MasukShare
อาเหลียงรับปากข้าแล้ว
Tanggal publikasi:
2026-05-30 14:17:55ทางด้านใต้เท้าหวง วันที่เก็บของจะเริ่มออกเดินทาง เขามาจัดเก็บหลักฐานด้วยตนเองที่ห้องตำรา ก็เพิ่งจะรู้ว่าพวกมันหายไปเสียแล้ว
ความหวาดกลัวเข้ากัดกินหัวใจ มันไม่ได้หายไปเพียงบัญชีสองเล่มที่เขาสร้างขึ้นเพื่อตบตาลู่เหลียง แต่บัญชีรับเงินและรายละเอียดการโยกย้ายเงินที่ยักยอกมาไปให้ผู้ใดบ้าง จำนวนเท่าใดก็หายไปด้วย
ใต้เท้าหวงส่งคนของตนเร่งตรวจสอบคนที่เข้าออกเมืองซีหนานในช่วงหลายวันที่ผ่านมา แต่ในเมื่อเมืองซีหนานเป็นเมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดในหัวเมืองใต้ ผู้คน พ่อค้าย่อมเดินทางเข้ามาไม่น้อย จะให้ตรวจสอบคนที่เข้าออกทั้งหมดย่อมเป็นไปไม่ได้
แต่จะให้เขาสารภาพกับลู่เหลียงเรื่องหลักฐานที่หายไปย่อมไม่อาจทำได้เช่นกัน กำหนดการที่จะต้องออกเดินทางเข้าเมืองหลวง จำต้องเลื่อนออกไปสองวัน เขารีบให้คนที่ปลอมแปลงบัญชี เร่งสร้างขึ้นมาใหม่ แต่เนื้อหาภายในย่อมถูกบิดเบือนไปไม่มากก็น้อย แต่อย่างน้อยก็ต้องมีหลักฐานไปเมืองหลวงให้ได้
รั่วซีพอกลับมาถึงเมืองหลวง นางมุ่งหน้าไปที่ศาลต้าฉีก่อน เพื่อนำหลักฐานไปยืนยันความบริสุทธิ์ของบิดา
เสื้อผ้าที่สวมยังคงเป็นชุดบุรุษ ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่น แต่นางไม่สนใจที่จะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียก่อน
“ข้านำหลักฐานแสดงความบริสุทธิ์ของท่านพ่อมาแล้ว ใต้เท้าลั่วบิดาของข้าเจ้าค่ะ” หรูเซียนแจ้งเจ้าหน้าที่ที่อยู่หน้าศาลต้าฉี
“เออ...” เขาดูอ้ำๆ อึ้งๆ ไม่กล้าเอ่ยพูดออกมา
ท่าทีของเขาทำให้หรูเซียนใจกระตุกขึ้นมา “เกิดอันใดขึ้น” นางเอ่ยถามเสียงสั่น ได้แต่ภาวนาว่าขออย่าได้เป็นเช่นที่นางคิด
“ฮูหยินเว่ย ท่านกลับไปที่จวนก่อนดีหรือไม่ขอรับ ตอนนี้ท่านใต้เท้าเว่ยเองก็อยู่ที่จวนลั่วเช่นกัน”
“เกิดเรื่องกับท่านพ่อของข้าใช่หรือไม่” นางโวยวายออกมาเสียงดัง พุ่งตัวเข้าไปดึงสาบเสื้อของเจ้าหน้าที่เอาไว้
เสี่ยวจิ่ว เสี่ยวตงต้องรีบเข้ามาดึงร่างของหรูเซียนที่ร่ำไห้โดยไม่สนสายตาของชาวบ้านที่หยุดมองเลยสักนิด
“ฮูหยิน ท่านสงบใจก่อน นายท่านอาจจะไม่เป็นเช่นที่ท่านคิด อาจจะถูกปล่อยตัวแล้วก็ได้ขอรับ” เสี่ยวตงเองก็กลัวว่าจะเกิดเรื่องร้ายเช่นกัน เพียงแต่ต้องพูดปลอบใจหรูเซียนก่อน
หรูเซียนนางปาดน้ำตาทิ้ง แล้วพยักหน้าระรัวราวกับเสียสติ “ใช่ ใช่ ท่านพ่อต้องไม่เป็นอันใด อาเหลียงรับปากข้าแล้ว เขาต้องทำให้ได้”
เสี่ยวจิ่วแอบปาดน้ำตาทิ้ง นางไม่เคยเห็นสภาพของคุณหนูที่ควบคุมอารมณ์ตนเองถึงเพียงนี้ไม่ได้มาก่อน นางช่วยประคองร่างของหรูเซียนกลับไปขึ้นมาของเสี่ยวตง แล้วพากันเร่งควบม้ากลับไปที่จวนลั่วทันที
แต่ความหวังของหรูเซียนก็พังทลาย เสียงภาวนาของนางส่งไปไม่ถึง เมื่อภาพจวนลั่วที่อยู่ตรงหน้าของนาง ถูกประดับไปด้วยผ้าสีขาวและดำทั่วทั้งจวน พอร่างของนางลงจากหลังม้ามาได้ ก็อ่อนยวบลงไปกองกับพื้น เสี่ยวหั่วรีบเข้าไปประคองนางเอาไว้
“ท่านพ่อ เหตุใดไม่รอข้า ฮือออ เหตุใด...ไม่รอข้า” นางร้องไห้ราวกับจะขาดใจ
ลู่เหลียงมองนางอย่างสงสาร เขาเข้ามาแทนที่ของเสี่ยวหั่วประคองกอดนางเอาไว้ เพื่อจะพาเข้าไปในจวน “สงบสติก่อนเซียนเซียน” เขากระซิบบอกนางเสียงเบา
พอหรูเซียนนางได้ยินเสียงที่คุ้นเคยของลู่เหลียง นางก็เงยหน้าที่เปื้อนไปด้วยน้ำตาจ้องมองเขาอย่างโกรธแค้น “เหตุใด...ท่าน ท่านไม่ทำตามที่รับปากข้า” นางดันตัวเขาออก แล้วลุกขึ้นด้วยตัวโอนเอน
“ท่านปล่อยให้ท่านพ่อข้าตาย หรือเป็นท่านที่ฆ่าพ่อข้า!!!” นางผลักเขาออก แล้วร้องโวยวายออกมา
Bab terbaru
ฮูหยิน สามีผิดไปแล้ว ตอนจบ
หลังจากราชโองการแต่งตั้งเกาหรานเป็นองค์หญิง ผ่านไปสองวัน ฉีหยุนเสี่ยงก็เดินทางเยือนที่จวนลู่ เข้าไปพูดคุยกับลู่จวินและลู่เหลียงอยู่ในห้องตำรานานถึงสองชั่วยาม ตอนที่เขาเดินออกมายังต้องมีคนช่วยประคองออกมาด้วยหลินซินมาทราบเรื่องในภายหลัง เมื่อเขาแอบเข้ามาหานางภายในห้อง ด้วยใบหน้าซีดขาว พอเข้ามาถึงฉีหยุนเสี่ยงก็ล้มตัวลงนอนที่เตียงของนางโดยไม่ได้ขออนุญาตเลย"หากพระองค์จะนอน เหตุใดไม่กลับไปนอนที่ตำหนักเล่าเพคะ” นางดึงตัวเขาให้ลุกขึ้น“ซี๊ดดด เบามือหน่อย” เขาร้องออกมาเบาๆ“พระองค์เป็นอันใด ได้รับบาดเจ็บหรือเพคะ”“อืม...ข้ามารับผิดต่อบิดาและท่านปู่ของเจ้า” เขาถอดเสื้อตัวนอกออก หลินซินจึงได้เห็นผ้าพันแผลที่หนาเตอะพันอยู่บนตัวของเขา ยังพอมองเห็นเลือดที่ซึมออกมา“พระองค์ถูกท่านพ่อ ท่านปู่ เฆี่ยนหรือเพคะ” หลินซินตกใจไม่น้อย“เดิมก็ควรจะเป็นเช่นนั้น เพราะข้าไม่รู้ความ แต่ใต้เท้าทั้งสองไม่ยอมลงมือ ข้าเลยโบยตนเอง” แส้หนามที่เขาเตรียมมาถึงจะโบยไม่กี่หนแต่ก็ทำให้เนื้อแตกไปทั้งแผ่นหลัง สุดท้ายก็นับว่าคุ้ม เมื่อทั้งสองไม่เอาความกับสิ่งที่ฉีหยุนเสี่ยงทำลงไป อีกทั้งหากหลินซินนางพยักหน้ายอมแต่งให้เขา ทั้ง
ฮูหยิน สามีผิดไปแล้ว ข้าไม่ควรใช้แผนการนี้กับเจ้า
หลินซินลุกขึ้นถวายความเคารพฉีหยุนเสี่ยงเต็มพิธีการ “ขอบพระทัยองค์ชายสามที่เสนอชื่อของหม่อมฉันให้แต่งไปแคว้นต้าหลี่ ความเมตตาของพระองค์หม่อมฉันซาบซึ้งใจยิ่งนัก และยินดีทำตามประสงค์อย่างไม่มีข้อโต้แย้งเพคะ”ราวกับฟ้าผ่าลงมากลางอกของฉีหยุนเสี่ยง เขาย่อมให้นางโวยวายใส่เขาดีกว่าที่นางยิ้มรับเช่นนี้ พอเขาจะเอื้อมมือไปดึงมือของนาง หลินซินก็เบี่ยงตัวหลบอย่างถือตัว“องค์ชายสามโปรดสำรวมด้วยเพคะ ต่อไปหม่อมฉันจะต้องเป็นพระสนมของฮ่องเต้แคว้นต้าหลี่ จะทำให้ตนเองแปดเปื้อนมิได้”“ซินซิน” ฉีหยุนเสี่ยง ทั้งตกใจและโกรธที่นางพูดออกมาเต็มปาก ว่าต่อไปจะเป็นสนมของฮ่องเต้แคว้นต้าหลี่ “ฟังข้าก่อน ข้าเสนอชื่อเจ้า เพราะต้องการให้ใต้เท้าลู่เลือกข้าเป็นสามีของจ้า มิได้คิดเป็นอื่นแต่อย่างใด” เขาแก้ตัวออกมาอย่างร้อนใจ“หึหึ ตอนแรกหม่อมฉันเกือบจะเชื่อในคำหวานของพระองค์เสียแล้ว หากมิได้ยินเกาหรานนางพูดเรื่องนี้ขึ้นมาเสียก่อน แต่ดีแล้วเพคะ มันยิ่งทำให้หม่อมฉันตัดสินใจง่ายขึ้น ต่อให้ไม่ได้แต่งไปแคว้นต้าหลี่ หม่อมฉันก็ไม่แต่งให้พระองค์” นางมองเขาอย่างเย็นชาเขาคว้าตัวนางเข้ามากอดเอาไว้แน่น ปากก็พร่ำพูดขอโทษไปด้วย “ซินซิ
ฮูหยิน สามีผิดไปแล้ว ผู้ใดเป็นคนเสนอชื่อของข้า
หรูเซียนเห็นเช่นนั้นก็รีบเข้ามาโอบกอดบุตรสาวเอาไว้แน่น “แม่เองก็ไม่อยากให้เจ้าจากไปอยู่ที่ใด ตอนนี้ ท่านปู่ ท่านตา ท่านพ่อของเจ้ากำลังหาทางช่วยเจ้าอยู่”“ซินซิน อย่าเพิ่งร้อนใจ พี่เชื่อว่าท่านพ่อต้องหาทางช่วยเจ้าได้อย่างแน่นอน” อวิ๋นซีเองก็กังวลไม่ต่างจากน้องสาว เพียงแต่เขาจะร้อนใจไปอีกคนไม่ได้อวิ๋นซีเห็นว่าน้องสาวจิตใจไม่ค่อยจะสู่ดีนัก จึงอยากเอาใจนางให้นางเลิกกังวลเรื่องที่ยังไม่เกิด เขาพานางออกไปนั่งเล่นที่โรงน้ำชา แต่ไม่คิดว่าจะได้พบเจอเรื่องที่น่าสนใจเข้าเมื่อห้องรับรองที่อยู่ติดกัน เป็นหลานสาวของราชครูเกา เกาหราน กำลังนั่งพูดคุยเรื่องคัดเลือกคุณหนูแต่งงานแทนองค์หญิงไปแคว้นต้าหลี่อยู่พอดี“ไม่รู้ว่าองค์ชายสามมีความแค้นใดกับลู่หลินซิน ถึงได้เสนอชื่อนางให้ท่านปู่ของข้า หึหึ ทั่วเมืองหลวงคงมีเพียงองค์ชายสามที่ไม่ลุ่มหลงความงามของนาง”เสียงหัวเราะของสตรีที่อยู่ห้องรับรองติดกันช่างบาดเข้าไปในใจของหลินซินยิ่งนัก คำพูดของฉีหยุนเสี่ยงที่เอ่ยพูดกับนางเมื่อคืนต่างกับสิ่งที่นางกำลังได้ยินอยู่ตอนนี้“ซินซิน” อวิ๋นซีเห็นใบหน้าของน้องสาวซีดขาวก็เอ่ยเรียกนางอย่างเป็นห่วงหลินซินลุกขึ้นกำมือแน
ฮูหยิน สามีผิดไปแล้ว ข้าพูดคำใดย่อมเป็นคำนั้น
ฉีหยุนเสี่ยงโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูของนาง “ไม่ทันแล้ว” เขาปรายตามองไปที่เตียงนอนแล้วมุ่ยปากให้นางดู ว่าเขาจะซ่อนตัวบนเตียงของนางแต่หากสาวใช้เข้ามาแล้วเห็นหลินซินนางยืนอยู่ข้างเตียง แต่มีคนนอนอยู่บนเตียงจะไม่ยิ่งสงสัยหรือ ฉีหยุนเสี่ยงเหมือนจะรู้ความคิดของนาง เขาดึงตัวนางขึ้นไปนอนอยู่บนเตียงด้วยกัน ก่อนจะคลุมโปงตัวเองเอาไว้จนมิด มีเพียงใบหน้าของหลินซินที่โผล่ออกมาจากผ้าห่ม“คุณหนู ให้บ่าวจุดเทียนหรือไม่เจ้าคะ”“ไม่ต้อง ขะ ข้า ไม่เป็นอันใดเจ้าไปนอนต่อเถิด” มือของฉีหยุนเสี่ยงเขี่ยผ้าคาดเอวของนางเล่น จนเสียงของหลินซินสั่นเทา“หากมีสิ่งใดเรียกบ่าวนะเจ้าคะ บ่าวเฝ้าอยู่ด้านหน้าห้องเจ้าค่ะ”“ได้ๆ ไปเถิด”พอสาวใช้ออกจากห้องไปแล้ว ฉีหยุนเสี่ยงก็เปิดผ้าห่มออกขึ้นคร่อมทับนางเอาไว้ จ้องมองนางอย่างแน่วแน่ “ซินซิน เจ้าแต่งเข้าตำหนักข้าดีหรือไม่”“หืม...” หลินซินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “พระองค์ล้อหม่อมฉันเล่นแล้ว มิใช่ว่าพระองค์มีความแค้นกับหม่อมฉันจนอยากจะกักขังเอาไว้แก้แค้นหรอกนะเพคะ”จะให้นางเชื่อเขาได้อย่างไร ทุกครั้งที่พบเจอตั้งแต่เด็กก็มีเรื่องกันมาตลอด พอนางหาคู่ครองก็เป็นเขาที่เข้ามาขัดขวางไป
ฮูหยิน สามีผิดไปแล้ว โจวเป่ยกับซุนตง เจ้าชอบที่ใด
สิ้นคำพูดของฉีหยุนเสี่ยง ลู่เหลียงก็เคร่งเครียดขึ้นทันที เรื่องที่ฉีหยุนเสี่ยงพูดออกมา เขาพอจะรู้ว่ากำลังคัดเลือกหาคุณหนูที่เหมาะสมให้แต่งแทนองค์หญิง เพียงแต่ไม่คิดว่ามีหลินซินรวมอยู่ด้วย“ข้ามิได้เร่งรัดคำตอบในตอนนี้ ใต้เท้ากลับไปค่อยๆ คิดเถิด” เขาลุกขึ้นยืนเพื่อจะเดินออกไป แต่ยังไม่วายหันกลับมามองที่ลู่เหลียงอีกครั้ง “แต่เร็วหน่อยก็ดี หากเสด็จพ่อเลือกคุณหนูลู่ขึ้นมา ถึงตอนนั้นก็คงแก้ไขอันใดไม่ได้แล้ว”ลู่เหลียงมิได้เชื่อในสิ่งที่ฉีหยุนเสี่ยงพูดออกมาทั้งหมด เขาขอเข้าเฝ้าฮ่องเต้เพื่อสอบถามเรื่องราวให้กระจ่าง และเป็นเช่นนั้นจริง ราชครูเกาเสนอแผนสาวงาม คิดจะส่งลู่หลินซินไปจริงด้วยความงามของนางอาจจะทำให้ฮ่องเต้แคว้นต้าหลี่ลุ่มหลง หากเป็นเช่นนั้น เรื่องสัญญาสงบศึกคงจะเจรจากันง่ายขึ้น“อาเหลียง เจิ้นยังมิได้ตัดสินใจว่าจะส่งผู้ใดไป หากบุตรีของเจ้ามีสัญญาหมั้นหมายก่อนที่ราชทูตจะเดินทางมาถึงก็คงไม่อาจทำอันใดได้”ลู่เหลียงออกจากวังหลวงด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง เขาเดินทางไปที่จวนลั่วเพื่อหารือกับพ่อตาเสียก่อน“ตาเฒ่าเกา น่าตายนัก!!!” ลั่วจ้านตบโต๊ะเสียงดัง“ท่านพ่อตาระงับโทสะก่อนเถิดขอรับ หลังจบเ
ฮูหยิน สามีผิดไปแล้ว สิ่งที่ข้าต้องการ คือลู่หลินซิน
หลินซินนางไม่รู้เลยว่าการไปไหว้พระของนางจะได้ดูตัวด้วย อวิ๋นซีได้รับคำสั่งจากบิดาให้พาน้องสาวไปเดินเล่นที่สวนป่าเหมยทางด้านหลังอาราม“ซินซิน บุรุษชุดฟ้าครามที่เจ้าเห็นคือใต้เท้าหม่า สอบได้ทั่นฮวาเมื่อสองปีก่อน อยู่กรมเดียวกับท่านตา นับว่านิสัยใจคอดีไม่น้อย ในจวนไม่มีผู้อาวุโส เจ้าแต่งเข้าไปก็ไม่ต้องคอยสังเกตสีหน้าผู้ใด”“อืม...ข้าแล้วแต่ท่านพ่อ ท่านแม่ หากเห็นว่าสำหรับข้า ข้าก็ไม่ขัดข้องเจ้าค่ะ” นางตอบอย่างไม่ใส่ใจ“ท่านพ่อ ท่านแม่ย่อมต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้เจ้า”“จริงหรือ?” เสียงของบุรุษด้านหลังของสองพี่น้องดังขึ้น สองพี่น้องพอหันไปดูก็เห็นว่าเป็นฉีหยุนเสี่ยงเดินมาพร้อมกับองครักษ์ของเขา“ถวายบังคมองค์ชายสามพ่ะย่ะค่ะ/เพคะ” หลินซินย่อกายเสร็จก็หันหน้าหนีไปทางอื่น“เจ้าแต่งกายเช่นนี้ดีกว่าชุดบุรุษเป็นไหนๆ” ฉีหยุนเสี่ยงมองนางอย่างหยอกล้อ“องค์ชายสามเคยพบน้องสาวกระหม่อมนอกจวนด้วยหรือพ่ะย่ะค่ะ”“ไม่เคยเจ้าค่ะ องค์ชายสามคงเข้าใจผิด ท่านพี่พวกเราไปกันเถิดเจ้าค่ะ ข้าอยากไปดูใต้เท้าหม่าใกล้” หลินซินดึงแขนพี่ชายนางให้ออกเดิน“ประเดี๋ยวก่อน เจ้าจะแต่งกับใต้เท้าหม่าจริงหรือ” เขาเลิกคิ้วถามอย
ฮูหยิน สามีผิดไปแล้ว ได้เรื่องแล้วขอรับ
หรูเซียนพักอยู่ภายในห้อง จนถึงเวลามื้อเย็น พวกเสี่ยวตงที่ออกไปสืบหาข้อมูลก็เริ่มทยอยกลับมาที่โรงเตี๊ยม“คุณชาย ได้เรื่องแล้วขอรับ” หรูเซียนนางอยู่ในชุดบุรุษหรูเซียนนางเขยิบเข้าไปใกล้เสี่ยวตงทันที ตระกูลหวงยังคงไม่ได้เดินทางออกจากเมืองซีหนาน ด้วยระยะเดินทางด้วยเรือใช้เวลาเพียงสิบวัน อีกทั้งหนังสือแ
ฮูหยิน สามีผิดไปแล้ว นางเดินทางไปซีหนาน
ก่อนฟ้าสว่างคนทั้งหมดก็เตรียมตัวออกเดินทาง นางไม่ต้องการมารดาและพี่สะใภ้รู้ จึงได้ออกทางประตูหลังไปอย่างเงียบๆ หรูเซียนนางสวมใส่ชุดเช่นเดียวกับองครักษ์ นางวาดคิ้วแต่งเติมใบหน้าจนแทบไม่เหลือเค้าโครงเดิมให้เห็น เสี่ยวจิ่วเองก็เช่นกันม้าทั้งสิบตัววิ่งออกจากเมืองหลวงเดินทางลงตอนใต้ของแคว้น พอออกจากประ
ฮูหยิน สามีผิดไปแล้ว ข้าจะตายตามท่านพ่อไปด้วย
การเดินทางครั้งนี้ จะต้องเดินทางด้วยรถม้าหรือม้าเร็วไปจนถึงเมืองโจวเซิงเพื่อขึ้นเรือไปยังซีหนาน แต่หรูเซียนนางกลัวว่าจะคลาดเคลื่อนกลับตระกูลหวงที่ยังไม่รู้ว่าเดินทางออกมาจากซีหนานหรือยัง จึงจะเดินทางด้วยม้าเร็วเพียงอย่างเดียวเลย“เดินทางด้วยเรือเร็วที่สุดแล้วขอรับ ใช้เวลาเพียงสิบวันก็ถึงซีหนานแล้ว
ฮูหยิน สามีผิดไปแล้ว ข้ากลัวว่ามันจะไม่ทัน
ฮุ่ยเจียงนำความกลับมาบอกทุกคนที่จวน หรูเซียนที่อยู่ด้วยก็เกือบจะล้มทั้งยืน นางคิดไม่ถึงว่าลู่เหลียงจะเลือดเย็นเพียงนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะนาง นางเปิดเผยให้เขารู้ว่าตัวนางรู้แล้ว ถึงได้ลงมือก่อนที่นางจะบอกทุกสิ่งกับบิดาให้เขาเตรียมพร้อมรับมือ“พี่ชาย เรื่องสร้างเขื่อนในปีนั้นเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่ ท่านพ่
Anda juga akan menyukai
แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M Dibacaหงส์ขย่มมังกร 3P
ซีไซต์39.6K Dibacaทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า85.8K Dibacaข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว41.4K Dibacaมีสามีเช่นนี้ ข้ายอมอุ้มท้องหนีตายเอาดาบหน้า
moonlight -mini548 Dibacaหมดแรงรัก
ปกแดง1.6K Dibacaเมื่อฉันทะลุมิติไปเป็นหญิงอ้วนแสนร้ายกาจ
VChaRin188 Dibacaแม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด
ถานเซียง491 Dibaca
