Chapter 3 เหยื่อติดกับ Nc25+

คอนโดxx ห้องx

หญิงสาวลืมไปแล้วว่าตัวเองเดินตามวินเนอร์ขึ้นมาทำไม แต่ที่แน่ ๆ วินเนอร์เป็นคนอุ้มเธอในท่าเจ้าสาวแล้วพาขึ้นลิฟต์มาเอง ระหว่างนั้นร่างสูงก็เอาแต่คลอเคลียนัวเนียอ้อนจูบไม่หยุด หากเธอสะบัดหน้าหนีเขาก็จะเปลี่ยนจากการวอนขอเป็นการบังคับจุมพิต

“อืม ลูกพีช”

“วิน”

“เรียกวินเนอร์”

“วินเนอร์”

เขาวางเธอลงบนเตียงนุ่ม มวลอากาศเย็นจากลมแอร์ไม่ได้ช่วยให้อุณหภูมิร่างกายที่เสียดสีกันลดลงสักเท่าไร ลูกพีชที่กล่อมตัวเองว่าเมาเต็มที่หลอมเหลวคาอ้อมกอดอุ่น ยินยอมทั้งหมดไม่ว่าวินเนอร์จะทำอะไร

หากถามถึงเหตุผล เธอก็คงจะตอบชัด ๆ ไม่ได้ แต่เธอคิดมาสักพักแล้ว ว่าต่อให้วินเนอร์จะแกล้งเธอขนาดไหน แต่ก็ไม่เคยทำร้าย ซ้ำยังปกป้องเธอจากคนอื่น ตลอดเดือนที่ผ่านมาตอนอยู่ด้วยกันสองคน วินเนอร์ทำเหมือนเราเป็นแฟนกัน ตอนนี้เธอจึงปลอดภัยในอ้อมแขนเขา

“อ๊ะ เจ็บ เจ็บจัง”

"ผ่านมากี่คนแล้ว" ร่างสูงคนด้านล่าง ที่กำลังยกขาพาดไหล่ตัวเอง

"หลายคนแล้ว นายจะอยากรู้ไปทำไม"

“ทำไมมัน อึก เข้ายากจังวะ”

สวบ!

“กรี้ดดดดด วิน อือ เจ็บ!”

“แม่ง อะไรวะเนี่ย อย่าบอกนะว่ามึง…”

วินเนอร์ยืดตัวตรง ตกตะลึงเมื่อเห็นเลือดไหลอาบขาเรียวหยดลงที่นอน แก่นกายกลับไม่หยุดกระแทกใด ๆเมื่อรู้สึกเสียวเกินกว่าจะโยกกายเบาา ๆ ได้อีก เขาจับเอวบางไว้แน่น กัดฟันกรอดเมื่อภายในของเธอบีบนวดเขาไม่หยุดสักนาที สะโพกสอบบดขยี้กระแทกดันเข้าไปรัวเร็วจนก้อนเนื้อนุ่มตีต้นขาแกร่งดังลั่นห้อง น่าแปลกใจที่มันดังน้อยกว่าเสียงครางของลูกพีชอยู่นิดหน่อย

“อื้อออ วิน อึ่ก เบาหน่อย อ๊าาาา”

“เสียวหัวควยชิบหายขนาดนี้ก็จะเบายังไงวะ อึก แม่ง”

ปึก ปึก ปึก!

“ไม่ไหว วิน อ๊ะ จุก กรี๊ดดด มันจะฉีก อย่ากระแทกเข้ามาสุด”

"ปากบอกเจ็บ แต่น้ำมึงเยิ้มเต็มรูเลยนะ หึ"

วินเนอร์แสยะยิ้มก่อนจะเอื้อมมือลงไปใช้ปลายนิ้วขยี้เม็ดเชอร์รี่ใจกลางกลีบนุ่ม เขาบดบี้มันเต็มแรงเพื่อเร่งเร้าให้เธอเสร็จสม ร่างสวย ๆ สั่นเทาคล้ายคนโดนไฟช็อต และในที่สุดก็เกร็งรัดแนบแน่น ลูกพีชครางหวิวเพราะรู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยสัมผัส น้ำหวานใสไหลอาบท่อนลำร้อนและขาอ่อนด้านในเธอจนชุ่ม ดวงตาสีสวยเหลือกลอยเพราะควบคุมอารมณ์ไม่ได้ วินเนอร์ขำเสียงแผ่วก่อนจะพูดหยอกคนที่นอนคว่ำหน้าอยู่

“อย่าเสร็จคนเดียวสิพีช”

“อ๊ะ อึ่กก วิน”

“ทำให้กูเสร็จด้วยหน่อย จุ๊บ เร็วเข้า”

“ทำ ทำยังไง?”

“แอ่นก้นมึงขึ้นรับควยกู อ่าา เก่งมาก”

เรือนผมสีแดงเพลิงแผ่ขยายเต็มหมอนนุ่ม ดวงตาคู่คมมองเธอที่ฟุ่บหน้าเพื่อกลั้นเสียงคราง แม้จะไม่ค่อยได้ผลนักแต่ก็ทำให้เขาหงุดหงิดนิดหน่อย ก่อนจะเสร็จก็กรี๊ดจนลั่นห้องแท้ ๆ ตอนนี้มาทำท่าางไม่เต็มใจเพื่ออะไรอีก ยั่วโมโหคนเก่งจริง ๆ

“มึงจะกลั้นเสียงทำไมพีช?”

“ไม่ต้องยุ่ง อึ่ก มีหน้าที่เอา ก็เอาไป”

“ปากดี”

“ไม่ดีแค่ปากก็แล้วกั…อ๊ะะ วิน เจ็บนะ ไอ้บ้านี่”

ลูกพีชที่ไม่ทันตั้งตัวตกใจจนเผลอกำขย้ำหมอนนุ่มเต็มแรง เพราะจู่ ๆ หมาติดสัดที่กำลังเอาเธออยู่ก็รวบผมเธอไว้แล้วดึงกระชากขึ้น แม้จะไม่ได้ทำให้เจ็บมากจนต้องประท้วง แต่ก็เจ็บพอจะทำให้เธอตกใจ วินเนอร์ไม่รอให้เธอตั้งตัว เขาเคลื่อนกายกระแทกกระทั้นรัวเร็วมื่อรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะถึงจุดหมาย

“อ่าา พีช รูมึงรัดควยกูเหมือนไม่อยากให้เอาออกเลยว่ะ”

“เอา อ๊ะะ เอาออกไปเลย  อื้อออ”

“แน่ใจเหรอ?”

“เออ ว้ายยย วิน ทำบ้าอะไร”

ร่างเล็กกรีดร้องเสียงหลงเมื่อวินเนอร์กระชากผมเธอขึ้นมาอย่างแรงก่อนจะรวบเอวบางไว้ เขาโถมกายเข้าหาอย่างรุนแรงจนโดนชำเราเสียวจี๊ดขึ้นมาอีกครั้ง ริมฝีปากร้อนรุ่มเฝ้าคอแต่จะขบกัดผิวขาว ๆ ลูกพีชอยากจะทุบหน้าวินเนอร์สักทีเพราะเขาเล่นจูบแผลเธอด้วย แม้จะไม่ได้จูบตรง ๆ แต่การกดริมฝีปากลงข้างบาดแผลที่แดงช้ำก็ทำให้เธอเจ็บพอสมควร

มือร้อนเลื่อนขึ้นไปขย้ำหน้าอกสวยจนมันแทบแหลก เขาดึงยอดถันสีอ่อนแรง ๆ บีบกำนวดคลึงสลับไปมาด้วยความมันส์มือ ลูกพีชส่งเสียงครางหวาน เธอมึนเบลอจากการโดนปรนเปรออย่างเอาแต่ใจของเขา ทั้งมือที่ลวนลามช่วงบน และแกนกายแกร่งที่กระแทกสวนช่วงล่าง ท้องน้อยเธอบิดมวน ใบหน้าสวยเหยเกเมื่อรู้สึกราวกับจะมีอะไรออกมาจากตรงนั้น จนต้องเอ่ยขอให้คนที่หลับหูหลับตาเย็ดเธอหยุดก่อน

“อึ่กก อ๊ะ วิน เดี๋ยว เรารู้สึก อ๊ะ แปลก ๆ ”

“ยังไงพีช อืมม รู้สึกยังไง?”

“อ๊ะ ปล่อยก่อน ขะ ขอไปเข้าห้องน้ำ อิ๊ อย่านะ หยุด”

“ฮะ ๆ พีช ปวดฉี่ใช่ไหม เอาสิ ฉี่ให้ทั่วเลย จะได้เป็นหมาแบบเดียวกับกูไง”

“ไม่เอา หยุดนะ อ๊าาาา กรี๊ดดดด”

แม้จะพยายามอดกลั้นแค่ไหน แต่คนอ่อนประสบการณ์ก็พ่ายแพ้ ความเสียวที่มากเกินไปทำให้ทั้งคู่ขาดสติจนแทบจะคุ้มคลั่ง ลูกพีชใจสั่น ตัวสั่นจนน่าสงสาร น้ำสีใสไร้กลิ่นพุ่งพรวดออกมาราวกับเขื่อนแตก มันพุ่งกระเซ็นจนเปียกไปทั่วเตียง วินเนอร์ที่เห็นแบบนั้นก็กระแทกแกนกายร้อน ๆ เข้าไปรัวเร็วจนในท้ายที่สุดก็กดกายเข้าลึกสุดเพื่อปลดปล่อยตัวเองบ้าง น้ำคาวกามมากมายทะลักเข้าไปในคอนดอมจนแทบล้น

“อ๊าาา อื้อออ วิน วิน เสียวจะตาย อึ่ก จะตายอยู่แล้ว”

“อย่างเพิ่งตายสิลูกพีช ยังไม่จบเลยนะ”

“จะ จะทำอะไร จะอุ้มไปไหน?!”

วินเนอร์ถอนกายออก ดึงถุงยางที่ใช้เสร็จแล้วมาผูกไว้แล้วโยนทิ้งข้างเตียง เหลือบมองฟูกนุ่มที่เปรอะเปื้อนไปหมดทั้งรอยน้ำรักและอื่น ๆ ก่อนจะไม่สนใจมันแล้วอุ้มเธอเข้าเอวแทน เตียงใช้ไม่ได้แล้ว แถมลูกพีชก็ต้องล้างเนื้อล้างตัว เขาเลยพาเธอเดินไปที่ห้องน้ำ