Mag-log inหกปีหลังจากนั้น เด็กหญิงนีลาญาก็กลายเป็นพี่ใหญ่ของบ้าน มีน้องน้อยเพิ่มมาอีกสี่คน คนที่หนึ่งชื่อเด็กชายธีราภัทร หรือน้องธาม คนที่สองเป็นผู้หญิงชื่อเด็กหญิงนีลาภา หรือน้องนีน ส่วนคนที่สามและสี่เป็นแฝดชายหญิง ชื่อเด็กหญิงนารีญา หรือน้องนิ่ม ส่วนแฝดน้องชื่อเด็กชายธงไทย หรือน้องไทน์ ห้าพี่น้องต่างรักใคร่
จากนั้นก็เร่งจังหวะรักให้ฮอตฉ่าอย่างมิอาจผ่อนปรน เขาตอกอัดเข้าหา เธอผวาแอ่นอ้ารูดรั้ง กายของทั้งคู่สอดประสาน พร้อมกับเสียงคำรามอย่างเสียวซ่านและหลุดหลงไม่ขาดสาย ชายหนุ่มกระแทกร่างเย้ายวนใส่ผนังจนหนำใจ จึงได้พาเธอถอยห่างออกมา ยกบั้นท้ายนุ่มๆ ขึ้นกลางอากาศ จนความแนบชิดหล่อหลอมเกือบหลุด แล้วรั้งกายสาวห
คนที่เพิ่งกลับขึ้นมาบนห้องนอน หลังจากหนีลงไปรดน้ำผักที่สวนครัวหลังวังรื่นฤดีตั้งแต่เช้าตรู่ เห็นสามีนั่งกอดอกทำหน้าตึงอยู่ปลายเตียงก็ถึงกับกลั้นยิ้มจนปวดแก้ม แต่ทำทีเป็นไม่สนใจ เดินนวยนาดไปเปิดประตูเชื่อมสู่ห้องนอนลูก ครั้นเห็นเด็กน้อยกับแมวนอนกอดกันหลับปุ๋ยก็อมยิ้มด้วยความเอ็นดู ก่อนจะค่อยๆ งับประต
จากนั้นเขาก็พาภรรยาไปเอ่ยลาผองเพื่อนที่โต๊ะ ในจังหวะที่จะโอบเธอเดินจากมาพวกไอ้เพื่อนตัวแสบต่างพากันเอ่ยแซว แต่มีหรือคนซึนอย่างเขาจะสะทกสะท้าน นอกจากจะทำหน้าตาย คุณชายธีรเดชยังย่อตัวลงอุ้มภรรยา หันไปยักคิ้วกวนๆ ให้แก๊งชายโฉด แล้วหมุนตัวก้าวดุ่มๆ จากไป ทันทีที่ประตูห้องหอปิดลง ธีรเดชก็ปล่อยเธอลงยื
เวลาผ่านไปแต่ละวินาทีช่างเชื่องช้าและยาวนานเหลือเกิน ธีรเดชรู้สึกเหมือนมันเป็นระเบิดเวลา ในหัวเขาอัดแน่นไปด้วยความตึงเครียดจนถึงขีดสุด ในใจมีแต่ความหวาดหวั่นและวิตกกังวลสารพัด การรอคอยช่างสุดแสนทรมานแทบขาดใจ ร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างเดินไปเดินมาไม่หยุด กระทั่งในที่สุดประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออก เขาถลา
จากนั้นก็ปล่อยแมวลงพื้นให้มันเล่นกับหนูน้อยนีลาญาที่พ่อเพิ่งวางลง วินาทีถัดมาทั้งคนและแมวก็หันไปเจอสนามเด็กเล่น ก่อนที่หนูน้อยจะอ้อนให้พ่อพาไปเล่น แน่นอนพ่อผู้หลงลูกสาวสุดสวาทขาดใจตามใจลูก อุ้มร่างกลมป้อมเดินลงบันได โดยไม่ลืมโอบไหล่เมียรักให้เดินไปด้วยกัน ส่วนแมวก็เดินตามก้นเจ้านายต้อยๆ ในจังหวะที่จ
ช่วงดึกของสุดสัปดาห์ หลังออกมาจากโรงพยาบาลรักษ์เพราะมีเคสด่วน ธีรเดชก็นั่งรถที่เลขาคนสนิทเป็นผู้ขับมายังบ้านหลังที่อยู่ติดกับบ้านของอารญาทางฝั่งซ้าย เพื่อมาทำความรู้จักกับคนที่เขาจ้างให้มาเฝ้าบ้านของอารญาอย่างเป็นทางการ หลังจากให้นิธิเป็นคนออกหน้าแทนมาโดยตลอด ทันทีที่เดินเข้ามาในบ้าน สายตาคมกล้า
ประโยคยาวๆ พลันถูกแทรกขึ้น“โอเคค่ะ ฉันขอเวลาอาบน้ำแป๊บนึง ถ้าคุณหิวก็กินก่อนได้เลย ไม่ต้องรอ” เพราะกลัวประโยคสุดท้ายที่จะหลุดออกมาจากปากหยัก อารญาจึงหลับหูหลับตายอมจำนน “พี่จะรอ”เสียงทุ้มบอกอย่างหนักแน่น คนฟังทำเพียงพยักหน้าเล็กน้อย ก้มลงบอกลูกสาวให้รออยู่กับพ่อ บอกแมวให้รออีกหน่อยถึงจะได้กินอาห
ดึกแล้วแต่ธีรเดชยังไม่นอน เพราะเขาเพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาล เนื่องจากมีเคสด่วนเข้ามา เมื่อหมอเวรไม่อาจรับมือกับสถานการณ์ได้ สุดท้ายทางโรงพยาบาลก็โทรมาขอความช่วยเหลือ แน่นอนว่าต่อให้จะเหน็ดเหนื่อยแค่ไหน คนเป็นหมอก็ย่อมไม่สามารถปฏิเสธหรือเพิกเฉยต่อคนไข้ได้ครั้นกลับมาถึงบ้านเขายังต้องสะสางเรื่องสำคัญต่อ
“กินเยอะๆ นะ รู้ไหมว่าเราผอมมาก” เขาว่าพลางคีบชิ้นหมูนุ่มที่สุกแล้ววางลงไปในถ้วยของเธอ คนที่กำลังก้มหน้าก้มตากินขนมจีบถึงกับชะงัก อ้อมแอ้มขอบคุณเบาๆ โดยไม่มองหน้าอีกฝ่าย“ขอบคุณค่ะ” “เห็นเดินดูโน้ตบุ๊คตั้งนาน แต่ไม่ซื้อ” เขาชวนคุย “เสียดายเงินค่ะ” เธอเงยหน้าขึ้นจากของกินมาตอบงึมงำ แก้มร้อนว







![Vampire Queen | ราชินีแห่งรัตติกาล [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)