กรงขังรัก ซุปตาร์

กรงขังรัก ซุปตาร์

last updateLast Updated : 2025-11-01
By:  โอชิม่อนCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
41Chapters
796views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ดาราหนุ่มในความดูแล ที่ผิดหวังในความรัก เธอที่เป็นคนฉุดดึงเขาขึ้นมา ให้เจิดจรัส ...แต่วันหนึ่งคนในอดีตกลับย้อนเข้ามาในชีวิตของเขาอีกครั้ง... แล้วดาราหนุ่มจะทำเช่นไรกับหัวใจของตัวเอง...

View More

Chapter 1

1 - หนุ่มบ้านนา

"Nyla, are you sure you want me to draft a divorce agreement?" Valarie's voice crackled through the phone, hesitant and worried. "Think about it. Once you sign this, you and Clark will have nothing to do with each other anymore."

Nyla stared at the amber liquid in her glass. The whiskey burned her throat, but nothing could burn away the images from last night. Her fingers tightened around the phone.

"Yes," she said finally. "I'm leaving him."

"Why?" Valarie's confusion bled through the speaker. "Clark's been so good to you. He loves you so much..."

Nyla almost laughed. Love. What a joke. She pressed her lips together, fighting back the bitter taste rising in her throat.

After hanging up, Nyla looked out the window. The massive LED screen on the skyscraper across the street was still playing that damn press conference. Clark stood there in his perfect suit, holding up that ridiculous jewelry piece.

Using the world's finest diamonds and gemstones, he had created a one-of-a-kind piece for his wife.

It was named "Love Nyla."

He named it after Nyla, declaring to the world his eternal love for her. Upon its release, "Love Nyla" instantly ignited social media discussion, remaining a hot topic.

The world was buzzing about their enviable love.

Outside, the LED screens continued to replay the video, but Nyla chuckled self-deprecatingly.

"Love me?" she muttered to herself. "Love me enough to sleep with another woman on our anniversary night?"

Last night was their third wedding anniversary. Clark had said he wanted to surprise her and asked her to wait for him at home. Nyla wore Clark's favorite white dress, lit candles, and prepared his favorite dinner, waiting eagerly until late at night.

She had waited. And waited. Midnight came and went.

At one in the morning, her phone suddenly buzzed with a Facebook friend request. A strange profile picture with the note "A surprise for you."

Nyla was about to reject the message outright, but then the person sent another message: [Are you still awake? Is it because your husband isn't with you?]

Nyla's alarm bells went off. How did this person know Clark wasn't home? She didn't accept the friend request, but the messages kept coming: [Stop pretending, I know you're reading this.]

[Your husband is with me now.]

[I was scared of thunder, so he worried about me and came to keep me company.]

[What a good man, but it's a shame he's not good for you alone.]

Each message stabbed Nyla like a knife in the heart. Her hands trembled. Her mind told her it might be a prank, but deep down, a voice frantically questioned it.

The last message completely broke her defenses: [If you don't believe me, I'll send you the address. The door lock code is your wedding anniversary.]

Nyla couldn't sit still any longer. With trembling fingers, she accepted the friend request. The other party immediately sent an address and a password: 0823. It was indeed their anniversary.

Nyla rushed out of the house like a madman and drove to the address. It was an upscale apartment. She stood in front of the door, her finger hovering over the combination lock, her heart pounding.

She entered 0823, and the lock clicked and the door opened.

A men's suit jacket lay scattered in the hallway. She recognized it as the three-year anniversary gift she had given Clark, which Clark had worn when he left that morning.

A pair of black lace panties lay on the sofa in the living room, and a wine glass with a woman's lipstick stain on it lay on the coffee table.

From the hallway to the bedroom, men's and women's clothing was scattered everywhere. The most striking thing was a red lace nightgown, torn to shreds, lying by the bedroom door.

Nyla's legs were so weak she could barely stand, but she still trembled as she pushed open the half-open bedroom door. On the bed, Clark, naked, embraced another woman. The woman knelt on the bed, her head buried between Clark's legs, licking Clark's penis.

Clark's eyes were closed, his face a look of enjoyment, moaning, "Yes, that's it, great..."

The woman asked proudly, "Am I better, or is Nyla better?"

Clark replied, "You think you can compare with Nyla, you little slut?"

Then he spun the woman around, grabbed her hips from behind, and thrust wildly. The woman's moans mingled with Clark's heavy gasps.

The scene completely devastated Nyla.

Eight years had passed, from their innocent college romance to their current marriage. Everyone had envied their love, saying they were a match made in heaven. But now, it all seemed so absurd. She covered her mouth, resisting the urge to vomit, and fled the nauseating place.

She drove to a bar downtown and sat alone in a corner, drinking furiously. The sharp taste of the whiskey stung her throat, but it couldn't numb the pain in her heart. When Valarie received her call and rushed to the bar, Nyla was already completely drunk.

"Nyla!" Valarie's voice cut through her memories as she slid into the booth across from her, face etched with worry. "Why are you so drunk? What happened? Did Clark make you mad?"

Drunk Nyla looked at her with red eyes. "Val, I don't want to hear that name right now."

Nyla took another swig of the whiskey in front of her, leaving a bitter taste in her mouth. "Val, I saw him hooking up with that woman right in front of me. It's definitely not a misunderstanding."

Valarie saw her friend's pained expression and held her hand with a heartache. "Nyla, maybe you two can talk it out..."

"There's nothing to talk about," Nyla interrupted decisively. "Divorce. Every time I think about him hooking up with that woman, I feel sick."
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
41 Chapters
1 - หนุ่มบ้านนา
หนุ่มบ้านนาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ(ภาคอีสาน)ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่งของภาคตะวันออกเฉียงเหนือหรือที่ขนานเรียกกันติดปากว่า ‘ภาคอีสาน’ นั่นเอง ในพื้นที่ของถิ่นทุรกันดารห่างไกลความเจริญ เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในชนบท ปลายฤดูหนาว มีเพียงฝูงวัวควาย ที่ชาวบ้านต่างนำออกมาเลี้ยงที่กลางทุ่งนา เพราะเป็นช่วงที่ชาวนาเก็บเกี่ยวผลผลิตเสร็จแล้วบ้างก็ขุดปูหาปลาตามหนองน้ำ และน้ำที่พอยังขอดอยู่ตามซอกหลุมเล็ก ๆ (ปลาข่อน) เพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้องให้มีชีวิตรอดไปในแต่ละวัน ส่วนคนหนุ่มสาวนั้น ส่วนใหญ่ต่างก็มุ่งหน้าสู่เมืองกรุงกัน เพื่อหางานทำเลี้ยงชีพต่อไป...“บักหล่า แน่ใจแล้วบ้อลูก ว่าสิไปเรียนต่อกรุงเทพฯอีหลี” (ลูกแน่ใจแล้วใช่ไหม ที่จะไปเรียนต่อที่กรุงเทพฯจริง ๆ) เสียงหญิงวัยสี่สิบปีเอ่ยถาม เมื่อลูกชายในวัยเพียงสิบแปดปี ซึ่งเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวในบ้าน และเป็นลูกชายคนโต ยื่นรายชื่อนักศึกษาใหม่ที่ลูกชายสอบติดมาให้ดูคำนาง หญิงวัย 40 ปี ตอนนี้กลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว เมื่อผู้เป็นสามีที่เป็นเสาหลักของครอบครัว เสียชีวิตไปเมื่อ 5 ปีก่อนด้วยอุบัติเหตุ นับจากนั้นมาคำนางจึงทำหน้าที่ทั้งพ่อและแม่ให้แก่ลูก ๆ ทั้งสอง และผ
Read more
2 - แฟนคนแรก
แฟนคนแรกหนึ่งปีต่อมาจนเวลาล่วงเลยมาเขาขึ้นปีที่สอง อายุถึงยี่สิบปีเขาสามารถเข้าสถานบันเทิงได้แล้ว จึงไปรับงานพาร์ทไทม์ และย้ายออกมาเช่าห้องพักอยู่นอกมหาวิทยาลัยแทน เพื่อที่จะสะดวกต่อการไปทำงาน และอีกอย่างตอนนี้ลุงหมานและป้าสะใภ้ย้ายกลับไปอยู่บ้านเกิดแล้ว เพราะมีอายุที่เพิ่มขึ้น และสู้ค่าครองชีพไม่ไหว“วิชญ์ พักที่ไหนเหรอ” เสียงหวานของร่างบอบบางที่เดินมาตามหลังถามเขาขึ้นมาทันทีเมยาวี หรือ เมย์ หญิงสาวคณะนิเทศศาสตร์ชั้นปีที่สาม รุ่นพี่ที่คณะและควบตำแหน่งของดาวคณะไปด้วยเพราะความสวยที่ไม่มีใครเทียบติด“รู้จักชื่อผมด้วยหรือครับ” ชนาวิชญ์มองหญิงสาวอย่างพิจารณา แล้วถามขึ้นมาด้วยความแปลกใจ เพราะส่วนน้อยนักที่จะมีคนเข้ามาทักเขา และเขาแทบจะไม่มีเพื่อนเลย เพราะไม่ค่อยมีเวลาเหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ แต่หญิงสาวรุ่นพี่ดีกรีดาวคณะคนนี้กลับเข้ามาทัก แถมยังรู้จักชื่อเขาอีก“รู้จักสิ ฉันเมย์ปีสามไง ไม่รู้จักเหรอ เหมือนเราจะอยู่คณะเดียวกันนะถ้าจำไม่ผิด”“ผมรู้จักพี่ดีครับ ดาวคณะใครจะไม่รู้จัก”“เรียกเมย์ก็พอแล้วมั้ง ไม่ต้องเรียกพี่หรอก แล้วนี่จะไปไหน เห็นนายรีบกลับเร็วกว่าคนอื่น ๆ ทุกวันเลย”“ต้องรีบไปทำง
Read more
3 - โดนสวมเขา
โดนสวมเขา เขากลับมาถึงที่ห้องพักของเขาในเวลาสองทุ่มกว่า ๆ แต่ก็ไม่พบเธอแล้ว นั่นแสดงว่าเธอคงกลับคอนโดฯของเธอไปแล้ว เขาจึงขี่รถมอเตอร์ไซค์คู่ใจตรงไปยังคอนโดฯเธอทันที เขาไม่ได้บอกว่าจะไปหาเธอ เพราะตั้งใจจะไปง้อ และอยากเซอร์ไพรส์เธอด้วยเขาสามารถเข้าหรือออกคอนโดฯของเธอได้ทุกเมื่อทุกเวลา เพราะเธอนั้นให้คีย์การ์ดไว้ที่เขาด้วย เผื่อว่าเขาอยากไปหาเธอตอนไหนจะได้สะดวก“อ๊ะ พี่เจ แรง ๆ ค่ะ เเรงกว่านี้อีก เมย์ชอบแรง ๆ”“อ่าสสส ได้เลยยัยร่าน ไอ้แฟนเด็กของเธอมันทำไมถึงใจเหรอ เธอถึงเรียกใช้งานฉันอยู่ตลอดเลย”“อยู่กันสองคน อย่าเอ่ยถึงคนอื่นสิคะ พี่มีหน้าที่ทำให้เมย์มีความสุขก็พอแล้ว...”“ได้เลย...อ่า เธอนี่แม่งโคตรเด็ดเลย”เพี๊ยะ!ชนาวิชญ์ไม่อาจยืนดูภาพชายหญิงร่วมรักกันอย่างเร้าร้อนแบบชนิดที่ดุเดือด ภายในห้องนอนที่ประตูไม่ได้ปิดเอาไว้ได้ เขาจึงเดินมานั่งรออยู่ที่โซฟากลางห้อง เผื่อที่จะได้คุยกันให้รู้เรื่องไปเลยเขานั่งรออย่างใจเย็น ใบหน้าคมขบกรามแน่น มือกำหมัดด้วยความเคียดแค้น เขารู้ตัวดีว่าไม่เคยให้ความสุขกับเธอได้ แต่เขาไม่คิดว่าเธอจะสวมเขาแบบนี้...เมื่อศึกรักจบลง เมยาวีเดินออกมาข้างนอกห้อง บนกา
Read more
4 - เมามาย
เมามายเธอเห็นเขาฟุบแนบลงกับโต๊ะ จึงเรียกให้พนักมาคิดบิล แล้วเธอจึงเข้าไปช่วยพยุงคนร่างสูงออกจากตรงนี้ไปยังรถของเธอที่จอดอยู่ลานจอดรถต่อ“นายเดินให้มันดี ๆ หน่อยสิวิชญ์ ฉันหนักนะ” เธอตำหนิเขาออกไปทันที เมื่อเขาเอาแต่ทิ้งน้ำหนักมาที่เธอ ตั้งแต่ที่เดินออกมาจากโต๊ะแล้ว แต่ยังไม่ถึงลานจอดรถ“จ่มได้แท้ว่ะ เมย์...” (บ่นได้จริง ๆ เลย เมย์...) คนเมาเอ่ยออกมาเป็นภาษาบ้านเกิดด้วยความหงุดหงิดเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ แถมยังเปล่งเรียกชื่อหญิงสาวอีกคนออกมาอีก เมื่อเห็นว่าคนที่ช่วยพยุงร่างของเขานั้นคือผู้หญิง“ช่วยพูดภาษาที่ฉันฟังออกด้วย แล้วฉันก็ไม่ใช่เมย์ของนาย ฉันปลาไง...” เธอตอกกลับทันทีอย่างเหลืออด เมื่อได้ยินเขาเอ่ยชื่ออีกคนออกมา“ปลา ปลาอีหยังละ...ปลาแข่ง ปลาคอ หรือปลาปักเป้า” (ปลา ปลาอะไรละ...ปลาหมอ ปลาช่อน หรือปลาปักเป้า) ไม่เพียงแค่ปากที่ยังคงพูดออกมา มือยังยกขึ้นมาขยี้แก้มของเธออีกด้วย“โอ้ยยย เมาแล้วยังจะกวนตีนอีกนะ ไอ้วิชญ์!” เธอต่อว่าออกมาอย่างเหลืออด แล้วกัดฟันฝืนพาเขาขึ้นรถของเธออย่างทุลักทุเล เพราะเขานั้นตัวใหญ่และสูงกว่าเธอ จากนั้นจึงรีบเดินไปทางฝั่งคนขับทันที“ฮู้จักซื่อบักวิดพ้อม..
Read more
5 - คนที่เพ้อถึง  
คนที่เพ้อถึงซึ่งก็ได้ผลจริง ๆ ชนาวิชญ์ชะงักนิ่ง เมื่อได้ยินชื่อคนที่เขารู้จัก และเป็นคนที่ให้ความเมตตาเขามาตลอด ถึงแม้เป็นเวลาเพียงแค่สั้น ๆ ที่เขาได้ทำงานให้แก่บุคคลนี้ ถือว่าเขามีพระคุณคนหนึ่งของเขาเลยก็ว่าได้“ก็ใช่นะสิ” เธอเสียงยืนยันอีกที“ขอโทษครับ ผมเมามากไปหน่อย...” อาการเมาได้หายเป็นปลิดทิ้ง เมื่อแน่ใจแล้วว่าคนใต้ร่างที่เขาพยายามทำรุ่มร่ามนี้เป็นใคร ก็รีบขอโทษเธอขึ้นมาทันที อย่างรู้สึกผิด“ลุกขึ้นได้แล้ว ฉันหนักหายใจไม่ออกด้วย” เธอเอ่ยบอกเขาอีกครั้ง เพราะเขายังไม่ยอมลุกขึ้นจากตัวเธอสักที ทั้งที่มีสติแล้ว“หายใจไม่ออก เดี๋ยวผมผายปอดให้นะ” แต่เขากลับแซวหยอกเธอขึ้นมาเสียอย่านั้น พร้อมกับก้มหน้าลงมาหาเธอใกล้ ๆ อีก“ไอ้วิชญ์!!!” เธอขึงตาพร้อมกับตวาดเสียงดุใส่เขา พร้อมกับรวบรวมแรงกำลังที่มี ผลักเขาออกทันที เมื่อเขาเริ่มทำรุ่มร่ามใส่เธออีก แล้วบิดเข้าไปที่สีข้างอย่างแรง“โอ้ยยย...เจ็บน่ะ” ร่างสูงร้องโอดครวญขึ้นมาทันที“เจ็บสะบ้าง จะได้สร่างเมาสักที” เธอต่อว่าเขาออกมาอย่างเหลืออด แล้วลุกขึ้นนั่งจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที“ทำไมถึงพาผมมาที่นี่ล่ะ” ชนาวิชญ์ถามขึ้นมาอย่างแปลกใจ เมื่อ
Read more
6 - ชอบกลิ่นนี้
ชอบกลิ่นนี้“ถ้าฉันพูดออกไป แล้วนายจะเชื่อในสิ่งที่ฉันพูดหรือเปล่า อีกอย่างนายจะไม่ต่อว่าไม่โกรธฉันใช่ไหม แล้วนายจะไม่คิดว่าฉันใส่ร้ายเมย์เหรอ” เธอลองถามดูเชิงขึ้นมาก่อน เพราะเรื่องนี้ถือว่าเป็นเรื่องส่วนตัวที่ละเอียดอ่อนมาก เธอก็ไม่อยากเข้าไปก้าวก่ายเท่าไหร่นัก“ก็ลองเล่ามาก่อนสิ” ตอนนี้เขามีท่าทีที่ดูปกติ ไม่ได้แสดงกิริยาอะไรออกมา เหมือนคนที่กำลังอกหักอยู่ก่อนหน้านั้นเลย“นายเป็นแฟนกันกับเมย์ แล้วที่นายดื่มจนเมาแทบไม่มีสติแบบนี้ ก็เพราะถูกเธอหักอกมาใช่ไหม” ปาณิศาจึงสรุปได้ทันที ว่าที่เขาเมาแทบไม่ได้สติแบบนี้คือคงจะมีปัญหากันแน่นอน ถ้าเธอคิดไม่ผิด“ทำไมพี่ถึงรู้ อาการผมมันดูออกขนาดนั้นเลยเหรอ” เขาถามเธอกลับไปทันที เมื่อเธอพูดเหมือนกับว่ารู้อะไรมาสักอย่างที่เกี่ยวกับเรื่องของเขาปาณิศามีท่าทางลำบากใจขึ้นมา จึงหันไปมองหน้าเขา เมื่อเขาพยักหน้าบอกให้เธอเล่าออกมา เธอจึงจอมเล่าต่อ“คือ...ฉันเห็นแฟนนาย เอ่อ เมย์มาเที่ยวกับหนุ่มวิศวะเกือบทุกครั้งที่ฉันไปดื่มกับเพื่อนที่่นั่น” เธอจึงตัดสินใจเล่าบอกเขาต่อ ก็ในเมื่อเล่ามาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ต้องไปให้สุด“ตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่พี่เจอพวกเขาอยู่ด้วย” เ
Read more
7 - มีคนอื่นหรือ?
มีคนอื่นหรือ?สายตาคมจ้องมองคนในอ้อมกอดอย่างพิจารณา มือหนาเลื่อนขึ้นมาปัดปอยผมที่ปิดหน้าออกให้เธออย่างอ่อนโยน เพราะเกรงว่าจะรบกวนการนอนของเธอ พลอยจะทำให้เธอตื่นไปด้วยนานสองนานที่ชนาวิชญ์จ้องมองเธออยู่แบบนั้น ไม่ยอมปลุก ถึงแม้ว่าจะปวดแขนมากแค่ไหนก็ตามแต่ และเวลานี้ก็เริ่มจะสายแล้ว แต่เขาก็ไม่ยอมปลุกเธอ เพราะอยากจะมองใบหน้านี้ไปนาน ๆ“เอ่อ ผมต้องรีบไปแล้ว วันนี้มีเรียนเช้า แล้วต้องไปเอารถอยู่ที่ผับด้วย” เมื่อเห็นว่าเธอลืมตาขึ้น ชนาวิชญ์รีบเอ่ยบอกอย่างร้อนรนทันที“ตื่นนานแล้วเหรอ เดี๋ยวฉันไปส่ง นายรีบอาบน้ำเถอะ ฉันจะไปอาบอีกห้องอีกครึ่งชั่วโมงเจอกันนะ ฉันจะรีบทำเวลาให้” ปาณิศารีบลุกขึ้น แล้วจัดแจงบอกเขาเอาไว้ ก่อนที่เธอจะรีบลุกออกไปจากห้องนี้ไปโดยทันที โดยที่ไม่รอฟังคำแก้ตัวอะไรจากเขาเลย“เดี๋ยวสิ พี่ปลา” เขาจะเรียกเธอไว้ก็ไม่ทันเสียแล้ว แต่ดีที่กระเป๋าสะพายของเขาที่พกติดตัวตลอด จะเอาชุดนักศึกษาสำรองเอาไว้ตลอด จึงต้องยอมทำตามที่เธอบอกอย่างไม่อาจที่จะปฏิเสธได้“หอมแท้น้อ กลิ่นผู้สาวกรุงเทพนี้” (หอมจังเลย กลิ่นสาวกรุงเทพฯนี้) เขาเพ้อขึ้นมาอีกครั้งเป็นภาษาบ้านเกิด เมื่อก้มลงดมที่เสื้อของตน
Read more
8 - จุดเริ่มต้น
จุดเริ่มต้นชนาวิชญ์เดินเข้าไปในลิฟต์ทันที โดยไม่ยอมบอกเพื่อนทั้งสองที่รอฟังคำตอบออกไป เพราะเขากับเธอไม่ได้เป็นอะไรกัน จะบอกพวกมันไปยังไง“พวกกูสืบเองก็ได้ แต่ว่ารถคุ้น ๆ น่ะ ไอ้กร มึงว่าไหม” ศุภวัฒน์เอ่ยขึ้นมาเสียงดังเพยิดหน้ารับกับวรากร เมื่อเข้ามาอยู่ภายในลิฟต์ พร้อมกับใบหน้าที่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ “กูก็คิดเหมือนมึงแหละไอ้เวย์ แต่คิดไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน” วรากรได้ทีก็เล่นตามน้ำไปตามศุภวัฒน์ เมื่อสังเกตเห็นใบหน้ากังวลของชนาวิชญ์“บ่ายนี้ไม่มีเรียน พวกเราไปหาเลาะกันหน่อยไหมเสี่ยว” วรากรเอ่ยชวนเพื่อนทั้งสองขึ้นมาโดยพูดภาษากลางผสมกันกับภาษาบ้านเกิด ถึงแม้ว่าสำเนียงจะไม่ได้ก็ตามนานมากแล้วที่พวกเขาทั้งสาม ไม่เคยได้อยู่รวมตัวกันเลย ตั้งแต่ที่คบกันมาชนาวิชญ์ก็จะทำงานตลอด น้อยนักที่จะมีเวลาว่าง“บ่” เขาตอบเพื่อนออกไปเพียงสั้น ๆ เป็นภาษาบ้านเกิด เพราะวรากรเอง ก็ฟังภาษาเดียวกันกับเขาออก ทุกคำ เพียงแต่ชายหนุ่มนั้นพูดไม่ได้ก็เท่านั้นเอง เพราะบิดาเป็นคนที่นี่ มารดาจึงใช้ภาษากลางในการสื่อสารกับเขาแทนภาษาบ้านเกิด“มึงมีธุระที่ไหนอีกว่ะไอ้วิชญ์ งานมึงก็เข้าตั้งสองทุ่ม” ศุภวัฒน์ถามขึ้นมาบ้าง เพร
Read more
9 - จุดเปลี่ยนของชีวิต
จุดเปลี่ยนของชีวิตและก็มีทีมงานคนหนึ่งเดินมากระซิบกับปริญญ์ว่า นักแสดงที่จะต้องรับบทนี้นั้นมาไม่ได้แล้ว เพราะเกิดประสบอุบัติเหตุระหว่างทางเข้า ปริญญ์มองปาณิศารุ่นน้องคนสนิทก่อนที่จะมองสำรวจมาทางชนาวิชญ์อย่างพินิจพิจารณาก่อนที่จะตอบรับสุทธิโชคออกไป“ใช่ครับ น้องเป็นคนของปาณิศารุ่นน้องของผมเอง ยังไงฝากคุณสุทธิโชคพิจารณาและเอ็นดูน้องด้วยนะครับ”เพราะมีโอกาสยากที่จะได้ร่วมงานกับทางสุทธิโชค เพราะไม่ว่านักแสดงหรือบริษัทไหน ที่ได้ร่วมงานกัน นักแสดงคนนั้นเป็นต้องแจ้งเกิดกันทุกคน จึงต้องรับหน้าแก้สถานการณ์ตรงนี้ไปก่อน“ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ เดี๋ยวนัดประชุมกันอีกทีวันนัดประชุมรวมนักแสดงก็แล้วกัน” สุทธิโชคยิ้มตอบรับอย่างพอใจ ก่อนที่จะหันไปมองทางชนาวิชญ์อีกครั้ง“ทิชา เอาบทของพระเอกให้น้องปลาด้วย” เมื่อสุทธิโชคเดินออกไปแล้ว ปริญญ์จึงหันมาสั่งคนของตน ซึ่งก็คือคนที่ถือเอกสารฉบับโตออกมาตามหลังเขานั้นเอง“ขอบคุณพี่ปริญญ์มากเลยนะคะ ถ้าอย่างนั้นปลาขอตัวพาคนของปลาไปเตรียมความพร้อมก่อนนะ” ปาณิศาหันมาขอบคุณทางรุ่นพี่ ก่อนที่จะเดินไปยืนข้าง ๆ กับชนาวิชญ์ที่เอาแต่งุดหน้ามีแต่คำถามอยู่ในใจ แล้วรีบพาเขากลับ
Read more
10 - ลูกเขยในอนาคตหรือเปล่า?
ลูกเขยในอนาคตหรือเปล่า?บ้านทัศนโสภณ“วันนี้ไม่มีเรียน ปลา...ลูกก็เข้าไปช่วยงานที่บริษัทก็แล้วกันน่ะ ไปพร้อมกันกับอาร์ตเขาเลย พอดีพี่เขามารอรับแล้ว” ปราณนต์ ทัศนโสภณ ชายสูงวัยซึ่งเป็นประมุขของบ้านเอ่ยบอกทันที ที่นั่งอยู่บนโซฟาห้องรับแขกกับแขกคนสำคัญ ซึ่งกำลังดูข่าวสารประจำวันอยู่กับเขานั้น สายตาเห็นลูกสาวเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับชนาวิชญ์“แต่...” เธอกำลังจะเอ่ยปฏิเสธหาข้ออ้างกับบิดาออกไป เพราะไม่อยากไปกันสองต่อสองกับคนที่บิดาพยายามเปิดทางให้ยศวรรธน์ หรือ อาร์ต ชายหนุ่ม(โสด)ในวัย 30 ปี เป็นลูกชายของคนที่เป็นหุ้นส่วนในบริษัท และตัวยศวรรธน์เอง เขาก็มีหุ้นรวมอยู่ในนั้นด้วย พยายามเข้าหาเธออยู่ตลอด หรือที่เรียกว่า กำลังขายขนมจีบให้เธอนั้นเอง“พี่ไปเถอะ เดี๋ยวผมนั่งรถเมล์ไปเองก็ได้” ชนาวิชญ์จึงเอ่ยบอกเธอ เมื่อเห็นท่าทีลำบากใจของปาณิศาที่หันมามองหน้าเขาขอความเห็นเขายังคงให้เกียรติเธอ โดยยังคงเรียกพี่เช่นเดิม ตั้งแต่วันแรกที่รู้จัก เขาเคยเรียกเธอแบบไหน ทุกวันนี้ก็คงยังเรียกอยู่เช่นนั้น“ถ้าอย่างนั้น นายเอารถฉันไปน่ะวิชญ์” เมื่อไม่มีทางเลือก เธอจึงเอ่ยกับเขาพร้อมกับส่งกุญแจรถเธอให้เขาทันที“เอ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status