เป็นผีอยู่ดีๆ ดันได้สามีขี้หึง

เป็นผีอยู่ดีๆ ดันได้สามีขี้หึง

last updateHuling Na-update : 2025-12-03
By:  Ai Chi TudouKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
22Mga Kabanata
1.1Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เมื่อผีสาวตนหนึ่งเฝ้ารอท่านเทพที่มีพระคุณช่วยชีวิตมาหลายร้อยปีเกิดถูกชายหนุ่มผู้หนึ่งจับมาเป็นสตรีอุ่นเตียง นางจึงต้องเผชิญเรื่องราวต่างๆ กว่าจะลงเอยกับคนที่รักได้

view more

Kabanata 1

ต้นกำเนิดของเรื่องราว

毎回、夫の南野和紀(みなみの かずき)が、不治の病にかかった幼なじみの堀之内衣織(ほりのうち いおり)に付き添って行くたびに、彼は私に「離婚できないか」とほのめかしてくる。

衣織が死ぬ前に抱いている一番の願いは──「和紀の本当の妻になりたい」ということだから。

今日もまた、彼は同じようにそれをほのめかしてきた。

私は泣きもせず、怒りもせず、ただ淡々と「いいわ」と一言返した。

こうした会話は、すでに99回も繰り返されてきたからだ。

そして今日は、ちょうど百回目。

ようやく私も、自分を納得させる離婚の理由ができたのだ。

──私と和紀の子どもが流産してしまったから。

今、私と彼の間に残っているのは、薄っぺらな戸籍謄本だけだ。

……

流産から七日目のこと。

私はショッピングモールで偶然和紀に会った。

彼は両手にいくつもの大きな買い物袋を提げ、衣織を見つめるその目は、溢れんばかりの優しさに満ちている。

けれど、私を見た瞬間、彼は眉をひそめた。

「なんでお前もここにいるんだ?先に離婚すると言っていただろ。まさか後悔したのか?」

彼の警戒した視線は冷たく、まっすぐ私の心の奥深くに突き刺さった。

衣織は彼をたしなめるように軽く睨みつけ、気まずそうに私の方へ向き直った。

「笙子、誤解しないでね。和紀は、私と早く結婚したくてたまらないだけなの」

そう言いながら、彼女はさりげなく私のお腹に視線を走らせ、得意げに微笑んだ。

「私たちの結婚式が一週間後に決まった。ぜひ、赤ちゃんと一緒に見に来てね」

私は思わずお腹に手を当てた。何かを言おうとしたその瞬間、和紀が言葉を遮った。

「妊婦が式に来られるわけないだろ。万が一、衣織にとって縁起が悪いことがあったらまずいぞ」

お腹に置いた手が固まったまま、私は再び彼の冷酷さに打ちのめされた。

彼は、衣織が不治の病を患っていても、それを「縁起が悪い」とは思わないくせに。

毎日病院を行き来していても、それを「縁起が悪い」とは思わないくせに。

――でも、私があなたの子を身ごもっているということだけが、「縁起が悪い」。

……本当に、皮肉なものだ。

でも、そうね。私は衣織じゃないし、あなたが気にかける理由なんてどこにもない。

そうでなければ、私が病院で必死にお腹の子を守ろうとしている間、あなたが一度も姿を見せなかったはずがない。

ただ一言、あなたが聞いてくれればわかるのに。

私たちの子どもは、もういないということを。

私が黙っていると、和紀は気にも留めず、頭を下げて衣織と結婚式の細かい相談を続けている。

私は黙ったままそれを見つめ、頭の中にさまざまな光景がよぎった。

衣織が病に倒れてから、和紀はまるで別人のようになってしまった。

子どものことを気にかけることもなくなり、家にも帰りたくなくなり、突然姿を消すのが当たり前になった。

最初の頃、彼は言った。

「笙子、衣織は重病なんだ。そばにいてあげないと。

安心しろ。同情してるだけで、それ以上の意味はない」

その後、彼は言った。

「笙子、衣織の最後の願いは、俺と結婚することなんだ。

俺は彼女に後悔を残したくない」

私は彼の言外の意味を理解している。

でも、理解したくなかった。

彼はそのほのめかしを99回繰り返した。

私も99回、理由を探して断った。

そして百回目──彼はもう、ほのめかすことさえやめた。

その日、私は妊娠中に受ける32回目のホルモン注射を終え、病院を出たところだった。

そこで和紀からメッセージが届いた。

気遣いも慰めもなく、ただ冷たい通知が一文。

【明後日の午前九時、役所の前で会おう。離婚だ】

たった一行の短い文章。

それだけで、私は完全に取り乱した。

その日、私は駐車場の地面に倒れ込み、和紀に何度も何度も電話をかけた。

けれど最後に繋がったのは──119だけだった。

医者は告げた。「子どもは助からなかった」

病床に横たわったまま、私は夜明けを待った。

和紀から届いたのは、たった一言だけだった。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
22 Kabanata
ต้นกำเนิดของเรื่องราว
เมืองไผ่สวรรค์เมืองไผ่สวรรค์ เมืองขนาดกลางที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน ตามตำนานเล่าว่าเป็นเมืองที่มีเทพเซียนองค์หนึ่งประทานไผ่สวรรค์ให้กับเจ้าผู้ปกครองเมือง เจ้าเมืองในเวลานั้นจึงนำต้นไผ่ดังกล่าวมาปลูกบนภูเขาทางทิศเหนือของเมือง เมื่อเวลาผ่านไปหลายปี ต้นไผ่ก็แผ่ขยายครอบคลุมอาณาบริเวณทั่วทั้งเขา ภูเขาดังกล่าวจึงได้รับนามใหม่ว่า เขาเทพประทานจากนั้นเป็นต้นมา เขาเทพประทานก็เป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของเมือง ผู้คนในเมืองต่างมาเยี่ยมเยียนเพื่อชื่นชมความสวยงามและพักผ่อนหย่อนใจ เจ้าเมืองรุ่นต่อมาจึงอนุญาตให้กรมคลังเปิดภัตตาคารที่ใช้หน่อไม้จากป่าไผ่แห่งนี้มาประกอบอาหารเวลาผ่านพ้นไปหลายต่อหลายปี ความนิยมในการมาเที่ยวชมเขาเทพประทานไม่ลดลงแม้แต่น้อย จนกระทั่งเกิดข่าวเล่าลือว่ามีนักท่องเที่ยวเพศชายทยอยเสียชีวิตลงโดยไม่ทราบสาเหตุบ้างก็ว่าเสียชีวิตจากโรคประจำตัว บ้างก็ว่ามาจากการฆาตกรรมและสาเหตุสุดท้ายคือถูกผีสาวเอาชีวิตผีสาวลึกลับที่อยู่ในป่าไผ่ ไม่มีผู้ใดรู้ว่านางมาอาศัยอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้เพียงแต่ว่า นางเป็นวิญญาณที่ปองร้ายแต่บุรุษเพศส่วนสตรีที่เป็นคนรักของชายหนุ่มเคราะห์ร้ายเหล่านั้นต่าง
Magbasa pa
ออกทำคดี
ศาลต้าหลี่ภายในห้องทำงานของผู้บัญชาการศาลต้าหลี่ บุรุษวัยกลางคนใบหน้าดุดันนั่งพูดคุยกับบุรุษใบหน้าหล่อเหลาโดดเด่น บุรุษผู้นี้โครงหน้าสมส่วน ดวงตาหงส์ จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากอวบอิ่ม ผิวขาวเนียนดุจหยกตัดกับอาภรณ์สีดำราวกับน้ำหมึกพวกเขาพูดคุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้นบนเขาเทพประทาน“อวิ๋นอวี้ กลางวันนี้ฝ่าบาทมีรับสั่งให้พวกเราจัดการเรื่องของเขาเทพประทานให้เรียบร้อยภายในหนึ่งเดือน ตอนนี้ไห่เฉียงก็ไปสืบคดีที่ซีโจว หน้าที่นี้คงต้องมอบให้เจ้าจัดการแล้วล่ะ”เฉินเล่อจิ้นผู้บัญชาการศาลต้าหลี่พูดกับจางอวิ๋นอวี้ที่มีศักดิ์เป็นหลานชายและเป็นลูกน้องภายใต้บังคับบัญชา“ท่านลุงโปรดวางใจ เรื่องนี้ข้าจะรีบจัดการให้เรียบร้อย รับรองว่าไม่ถึงหนึ่งเดือนต้องปิดคดีนี้ได้แน่นอน”จางอวิ๋นอวี้ตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ เขาเป็นรองผู้บัญชาการศาลต้าหลี่ ไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใด ไม่ว่าจะเป็นโจรศัตรูต่างแคว้น กระทั่งภูตผีปีศาจ“เจ้าต้องรักษาตัวให้ดีล่ะ เรื่องนี้ค่อนข้างเหนือธรรมชาติ จัดการยากกว่าคดีทั่วไป” บุรุษวัยกลางคนเตือนด้วยความเป็นห่วง“ท่านลุง ก็แค่ผีสตรีเท่านั้น สำหรับข้าศัตรูต่างแคว้นอันตรายกว่าเยอะ” จางอวิ๋นอวี้พูดพ
Magbasa pa
กายเอกสุวรรณ
ตู้ชิงชิงเห็นท่าทางหื่นกามของเกาถงก็เริ่มหงุดหงิดไม่พอใจ สายตาเขาที่จ้องมองมาราวกับอยากจะกลืนกินนางจนไม่เหลือแม้แต่กระดูก“ข้าก็คิดว่าพี่ชายจะไม่สนใจสตรี ที่ไหนได้ ก็ไม่ต่างจากบุรุษหื่นกามทั่วไป” ว่าแล้วนางก็จ้องเข้าไปในดวงตาของเกาถง ชายหนุ่มจ้องตอบด้วยแววตาหลงใหลเคลิบเคลิ้มตู้ชิงชิงที่เดิมอยากจะลองใจเกาถง เห็นว่าเขาดูซื่อๆ ไม่มีพิษภัยไร้เดียงสา อยากเก็บเขาไว้ข้างกาย เมื่อเห็นว่าเขาจ้องมองเต้าอวบของตนไม่วางตาก็เปลี่ยนใจใบหน้างามเข้าใกล้ใบหน้าหล่อเหลาแต่ใสซื่อช้าๆ เมื่อริมฝีปากอยู่ในระยะใกล้กัน นางก็เริ่มดูดพลังชีวิตของเกาถง“บังอาจ”เสียงดุดันคล้ายคำรามดังขึ้น ไม่ทันที่ตู้ชิงชิงจะได้หลบหนี แขนเรียวขาวของนางก็ถูกบุรุษร่างสูงใหญ่จับไว้แน่น“ผีสาวที่ล่อลวงชายหนุ่มมาดูดพลังวิญญาณสมควรตายแล้วเกิดใหม่นับร้อยครั้ง” บุรุษรูปร่างสูงใหญ่ใบหน้าหล่อเหลา ดวงตามีเสน่ห์ล่อลวงใจสตรีไม่แพ้กับที่ตู้ชิงชิงล่อลวงเกาถงดวงตาหงส์ที่ลึกล้ำจ้องมองสตรีอย่างโกรธเกรี้ยว“ปล่อยข้านะ ข้าก็แค่ฆ่าพวกผู้ชายที่ก่อให้เกิดภัยแก่สตรีนางอื่นได้ คนพวกนี้สายตาแทะโลมข้าทั้งนั้น” ตู้ชิงชิงรีบพูดแก้ตัวด้วยความร้อนรนปกติแล้
Magbasa pa
ของสตรีเป็นอย่างนี้นี่เอง
ทว่าจางอวิ๋นอวี้เหมือนจะไม่ได้ยินเสียงร้องน่าสงสารของตู้ชิงชิง เขาจับขาที่เรียวยาวอ้าออก ดวงตาหงส์มองสำรวจกลีบดอกไม้ที่ดูอ่อนนุ่มด้วยความสนใจอืม ของสตรีเป็นอย่างนี้นี่เองดูนุ่มนิ่มบอบบาง ต่างจากของบุรุษโดยสิ้นเชิงคิดดังนี้ก็รู้สึกว่าส่วนล่างของตนต้องการผงาดออกมาสู่โลกภายนอก หากถูกกักขังไว้จะประท้วงทำให้ร่างกายของเขารุ่มร้อนและไม่สบายตัว จางอวิ๋นอวี้จึงปลดสายคาดเอว ถอดกางเกงออกอย่างรวดเร็วตู้ชิงชิงเห็นแก่นกายของจางอวิ๋นอวี้ก็ยิ่งหวาดผวา ลำใหญ่ที่ตั้งผงาดเหมือนคทาหยกหรูอี้ที่พวกคนใหญ่คนโตมักพกติดตัว ตรงปลายคล้ายกับหัวเห็ดสีน้ำตาลชมพูดูสะอาดตาขณะที่กำลังจดจ้องกับท่อนใหญ่ตรงหน้า ตู้ชิงชิงไม่ทันรู้ตัวเลยว่าต้นขาเรียวของตัวเองนั้นถูกดันขึ้นจนแทบแนบชิดเต้าอวบทั้งสองข้างท่านี้ทำให้สะโพกและโหนกเนื้อสาวลอยขึ้นโดดเด่นเป็นจุดสนใจ แต่ก็ไม่กลบดับความงามของเต้าอวบที่ใหญ่โตล้นทะลักตู้ชิงชิงหลับตาไม่กล้ามองสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตนเองนางพยายามคิดเรื่องอื่นที่ตนเองสนใจ ทว่าก็ไม่อาจหลบเลี่ยงภาพจำของแท่งหยกใหญ่ได้ขณะที่วุ่นวายใจอยู่นั้น ตู้ชิงชิงก็รู้สึกว่าจุกหวานข้างซ้ายถูกลิ้นร้อนและอ่อนนุ่ม
Magbasa pa
ไปจวนของข้า เป็นสตรีของข้า
“สาวรับใช้หรือ เจ้ามันบ้าไปแล้ว” ตู้ชิงชิงชูกำปั้นหมายจะทุบจางอวิ๋นอวี้ แต่ก็ไม่ทัน ร่างอวบอัดถูกจับพลิกคว่ำหน้าอกแนบติดพื้น แต่สะโพกยกแอ่นอวดร่องรักที่ยังมีน้ำสีขาวเปรอะเปื้อน“งามนัก” มุมปากของจางอวิ๋นอวี้โค้งขึ้น น้อยครั้งนักที่เขาจะยิ้มได้เช่นนี้เขาไม่พูดมากความ จับแก่นกายที่ยังตั้งผงาดเย่อหยิ่งอวดดีตีใส่บั้นท้ายกลมงอนของตู้ชิงชิงทีละข้างจนแดง จากนั้นก็ดันหัวเห็ดบานใหญ่มุดผ่านน้ำรักขาวขุ่นเข้าไปในโพรงเนื้อนุ่มอีกครั้ง“อืม ท่านี้ลึกดีจริงๆ ดันเข้าไปได้มากกว่าเดิม” บุรุษเอ่ยกับตนเองเสียงไม่ดังนักแม้จะไม่ดัง แต่ตู้ชิงชิงก็ได้ยินชัดเจน นางรู้สึกมากกว่าจางอวิ๋นอวี้ด้วยซ้ำ มีหรือจะไม่รู้ว่าตอนนี้ท่อนเอ็นร้ายกาจของเขาแนบชิดเต็มพื้นที่ร่องรักของตนท่อนเอ็นร้อนกระตุ้นให้โพรงนุ่มเริ่มขยับตอดรัด เมื่อท่อนเอ็นครูดถูไปมา การตอบสนองก็เพิ่มมากขึ้นร้อนดีเหลือเกินตู้ชิงชิงคิดในใจ นางตายมาหลายปีนอกจากความเย็นก็แทบไม่สามารถสัมผัสความอบอุ่นของคนมีชีวิตได้ แต่ท่อนเอ็นใหญ่แท่งนี้ทำให้โพรงเนื้อนางร้อนผ่าว ทั้งขมิบและตอดอย่างบ้าคลั่ง ยิ่งสัมผัสความเสียวก็ยิ่งอยากให้ลำเอ็นนี้อยู่ภายในโพรงรักนานๆจะได
Magbasa pa
สาวใช้อุ่นเตียง
ขณะที่ตู้ชิงชิงสวมเสื้อผ้าอยู่นั้น จางอวิ๋นอวี้ก็เดินไปสำรวจแผ่นกระดาษที่นางอธิษฐานขอพร ในเศษกระดาษที่ขาดกระจายมีร่องรอยเผาไหม้นั้น มีร่องรอยของน้ำหมึกใจความว่า‘ข้าอยากพบเจอท่านเทพเซียนผู้นั้นที่ป่าไผ่สวรรค์บนเขาเทพประทานแห่งนี้อีกครั้ง’มุมปากของจางอวิ๋นอวี้ยกขึ้นอย่างน่าหวาดกลัว “ช่างเพ้อฝันเสียจริง”แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังกวาดสายตาสำรวจด้วยความสนใจ เหตุใดกระดาษเหล่านี้ถึงระเบิดคล้ายกับถูกฉีกทึ้งแทบทุกแผ่นเขาจำได้ว่า ช่วงที่เขาเสร็จกิจเมื่อคืน กระดาษแผ่นสุดท้ายก็ระเบิดส่งแสงระยิบระยับเป็นฉากหลังที่งดงามพอดีราวกับว่า ตั้งแต่เริ่มมีสัมพันธ์กับตู้ชิงชิง กระดาษอธิษฐานแผ่นแรกก็ระเบิด และเมื่อเสร็จสมทั้งคู่ ก็ถึงกระดาษแผ่นสุดท้ายพอดิบพอดีช่างบังเอิญเสียจริง“เพราะว่าเจ้าเพ้อฝันถึงเทพเซียน เป็นผีแต่ไม่เจียมตัว กระดาษเหล่านี้เลยระเบิดจนหมด อ่อ หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะเจ้ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับข้า คำอธิษฐานของเจ้าจึงเป็นโมฆะไปแล้ว”จางอวิ๋นอวี้พูดพลางเหลือบตามองสตรีที่ดวงหน้าเศร้าหมอง นางไม่ต่อปากต่อคำของเขาแต่อย่างใด เท้าเรียวเดินมาอยู่ด้านหลังของเขาอย่างเงียบเชียบเขาจึงไม่กล่าวสิ่งใดอีก
Magbasa pa
บนรถม้า
“ขับรถม้าไปเรื่อยๆ รอบชานเมือง จะกลับจวนเมื่อไหร่ข้าจะบอกเอง” จางอวิ๋นอวี้ส่งเสียงบอกสารถี ขณะที่พูดก็ปลดสายคาดเอวของตนแล้วดึงกางเกงลงแก่นกายที่คล้ายงูยักษ์ผงาดทันใด มือหนาจับแก่นกายตนเองฟาดใส่แก้มก้นของตู้ชิงๆ จนหนำใจ จากนั้นก็นำส่วนหัวหยักถูขึ้นลงตรงกลีบเนื้อนุ่มเพื่อให้น้ำรักหลั่งออกมาเมื่อน้ำใสไหลออกมาชโลมงูตัวเขื่อง ไม่รอช้า เขาก็จับมันมุดเข้าปากถ้ำที่คับแคบ“อืม” บุรุษส่งเสียงเบาออกจากลำคอแสดงถึงความพึงพอใจ ท่านี้สอดเข้าไปกี่ครั้งก็ทั้งลึกทั้งคับแน่นช่างรู้สึกดีเสียจริง“อื้อ” ตู้ชิงชิงส่งเสียงกระเส่า เสียงร้องของนางทำให้สติของจางอวิ๋นอวี้เตลิดไปไกลเขาขยับเอวสอบกระทุ้งร่องรักที่ตอดลำใหญ่ของตนถี่ๆ ฝ่ามือทั้งสองก็บีบแก้มก้นตามจังหวะกระแทกกระทั้นปัก ปัก ปัก ปักตู้ชิงชิงที่ถูกตอกจนลึก นางได้แต่หลับตาเม้มริมฝีปากแน่น ความใหญ่โตของจางอวิ๋นอวี้ทำให้นางทั้งจุกทั้งเสียวอยากจะครางเพื่อระบายความร้อนรุ่มที่ได้รับจากบุรุษก็ทำไม่ได้เพราะถูกสั่งไว้ตั้งแต่แรกเสียงเนื้อกระแทกเนื้อนี้แม้จะดัง แต่ก็ดังสู้เสียงพูดคุยของชาวบ้านที่กำลังจับจ่ายใช้สอยไม่ได้ ทำให้ไม่มีใครสนใจรถม้าของพวกเขายกเว
Magbasa pa
ขู่ให้กลัว
หลังจากปลดปล่อยจนรู้สึกสบายตัว จางอวิ๋นอวี้ก็พูดคุยกับเยว่เส้าอยู่สักพักก่อนจะโบกมือให้เขาออกไปพักผ่อนเยว่เส้าจึงเดินไปกระซิบ พูดข้างหูจางอวิ๋นอวี้ประโยคสั้นๆ “หากอยากให้สตรีหลีกหนี ต้องทำให้พวกนางจุกและรู้ว่ารับไม่ไหว”“ข้าเข้าใจล่ะ” จางอวิ๋นอวี้พยักหน้าน้อยๆอาวุธคู่กายขนาดใหญ่สามารถทำให้สตรีเพ้อหาและก็ทำให้สตรีหวาดผวาได้เช่นเดียวกัน แล้วแต่ว่าสตรีผู้นั้นร่างกายเป็นแบบไหนค่ำคืนนั้น จางอวิ๋นอวี้นอนหลับสนิทบนเตียง ปล่อยให้ตู้ชิงชิงทำสมาธิฝึกปราณนางได้รับน้ำรักที่เต็มไปด้วยพลังหยางจากจางอวิ๋นอวี้ จึงทำให้ร่างกายคล้ายมนุษย์เพิ่มมากขึ้น ทั้งมีพละกำลังเพิ่มขึ้นอย่างมากเรียกได้ว่าร่วมรักกับจางอวิ๋นอวี้นางมีแต่ได้ไม่มีเสีย.......วันถัดมา จางอวิ๋นอวี้พาตู้ชิงชิงไปที่จวนกั๋วกง เมื่อเข้าไปยังโถงรับรองแขกก็พบว่าเฉินชิงเหลียงผู้เป็นมารดาเรียกสตรีมาด้วยสองนางจี้นั่วและเหมียวอี้หลิงพวกนางเป็นธิดาตระกูลใหญ่ จี้นั่วเป็นบุตรีสายตรงของเจ้ากรมคลัง ส่วนเหมียวอี้หลิงเป็นบุตรอนุที่เกิดกับเจ้ากรมโยธาเฉินชิงเหลียงตั้งใจจะให้พวกนางแต่งให้จางอวิ๋นอวี้พร้อมกัน คนหนึ่งเป็นเอก ส่วนอีกคนเป็นอนุจะได้มีหล
Magbasa pa
สตรีของคู่ปรับ
ไม่พูดพล่ามทำเพลง จางอวิ๋นอวี้ก็จับตู้ชิงชิงอุ้มแล้วยกตัวลอย ส่วนล่างก็จ้วงแทงไปตามจังหวะการเดิน“หืม ออกข้างนอกยิ่งตอดแรง เจ้าชอบแบบนี้หรือ” เขาถามสตรีในอ้อมแขน“อย่าพูดพล่อยๆ” ตู้ชิงชิงดุจางอวิ๋นอวี้ นางถลึงตาใส่ก่อนหลับตาแล้วส่งเสียงครวญครางต่อเนื่องแท่งหยกใหญ่ยิ่งใส่ยิ่งร้อน โดยเฉพาะเวลาที่เขาหลั่งน้ำขาวข้นเข้าร่าง ยิ่งทำให้นางรู้สึกว่าตนเองแทบไม่ต่างจากมนุษย์ปกติทั่วไปความเย็นเยียบบนตัวแทบไม่หลงเหลืออยู่แม้แต่น้อย“ไม่แน่ว่าหากข้าเอาเจ้าไปเรื่อยๆ เจ้าอาจจะตั้งครรภ์ก็ได้” จางอวิ๋นอวี้หัวเราะ เพราะถ้าร่างกายตู้ชิงชิงใกล้เคียงมนุษย์เข้าไปทุกวัน การที่นางตั้งครรภ์ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก“บุรุษอย่างเจ้าเนี่ยนะจะเลี้ยงเด็ก ข้านึกภาพไม่ออกเลย” ตู้ชิงชิงบ่น ร่องรักขมิบตอดรัวจนจางอวิ๋นอวี้ต้องหยุดเดิน“อื้ม ดีมาก ขนาดของข้าใหญ่เช่นนี้แถมยังเอาเจ้าทุกวัน แต่ร่องรักเจ้าก็ยังคับแน่นไม่ต่างจากวันแรกที่ได้กัน” จางอวิ๋นอวี้พูดพลางอุ้มตู้ชิงชิงไปยังศาลาริมสระน้ำเขานั่งบนเก้าอี้ ให้ร่างอวบอัดของตู้ชิงชิงนั่งอยู่ด้านบน “ขย่มสิ” เขากระซิบบอกข้างหูของนางมือหนาจับสตรีนั่งหันหน้าออก แล้วขยำหน้าอกทั้งสอ
Magbasa pa
ชีวิตพลิกผัน
เมืองซานเจียงจางอวิ๋นอวี้พาลูกน้องใต้บังคับบัญชามาพักยังจวนชายป่าที่สร้างทิ้งไว้ เขาพูดคุยวางแผนจนถึงดึกดื่นจึงเข้าห้องพักของตน“พรุ่งนี้ข้าจะไปปราบโจร เจ้ารออยู่ที่นี่ละกัน” เขาพูดกับตู้ชิงชิง ก่อนเงียบไปเล็กน้อยแล้วพูดต่อ“หากเกิดอะไรขึ้นกับข้าเจ้าก็ถือว่าเป็นอิสระ อยากไปไหนก็ไปเถอะ เพียงแต่ต้องดูแลตัวเองให้ดีๆ” บุรุษพูดเสียงไม่ดังมากนักแต่แสดงถึงความห่วงใยอย่างชัดเจนตู้ชิงชิงจ้องมองใบหน้าของจางอวิ๋นอวี้ “ข้าอยากเป็นอิสระก็จริง แต่ไม่ได้อยากให้เจ้าเป็นอะไรไป อีกอย่าง หากเจ้าเกิดเรื่องจริงๆ ข้าจะล้างแค้นให้”จางอวิ๋นอวี้หัวเราะ ทว่าภายในหัวใจรู้สึกอบอุ่นบอกไม่ถูก “ผีผู้หญิงอย่างเจ้าจะทำอะไรกับโจรได้ พักผ่อนเถอะ ข้าจะนอนล่ะ” เขาปล่อยให้ตู้ชิงชิงทำสมาธิ ส่วนตนเองนอนหลับเอาแรง...เช้าวันรุ่งขึ้นเสียงไก่ขันและนกร้องปลุกให้ตู้ชิงชิงที่เผลอหลับลืมตาตื่นขึ้นมา นางมองไปที่เตียงก็พบว่าจางอวิ๋นอวี้ออกไปด้านนอกแล้วคิดไม่ถึงว่าเขาจะไปอย่างเงียบเชียบไม่บอกกล่าวนางสักคำความจริงก่อนที่จางอวิ๋นอวี้จะออกไปนั้น เขาก็อยากจะบอกลานาง แต่เห็นว่านางหลับอยู่เขาจึงไม่ได้รบกวนเขาไม่แน่ใจว่าผีต้องนอนหลั
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status