Share

138. เพื่อนผู้ชาย

last update publish date: 2026-10-30 06:34:33

“ไม่มีอะไร” ไอวี่รีบปฏิเสธ “ฉันเพิ่งตื่น ยังมึน ๆ อยู่”

ไทม์ที่ไม่ได้ติดใจอะไรเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบน
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   149. อยากทำหรอ

    ก่อนรอยยิ้มพอใจจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้น“อะไรนะ ไม่ได้ยิน”ไอวี่รู้ทันทีว่าเขาแกล้ง“ได้ยินแล้วค่ะ”“ไม่ได้ยินจริง ๆ”“พี่ฮันเตอร์”“ครับ”“พี่เป็นแฟนอัย”คราวนี้ชัดทุกคำฮันเตอร์นิ่งไปเพียงนิด ก่อนรอยยิ้มพอใจจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อ“แค่นี้ก็จบ”“แล้วใครกันที่ไม่ยอมจบคะ”“พี่เอง”เขาตอบหน้าตาเฉย ก่อนมือใหญ่จะประคองท้ายทอยเธอเอาไว้ แล้วก้มลงจูบไอวี่ชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนหลับตาลงรับสัมผัสของเขาอย่างคุ้นเคยจูบครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการแตะริมฝีปากหยอกล้อเหมือนก่อนหน้า ฮันเตอร์จูบเธออย่างแนบแน่นและลึกซึ้ง ราวกับพอใจกับคำตอบที่เพิ่งได้ยินจนอดไม่ได้ที่จะให้รางวัลคนในอ้อมแขนไอวี่ค่อย ๆ ปล่อยตัวเคลิบเคลิ้มไปกับจูบแสนชำนาญของเขา มือเรียวยกขึ้นจับเสื้อบริเวณอกกว้างโดยไม่รู้ตัวยิ่งเขาจูบ เธอก็ยิ่งตอบรับอย่างเป็นธรรมชาติหัวใจเต้นแรงขึ้นทีละน้อย ความรู้สึกคุ้นเคยจากค่ำคืนก่อนทำให้ไอวี่เผลอคิดไปแล้วว่า ต่อจากนี้เขาคงไม่หยุดอยู่แค่จูบแน่ ๆแต่หลังจากจูบกันอยู่พักหนึ่ง ฮันเตอร์กลับค่อย ๆ ผละออกไอวี่ลืมตาขึ้นช้า ๆ ก่อนมองเขาอย่างงุนงงจบแล้วเหรอ...ฮันเตอร์เห็นสีหน้าของเธอก็แทบหลุดหัวเราะ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   148. ตกลงเป็นอะไรกัน

    “หืม?”“วันนี้แปลกนะคะ”“แปลกยังไง”“ใจดี”มือที่กำลังสางผมหยุดทันที“ปกติพี่ไม่ใจดี?”ไอวี่หัวเราะ “ก็ใจดีค่ะ แต่วันนี้ใจดีเป็นพิเศษ”ฮันเตอร์มองเธอผ่านกระจก“ก็ดีกับแฟนไม่ได้หรือไง”อีกแล้ว...ตั้งแต่ออกจากบ้านไทม์ เขาเรียกเธอว่าแฟนอย่างเป็นธรรมชาติจนไอวี่เริ่มไม่รู้แล้วว่าควรเขินกี่ครั้งเธอหลบสายตาเขาในกระจก“เรียกบ่อยจังนะคะ”“แล้วไม่ใช่?”“อัยยังไม่ได้พูดอะไรเลย”ฮันเตอร์ปิดไดร์ทันทีความเงียบที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ไอวี่เงยหน้ามอง“อะไรคะ”“เมื่อกี้ว่าไงนะ”“อัยบอกว่ายังไม่ได้พูดอะไร”ฮันเตอร์วางไดร์ลง ก่อนเท้าแขนกับพนักเก้าอี้ ก้มลงมองเธอผ่านกระจก“งั้นพูดตอนนี้”“พูดอะไร”“ตกลงเราเป็นอะไรกัน”ไอวี่หันกลับมามองเขา“พี่เป็นคนบอกมายด์กับมิรินเองไม่ใช่เหรอคะ”“ใช่”“แล้วจะถามอัยทำไม”“ก็พี่อยากได้ยินจากอัย”ไอวี่เม้มริมฝีปากเมื่อเห็นสายตาที่มองมาอย่างรอคำตอบแต่ยิ่งเขารอ เธอกลับยิ่งอยากแกล้ง“ไม่บอกค่ะ”พูดจบก็ลุกหนีทันทีฮันเตอร์ขมวดคิ้ว“อัย”หญิงสาวหัวเราะ รีบเดินหนีเข้าห้องนอน“ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ”ฮันเตอร์มองตามอย่างหมั่นไส้ ก่อนหลุดหัวเราะออกมา“ได้”เขาหยิบเสื้อผ้าแล้วเดินเ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   147. อย่าหายไป

    “พี่ฮันเตอร์!”เสียงหัวเราะของเขาดังขึ้นอีกครั้งไอวี่หันหน้าหนีไปมองนอกหน้าต่าง ไม่ยอมให้เขาเห็นว่าตัวเองกำลังยิ้มแต่ผ่านไปไม่นาน ความเงียบและความเหนื่อยจากทั้งวันก็ทำให้เปลือกตาเริ่มหนักขึ้นฮันเตอร์เหลือบมองเป็นระยะ จนเห็นศีรษะเล็กเอนพิงเบาะ ดวงตาปิดลงไปแล้วเขาจึงลดความเร็วลงเล็กน้อย ขับรถให้นิ่งกว่าเดิมกว่าจะกลับมาถึงคอนโดก็ดึกมากแล้วฮันเตอร์จอดรถ ก่อนหันไปมองคนข้างตัว“อัย”ไม่มีเสียงตอบ“ถึงแล้วครับ”ไอวี่ขยับตัวเล็กน้อย ก่อนค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย“ถึงแล้วเหรอคะ”“อือ”เธอนั่งนิ่งเรียกสติอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนปลดเข็มขัดนิรภัยฮันเตอร์ลงจากรถแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าของเธอ ก่อนพากันขึ้นไปด้านบนเมื่อประตูห้องเปิดออก ไอวี่เดินเข้าไปด้านในแล้ววางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะ ส่วนฮันเตอร์ถือกระเป๋าตามเข้ามาราวกับเป็นเรื่องปกติกระทั่งได้ยินเสียงประตูปิดตามหลังไอวี่จึงหันกลับไปมองฮันเตอร์กำลังถอดรองเท้าอย่างสบายใจ“พี่ไม่กลับห้องตัวเองเหรอคะ”“ไม่”คำตอบสั้น ๆ ทำให้ไอวี่กะพริบตา“ไม่กลับ?”“อือ”“แล้วพี่จะนอนไหน”ฮันเตอร์เงยหน้ามองเธอเหมือนคำถามนั้นไม่น่าถาม“ก็นอนนี่”“แต่ห้องพี่ก็อยู่ไม่ไก

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   146. เป็นห่วง

    ทันทีที่ประตูปิดลง ไอวี่ก็หันมามองเขา“พี่รู้ไหม อัยอายจะตายอยู่แล้ว”ฮันเตอร์กลับยิ้มอย่างอารมณ์ดี“อายทำไมครับ”“ก็พี่นั่นแหละ เปิดกระจกทำไม”“ก็เพื่อนอัยมาเคาะ”“แล้วต้องเปิดตอนนั้นด้วยเหรอคะ”“ไม่เปิดแล้วจะคุยกันยังไง”“พี่ฮันเตอร์!”เสียงหัวเราะทุ้มดังขึ้นภายในรถต่างจากหลายชั่วโมงก่อนอย่างสิ้นเชิงความหงุดหงิด ความกังวล และความวุ่นวายใจที่ต่างคนต่างมีมาตลอดทั้งวัน เหมือนหายไปจนหมดแล้วรถค่อย ๆ เคลื่อนออกจากหน้าบ้านของไทม์ ท่ามกลางถนนที่ค่อนข้างเงียบเพราะเป็นเวลาดึกมากแล้วไอวี่ยังคงนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่จนอดไม่ได้ที่จะหันไปมองคนข้าง ๆฮันเตอร์ดูอารมณ์ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ต่างจากตอนที่ไม่ยอมรับสายเธอราวกับเป็นคนละคนแต่พอนึกถึงกลิ่นแอลกอฮอล์ที่ได้กลิ่นตอนจูบกันเมื่อครู่ ไอวี่ก็ขมวดคิ้ว“พี่ฮันเตอร์”“ครับ”“พี่ดื่มมาแล้วขับรถมาหาอัยเหรอคะ”ฮันเตอร์เหลือบมองเธอนิดหนึ่ง“พี่ดื่มไปนิดเดียว”“นิดเดียวจริงหรอคะ”“ก็อัยพิสูจน์แล้วไม่ใช่เหรอ”ไอวี่ชะงัก ก่อนหันขวับไปมองเขา“พี่!”ฮันเตอร์หลุดหัวเราะทันที“ก็จริงไหม”“อัยไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้นสักหน่อย”“แล้วหมายถึงอะไร”“หมายถึงพี่ไม

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   145. กลับมาคบกันแล้ว

    “มายด์! มิริน!”เธอรีบขยับออกจากอ้อมแขนฮันเตอร์ทันทีสองสาวยืนอยู่ข้างรถ มายด์ถือกระเป๋าของเธอเอาไว้ ส่วนมิรินกำลังชะเง้อมองรถอย่างสงสัย เห็นได้ชัดว่าทั้งคู่คงตามออกมาเพราะเห็นว่าเธอหายออกมานานไอวี่รีบจัดเสื้อผ้ากับเส้นผมของตัวเองให้เรียบร้อย แม้จะรู้ดีว่าเพื่อนมองเข้ามาไม่เห็นก็ตาม“พี่ เดี๋ยวอัยลงไปเองค่ะ”ฮันเตอร์กลับยิ้มนิด ๆก่อนจะกดปุ่มลดกระจกลงไอวี่หันขวับไปหาเขาทันที“พี่ฮันเตอร์!”กระจกค่อย ๆ เลื่อนลง เผยให้เห็นใบหน้าของทั้งคู่มายด์กับมิรินที่กำลังยืนรออยู่หันมามองพร้อมกันแล้วสายตาของสองสาวก็หยุดอยู่ที่ฮันเตอร์ ก่อนเลื่อนมาหาไอวี่อย่างพร้อมเพรียงไอวี่ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆถึงจะไม่มีใครเห็นว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นในรถ...แต่แค่เธอหายออกมาหาฮันเตอร์กลางดึก แล้วยังนั่งอยู่ในรถด้วยกันสองต่อสองนานขนาดนี้ ก็ดูน่าสงสัยมากพอแล้ว“เอ่อ...”ไอวี่รีบเปิดประตูรถลงไปหาเพื่อน“คือเรา...”มิรินมองเธอสลับกับฮันเตอร์ ก่อนถามตรง ๆ“กลับมาคบกันแล้วเหรอ”มิรินถามตรง ๆไอวี่ชะงักริมฝีปากขยับเหมือนจะตอบ แต่กลับไม่รู้ว่าควรอธิบายอย่างไรดี เพราะเรื่องระหว่างเธอกับฮันเตอร์เองก็เพิ่งกลับมาเป็นแบบนี้ไ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   144. คิดถึงพี่

    “อัยคิดถึงพี่”ฮันเตอร์นิ่งไปมุมปากที่พยายามเก็บมาตลอดค่อย ๆ ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว“จริงเหรอ”“จริงสิคะ” ไอวี่ตอบทันที “อัยคิดถึงพี่จริง ๆ”ประโยคนั้นเหมือนลบความหงุดหงิดทั้งหมดที่สะสมมาตลอดทั้งวันจนไม่เหลือฮันเตอร์มองบ้านตรงหน้า ก่อนพูดขึ้นอย่างง่ายดาย“งั้นกลับบ้านกันเถอะ”“อะไรนะคะ”“กลับบ้านกัน”ไอวี่ขมวดคิ้ว “ยังไงคะ อัยบอกแล้วว่าไม่ได้เอารถมา”ฮันเตอร์ยิ้ม“พี่จอดรถอยู่หน้าบ้านเนี่ย”ปลายสายเงียบไปทันที“อะไรนะ”“ออกมาดูสิ”ไอวี่รีบเดินไปที่หน้าต่าง มองผ่านม่านออกไปยังบริเวณหน้าบ้านเพียงเห็นรถคุ้นตาที่จอดอยู่ด้านนอก ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้าง“พี่มาจริง ๆ เหรอ”“แล้วเห็นไหมล่ะ”ความวุ่นวายใจที่เกาะอยู่ในอกมาตลอดหลายชั่วโมงเหมือนถูกยกออกไปในพริบตา“รออัยนะคะ”พูดจบเธอก็กดวางสายแล้วรีบเดินลงจากบ้านฮันเตอร์เห็นประตูบ้านเปิดออก ก่อนร่างเล็กจะวิ่งออกมาตรงมาหา เขาจึงกดปลดล็อกประตูให้ไอวี่รีบเปิดประตูขึ้นมานั่งข้างคนขับ แต่ทันทีที่เข้ามาในรถ กลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ ที่ลอยอยู่รอบตัวเขาก็ทำให้เธอขมวดคิ้ว“พี่ดื่มมาหรอคะ”“นิดหน่อย”ไอวี่หันมองทันที“นิดหน่อยจริงเหรอ”“จริงสิ”สีหน้าของคนตอบดูไ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status