Mag-log inShare
Chapter 4 กินเหยื่อ Nc25+
Huling Na-update:
2025-12-02 15:09:44แม้จะไม่ได้สอดใส่กัน แต่ท่อนเอ็นของเขาก็ถูไถกลีบอูมของเธอไปมาตามจังหวะการเดินอยู่ดี ลูกพีชหน้าร้อนจัดจนแทบไหม้เมื่อตัวเองเสียวจนแทบเสร็จากการที่แค่เสียดสี
“พีช ก้มหน้ามุดไหล่กูทำไม เงยหน้าหน่อย”
“ไม่เอา” เพราะเธอรู้ว่าตัวเองคงหน้าแดงมาก
“ดื้ออีกแล้วนะ ไม่เคยจำเลยจริง ๆ”
“อ๊ะ วิน”
จู่ ๆ วินเนอร์ก็พลิกตัวเธอให้หันไปอีกทาง ลูกพีชตกใจกลัวจะตกจึงคว้าคอเขาไว้แน่น แต่ร่างสูงก็ยังบังคับให้เธอพลิกตัวไปด้านหน้าอยู่ดี เท่ากับว่าตอนนี้วินเนอร์อุ้มเธอจากข้างหลังอยู่ ขาเรียวแยกกว้างพาดไปบนท่อนแขนแกร่ง ท่อนล่างของเธอแยกออกจากกันเด่นชัดในกระจก
“วิน”
“สวยไหมล่ะ?”
“พูดบ้าอะไร ปล่อยนะ”
“มึงดูในกระจกก่อนสิ”
“เราบอกว่าไม่”
“ถ้ามึงไม่ลืมตากูจะโยนมึงลงพื้นนะ”
ลูกพีชตกใจเมื่อได้ยินคำขู่ ที่เธอรู้ดีว่าไอ้หมาบ้าประสาทแดกตัวนี้มันทำจริงแน่ ๆ ดวงตากลมดโตจึงจำใจลืมตามองภาพนั้นอีกครั้ง
ภาพที่ตัวเธอถูกเขาอุ้มกอดจากด้านหลัง ขาขาวแยกออกจากกันจนเผยให้เห็นกลีบกุหลาบสีช้ำ มีคราบเลือดติดอยู่ปะปลาย
เธอมั่นใจว่ามันเคยสีอ่อนสวย แต่ตอนนี้กลับช้ำยับเยินและแดงเถือก มีคราบเลือดติดอยู่บางจุด แต่ส่วนใหญ่ถูกน้ำหวานสีใสชะล้างไปแล้ว ร่องรอยทำรักมากมายบนผิวกายขาวกระจ่างดูราวกับมีดอกไม้ผลิบานบนหิมะ
เมื่อลากสายตาให้ต่ำลงไปอีกหน่อยก็เจอกับท่อนเอ็นที่ตอนนี้ยังผงาดเต็มที่ หัวปลายหยักบานแดงก่ำไม่ต่างจากกลีบนุ่มของคนมองเท่าไหร่ กะด้วยตาแล้วขนาดคงเกือบเท่าแขนเธอ มันผงกหงึกอวดโชว์เส้นเลือดสีน้ำเงินที่พันรอบลำควย ดูทั้งน่ากลัวและน่าหลงไหลไปในเวลาเดียวกันอย่างน่าเหลือเชื่อ
“วินเนอร์”
“สวยใช่ไหมพีช แดงฉ่ำ บวมนิดๆ”
“…”
“ใส่ถุงให้กูหน่อยสิ”
“…”
“เคยเตือนแล้วใช่ไหมว่าอย่าทดสอบความอดทนของกู โกหกเก่งว่าผ่านมาหลายควยเอง ช่วยไม่ได้”
ลูกพีชมองซองฟอยล์สีเงินยี่ห้อดังที่ตั้งอยู่สองสามชิ้น เธอสบตาคมของคนตัวสูงผ่านกระจก เธอรู้ดีว่าตัวเองหนีไม่พ้นแล้ว และถ้าไม่ทำตามที่วินเนอร์บอก เขาคงกระแทกเข้ามาในตัวเธอแบบสด ๆ แน่นอน
มือเรียวหยิบมันขึ้นมาฉีกแล้วสวมทับลงบนมันอย่างเชื่องช้า ปลายเล็บที่กรีดลงบนเส้นเลือดปูดนูนยามรูดถุงยางลงทำให้คนตัวสูงครางต่ำในลำคอด้วยความพอใจ
"เราจะไม่ไหวแล้วนะ"
“เรียนรู้แล้วเหรอ ว่าต้องเชื่อฟัง”
“ถเาไม่เชื่อจะโดนเย็ดมากกว่านี้มั้ย”
"อยากรู้มากมั้ย กูจะจัดให้เดี๋ยวนี้เลย"
“กลัวจะไม่ถึงใจมาก” เธอพูดอย่างเยาะเย้ย
“หึถึงใจงั้นเหรอ งั้นมึงเตรียมแหกกว่าเดิมได้เลย!”
วินเนอร์แค่นขำเมื่อได้ยิน เขาก้มลงกัดลาดไหล่สวยก่อนจะแทรกกายเข้าร่องนิ่มไปอีกครั้ง ลูกพีชเชิดใบหน้าขึ้นเมื่อสุดจะกลั้น บทเรียนรักที่ได้รับมันทำให้เธอแทบลืมทุกอย่าง ปากทางนุ่มช้ำและแสบ แต่เมื่อเทียบกับความเสียวที่ได้รับก็ถือว่าเล็กน้อย
“วิน อ๊ะ เราเสียว อื้อ”
“เสียวแค่ไหนพีช?”
“เสียวมาก อ๊าาา อื้อ วิน อื้อออ”
“กูก็เสียวพีช รูมึงดีมาก แน่นมากรัดควยกูแทบขาด”
ปึก ปึก ปึก!
“กรี้ดดดดด ฉีกหมดแล้ว อ๊าาาาส์ ”
“อย่าเพิ่งสลบล่ะ”
วินเนอร์กดหอมแก้มนิ่มฟอดใหญ่ก่อนจะกระแทกควยเสยขึ้นไปให้ลึกขึ้น มือหนาดึงลงเพื่อให้เธอกลืนตัวตนเขาไปจนสุด จังหวะที่ปลายหัวหยักชนด้านในที่ลึกที่สุดจนดัง กึก เบา ๆ ในความรู้สึก ลูกพีชก็จิกเล็บลงบนท่อนแขนแกร่งที่อุ้มเธอไว้จนเลือดซึม น้ำสีเหลืองใสกลิ่นฉุนอ่อน ๆ พุ่งกระทบกระจก เธอเสียความสามารถในการควบคุมตัวเองไปโดยสิ้นเชิง
และแม้วินเนอร์จะเห็นแบบนั้นเขาก็ยังไม่หยุดเอวเลยสักนาที กลับยิ่งตั้งหน้าตั้งตาสอดใส่อย่างเร็ว ดวงตาคมมองน้ำพุที่ฉีดออกมาตามจังหวะการกระแทกด้วยความปราถนา
“วินเนอร์ กรี๊ดดด”
“พีช ลูกพีช อ่าา อึ่ก”
“อื้ออ อ๊ะ”
ดวงตาสองคู่สบกันอีกครั้งผ่านกระจกที่เปรอะเปื้อน วินเนอร์กัดฟันแน่นจนกรามขึ้นเป็นสันคมกริบ เขาปลดปล่อยเข้าไปภายในที่ลึกที่สุดของเธอจนหมด ถ้าไม่มีแผ่นยางสังเคราะห์กั้นไว้ น้ำคาวกามสีขุ่นคงพุ่งพรวดเข้ามดลูกเธอทุกหยดแน่นอน และเมื่อเขามองเธออีกครั้ง ก็เห็นว่าคนสวยสลบคาอ้อมแขนไปเสียแล้ว
“พีช ลูกพีช”
“…”
“สลบแล้วเหรอ อ่า ทำไงดีวะ?”
“…”
“แม่ง กูยังไม่หนำใจเลยพีช”
วินเนอร์วางเธอลงให้ท่อนบนพาดเคาเตอร์อ่างล้างมือ เขาถอนกายออกแล้วกดเข้าไปใหม่ ทำแบบนั้นช้า ๆ ซ้ำ ๆ จนถุงยางที่ใส่อยู่หลุดติดอยู่ภายในรูรักคับแคบ นิ้วเรียวสอดเข้าไปดึงมันออกมา
ดวงตาคมมองซองสีเงินที่เหลืออีกสองอันก่อนจะแสยะยิ้ม คว้ามันมาถือไว้ ก่อนจะเอาท่อนลำที่อ่อนตัวลงของตัวเองถูร่องเล็กระหว่างแก้มก้นนิ่มไปมาจนมันเริ่มจะแข็งตัวอีกครั้ง เขาแกะซองฟอยลืด้วยปากก่อนจะรอบมันลง แล้วกดกายเข้าไปสัมผัสความนิ่มลื่นอบอุ่นภายในอีกครั้งในคืนนี้
“กูบอกมึงแล้ว ว่าต่อให้มึงสลบคาxxx กูก็จะไม่หยุดกระแทก”
ร่างสูงหยุดนิ่งกิจกรรมทุกอย่างที่กำลังเลยเถิด ใบหน้าคมมีธารอารมณ์มากมายไหลผ่าน อารมณ์ที่คุกรุ่นคล้ายเบาลงยามรับรู้ความจริงที่ว่าร่างขาวเนียนตรงหน้าไม่เคยผ่านมือใครมาก่อนและเพิ่งจะมอบครั้งแรกของตัวเองให้เขา ลูกพีชดูจะเจ็บมาก แต่ถ้าให้เขาหยุดทำตอนนี้คงจะมากเกินไป เขาจึงทำได้แค่หยุดนิ่ง และโอบกอดเธอไว้
เขาอาจจะเมาด้วยก็ได้ ไม่ใช่แค่เหล้า แต่เมาความหอมหวานจากตัวเธอ เพราะตอนนี้เขาห้ามตัวเองที่ทำตัวราวกับตายอดตายอยากมานานไม่ได้เลย
ลูกพีชยับเยินคามือเขาตลอดทั้งคืน เราหลับลงพร้อมกันบนเตียงนุ่ม แต่พอตื่นขึ้นมาอีกทีใบหน้าหล่อเหลาก็พลันมืดครึ้มลง พื้นที่ข้างกายไร้ไออุ่นอย่างที่หวัง
ในห้องกว้างเงียบสงบจนน่าใจหาย มือแกร่งควานหาโทรศัพท์มากดหาคนที่อยู่กับเขาเมื่อคืน แต่จวบจนเสียงรอสายจบลง ลูกพีชก็ไม่รับสักที วินเนอร์โทรไปราวสิบสาย แชตไปจนข้อความหนักซ้าย
“แม่งเอ๊ย ทำไมไม่รับสายวะ” เขาติดต่อเธอไม่ได้ สายก็ไม่รับแชตก็ไม่ตอบ “หายไปไหนของมึงวะลูกพีช”
วินเนอร์ปวดหัวจัด เขาทรุดนั่งบนเตียง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นแล้วตัดสินใจปล่อยเธอไป ที่หงุดหงิดเพราะยังไม่ได้ถ่ายรูปไว้เฉย ๆ หรอกวะ ไม่ได้เป็นห่วงว่ายัยนั่นจะเจ็บเลยสักนิด…
Pinakabagong kabanata
เกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว คนสวน11 The end อย่าตกใจมากเลยยัยคุณหนู
“แล้วสิงห์เป็นไงบ้าง มาอยู่กับแพรไหมหลายวัน ปรับตัวได้หรือยัง?”“แพรไหมดูแลผมดีมากครับ”“ดีแล้ว แม่ก็ดีใจที่คู่หมั้นได้เจอหน้ากันสักที ว่าแต่ยัยแพรจำสิงห์ได้เหรอลูก?” หญิงวัยกลางคนลูบหลังชายหนุ่มแล้วถามเสียงนุ่ม พวกเขาคุยกันไม่ดังมากนักเพราะกลัวจะรบกวนคนหลับ “คู่หมั้น…เหรอคะ?”แต่เหมือนจะยังดังเกินไปอยู่ดี เพราะตอนนี้แพรไหมลืมตามองทุกคนอยู่บนเตียงแล้ว คิ้วเรียวขมวดมุ่นให้กับสิ่งที่ได้ยิน ร่างเล็กยันตัวขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก สิงห์จึงถือวิสาสะช่วยประคอง นั่นทำเอาแพรไหมมองตาขวาง“แพรไหม เป็นไงบ้างคะลูก?”“แม่ เมื่อกี้แม่พูดอะไรนะคะ แม่ว่าใครเป็นคู่หมั้นใครนะ?”“สิงห์ยังไม่ได้บอกแพรเหรอลูก ว่าสิงห์เป็นคู่หมั้น”“ตั้งใจจะบอกเร็ว ๆ นี้ครับ” สิงห์เหนือกลับมานั่งบนเก้าอี้ตัวเดิมเมื่อเห็นว่าคนป่วยมีแรงเหลือพอจะลุกขึ้นนั่งทำหน้างอแล้ว“เห็นบอกแม่กับพ่อว่าให้ปิดไว้ก่อนกลัวแพรตกใจ แล้วจะมาบอกเอง แม่ก็นึกว่าได้คุยกันแล้ว”“ทำไม…นี่แก!” คราแรกแพรไหมไม่เข้าใจ แต่พอปะติดปะต่อเรื่องราวได้ก็หันไปพูดเสียงเข้มใส่สิงห์เหนือที่นั่งทำหน้าทองไม่รู้ร้อนอยู่ทันที ถ้าเป็นแบบนี้คือสิงห์เหนือไม่ใช่คนสวน แต่เป็นคู
เกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว ตนสวน10 นี่มันเรื่องบ้าอะไร!
คนที่เพิ่งนั่งลงได้ไม่ถึงสิบนาทีดีดักลุกพรวดขึ้นทันที ก่อนจะก้าวยาว ๆ ตรงไปยังไทเกอร์ที่ตั้งท่าจะอุ้มแพรไหม ทว่ากลับมีมือหนาคว้าเอวเธอแล้วดึงให้เข้าประชิดตัว ก่อนจะช้อนอุ้มขึ้นอย่างรวดเร็วท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน“เดี๋ยวสิน้อง!” ไทเกอร์ยืนขวางหน้าเครียด เขากำลังทำเรื่องเสี่ยงตายอย่างการกำลังจะมีปัญหากับลูกหลานผู้มีอิทธิพล แต่จะให้มองดูเพื่อนร่วมปีโดนอุ้มไปต่อหน้าต่อตาก็ทำไม่ได้เช่นกัน “แพรไหมเป็นเพื่อนพี่ พี่จะพาเธอไปพักเอง น้องเป็นใครถึงมาอุ้มเพื่อนพี่ แบบนี้?”ดวงตาคมกริบมองรุ่นพี่ทั้งหลายที่ยืนล้อมตัวเองไว้ก่อนจะพรูลมหายใจเบา ๆ ดวงตาคมกรอกไปด้านบนเล็กน้อยราวกับกำลังครุ่นคิด แต่เมื่อขี้เกียจจะหาข้ออ้าง ท้ายที่สุดก็เอ่ยบอกไปแบบดื้อ ๆ“เป็นผัว”“ห๊ะ อะไรนะ ไม่ตลกนะโว้ย?”“เป็นผัวแพรไหมครับ”ไทเกอร์ช็อค ฟรังค์ช็อค และทุกคนที่ได้ยินก็นิ่งอึ้งไปกับคำพูดนั้น แต่คนพูดก็ไม่แยแสอะไร เพราะเริ่มรู้สึกได้ว่าคนในอ้อมแขนตัวร้อนขึ้นเรื่อย ๆ เขาเลยแทรกตัวเดินผ่านทุกคนไปดื้อ ๆ แต่เพื่อนสาวคนสนิทก็ยังดื้อรั้นตามไปเพราะความเป็นห่วงแพรไหม เธอยืนขวางร่างสูงอีกครั้ง จนสิงห์เหนือชักจะอารมณ์เสีย“ปล่อ
เกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว คนสวน09 ไอ้บ้านั่นมันโผล่มาได้ไง!
“แพรไหม แกไหวไหมวะ?” ฟรังค์ลูบแขนเพื่อนสาวที่สภาพไม่ค่อยดีนักด้วยความเป็นห่วงเป็นใย ใบหน้าหวานของแพรไหมตอนนี้ซีดเซียวชนิดที่ว่าเครื่องสำอางค์ก็ปิดไม่มิด ดวงตาคู่สวยฉายแววเหนื่อยล้า แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นแพรไหมก็ยังยิ้มบาง ๆ ให้เพื่อน ที่ถามตัวเองอย่างเป็นห่วง“ไม่เป็นไรฟรังค์ เราแค่นอนไม่พอ”“ไปนั่งพักก่อนก็ได้นะ”“เราไหวน่า”เจ้าของร่างแบบบางยืนยันกับเพื่อนหนักแน่น ทั้งที่ความจริงก็รู้สึกแย่ไม่น้อย เพราะเมื่อวานเธอโดนผู้ชายคนนั้นเล่นงานจนแทบลุกมาเรียนไม่ไหว แต่เนื่องจากเป็นกิจกรรมรับน้องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ คนก็ดูเหมือนไม่ค่อยพออยู่แล้ว เพราะมีบางคนต้องไปเตรียมงานอื่น ถ้าเธอไปอีกคนก็คงทำกิจกรรมลำบากขึ้นอีก สู้มาช่วยเพื่อน ๆ คงจะดีกว่าเธอเป็นรุ่นพี่ปีสาม และกิจกรรมนั่นคือการรับน้องที่จัดขึ้นในคณะ รุ่นพี่หลายคนถูกแบ่งกลุ่มไปทำแต่ละหน้าที่แตกต่างกันไป แพรไหมกับกลุ่มเพื่อนได้รับหน้าที่เป็นพี่สันทนาการร่วมกับเพื่อนในคณะคนอื่นอีกนิดหน่อย พวกเขายืนเรียงกันในโซนหลัง ส่วนด้านหน้าคือกลุ่มรุ่นน้องที่นั่งเรียงรายและพี่ว๊ากที่ยืนคุมอยู่รอบ ๆ“ไหน มาครบกันรึยัง?” เฮดว๊ากของปีนี้คือประธานรุ่นปีสามอย่า
เกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว คนสวน08 คร่าวหลังอย่าดื้อกับผัวอีก25+
อาณาเขตบ้านมีรั้วรอบขอบชิด และตรงที่พวกเขาอยู่ก็อับสายตาเมื่อมองจากภายนอก แต่ยังไงมันก็เป็นกลางแจ้ง คุณหนูของบ้านเลยประท้วงสุดในยามโดนคนสวนดึงแพนตี้ชุ่มน้ำหวานให้ร่นลงไปอยู่บนเรียวขา“หยุดนะ เป็นบ้ารึไง? นี่มันข้างนอกนะสิงห์”“หุบปากแล้วจับไว้” ชายหนุ่มตลบชุดนอนกระโปรงของเธอให้ขึ้นไปกองบนเอวบางแล้วบังคับให้เธอจับไว้ ด้วยความตกใจเลยทำตามที่สิงห์บอก เธอยืนพิงหลังไปกับต้นไม้สูง มองตามร่างหนาที่ทรุดกายลงนั่งบนส้นของตัวเองตรงหน้ด้วยสายตาไม่เข้าใจดวงตาคมกริบมองสภาพดอกไม้งามที่ทั้งแดงจากการเสียดสีเมื่อครู่ ทั้งฉ่ำด้วยน้ำหวานมากมายด้วยความกระหาย เขาไม่รอให้คนสวยเอ่ยอะไรให้ระคายหู รีบตรงเข้าไปใช้จมูกหอมลงบนเนินเนื้ออวบอูมขาวผ่องทันที ก่อนจะแลบปลายลิ้นแยงเลียร่องกลีบจนคนที่ยืนอยู่ขาอ่อนขาเปลี้ย“อื้ออ อ๊าา สิงห์ อย่านะ ไป ไปในบ้านได้ไหม?”“ไม่เอา ควxกูปวดตั้งแต่เห็นคุณหนูใส่ชุดร่าน ๆ นี่แล้ว”สิงห์ไม่ฟังคนที่ระแวดระวังรอบด้านอีกต่อไป เขาฝังใบหน้าลงหาความอุ่นชื้นอย่างหิวโหย ดุนปลายลิ้นแหย่เข้าไปทักทายปากรูก่อนจะยกขาข้างหนึ่งของเธอพาดบ่า เงยหน้าซดน้ำหวานลงคอ ดูดกัดขบขยี้ทั้งกลีบบางและเม็ดเสียวจน
เกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว คนสวน07 กลางสวนหลังบ้าน25+
แสงแดดอ่อนจางสอดทะลุผ่านม่านบาง ๆ เข้ามาในห้อง มันอาบไล้ไปทั่วร่างแบบบางที่นอนนิ่ง ไม่นานนักแพรไหมก็ตื่นขึ้นเพราะแสงที่ส่องมาบนหน้า เธอขยับขึ้นนั่ง อาการขัด ๆ และเจ็บเสียดหายไปจนเกือบหมดแล้ว เพราะได้นอนพักผ่อนมาสองวันเต็มโดยไม่มีใครบางคนมากวนน่าเจ็บใจที่ต้องบอกว่ายาที่สิงห์ซื้อมาให้มันได้ผลดีชะงักเรียวขาขาวในชุดนอนกระโปรงสั้นประมาณเข่าเดินไปล้างหน้าแปรงฟันอย่างงัวเงีย พอเสร็จก็ชะโงกหน้าลงไปมองสวนหน้าบ้าน หรี่ตามองต้นพันธุ์ที่น่าจะเพิ่งมาถึงเมื่อเช้า ก่อนจะรีบเดินลงไปเพื่อเช็คว่าได้ครบตามที่สั่งหรือเปล่า“คุณหนู ต้นกุหลาบมาส่งแล้วนะคะ”“แพรเห็นแล้วค่ะป้าใจ ว่าจะไปดูอยู่”“รีบจนลืมเปลี่ยนชุดเลยเหรอคะเนี่ย?”เธอก้มมองชุดนอนของตัวเองอย่างอาย ๆ แต่แม่บ้านก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่เอ็นดูเท่านั้น เธอตักข้าวต้มให้คุณหนูของบ้านก่อนจะวางลงบนโต๊ะ แพรไหมเลยตัดสินใจมานั่งทานก่อน จะได้มีแรงทำแปลงปลูกกุหลาบเพิ่ม“เดี๋ยวป้าต้องออกไปซื้อกับข้าวนะคะคุณหนู อาจจะกลับมาอีกทีช่วงเย็นเลย มื้อเที่ยงป้าเตรียมไว้ให้แล้วค่ะ”“ขอบคุณนะคะ”หญิงสาวจัดการข้าวต้มกุ้งตรงหน้าจนหมด จังหวะเดียวกับที่ป้าใจเตรียมตัวออกไปด้านนอ
เกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว คนสวน06 อย่าเกร็ง25+
“อ่าาส์ อย่าเกร็งสิวะ ขยับลำบากฉิบ”“อืออ ๆ ไม่เอา เจ็บ”ความเสียวแทบเลือนหายเมื่อความเจ็บมีมากกว่า สิงห์ที่ขยับตัวไม่ได้เลยยอมก้มลงจูบปลอบเธออย่าเอาใจ มือข้างหนึ่งกอบกุมเต้านิ่มของคนที่นอนราบ ส่วนอีกข้างก็บดขยี้เม็ดเสียวให้ด้วยความชำนาญสิงห์เองก็เจ็บไปทั่วท่อนลำเพราะรูร้อนมันนวดเอ็นเขาไม่หยุด ยิ่งมีแตงกวายัดเบียดอยู่อีกยิ่งทำให้โคตรจะแน่นและเสียวตรงปลายไม่หยุด เมื่อรู้สึกได้ว่าเธอเริ่มปรับตัวได้ก็ค่อย ๆ ขยับช้า ๆ“อึ่กก อื้มม”ริมฝีปากร้อนยังคงจูบเธออย่างหนักหน่วง ลิ้นเล็กถูกคาบดึงออกมานอกปากแล้วดูดอย่างแรง ไม่นานนักแพรไหมเริ่มจูบตอบกลับมา มือบางคว้าไหล่เขาไว้แล้วจิกเล็บลงไป เอวสอบเลยค่อย ๆ เร่งจังหวะกระแทกให้เร็วขึ้นทีละระดับไม่นานนักสิงห์ก็เด้าเอวได้ไวขึ้นเพราะรูนุ่มเริ่มขยาย ทุกครั้งที่ตอกอัดลำเอ็นเข้าไปก็จะได้ยินเสียงครางออกมาเสมอ แพรไหมคับแน่นไปหมดทั้งรูหน้ารูหลัง เธอเชิดใบหน้าขึ้นเมื่อชายหนุ่มก้มลงบดขยี้ยอดอกสวยรุนแรง เกี่ยวขารัดเอวสอบไว้ให้ขยับเข้าลึกอีก“แรงอีก อ๊าาา ลึก ลึกมาก อ๊ะ”“ไม่เจ็บแล้วเหรอคุณหนู อ่าา เสียวรูมากกว่าใช่ไหม?”“อึ่กก สะ เสียวมาก อ๊าา ตรงนั้น”สะดุ้งโห
Maaari mong magustuhan
Crazy in love วิศวะคลั่งรัก (เจเจ) NC18+
เรนเดียร์ B-5212.4K viewsคุณนายครับ ผมขอ... (NC20+)
สนามอารมณ์26.9K viewsเมียเด็ก
CCHANOKNET7.9K viewsSo Bad ทวงรักเมียเก่า
อิแย้ม5.2K viewsปราบพยศนายแบดบอย
โซลสตาร์ seoulstar2.4K viewsล่ามรัก
MoonlightNstar811 viewsกับดักรัก นายวิศวะเพลย์บอย
Bluebell032.0K viewsกรงขังรัก ซุปตาร์
โอชิม่อน403 views
