี่ยกุ้ยเฟย พวกเขาเป็นพระเอกนางเอกในนิยาย สุดท้ายก็ต้องลงเอยกันสินะ “ฝ่าบาท กล่าวชมเกินไปแล้วเพคะ หม่อมฉันเพียงบังเอิญเคยคลุกคลีกับคนเผ่าเหลียว มิเช่นนั้นจะทราบได้อย่างไรว่าหัวหน้าเผ่าโปรดปรานสิ่งใด” เซี่ยหนิงเจียวเอียงคอตอบท่าทางเขินอาย “ความสามารถเจ้ายอดเยี่ยมมาก” เผยเจิ้นหยางเอ่ยชมเซี่ยหนิงเจียวต่อ หากแต่สายพระเนตรเหลือบมองเว่ยหลานว่านางมีปฏิกิริยาเช่นไร แต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อไม่เห็นแววตาไหววูบจากสตรีงาม เว่ยฮองเฮานั่งหลังตรงท่วงท่าสง่างาม สีพระพักตร์ราบเรียบ แม้ได้ยินคำพูดระหว่างฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางและเซี่ยกุ้ยเฟย นางไม่สนใจสักนิด อยากชมกันต่ออีกสิบสองชั่วยามก็ทำไป
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 9.1 เริ่มกระจ่าง
‘เฟิงเหม่ยหรง’ สนมตำแหน่งกุ้ยเหริน บุตรสาวสายรองสกุลเฟิง นางรู้สึกเบื่อหน่ายอุดอู้ในตำหนักซีลิ่ว จึงชักชวนนางกำนัลคนสนิทไปเดินเล่นสวนข้าง ๆ ตั้งแต่เข้ามาในวังหลังแห่งนี้ ฝ่าบาทเสด็จเยือนตำหนักซีลิ่วแค่เพียงครั้งเดียว ทว่ามิใช่เรื่องแปลก ภรรยาฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางมีมากมาย ตนย่อมยากจะได้รับความโปรดปราน สวนข้างตำหนักซีลิ่ว แม้ไม่ใหญ่เทียบเคียงพระราชอุทยาน ทว่าต้นไม้นานาพรรณและดอกไม้หลากสีในช่วงฤดูวสันต์ มองแล้วสบายตาไม่น้อย เสี้ยวหนึ่งก็คิดว่าเมื่อใดสิ่งที่นางต้องการจะมาถึงเสียที “หรงเอ๋อร์” เสียงบุรุษผู้หนึ่งดังขึ้น เฟิงเหม่ยหรงหันไปมองเสียงทุ้มอันคุ
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 8.2 ฮ่องเต้เฮงซวย
“ขะ ขออภัยเพคะ วันนี้หม่อมฉันซุ่มซ่ามจริง ๆ เหยียบพระบาทอีกแล้ว” พระพัตร์เว่ยหลานแสร้งรู้สึกผิด หากแต่ภายในกำลังยิ้มเพราะสะใจ “ข้าจะกลับตำหนักเฉียนชิง!” ฮ่องเต้หนุ่มหยัดกายลุกออกจากสระน้ำขนาดสี่เหลี่ยม หยิบอาภรณ์ขึ้นมาสวมใส่ด้วยตนเอง ก่อนจากไป ริมฝีปากหยักขยับตรัสประโยคหนึ่งออกมา “น้ำท่วมล้นเอ่อจนกลายเป็นอุทกภัย” กล่าวจบก็สะบัดแขนเสื้อออกจากพระตำหนักคุนหนิง วันนี้ฤกษ์ไม่ค่อยดี ถูกเว่ยหลานเหยียบเท้าถึงสองครั้ง หากยังอยู่ที่ตำหนักคุนหนิง มีหวังครั้งที่สาม สี่ ห้า คงตามมา เว่ยฮองเฮามองตามแผ่นหลังกว้างที่จากไป นางแสยะยิ้มแล้วแอบด่าเขาในใจ ‘ฮ่องเต้เฮงซวย!’ พอได้ด่าแบบนี้ก็ช่วยทำให้อารมณ์ดีขึ้นจริง ๆ คล้อยหลังฮ่องเต้ เว่ยหลานลุกออกจากสระน้ำ ฮุ่ยลู่และอี๋หนี่เข้ามาปรนนิบัติอย่างรู้ความ หลังจากเช็ดวรกายฮองเฮาจึงสวมใส่อาภรณ์ผ้าไหมสีแดง ปักลวดลายหงส์ด้วยด้ายทอง จากนั้นค่อยประคองผู้ปกครองวังหลังออกไปยังห้องบรรทม “ฮองเฮาเพคะ หม่อมฉันได้ยินว่าฉินเฟยตั้งครรภ์ หมอหลวงเพิ่งไปตรวจอาการที่ตำหนักเมื่อครู่” ฮุ่ยลู่เอ่ยอย่
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 8.1 ฮ่องเต้เฮงซวย
ฮุ่ยลู่และอี๋หนี่ต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ทว่ารับสั่งของฝ่าบาทมีค่ายิ่งกว่าทองคำ พวกนางมิอาจขัด แม้อยากอยู่ปรนนิบัติเว่ยฮองเฮาก็ตาม จึงทำได้เพียงล่าถอยออกจากห้องสรงน้ำในพระตำหนักคุนหนิง เว่ยหลานนั่งแช่น้ำไม่ขยับร่างกาย อาภรณ์ของนางและผ้าวางพาดไว้บริเวณฉากกั้น หากลุกขึ้นยืนยามนี้ย่อมเปิดเผยเนื้อหนังแก่ฮ่องเต้หลายใจ วันนี้ฉลองพระองค์ผ้าไหมสีม่วง ปักลวดลายมังกร กวานสีทองยามแสงสาดส่องกระทบเปล่งประกายระยิบระยับ ดวงตาคมกริบทอดมองมายังนางไม่ละไปที่ใด ส่วนเหตุผลในการมายังตำหนักคุนหนิง นางคร้านจะถามให้มากความ “ข้ายังไม่อาบน้ำ” “...” เว่ยหลานเงียบ นัยน์ตาเต็มไปด้วยคำถาม กระนั้นนางก็มิได้เอ่ยถามเขาสักครึ่งประโยค บุรุษผู้นี้ช่างเดาใจยาก ซึ่งนางคาดการณ์ไม่ออกว่าเขาจะมาไม้ไหนอีก วรกายสูงเหยียดหลังตรง ปลดเปลื้องสายรัดเอว ตามด้วยอาภรณ์สูงส่ง เว่ยฮองเฮาเบือนหน้าหนี พยายามไม่มองร่างกายพระสวามี แม้ตนเองในชาตินี้ไม่บริสุทธิ์แล้ว แต่โลกที่จากมา ตนไร้ประสบการณ์เรื่องเช่นนั้น สถานการณ์ตรงหน้าช่างชวนกระอักกระอ่วนเสียจริง เพราะ
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 7.2 ในเมื่ออยากให้ร้าย ข้าก็จะร้าย
ดวงตาเว่ยฮองเฮาเต็มไปด้วยไฟแห่งโทสะ ขณะที่มารดาแผ่นดินค่อย ๆ ถอยห่าง จางหมัวมัวก็ไม่เกรงกลัวสิ่งใดอีก นางทราบดีว่าตนเองไม่มีทางรอด ดังนั้นจึงอยากแก้แค้นคนที่เคยกดขี่ทำร้ายตน บ่อยครั้งเว่ยฮองเฮามักตบตีนางหากไม่พอพระทัย คนแก่เช่นนางไม่อยากเป็นสิ่งรองมือรองเท้าใครอีกแล้ว อย่างน้อยหากตายก็ขอลากสตรีเลว ๆ ตายไปด้วย ทว่าจางหมัวมัวหัวเราะได้ไม่นานก็พบความผิดปกติ เว่ยฮองเฮาสมควรมีอาการหายใจไม่ออก และทรุดร่างกายลงกับพื้นเพื่อรอความตายในสิบสองชั่วยาม แต่เหตุใดจึงยังยืนได้แบบนี้! แม่นมอาวุโสหุบปากลงสนิท เอ่ยถามตะกุกตะกัก “หะ...เหตุใด ฮองเฮาทรงไม่เป็นอะไร” เว่ยหลานหัวเราะดังสนั่นทั่วห้อง เดินเข้าไปหาจางหมัวมัวแววตาอำมหิต “ทำไมน่ะหรือ หึ” “ทะ...ทำไม ฮองเฮา...” เพียะ! เสียงตบพลันดังสนั่น เว่ยหลานออกแรงตบจางหมัวมัวครั้งหนึ่งจนหน้าหัน ใครจะคาดคิดว่าแม่นมอาวุโสที่เว่ยฮองเฮาคนเดิมเลี้ยงไว้และมอบชีวิตที่ดีให้จะแอบหักหลังและยังอยากลอบปลงพระชนม์ หากมิใช่นางสืบพบก่อน ยามนี้ก็คงถูกพิษ ตายหนที่สองไปแล้ว เมื่อวานฮุ่
ฮองเฮาคือนางร้าย บทที่ 7.1 ในเมื่ออยากให้ร้าย ข้าก็จะร้าย
เว่ยหลานชะงัก หากแต่สีหน้าราบเรียบ นางเพิ่งทราบข่าวการตั้งครรภ์ของเซี่ยกุ้ยเฟย ดูเหมือนเผยเจิ้นหยางโปรดปรานนางเอกนิยายตามชื่อเรื่องจริง ๆ คงเพราะเป็นลูกรักของผู้เขียน อีกฝ่ายจึงตั้งครรภ์มังกร แต่จะให้ทำเหมือนเว่ยฮองเฮาคนเดิม แน่นอนว่านางทำไม่ได้ แม้นางเป็นนักฆ่า ทว่ามีจิตใจเมตตาต่อเด็กในครรภ์ เขาบริสุทธิ์ สมควรได้ลืมตาดูโลก ตนย่อมไม่คร่าชีวิตก้อนเนื้อในครรภ์เซี่ยกุ้ยเฟย เซี่ยหนิงเจียวเห็นเว่ยฮองเฮานิ่งไปก็รู้สึกสะใจ สตรีหงส์อยากกุมอำนาจไว้ในมือ พยายามอย่างเต็มกำลังเพื่อครรภ์มังกร ทว่าทำเช่นไรก็ไม่เกิดผล ครั้นสนมที่ตำแหน่งต่ำกว่าตั้งครรภ์ก่อน ย่อมเสียหน้าไม่น้อย “หม่อมฉันทราบดีว่าจิตใจฮองเฮากว้างขวางยิ่งกว่าแม่น้ำ คงมิถือสาเรื่องเล็กน้อยใช่หรือไม่เพคะ” เซี่ยหนิงเจียวตีหน้าเศร้า ในสายตาผู้อื่น นางคือสตรีบอบบางน่าสงสาร ส่วนเว่ยฮองเฮาคือสตรีร้ายกาจจิตใจอำมหิต หากยืนกรานให้ขบวนนางหลบ สายพระเนตรฮ่องเต้เผยเจิ้นหยางยิ่งจะมองสตรีหงส์แง่มุมลบลง เว่ยหลานกรีดสายตามองเซี่ยกุ้ยเฟยตั้งแต่ศีรษะจรดท้อง ก่อนจะหยุดมองครรภ์อีกฝ่าย “ร
You May Also Like
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย852.9K viewsมเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว218.5K viewsลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง137.8K viewsนางร้ายหอบลูกหนี เมื่อพระเอกธงแดงเลือกน้องสาว
ไป๋เจวี๋ย25.3K viewsสามีข้าแสนดีที่หนึ่ง
หนามชมพู38 viewsหนึ่งคนย้อนเวลาอีกหนึ่งทะลุมิติ ช่วยพลิกชีวิตคนตระกูลหลิว
l3oonm@170 viewsชะตาร้ายลวงรัก
ต้ายวี่17 viewsเมื่อฉันทะลุมิติไปเป็นหญิงอ้วนแสนร้ายกาจ
VChaRin161 views
