ตอนที่ 20 พีอาร์หนุ่ม

@ คลับหรูแห่งหนึ่ง...

          “ฉันว่านะอินทัช เธอคงจะกลัวนายก็ได้ เมื่อแปดปีที่แล้ว นายเล่นเธอไปกี่ยกกัน เธอถึงกลัวนายขนาดนั้น”

ชนกันต์ยกแก้วบรั่นดีขึ้นดื่ม พร้อมกับเริ่มบทสนทนาในคลับหรูที่เจ้ามือก็คืออินทัชนั่นเอง

          “ถามน่าเกลียดมากกันต์ นายนี่เมื่อไหร่จะลดบ้างเรื่องนี้”

ธีรุตม์หมั่นไส้เพื่อนเต็มทน เขาอดที่จะต่อว่าไม่ได้

          “ไม่รู้สิ ฉันจำไม่ได้ว่ากี่ยก แต่รู้ว่าถ้าวันนั้นฉันไม่ป้องกัน เธอก็คงจะท้องแล้วมั้ง”

อินทัชนึกถึงบทรักที่เขาทำกับเธอวันนั้น มันร้อนแรงจนตราตรึงในใจของเขาจนถึงทุกวันนี้

          “เฮ้อ...นายก็อีกคนอินทัช ฉันว่านายต้องชอบเธอมากแน่ๆ เธอทำให้นายเสียทรงขนาดนี้เลยเหรอ”

          “อ่าว...เวย์...นายไปว่าเพื่อนทำไม...นายเองยังคงไม่เจอคนที่ใช่น่ะสิ...ถึงพูดได้...ฉันว่าถ้านายเจอคนที่ใช่เมื่อไหร่ บางทีจะมากกว่าอินทัชมันก็ได้นะ”

          “คงไม่มีวันนั้นหรอก...ดูจากวงจรชีวิตการทำงานของฉัน มันเจอแค่หมอกับพยาบาล และก็พวกนายแค่นั้นแหละ พวกLGBTQ อย่างฉันหายากที่จะเจอคนที่ใช่และจริงใจ”

          “โอ...พูดซะน่าสงสารเลยว่ะเวย์ หัวใจไอ่กันต์กระตุกวาบเลยล่ะทีนี้ ฉันว่าไม่นานหรอก นายเองก็ลองๆ เปิดหูเปิดตาแบบนี้บ้าง ในเมื่อโรงพยาบาลไม่มีคนพวกนี้ ก็หาจากข้างนอกนี่แหละ เออ...คลับที่นี่ใกล้กับบาร์โฮสนะโว้ย สนใจมั้ยเวย์มีผู้ชายหล่อๆ ให้นายเลือกเยอะเลยนะ”

          “ไม่อ่ะ...ฉันยังไม่ถึงขั้นนั้น ถ้าขัดสนเมื่อไหร่จะพิจารณา”

“อ่าว...ดื่มใหญ่เลยอินทัช นายคิดถึงน้องมอ-ปลายเหรอวะ ลองโทรไปหาเธอดิ ฉันมีเบอร์ให้พร้อม เอาอะไร I* F******k ฉันมีหมดนะ นายจะเข้าไปส่องดูเธอก็ได้นะ แต่ฉันลอง Add ขอเป็นเพื่อนแล้ว แต่เธอยังไม่ตอบรับเลย สงสัยเธอไม่ค่อยเล่นโซเชียล”

          “อืม...ลองโทรดีมั้ย”

อินทัชมองเบอร์โทรศัพท์ที่เพื่อนเขาส่งมาให้ นี่มันไม่ใช่ความรู้สึกที่ผิดต่อเธอเลยสักนิด มันคือความรู้สึกที่ใช่ของเขาต่างหาก เขาดีใจที่ได้เจอเธอ ดีใจที่เธอยังโสด เขาควรจะใช้วิธีแบบเมื่อแปดปีที่แล้วดีมั้ย เธออาจจะไม่ยอมรับ แต่เธอเคยเป็นของเขาแล้วนี่ เขาจะมัวคิดมากทำไม

          “จัดไปเพื่อน...รู้สึกเป็น 14 อีกครั้งเลยนะแบบนี้”

          “นายกดไปเลยอินทัช ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่านายจะพูดประโยคแรกกับเธอว่าไง เธอคงงงเป็นไก่ตาแตกเลยมั้ง ^_<>^”

          “ไม่เห็นจะยาก ดูละกัน”

แอลกอฮอร์ที่อยู่ในร่างกายของเขาต่างหากที่เสริมความกล้าให้นิ้วแกร่งกดสมาร์ทโฟนต่อสายถึงปลายทางทันที พร้อมกับความลุ้นระทึกของเพื่อนทั้งสอง

          อีกด้านหนึ่ง @ ห้องวีไอพี...

          “น้องครับ...มาดามเรียกน้องไปห้องวีไอพีครับ”

พีอาร์หนุ่มสะกิดธนวันต์เพื่อถ่ายทอดคำสั่งจากหัวหน้าสู่เด็กใหม่คนนี้

          “เรียกผม...เรียกไปทำไมครับ ผมทำผิดอะไรเหรอครับ แค่เดินรอบๆ บาร์ก็แค่นั้นถึงกับเรียกเลยเหรอ”

จุดประสงค์ของธนวันต์ก็คือการหานางฟ้าของเขานั่นเอง วันนี้เธอคงไม่มา ไม่เป็นไรพรุ่งนี้เขาจะมาอีก เขาเชื่อว่าเธอต้องมาแน่ๆ

          “มีผู้หญิงไฮโซกระเป๋าหนักสนใจน้องอยู่นะครับ เธอสวยด้วยสิ ได้ข่าวว่าเธอเป็นเจ้าของโรงแรมใหญ่ด้วยนะ”

คำว่าเจ้าของโรงแรมใหญ่สะกิดหูของธนวันต์ทันที

          “เธออยู่ห้องไหนครับ”

          “ห้องวีไอพี 408 ไปเลยน้อง เรียกเยอะหน่อยนะเธอน่าจะสายเปย์แน่นอน...แรงไม่เบานะเราน่ะ พึ่งมาใหม่เหรอพี่ไม่คุ้นหน้าเลย”

          “ครับ” ธนวันต์มุ่งตรงไปยังห้องวีไอพี 408 ทันที

          แกร๊ก!!! ประตูถูกเปิดด้วยความร้อนใจจนลืมที่จะเคาะเรียกเพื่อขออนุญาตจากคนข้างใน สายตาของธนวันต์มุ่งไปยังเป้าหมายทันที แต่แล้วภาพที่เห็นมันก็ทำให้เขายิ้มออกมาอย่างลืมตัว

          “อ่าว มาแล้วเธอคือเด็กใหม่เหรอ ทำไมมาดามไม่เคยเห็นเธอเลย มานั่งข้างๆ คุณแพรสิ ดูแลเธอด้วยนะ...เออว่าแต่เธอมานานหรือยังชื่ออะไรล่ะ”

          “พึ่งมาทำงานวันแรกครับ ชื่อท็อปครับอายุ 24 ปีครับ”

สายตาของธนวันต์จับจ้องไปที่นางฟ้าของตลอดเวลา เธอไม่ได้สบสายตากับเขาเลย มาดของเธอนิ่งมาก ‘ทำไมเธอถึงเรียกเขานะ หรือว่าลางสังหรณ์ของเขาจะถูกต้อง เธอก็แอบมองเขาอยู่ ^_<>^’

          “เอ่อ...” อติญากำลังบวกลบอายุระหว่างเธอกับเด็กหนุ่มนี่ทันที 34-24 = 10!!!! เธอห่างจากเขา 10 ปี! เนี่ยนะ

          “งั้นฉันขอตัวก่อนนะแพร ตามสบายล่ะ...หิ้วกลับก็ยังได้เลยนะถ้าเธอสนใจ”

          “บ้าเหรอเกรช...เธอนี่”

อติญาเขินอย่างที่สุดกับคำพูดของเพื่อนเธอ มันจะเป็นไปได้ยังไง เธอจะซื้อเด็กกินเนี่ยนะ แถมเป็นเด็กที่ทำงานในโรงแรมเธอด้วย ‘สมภารกินไก่วัดน่ะสิ’

          “สวัสดีครับคุณแพร ผมท็อปนะครับ”

ธนวันต์แนะนำตัวกับนางฟ้าของเขาทันทีไม่รอช้า เขาใช้โอกาสความเข้าใจผิดนี่แหละเป็นการเข้าหาเธอ

          “ทำไมเธอถึงมาทำงานแบบนี้ เงินเดือนเป็นเชฟโรงแรมไม่พอหรือไง”

อติญามองไปที่แผงอกแกร่งของเด็กหนุ่ม กระดุมเสื้อเชิ้ตถูกปลดออกมาหลายเม็ดนั้น เผยให้เห็นหุ่นกำยำลางๆ ภายในเสื้อค่อนข้างเน้นรูปร่างชัดเจน

          “ผมอยากเจอคุณแพรครับ ผมเลยมาทำงานที่นี่”

ธนวันต์ไม่อ้อมค้อมเลยสักนิด ถ้าเขาไม่รุกครั้งนี้ เขาอาจจะไม่มีโอกาสอีกก็เป็นได้

          “อุ้ย! เธอรู้ตัวหรือเปล่าว่าพูดอะไรออกมา”

หัวใจของอติญากระตุกวาบทันทีกับคำพูดตรงๆ ของเด็กหนุ่ม สายตาคมที่จ้องมองมาที่เธอทำให้เรือนร่างของเธอร้อนผ่าวราวกับโดนประจุไฟฟ้าแรงสูง

          “รู้ครับ ผมชอบคุณแพรตั้งแต่วันนั้นแล้วครับ ผมเลยเฝ้าดูคุณครับ และผมก็รู้มาอีกว่าคุณเป็นเพื่อนกับมาดามเกรชครับ มันจึงเป็นเหตุผลที่ผมมาปรากฏตัวที่นี่ คืนนี้ครับ”

          “เธอพูดตรงจัง...ไม่กลัวฉันไล่เธอออกเหรอ”

อติญาหยั่งเชิง จริงๆ ร่างของเธอระริกไปหมด เพราะแผงอก ริมฝีปาก และสายตาของเด็กหนุ่มคนนี้ มันทำร่างกายเธอเกิดปฏิกิริยาขึ้นมาอัตโนมัติ อติญาตกใจกับความรู้สึกของเธอเป็นอย่างมาก หรือเธออาจจะของขาดอย่างที่เพื่อนเธอแซวหรืออย่างไร

          “คุณจะไล่ทุกคนที่ชอบคุณเหรอครับ ผมอาจจะใช้คำพูดตรงๆ ไปสักหน่อย แต่ผมหมายความอย่างที่พูดเลยนะครับ ผมไม่เคยมีแฟนมาก่อนครับ แต่ผมก็รู้วิธีที่จะให้ความสุขคุณได้นะครับ ถ้าคุณสนใจ”

ธนวันต์รุกหนัก ‘คืนนี้เขาไม่ปล่อยเธอแน่นอน’