로그인หกปีหลังจากนั้น เด็กหญิงนีลาญาก็กลายเป็นพี่ใหญ่ของบ้าน มีน้องน้อยเพิ่มมาอีกสี่คน คนที่หนึ่งชื่อเด็กชายธีราภัทร หรือน้องธาม คนที่สองเป็นผู้หญิงชื่อเด็กหญิงนีลาภา หรือน้องนีน ส่วนคนที่สามและสี่เป็นแฝดชายหญิง ชื่อเด็กหญิงนารีญา หรือน้องนิ่ม ส่วนแฝดน้องชื่อเด็กชายธงไทย หรือน้องไทน์ ห้าพี่น้องต่างรักใคร่
จากนั้นก็เร่งจังหวะรักให้ฮอตฉ่าอย่างมิอาจผ่อนปรน เขาตอกอัดเข้าหา เธอผวาแอ่นอ้ารูดรั้ง กายของทั้งคู่สอดประสาน พร้อมกับเสียงคำรามอย่างเสียวซ่านและหลุดหลงไม่ขาดสาย ชายหนุ่มกระแทกร่างเย้ายวนใส่ผนังจนหนำใจ จึงได้พาเธอถอยห่างออกมา ยกบั้นท้ายนุ่มๆ ขึ้นกลางอากาศ จนความแนบชิดหล่อหลอมเกือบหลุด แล้วรั้งกายสาวห
คนที่เพิ่งกลับขึ้นมาบนห้องนอน หลังจากหนีลงไปรดน้ำผักที่สวนครัวหลังวังรื่นฤดีตั้งแต่เช้าตรู่ เห็นสามีนั่งกอดอกทำหน้าตึงอยู่ปลายเตียงก็ถึงกับกลั้นยิ้มจนปวดแก้ม แต่ทำทีเป็นไม่สนใจ เดินนวยนาดไปเปิดประตูเชื่อมสู่ห้องนอนลูก ครั้นเห็นเด็กน้อยกับแมวนอนกอดกันหลับปุ๋ยก็อมยิ้มด้วยความเอ็นดู ก่อนจะค่อยๆ งับประต
จากนั้นเขาก็พาภรรยาไปเอ่ยลาผองเพื่อนที่โต๊ะ ในจังหวะที่จะโอบเธอเดินจากมาพวกไอ้เพื่อนตัวแสบต่างพากันเอ่ยแซว แต่มีหรือคนซึนอย่างเขาจะสะทกสะท้าน นอกจากจะทำหน้าตาย คุณชายธีรเดชยังย่อตัวลงอุ้มภรรยา หันไปยักคิ้วกวนๆ ให้แก๊งชายโฉด แล้วหมุนตัวก้าวดุ่มๆ จากไป ทันทีที่ประตูห้องหอปิดลง ธีรเดชก็ปล่อยเธอลงยื
เวลาผ่านไปแต่ละวินาทีช่างเชื่องช้าและยาวนานเหลือเกิน ธีรเดชรู้สึกเหมือนมันเป็นระเบิดเวลา ในหัวเขาอัดแน่นไปด้วยความตึงเครียดจนถึงขีดสุด ในใจมีแต่ความหวาดหวั่นและวิตกกังวลสารพัด การรอคอยช่างสุดแสนทรมานแทบขาดใจ ร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างเดินไปเดินมาไม่หยุด กระทั่งในที่สุดประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออก เขาถลา
จากนั้นก็ปล่อยแมวลงพื้นให้มันเล่นกับหนูน้อยนีลาญาที่พ่อเพิ่งวางลง วินาทีถัดมาทั้งคนและแมวก็หันไปเจอสนามเด็กเล่น ก่อนที่หนูน้อยจะอ้อนให้พ่อพาไปเล่น แน่นอนพ่อผู้หลงลูกสาวสุดสวาทขาดใจตามใจลูก อุ้มร่างกลมป้อมเดินลงบันได โดยไม่ลืมโอบไหล่เมียรักให้เดินไปด้วยกัน ส่วนแมวก็เดินตามก้นเจ้านายต้อยๆ ในจังหวะที่จ
“จะทำอะไรก็รีบทำเถอะ”มารตีเอ่ยอย่างร้อนใจ เพราะกลัวว่าความลับทั้งหมดจะแตก กลัวว่าตัวเองจะถูกจับ และกลัวว่าสมบัติที่ตัวเองฮุบจากนายปพลมาอย่างหน้าด้านๆ จะหลุดลอยไป สามวันที่ผ่านมา อารญามีเรื่องวุ่นๆ ต้องจัดการ จนลืมรดน้ำผักสวนครัว กว่าจะนึกขึ้นได้ก็เป็นช่วงสายของอีกวัน หลังจากสอนลูกนับจำนวนตัวเล
“เห็นไหม ฉันบอกแกแล้ว ว่าข้างบ้านน่ะมีคนหล่อมาอยู่ แกก็ไม่เชื่อ แล้วนี่คิดยังไงอยู่ๆ ถึงอยากชวนฉันหาทางไปเจอเขา อย่าบอกนะว่าแกแอบปิ๊งเขา” “จะบ้าเหรอ! ฉันไม่ได้บ้าผู้ชายเหมือนแกนะยายศรี”“เอ้า…จะไปรู้เหรอ เกิดอีตาคุณชายทำอะไรให้แกไม่ถูกใจ”คำพูดสองแง่สามง่าม แถมยังส่งประกายตาล้อเลียนวิบวับมาให้ทำเ
“ขอบคุณค่ะ”คนชอบดื่มน้ำหลังตื่นนอนรับน้ำมาดื่มอย่างไม่อิดออด จากนั้นก็ลุกขึ้น แล้วเดินลากขาไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ กลับออกมาก็เห็นร่างใหญ่กำลังง่วนอยู่ในครัว“หิวหรือยัง รอก่อนนะ”คนที่กำลังก้มหน้าก้มตาหั่นผักเอ่ยบอก เธอค่อยๆ เดินเข้าไปหาเขา โดยไม่ลืมที่จะรักษาระยะห่าง ดวงตากลมโตจ้องมือสวยทว่าแข็
เกือบสี่โมงเย็นของวันถัดมา อารญาก็มาถึงเพนต์เฮาส์สุดหรูที่เธอต้องมาทำอาหารเย็นให้ วันนี้ไม่ต้องหอบหิ้วของสดและวัตถุดิบพะรุงพะรัง เพราะซื้อของพวกนั้นมาใส่ตู้เย็นไว้ทุกๆ สามวัน ไม่เกินนั้น เพราะตู้เย็นของเจ้าของห้องออกใหญ่โตสองประตูขนาดนั้น แถมยังร้างอย่างกับอะไรดี มีแค่นมไม่กี่ขวด ฉะนั้นระยะหลังๆ เธอ







