เข้าสู่ระบบสามเดือนต่อมา... “เร็วสิคะคุณพ่อ คุณแม่ไหมจะไม่ทันงานแล้วนะคะ”เสียงใสๆ ร้องอย่างตื่นเต้นและกำลังชุลมุนวุ่นวาย “ก็แล้วทำไมพ่อกับแม่ต้องไปงานแต่งงานนี้ด้วยล่ะ ไหมแก้วไปคนเดียวไม่ได้เหรอลูก” “ไม่ได้ค่ะ...งานแต่งงานของพี่เดียร์ และพี่เขาก็เชิญคุณพ่อกับคุณแม่มาด้วย เห็นมั้ยคะการ์ดของพี่เดียร์นี่ไง อีกอย่างคุณพ่อกับคุณแม่ของพี่ธามก็ชวนมาด้วยนะคะ พ่อกับแม่ต้องไปเจอพ่อแม่พี่ธามไงคะ จะไม่ไปได้ยังไงคะ...” “โอย...ลูกของพ่อนี่มันร้ายจริงๆ เป็นสาวเป็นนางไม่ต้องรอให้ผู้ชายมาจีบ ลูกพ่อจีบเองเลย...” “แม่...ก็หัวจะปวด! เพราะคุณนั่นแหละที่คอยยุยงส่งเสริมลูกดีนัก เป็นยังไงคะ” “พ่อกับแม่ไม่ต้องทะเลาะกันค่ะ ไปค่ะเร็วขึ้นรถค่ะ” “ไอ่ลูกคนนี้...จริงๆ เล้ย!!” @ โรงแรมอินเตอร์ โอเรียนเต็ล เรสซิเดนซ์…บรรยากาศภายในห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ภายในโรงแรมสุดหรู แขกผู้มีเกียรติถูกรับเชิญเข้าร่วมมาเป็นสักขีพยานรักของคนทั้งสองหลายร้อยชีวิต เสียงผู้คนกึกก้องกันอย่างยินดี เสียงแก้วกระทบกันเพื่อแสดงความยินดีกับคนทั้งสองท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด
“ฉันว่านายต้องรอเธอสักพักนะกันต์...ถ้าพูดตรงๆ ก็คงจะต้องรอปาฏิหาริย์มั้ง รอเธอท้องแล้วทุกอย่างอาจจะลงตัว ฉันเองก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่หรอกนะ ประสบการณ์เมื่อ 8 ปีที่แล้วของฉัน มันก็คล้ายๆ กับนายนี่แหละ แต่ต่างกันนิดหน่อย” >อินทัชกำลังนึกถึงใบหน้าสวย หวานใจของอินทัช ‘ป่านนี้คงรอเขานานแล้วแน่ๆ เลย’ “อย่างที่อินทัชมันพูดก็ถูกนะ ในเมื่อนายทำมาทุกอย่างแล้ว เธอก็ยังไม่สนใจนายอีก เป็นไงล่ะ มั่นใจตัวเองสูง ว่าใช้ยากับเขารวบหัวรวบหางแล้ว ตื่นเช้ามาคิดว่าเขาจะยอมสิ...คิดผิด! ฉันอยากจะเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้แล้วสิ เธอสามารถทำให้นายเป็นได้ขนาดนี้...” “เธอสวย...สวยมาก และตอนนี้ฉันก็หวงมาก แต่ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง เธอปิดฉันทุกทาง แม้กระทั่งโทรศัพท์ ฉันจะเจอเธอได้ก็เฉพาะเวลาเธอมาทำงานเท่านั้น ฉันกลุ้มใจ...พวกนายจะหัวเราะเยาะฉันแบบไหนก็เชิญ...หัวเราะเสร็จแล้วก็คิดหาวิธีช่วยฉันหน่อยดิวะ...” “ตอนนี้ช่วยได้อย่างเดียวกันต์...ช่วยปลอบใจนายเท่านั้น เรียนผูกแล้ว นายก็ต้องเรียนแก้เองนะ ฉันช่วยอะไรนายไม่ได้แล้ว เอ่อ ฉันจะต้องรีบกลับแล้วนะ งั้นนายอยู่กับอินทัชสองคนแล้วกัน”ธีรุตม์นึกถึง
ในหัวของรินรดาตอนนี้กลับมีชายหนุ่มอีกคน ที่เธอกำลังวางแผนที่จะจับเขาอยู่ หนุ่มไฮโซหล่อ พึ่งหย่าขาดกับภรรยาไฮโซที่ไม่ได้สวย แต่แต่งงานเพราะธุรกิจ รินรดาคิดว่าแผนการของเธอกำลังจะสำเร็จในไม่ช้านี้แน่นอน “แล้วลูกจะปล่อยอินทัชไปอย่างนี้น่ะเหรอรดา” “ค่ะคุณแม่...รดามีเป้าหมายใหม่แล้วค่ะ เราคงไม่ต้องขายกระเป๋าแล้วนะคะคุณแม่” “จริงเหรอ...ตายจริงลูกแม่นี่ฉลาดสุดๆ” “งั้นเรามาเก็บของออกจากบ้านนี้กันเถอะค่ะคุณแม่ ไปอยู่เพนท์เฮ้าส์กันก่อน พอเรื่องเบาลง เราค่อยวางแผนซื้อบ้านกันนะคะคุณแม่” “ลูกแม่น่ารักที่สุด...” อีกด้านหนึ่ง ณ สนามบิน... “คุณชนัศชัยเชิญทางนี้ครับ คุณจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นครับ ตอนนี้เราอายัดทุกอย่างของคุณไว้หมดแล้วครับ”เสียงเจ้าหน้าที่ตำรวจเอ่ยขึ้น เมื่อกำลังเกือบสิบนายเข้าล้อมจับกุมอย่างอุกอาจ “คุณจะมาจับผมเรื่องอะไรคุณตำรวจ ผมทำผิดอะไรครับ กับอีแค่เรื่องที่หลานชายกล่าวหาผม เรื่องยักยอกนั่นเหรอครับ” “ไม่ใช่ครับ วันนี้ผมมาในเรื่องคดีของคุณเมฆีพี่ชายของคุณครับ ตอนนี้เรามีหลักฐานที่โยงทุกอย่างมาหา
“ครีมไม่เป็นไรค่ะ...ถ้าครีมท้องเมื่อไหร่ค่อยว่ากันอีกทีนะคะ เรื่องมันผ่านไปแค่คืนเดียวเองนะคะ ไม่แน่ครีมอาจจะไม่ท้องก็ได้ค่ะ เพราะฉะนั้นคุณหายห่วงค่ะ” “ทำไมคุณถึงไม่อยากให้ผมรับผิดชอบครับ ทั้งที่คุณเป็นฝ่ายเสียหายนะครับ หรือคุณมีแฟนอยู่หรือเปล่าครับ”ใจของชนกันต์กระตุกวาบขึ้นมาทันที เมื่อนึกมาถึงจุดนี้ เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ผู้หญิงเป็นร้อยเป็นพันที่เขาเคยคบมา ไม่เคยเป็นแบบเธอคนนี้เลยสักคน ส่วนใหญ่จะเกาะหนึบกับเขา บางคนก็ขอเงินเป็นข้อแลกเปลี่ยน “ครีมไม่มีใครค่ะ...ที่ไม่ได้ให้คุณรับผิดชอบก็เพราะว่า มันไม่จำเป็นค่ะ ครีมว่าตัวเองก็มีความสุขกับเซ็กส์เมื่อคืนนะคะ เราสองคนก็มีความสุขอยู่แล้วค่ะ ครีมไม่ติดใจเอาความอะไรกับคุณค่ะ เพราะฉะนั้นคุณเองไม่ต้องคิดมาก ถึงแม้ว่าครีมจะท้อง มันก็ไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่อะไรนะคะ พ่อแม่ครีมท่านเข้าใจได้ค่ะ ครีมโตมาแบบสบายๆ เป็นตัวของตัวเองอยู่แล้วค่ะ โอเคนะคะ...” “แต่ผมจะรับผิดชอบคุณครับ”ชนกันต์พยายามตื้อ เกิดมาเขาก็ยังไม่เคยเจอ ‘มีแบบนี้ด้วยเหรอ?’ “ไม่ต้องค่ะ!”กุลจิรายังยืนยันคำเดิม เธอคิดว่าคนเราไม่มีความรักเป็นพื้
“ผมไม่ได้กล่าวหาอาโดยไร้ข้อมูล...ในเอกสารสั่งซื้อวัตถุดิบนำเข้าของโรงแรมกับภัตตาคารของเรามันเป็นชื่อของอาอนุมัติครับ วันนี้ผมแค่ให้อาลองชี้แจงในที่ประชุม ถ้าอาโปร่งใส อาเองก็ไม่จำเป็นจะต้องโกรธนี่ครับ” “จะไม่ให้อาโกรธได้ยังไง ที่หลานทำมันเท่ากับหักหน้าอานะ จริงๆ เรื่องนี้เราคุยกันส่วนตัวก็ได้ ไม่เห็นจำเป็นจะต้องเอาอามาประจานในที่ประชุม!” “ถ้าจำไม่ผิด ผมเคยให้เลขานำเอกสารทั้งหมดให้อาไปแล้ว และให้ทางอาชี้แจงเป็นลายลักษณ์อักษรมานี่ครับ ผ่านมาเกือบเดือนแล้ว อาก็ไม่เห็นตอบกลับ ผมในนามประธานของบริษัท ต้องทำตามหน้าที่ครับอา เรื่องพี่น้องหรือว่าเครือญาติคงต้องเอาไว้ทีหลังครับอา...” ปึ่ง! เสียงฝ่ามือทุบโต๊ะดังสนั่นอีกครั้ง! “อาไม่ชี้แจงอะไรทั้งนั้น ขอบอกอีกครั้งถ้ายังไม่หยุดที่จะดูถูกอาล่ะก็ อาจำเป็นจะต้องใช้กฎหมายคุยกัน!”ชนัศชัยชี้นิ้วอย่างเกรี้ยวกราด อารมณ์ของเขาตอนนี้เดือดสุดๆ ในสมองของเขาตอนนี้มีอย่างเดียวคือ ‘หาวิธีเก็บมัน!’ “ครับ...งั้นดีเลยครับ ผมเองก็กำลังจะเชิญอาไปให้ปากคำ เกี่ยวกับคดีของคุณพ่อคุณแม่อยู่พอดีเลยครับ น่าจะอีกสักสองวันคร
“คะ-คุณกันต์! อ๊ะ!”หญิงสาวร้องออกมา เมื่อมีแท่งใหญ่กดถูไล้ไปมาตรงช่องทางรักของเธอ ความปวดหนึบผสมกับความซ่านสยิวกำลังโจมตีเธออย่างหนัก เธอต้องการให้สิ่งนั้นเข้าไปในร่างกายของเธอ! ได้โปรด! “คะ-ครับ...ที่รัก!” มังกรใหญ่กดถูกไปมา สันกรามของเขาขบกันแน่น เพื่อบังคับความกระสันที่มันแล่นไปจุกที่ปลายดุ้นมังกรใหญ่ของเขา สวบ!! แท่งเหล็กใหญ่กดเข้าไปยังช่องทางรัก! แต่! “กรี๊ดดดดดดดด” ร่างบางสะดุ้งสุดตัว เมื่อสิ่งแปลกปลอมนั้นกดแทรกเข้ามายังช่วงล่างของเธอ ความซ่านสยิวหายไปในพริบตา! ความเจ็บปวดเข้ามาแทนที่! ร่างบางดิ้นพล่าน! เธอพยายามขืนร่างของตัวเองออก! “โอวว์ นะ-แน่นเหลือเกิน อื้ม...ซี๊ดดด”ชนกันต์ร้องครวญครางออกมาอย่างเจ็บปวด ช่องทางรักของเธอคับแคบเหลือเกิน ร่างหนาหยุดนิ่งทุกการกระทำ ความปวดหนึบกระแทกเข้ามายังร่างกำยำ มังกรใหญ่แช่คาไว้อย่างนั้น เขาไม่สามารถที่จะแทรกเข้าไปได้ มือหนาพยายามกดร่างนั้นไว้ จูบซับไปที่ริมฝีปากบางอย่างปลอบประโลม “อื้ออออ” กุลจิราพยายามสะบัดใบหน้าตัวเองออก เธอเจ็บปวดเหลือเกิน กุลจิราไม่ไหวแล้ว ความเจ็บปวดแผ่ไปทั่วร่างของเธ
“ยินดีครับ...จะว่าไปไหมแก้วก็สนิทกับเดียร์อยู่แล้ว มาด้วยกันได้นะครับ...”กิตติพัทธ์เอ่ยชวนอย่างเป็นมิตร รอยยิ้มของเธอมันทำให้หัวใจของเขาดูกระชุ่มกระชวยเหลือเกิน ความน่ารักและสดใสสมวัยของเธอ ทำให้กิตติพัทธ์เผลอแอบมองเธออยู่บ่อยๆ “จริงหรือคะพี่ธาม...งั้นไหมแก้วไปนะคะ”วาริศาดีใจอย่างที่สุด
อีกด้านหนึ่งของคนทั้งสอง... “อ๊ะ! อ๊ะ! ท็อป เอาแรงๆ ได้มั้ย อ๊ะ!” เอวสอบเด้งกระแทกสุดแรง! “โอววว์ ซีสส์ คุณร้อนแรงจริงๆ ที่รัก”เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้น บทรักของเขาและเธอจบไปหลายยก และมาต่อกันตอนเช้าอีกเป็นรอบที่สองแล้ว คู่ของเขาและเธอช่างเป็นอะไรที่ลงตัวสุดๆ ธนวันต์ชอบในค
เช้าวันต่อมา... “อุ้ย!” ดวงตากลมโตเบิกออกทันที เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองถูกจ้องมองอยู่ก่อนแล้ว “เหนื่อยมั้ยครับ...” เสียงทุ้มเอ่ยถามร่างบาง “...” คนถูกถามหน้าแดงขึ้นทันตาเห็น เปมิกานิ่งเงียบไม่ตอบโต้ ‘เขาจะถามเพื่อให้เธออายทำไมกันเนี่ย...’ “ว่าไงครับ
อีกด้านหนึ่ง...ของเปมิกา ‘รอเกือบสองชั่วโมงแล้ว เขายังไม่มาอีก’ เปมิกามองเวลาบนข้อมือของเธอ ‘ถ้าอีกชั่วโมง เขาไม่มาเธอก็จะกลับ’ เธอนั่งรอเขาอยู่ที่เพนท์เฮ้าส์ตามที่เขาสั่งเธอไว้ ‘ถ้าผมเรียก คุณต้องมา!!’ เขาถือไพ่ที่เหนือกว่าเปมิกา จะขู่เธออย่างไรก็ได้ คิดแล้วมันน่าเจ็บใจนัก เปมิกากลับจากท







