So Bad ทวงรักเมียเก่า

So Bad ทวงรักเมียเก่า

last updateDernière mise à jour : 2025-03-05
Par:  อิแย้มComplété
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Note. 1 commentaire
49Chapitres
5.9KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

จะมารักอะไรในวันที่เธอเดินออกมา ทำไมตอนที่เราสองคนอยู่ด้วยกันเขาจึงไม่เห็นคุณค่า นี่สินะที่เรียกว่าไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา

Voir plus

Chapitre 1

บทที่1 บทนำ

ตึก ตึก ตึก

เสียงรองเท้านักศึกษาหุ้มส้นพื้นเรียบดังขึ้นภายในโถงทางเดินของคอนโดมิเนียมสุดหรูใจกลางเมืองกรุง หญิงสาวใบหน้ารูปไข่มีแก้ม ริมฝีปากกระจับสวยอวบอิ่มรูปร่างสมส่วนมีน้ำมีนวลอยู่ในชุดรักษาของมหาวิทยาลัยชื่อดัง

เธอกำลังเดินกลับห้องพักด้วยความกระวนกระวาย หัวใจดวงน้อยอยู่ไม่เป็นสุขเมื่อเธอไม่สามารถต่อสายหาคนรักของตัวเองได้ เขาไม่ยอมรับสายอีกทั้งยังตัดสายโทรศัพท์ของเธอทิ้งทั้งที่เขารู้ว่าเธอทั้งรักและเป็นห่วงเขามากขนาดไหน

ติ๊ด แกรก

"ระ...ราล์ฟ"ร่างสมส่วนในชุดนักศึกษาเปล่งเสียงเรียกชื่อร่างสูงใหญ่ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เมื่อเห็นว่าเขากำลังนัวเนียอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่บนโซฟา เสื้อผ้าของหญิงสาวหลุดหลุ่ยจนเห็นชั้นใน ส่วนฝ่ายชายตอนนี้มีเพียงกางเกงยีนสีเข้มตัวเดียวที่ยังคงติดกาย ด้านบนถอดเสื้อออกเผยให้เห็นรอยสักเต็มทั้งแผ่นหลังและไหนจะยังลามมาถึงท่อนแขนและแผงอกด้านหน้า

"อื้อ ราล์ฟคะ เพื่อนของคุณมา"หญิงสาวในอ้อมกอดเอ่ยบอกแต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะไม่สนใจ ราฟาเอลหรือราล์ฟ ยังคงก้มหน้าซุกไซร้ซอกคอหอมของร่างเพรียวบางอย่างต่อเนื่องโดยไม่คิดจะหันมาสนใจร่างมีสัดส่วนอวบอิ่มของเซลีนซึ่งกำลังยืนมองทั้งคู่ด้วยดวงตาสั่นไหว

หัวใจดวงน้อยของเธอปวดหนึบ น้ำตาแทบจะไหลออกมาแม้เธอพยายามหักห้ามมันแล้วก็ตาม

"ราล์ฟ"เพียงแค่เสียงหวานของเซลีนเรียกชื่อชายหนุ่มอีกครั้งก็ทำเอาใบหน้าหล่อเหลาซึ่งกำลังซุกไซร้ซอกคอขาวของหญิงสาวอีกคนหยุดชะงัก 

ราฟาเอลเงยหน้าเขาหันมามองเซลีนด้วยแววตารำคาญเมื่อเธอเอาแต่ยืนเรียกชื่อของเขาไม่หยุด

"ทำไมวันนี้ไม่ไปเรียน"ที่จริงแล้วเธออยากจะถามเขาว่า'ทำไมถึงได้เอาผู้หญิงคนอื่นเข้ามาอยู่ในห้องของเรา'แต่นั่นมันก็เป็นคำถามที่เซลีนได้แต่คิดไม่กล้าที่จะถามออกไป

เพราะความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างเธอกับเขามันถูกเก็บเอาไว้เป็นความลับ ต่อหน้าทุกคนเขาและเธอคือเพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกันแต่อันที่จริงแล้วนั้นมันมีอะไรมากกว่าที่คิด

"กูไม่ว่าง"

"แต่วันนี้"

"มึงจะยุ่งวุ่นวายอะไรกับชีวิตของกูนักฮะเซลีน กูรำคาญ"คำพูดสุดท้ายชายหนุ่มกระแทกเสียงใส่จนหญิงสาวชะงัก ร่างอวบอิ่มในชุดนักศึกษายืนตัวสั่นฝ่ามือกำหมัดแน่นเมื่อเห็นสายตารำคาญปนดูแคลนมองมาที่เธอ

"มึงจะไปไหนก็ไปเถอะเซลีน ให้ชีวิตของกูได้มีความสุขเหมือนกับคนอื่นเขาบ้าง"น้ำตาของคนฟังแทบไหล ราวกับมีคมมีดกรีดลงบนหัวใจดวงน้อยของหญิงสาวที่รักเขาจนหมดใจ

เซลีนได้แต่ยืนมองร่างของชายหนุ่มนั่งโอบกอดหญิงสาวร่างบางข้างกายเอาไว้อย่างหวงแหน ความน้อยใจกระแทกเข้าจุกอกเมื่อเธอไม่เคยได้รับสัมผัสที่อบอุ่นจากเขาเลยนับตั้งแต่เรื่องราวระหว่างเราสองคนเลยเถิดเกินคำว่าเพื่อนนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา

วันเกิดของเขา คือวันที่ทำให้เราสองคนก้าวข้ามคำว่าเพื่อนด้วยความเมา เขาประกาศคบหาแฟนสาวต่อหน้าของเธอ 

ราฟาเอลเลี้ยงฉลองวันเกิดพร้อม ๆ กับเลี้ยงฉลองที่เขาและน้ำเหนือผู้หญิงที่เขารักคบหาเป็นแฟนกันตามใจหวัง ส่วนเธอนั้นต้องนั่งกลั้นน้ำตาสาดน้ำเมาลงคอเพื่อย้อมหัวใจไม่ให้มันเจ็บปวดไปกว่านี้

และคืนนั้นคือจุดเปลี่ยนที่ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก้าวข้ามคำว่าเพื่อน เมื่อทั้งสองตื่นเช้าขึ้นมาแล้วพบว่าเขาและเธอนอนกอดอยู่บนเตียงเดียวกันโดยร่างกายไร้เสื้อผ้าและที่พีคไปกว่านั้นคือพ่อแม่ของเขาและเธอต่างเข้ามาเห็น

'แกกับหนูเซลีนต้องแต่งงานกัน'

'ไม่ ผมไม่ยอม เรื่องเมื่อคืนผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามันเกิดอะไรขึ้น'

'อาผิดหวังใจตัวของราล์ฟจริง ๆ'อังเดรส่ายหน้ามองชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกับลูกสาวของเขาด้วยสายตาผิดหวังซึ่งไม่ต่างอะไรกับภรรยาอย่างมีนามารดาของเซลีน

'แกไม่มีทางปฏิเสธอะไรทั้งนั้น แกต้องแต่งงานกับหนูเซลีนราฟาเอล นี่เป็นคำสั่ง'คำสั่งของบิดายากที่จะทำให้ราฟาเอลปฏิเสธได้ งานแต่งงานเล็ก ๆ ถูกจัดขึ้นภายในครอบครัวมีเพียงคนสำคัญเท่านั้นซึ่งจะได้รู้ถึงความสัมพันธ์ของทั้งสอง

'กูเกลียดมึงเซลีน'วาจาร้ายกาจถูกพ่นออกมาฟาดใส่ใบหน้าของเจ้าสาวในระหว่างที่ทั้งคู่กำลังอยู่ในห้องหอ

'ราล์ฟ'

'หยุดเรียกชื่อกูสักที กูเกลียดมึงเข้าใจไหม'

'แต่เรารักราล์ฟนะ ฮึก ได้ยินไหมว่าเรารักราล์ฟ'

'กูไม่เคยรักมึงเลยเซลีน'หอกแหลมพุ่งเข้าจุกอกคนฟังอย่างเธอ ความปวดร้าวกลางใจมันทำให้เธอประคองตัวยืนแทบไม่ไหว

'เมื่อก่อนกูเคยคิดนะ ว่าระหว่างมึงกับกูยังคงมีความสัมพันธ์ถึงความเป็นเพื่อนตลอดไป'

'...'

'แต่ตอนนี้แม้แต่ความเป็นเพื่อนกูก็คงมีให้คนอย่างมึงไม่ได้แล้วว่ะ'

'ระ...ราล์ฟ'

'ในเมื่อมึงอยากได้กูเป็นผัวมากนักกูก็จะสนองให้'ราฟาเอลผลักร่างอวบอิ่มไปด้วยเนื้อหนังให้ล้มลงนอนบนเตียงหลังใหญ่โดยมีร่างของเขารีบขึ้นไปคร่อมเอาไว้

แววตาของชายหนุ่มมีแต่ความไม่พึงพอใจ ชีวิตของเขาไม่เคยพบเจอกับความสุขอีกเลยเมื่อต้องมาผูกมัดกับหญิงสาวใต้ร่างในตำแหน่งสามีภรรยา

'ถ้ามึงอยากได้กูเป็นผัวนักกูก็จะเป็นให้'

'...'

'แต่มึงจำเอาไว้นะเซลีน ว่ามึงจะได้แต่ร่างกายไม่มีวันที่จะได้หัวใจของกู จำเอาไว้'ชายหนุ่มประกาศด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวก่อนที่เขาจะจัดการทำให้หญิงสาวใต้ร่างไม่ต่างอะไรกับการตกนรกทั้งเป็น

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres

commentaires

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกค่ะ อ่านวันเดียวจบ...️
2025-12-15 22:45:26
2
0
49
บทที่1 บทนำ
ตึก ตึก ตึกเสียงรองเท้านักศึกษาหุ้มส้นพื้นเรียบดังขึ้นภายในโถงทางเดินของคอนโดมิเนียมสุดหรูใจกลางเมืองกรุง หญิงสาวใบหน้ารูปไข่มีแก้ม ริมฝีปากกระจับสวยอวบอิ่มรูปร่างสมส่วนมีน้ำมีนวลอยู่ในชุดรักษาของมหาวิทยาลัยชื่อดังเธอกำลังเดินกลับห้องพักด้วยความกระวนกระวาย หัวใจดวงน้อยอยู่ไม่เป็นสุขเมื่อเธอไม่สามารถต่อสายหาคนรักของตัวเองได้ เขาไม่ยอมรับสายอีกทั้งยังตัดสายโทรศัพท์ของเธอทิ้งทั้งที่เขารู้ว่าเธอทั้งรักและเป็นห่วงเขามากขนาดไหนติ๊ด แกรก"ระ...ราล์ฟ"ร่างสมส่วนในชุดนักศึกษาเปล่งเสียงเรียกชื่อร่างสูงใหญ่ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เมื่อเห็นว่าเขากำลังนัวเนียอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่บนโซฟา เสื้อผ้าของหญิงสาวหลุดหลุ่ยจนเห็นชั้นใน ส่วนฝ่ายชายตอนนี้มีเพียงกางเกงยีนสีเข้มตัวเดียวที่ยังคงติดกาย ด้านบนถอดเสื้อออกเผยให้เห็นรอยสักเต็มทั้งแผ่นหลังและไหนจะยังลามมาถึงท่อนแขนและแผงอกด้านหน้า"อื้อ ราล์ฟคะ เพื่อนของคุณมา"หญิงสาวในอ้อมกอดเอ่ยบอกแต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะไม่สนใจ ราฟาเอลหรือราล์ฟ ยังคงก้มหน้าซุกไซร้ซอกคอหอมของร่างเพรียวบางอย่างต่อเนื่องโดยไม่คิดจะหันมาสนใจร่างมีสัดส่วนอวบอิ่มของเซลีนซึ่งกำลังยืนมองทั
Read More
บทที่2 เป็นได้แค่เพื่อน
เปลือกตาหนักอึ้งกะพริบถี่ เมื่อคืนเซลีนจมอยู่กับความเศร้าเธอร้องไห้จนหลับไปเมื่อชายหนุ่มอย่างราฟาเอลลากผู้หญิงคนนั้นออกไปจากห้องนอนต่อหน้าต่อตาเธอ 'น่าเบื่อ'คำพูดนี้เขาทิ้งท้ายก่อนจะพาผู้หญิงคนนั้นเดินออกไปโดยไม่คิดจะสนใจความรู้สึกของเธอเลยสักนิดยิ่งเธอเข้าใกล้ เขายิ่งตีตัวห่างยิ่งเธอรัก เขายิ่งเกลียดยิ่งเธออยากอยู่ เขายิ่งอยากทิ้งเธอไปหัวใจดวงน้อยบอบช้ำเกินจะเยียวยา แต่เพราะคำว่ารักจึงทำให้เธอยอมอดทนเผื่อว่าสักวันหนึ่ง ราฟาเอลจะกลับมาเป็นราฟาเอลคนเดิม ที่เคยยิ้มให้เธอ ที่เคยจูงมือพาเธอเดินข้ามถนน คนที่เคยพูดเพราะเอาใจใส่ดูแลจนทำให้เธอเผลอคิดกับเขาเกินคำว่าเพื่อน"ทำไมมาคนเดียว แล้วไอ้ราล์ฟมันหายหัวไปไหน"น้ำเสียงแหบห้าวของทับทิมเพื่อนในกลุ่มเปล่งเสียงถามเมื่อเห็นร่างของเซลีนเดินมายังโต๊ะประจำกลุ่มเพียงคนเดียวไร้เงาร่างสูงอย่างราฟาเอล"เราไม่รู้""ทะเลาะกันเหรอ เมื่อวานมันก็ไม่มาเรียน"คนถูกถามเงียบก่อนเซลีนจะพยักหน้า"มะ...เมื่อวาน ราล์ฟเอาผู้หญิงไปที่ห้อง"ปึง"ไอ้สารเลว ฉันจะไปเอาเลือดหัวของมันออก""อย่า"ทับทิมก้มมองเรียวแขนตัวเองเมื่อถูกฝ่ามืออวบอิ่มของเซลีนรั้งแขนของตนเองเอาไว
Read More
บทที่3 คนที่เขาใส่ใจมันไม่ใช่เธอ
"เลิกเรียนแล้วไปหาอะไรทานด้วยกันไหม ใกล้มหาวิทยาลัยมีร้านเค้กมาเปิดใหม่"ทับทิมเอ่ยชวนเซลีนในระหว่างที่ทั้งสองกำลังเก็บข้าวของใส่กระเป๋า"เอาสิ ก็ดีเหมือนกัน""ถ้าอย่างนั้นเราเดินกันไปนะ ร้านเปิดใหม่ใกล้ ๆ นี่เอง"เซลีนพยักหน้า สองสาวเดินข้าวขาออกจากห้อง ตลอดทั้งวันเธอไม่เห็นร่างของราฟาเอลตลอดทุกชั่วโมงการเรียนรวมไปถึงเพื่อนชายอีกสองคนอย่างสงครามและอาวุธด้วย'เขาคงไปมีความสุขอยู่กับคนอื่นอีกแล้วสินะ'เซลีนคิดอยู่ในใจโดยไม่กล้าเอ่ยอะไรออกไป แม้เธอพยายามทำใจรับมันให้ได้แต่หัวใจของเธอนั้นก็ไม่ยอมรับฟังเธอยังเสียใจเมื่อเห็นชายหนุ่มเดินเคียงคู่ไปกับคนอื่นโดยที่เขาไม่เคยคิดจะสนใจความรู้สึกของเธอเลยสักนิด'กูจะทำอะไรมันก็เรื่องของกูหรือเปล่า''แต่เราสองคนเป็นสามีภรรยากันนะราล์ฟ เซลีนเป็นเมียราล์ฟนะ''เมียที่กูไม่เต็มใจอยากได้มาอย่างนั้นน่ะเหรอ เมียที่กูไม่เคยรักอย่างมึงกูไม่ต้องการเลยเซลีน'คำพูดของเขาบาดลึกลงกลางใจคนฟังทำเอาเรี่ยวแรงของเซลีนแทบจะไม่มีเหลือแววตาของเขายามเมื่อมองเธอมันชั่งเย็นชาว่างเปล่าไม่เหมือนเมื่อก่อนไม่มีอีกแล้วราฟาเอลผู้ชายที่แสนดีไม่เคยคิดที่จะรังเกียจเธอ"เซลีน ถึงแล้ว
Read More
บทที่4 ตัวจริงของราฟาเอล
ร่างอวบอิ่มแทรกตัวเข้ามาในห้องพักหลังจากทับทิมมาส่ง ความว่างเปล่าไร้เงาของเขาทำเอาหัวใจดวงน้อยของเซลีนหวาดหวั่น 'คงอยู่กับน้ำเหนือสินะ'เธอนั่งลงบนโซฟาด้วยความอ่อนแรงและเหนื่อยใจทำไมคนที่ใช่สำหรับเขาถึงไม่เป็นเธอติ๊ด แกร๊กเสียงเปิดประตูดังขึ้นดึงดูดความสนใจให้เซลีนหันไปมองร่างสูงใหญ่ของคนที่เปิดประตูเข้ามา ทั้งคู่ต่างมองหน้าก่อนจะเป็นราฟาเอลละสายตาไปมองทางอื่นและหมายจะเดินหนีหน้าเธอเหมือนครั้งก่อน ๆ"เมื่อไหร่ราล์ฟจะเลิกยุ่งกับน้ำเหนือสักที""มึงมีสิทธิ์อะไรมายุ่งเรื่องส่วนตัวของกูกับน้ำเหนือ"ราฟาเอลหมุนตัวหันกลับมาเผชิญหน้าเมื่อหญิงสาวกำลังลำเส้นที่เขาวางไว้"สิทธิของอะไรราล์ฟก็น่าจะรู้ดี เมื่อไหร่ราล์ฟจะเลิกยุ่งกับน้ำเหนือสักที ราล์ฟรู้ไหมว่าเราเจ็บ""มึงเจ็บ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับกูวะเซลีน""...""มึงเจ็บ แต่กูไม่ได้เจ็บกับมึงด้วยนี่"มุมปากหยักกระตุกยิ้มเยาะราวกับว่าเขาไม่รู้สึกอะไร ต่างจากอีกคนที่เหมือนตายทั้งเป็น"ใครใช้ให้มึงโง่มารักกูเองล่ะ ถ้ามึงไม่ดื้อดึงที่จะแต่งงานกับกูในวันนั้นมึงก็ไม่ต้องมาทนเจ็บอยู่แบบนี้หรอกเซลีน""แต่เรารักราล์ฟนะ""แต่กูไม่ได้รักมึงไงเซลีน กูไม่ได้รั
Read More
บทที่5 เริ่มทนไม่ไหว
เพียะใบหน้าหล่อเหลาสะบัดไปตามแรงตบจากฝ่ามือแข็งกระด้าง กลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้งมุมมากหยักมีหยาดเลือดสีแดงรินไหลใบหน้าขาวแดงเป็นรอยฝ่ามือใหญ่จากแรงกระแทกในเมื่อครู่"ระยำ แกจะทำให้ฉันผิดหวังกับแกไปถึงไหนไอ้ราล์ฟ"บิดาของราฟาเอลตวาดออกมาด้วยความหัวเสียเมื่อเห็นลูกชายเพียงคนเดียวสร้างเรื่องไม่เว้นแต่ละวันหลังจากรูปถ่ายของเขาผ่านสายตาของทั้งสองตระกูลพ่อของเขาก็รีบต่อสายเรียกให้ชายหนุ่มกลับบ้านใหญ่โดยทันที ซึ่งตอนนี้เขากำลังยืนเผชิญหน้าอยู่กับบิดาและมารดาผู้ให้กำเนิด"ฉันสั่งให้แกเลิกยุ่งกับเด็กผู้หญิงคนนั้นแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมแกยังติดอยู่ด้วยกันอีก""ผมทำตามที่พ่อสั่งไม่ได้"เพียะใบหน้าของราฟาเอลถูกฝ่ามือแกร่งของบิดาตวัดลงบนใบหน้าเขาอีกครั้ง ดวงตาแข็งกระด้างเมื่อความเจ็บปวดกำลังเล่นงานทั้งซีกหน้า"แกไม่มีสิทธิ์ไปสนใจผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น เพราะคนที่แกต้องสนใจมีแต่หนูเซลีน""แต่พ่อก็รู้ว่าผมไม่ได้รักเซลีน คนที่ผมรักคือน้ำเหนือ""แกอย่าพูดคำนี้ให้ฉันได้ยินอีกนะราล์ฟ"มาร์โคตวาดออกมาเขาชี้หน้าลูกชายยิ่งทำให้ชายหนุ่มไม่พึงพอใจที่พ่อของเขาเอาแต่เข้าข้างลูกสะใภ้คนโปรดอย่างเซลีน"ถ้าแกไม่อยากม
Read More
บทที่6
'อาจารย์อยากให้ลองกลับไปคิดดูให้ดี ๆ นะ'ร่างอวบอิ่มในชุดนักศึกษาเดินออกมาจากห้องพักของอาจารย์ที่ปรึกษา สมองของเธอยังคงคิดถึงคำพูดของอาจารย์ที่ปรึกษาในก่อนหน้านี้ด้วยใจอันแสนเหม่อลอย ปึก"ขะ...ขอโทษค่ะ"เซลีนได้สติเธอรีบกล่าวขอโทษอีกฝ่ายความใจลอยทำให้เธอเดินไม่ทันได้ดูเส้นทางเผลอชนเข้ากับร่างของใครบางคนจนข้าวของและกระเป๋าใบสวยของอีกฝ่ายหล่นลงกระแทกพื้นจนเป็นรอย"นี่ เดินภาษาอะไรของเธอฮะเซลีนไม่เห็นหรือไงว่าฉันยืนอยู่""นะ...น้ำเหนือ"เซลีนเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าคู่กรณีของเธอนั้นเป็นใคร ร่างสูงโปร่งในชุดนักศึกษาพอดีตัวรีบคว้ากระเป๋าใบสวยขึ้นมาดูก่อนเธอคนนั้นจะหันมาจ้องหน้าของเธอด้วยความไม่พอใจเมื่อเห็นว่ากระเป๋าใบนั้นเป็นรอย"กระเป๋าฉันเป็นรอยเลยเห็นไหม""เราขอโทษ"เซลีนเอ่ยขอโทษด้วยน้ำเสียงลนลาน เธอนึกโทษตัวเองที่เดินไม่ทันระวังจนเผลอทำให้เกิดเรื่อง"ขอโทษแล้วกระเป๋าของฉันมันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมไหม""...""คอยดูเถอะ ฉันจะบอกราล์ฟเรื่องที่เธอทำกระเป๋าของฉันพัง"น้ำเหนือมองหน้าเซลีนด้วยความไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่เธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากว่าร้ายแล้วก็เดินจากไปไม่มีใครกล้ายุ่งหรือคิดท
Read More
บทที่7
ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืน ดวงตาของเขาแดงก่ำเมื่อลูกน้องที่คอยติดตามหญิงสาวส่งข่าวมาพร้อมกับรูปถ่ายให้ชายหนุ่มได้ดูรอยยิ้มที่เธอมอบให้เขาตอนนี้เธอกลับแบ่งปันไปให้คนอื่นอีกด้วย ชายหนุ่มเดินก้าวเข้าไปใกล้ก่อนจะใช้ฝ่ามือใหญ่ยื่นไปคว้าท่อนแขนอวบอิ่มของเซลีนออกแรงบีบจนเธอรู้สึกเจ็บหมับ"ราล์ฟ เราเจ็บ""กูถามว่ามึงกับไอ้สงครามคิดจะสวมเขาให้กูใช่ไหม""มะ...ไม่ใช่ โอ๊ย เรากับสงครามเราสองคนไม่เคยมีความคิดแบบนั้นเลยนะราล์ฟ"แรงบีบตรงบริเวณต้นแขนทำให้เซลีนรู้สึกเจ็บจนน้ำตาแทบไหล ลมหายใจของเธอเริ่มติดขัดเมื่อกลิ่นบุหรี่กำลังเล่นงาน"ถ้าพวกมึงสองคนไม่คิดจะสวมเขาให้กู แล้วมึงนั่งรถไปกับมันทำไมฮะเซลีน""...""ตอบกูมาสิวะ ว่ามึงไปกับมันทำไม ทำไมไม่กลับห้องมึงไปกับมันทำไมฮะ""แล้วราล์ฟจะให้เรารีบกลับห้องมาเพื่ออะไร ในเมื่อราล์ฟก็ไม่เคยอยู่สนใจเราเลยสักนิด"ความอดทนของเธอเริ่มหมดแล้วจริง ๆ เซลีนกระชากแขนของตัวเอกออกมาจากฝ่ามือใหญ่ ดวงตากลมโตที่เคยสุกใสบัดนี้กลับหม่นหมองไม่มีชีวิตชีวา"เรากลับห้องราล์ฟก็เอาแต่ออกไปข้างนอก ทิ้งให้เราต้องอยู่ในห้องเพียงคนเดียว""...""ราล์ฟไม่เคยสนใจว่าเราจะรู้สึกยังไง จะเหงาไ
Read More
บทที่8
สงครามขนาดย่อมดูเหมือนว่ามันกำลังจะเกิดขึ้นเมื่อสองหนุ่มยืนจ้องหน้ากันทำเอาคนรอบกายหายใจไม่ทั่วท้อง ยิ่งเซลีนเธอแทบลมจับเมื่อได้เห็นสายตาดุดันของราฟาเอล"พวกมึงสองคนพอเลย ทำตัวเป็นเด็ก ๆ กันไปได้"อาวุธเมื่อเห็นท่าจะไม่ดีก็รีบเข้ามาแยกทั้งสองให้ออกห่างจากกัน ราฟาเอลหันมาจ้องหน้าเซลีนก่อนที่เขานั้นจะเดินเข้ามากระชากแขนเธอให้ลุกขึ้นยืน"กลับ""กลับไปไหนวันนี้เรามีเรียนนะ"เซลีนพยายามยื้อท่อนแขนของตัวเองเอาไว้แต่เธอก็ไม่สามารถสู้แรงของชายหนุ่มได้ สงครามหมายจะเข้ามาช่วยแต่ก็ถูกอาวุธคว้าแขนเอาไว้"เรื่องของเพื่อน เราอย่าเข้าไปยุ่ง"ไร้ความล้อเล่นในน้ำเสียงของอาวุธ ทั้งสามได้แต่ยืนมองร่างอวบอิ่มของเซลีนที่ถูกลากออกไปด้วยความเป็นห่วง แม้แต่ทับทิมเองก็ไม่กล้าเมื่อเห็นสายตาของราฟาเอลในตอนนี้ เธอรู้ดีถ้าหากชายหนุ่มระเบิดอารมณ์ขึ้นมาก็ไม่มีใครคิดจะขวางเขาได้ปึก"โอ๊ย"ริมฝีปากอวบอิ่มเปล่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บ ผิวขาว ๆ ขึ้นแดงเป็นรอยฝ่ามือเซลีนหันไปมองหน้าราฟาเอลในตำแหน่งของคนขับด้วยความไม่เข้าใจว่าเขาไปโมโหอะไรมา และตอนนี้เธอก็ไม่กล้าที่จะเปิดปากถามออกไปบรืนรถสปอร์ตคันหรูพุ่งสู่ท้องถนนด้วยคว
Read More
บทที่9
"เซลีน หนูมีเรื่องไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าลูก"น้ำเสียงอ่อนโยนของมารดาเอ่ยถามขึ้น เพราะเธอสังเกตเห็นแววตาของเซลีนลูกสาวอันเป็นที่รักไม่สดใสเหมือนเมื่อก่อน อีกทั้งยังเอาแต่นั่งเงียบเหม่อลอยมองออกไปนอกหน้าต่างตั้งแต่เดินทางมาถึงบ้านหลังใหญ่"หนูไม่ได้เป็นอะไรค่ะคุณแม่"เธอหันหน้ามาตอบมารดา แม้จะพยายามทำตัวให้ดูร่าเริงแต่ก็ไม่สามารถปิดบังคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อนอย่างท่านได้"มีอะไรอยากจะระบายกับแม่ไหมลูก"เพียงแค่ท่านเกริ่นขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนประโยคนั้นแสดงถึงความเป็นห่วงก็ทำเอาลูกสาวอย่างเธอน้ำตาไหลบุตรสาวอันเป็นที่รักพุ่งเข้ากอดมารดา น้ำตาที่อัดอั้นเอาไว้ไหลอาบหน้า"หนูเริ่มเหนื่อยแล้วค่ะคุณแม่ ฮึก""...""ราล์ฟเขาไม่ได้รักหนูเลย""...""ในสายตาของราล์ฟ หนูเป็นเพียงแค่ผู้หญิงที่น่ารำคาญคนนึงเพียงเท่านั้น ตลอดสองปีที่อยู่ด้วยกันมาหนูพยายามที่จะเข้าไปอยู่ในใจของราล์ฟแล้ว ฮึก แต่หนูก็ทำไม่ได้"ใบหน้าอวบอิ่มซบลงบนแผงอกของมารดาผู้ให้กำเนิด ความรู้สึกอัดอั้นถูกระบายออกมาจนผู้เป็นมารดาน้ำตาซึมเธอรู้ดีว่าลูกสาวอย่างเซลีนรักราฟาเอลมากขนาดไหน รักจนยอมชายหนุ่มได้ทุกอย่างแม้กระทั่งยอมทนเห็นอีกฝ่ายเดิน
Read More
บทที่10
ไม่มีการติดต่อมาจากชายหนุ่มนับตั้งแต่เธอกลับเข้ามาพักใจภายในบ้านหลังใหญ่ แม้ว่าเธอและเขาจะเจอหน้ากันที่มหาวิทยาลัยก็นับครั้งได้ที่เขาและเธอได้เปิดปากคุยกัน วันนี้เธอจึงตัดสินใจที่จะกลับไปอยู่ที่คอนโดอีกครั้งหลังจากกลับมาพักใจให้หายเหนื่อยตลอดระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา"ทำไมไม่เอารถไปขับล่ะลูก"มารดาเอ่ยถามบุตรสาวเมื่อเห็นเหล่าคนใช้กำลังยกกระเป๋าใส่ท้ายรถคันหรูของบ้าน "คุณแม่ก็รู้ว่าหนูขับรถไม่ถนัด แล้วอีกอย่างมหาลัยกับคอนโดก็อยู่ไม่ไกลนั่งแท็กซี่แป๊บเดียวก็ถึง""แต่มีรถขับไปไหนมาไหนด้วยตัวเองมันสะดวกดีนะลูก""ให้หนูนั่งแท็กซี่แบบนี้ก็ดีแล้วค่ะ เดี๋ยวจะเผลอขับรถไปชนใครเอา"สุดท้ายแล้วมารดาก็ต้องยอมจำนนกับเหตุผลร้อยแปดพันเก้าของบุตรสาว"หนูกลับก่อนนะคะ ไว้ถ้าว่างจะแวะมาหา""รักษาเนื้อรักษาตัวด้วยนะลูก และที่สำคัญ""...""รักษาหัวใจของตัวเองด้วยนะ ถ้าหากไม่ไหวบอกพ่อกับแม่ได้เสมอ""ค่ะ"แกร๊กประตูบานใหญ่ของห้องพักถูกเปิดออก ริมฝีปากเรียวเล็กเม้มเข้าหาเมื่อเธอเดินลากกระเป๋าเข้ามาภายในห้อง ข้าวของบางส่วนกระจัดกระจายเมื่อเธอไม่ได้คอยอยู่ทำความสะอาดเหมือนทุก ๆ วัน อีกทั้งนั้นบนพื้นยังมีมว
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status