Masukกว่าไกอาจะกลับมาจากงานเลี้ยงก็ช่วงเช้าของอีกวัน สำหรับมาธ่านี่คือเรื่องปกติในการไปงานเลี้ยงของชนชั้นสูง แต่สำหรับโรส เธอแปลกใจมากทีเดียว
“งานเลี้ยงแรกเป็นอย่างไรบ้างคะ ข้าตกใจมากที่ทางผู้จัดงานไม่ได้ให้สาวใช้เข้าไปด้านในด้วย” โรสเอ่ยถามพร้อมกับถอดชุดของไกอาออก “เรื่องนั้น..งานเลี้ยงของที่นี่ไม่เหมือนกับงานเลี้ยงที่ข้าเคยพบเจอ มันพิเศษมากกว่าที่จักรวรรดินิดหน่อย และดูเหมือนว่าข้าจะได้พบเจอเพื่อนใหม่ด้วยล่ะ นางเป็นผู้จัดงานเลี้ยงงานนี้ชื่อว่าโนแอล เลดี้โนเอล รันเดน” โรสถอนหายใจด้วยความโล่งอก คุณหนูของเธอนั้นเปลี่ยนไปจากเดิมมากทีเดียวและเธอชอบมากที่คุณหนูไม่ได้เจ้าอารมณ์หรือว่าขี้หงุดหงิดเหมือนกับคุณหนูคนเก่า นับว่าเป็นเรื่องที่ดีที่คุณหนูความจำเสื่อม ไม่รู้ว่านี่คือผลพลอยได้จากการดื่มยาพิษหรือไม่แต่ในสายตาของโรส นี่คือเรื่องดี ไม่กี่อย่างในชีวิตของเธอ “เช่นนั้นก็ดีแล้วค่ะ อยากจะรับมื้อเช้าเลยไหมคะ” ไกอาพยักหน้า “ก็ดีเหมือนกัน” “เงินเดือนของนายหญิง องค์ราชาส่งมาให้แล้วนะคะ” ในตอนที่เธอเข้ามาอยู่ที่คฤหาสน์หลังนี้เธอได้รับเงินทองมากมายพอสมควร แล้วยังจะมีเงินเดือนให้อีกอย่างนั้นหรือ ที่ว่าชนชั้นสูงของนอลข่านไม่ต้องทำงานน่าจะเป็นเรื่องจริงสินะ เพราะในทุกเดือน องค์ราชาจะส่งมอบเงินเดือนให้ ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้เป็นขุนนางแต่ถึงอย่างนั้นก็ได้เงินเดือนด้วยอย่างนั้นหรือ จะว่าไปแล้วที่นี่ก็ดีเหมือนกันแฮะ.. ไม่ดีอยู่อย่างเดียวนั่นคือการหาสามีของเธอที่ดูเหมือนจะยากเย็นพอสมควร เมื่อวานเธอนอนหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ พอตื่นขึ้นมาก็เห็นสาวใช้ของโนแอลยืนอยู่ข้างเตียง ส่วนท่านดยุคหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เขาใจร้ายเล็กน้อยที่ออกไปจากห้องแบบไม่บอกไม่กล่าว แต่เรื่องราวของเราให้มันจบลงเท่านั้นก็ดีเหมือนกัน เธออยากจะแกล้งเขา.. แต่ก็ไม่ได้จะทำตัวเป็นสตรีไม่รู้ฟังที่เที่ยววิ่งไล่ตามเขาไปเรื่อยๆ แบบนั้นมันไม่สมเป็นเธอและเธอก็จะไม่มีวันทำอย่างเด็ดขาด เมื่อรับมื้อเช้าเสร็จแล้ว ไกอาก็เข้ามาในห้องหนังสืออีกครั้ง เธอเปิดอ่านหนังสือเล่มเดิมที่มันเกี่ยวกับรายชื่อของขุนนางทั้งหลายที่ยังไม่ได้แต่งงาน และกว่าครึ่งคือบุรุษที่คุ้นหน้าคุ้นตากันอย่างดีเพราะว่าเธอมองเห็นพวกเขาเหล่านั้นในงานเลี้ยง “เฮ้อ..ดูเหมือนว่าการหาสามีจะไม่ง่ายอย่างที่คิดซะแล้ว” ไกอาล้มตัวนอนบนม้านั่งตัวยาว อากาศในยามกลางวันนั้นร้อนในแบบที่พอทนได้ เธอเหม่อมองออกไปด้านนอกหน้าต่างของคฤหาสน์รูปทรงคล้ายๆ กับหัวหอม ที่ด้านล่างคือสวนเล็กๆ เป็นส่วนที่มีดอกไม้หายากแล้ว..น้ำพุที่กลางสวน ถัดจากคฤหาสน์ของเธอไปคือย่านการค้าในเมือง และจากหน้าต่างห้องนี้สามารถมองเห็นพระราชวังสีทองได้อย่างชัดเจนมากทีเดียว ความสวยงามของพระราชวังนั้นทำให้เธออดทึ่งในทุกครั้งที่มองไม่ได้เลย “นายหญิงคะ...” มาธ่าวิ่งขึ้นมาด้านบนด้วยท่าทางเร่งรีบ “เลดี้รันเดนมาขอพบค่ะ” บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยของมาธ่าแย้มยิ้มด้วยความดีใจ อาจจะเพราะว่าเลดี้รันเดนนั้นเป็นสตรีที่อยู่ในจุดกึ่งกลางของแวดวงสังคมเพราะอย่างนั้นการที่นายหญิงของเธอสนิมสนมกับเลดี้โนแอลมันคือเรื่องที่ดีมากพอสมควร ยังไม่ทันที่ไกอาจะได้พูดอะไร โนแอลก็เดินเข้ามาในห้องหนังสือของเธอด้วยรอยยิ้ม ในมือของหญิงสาวถือขวดสุราเอาไว้พร้อมกับแก้วสองใบ “เจ้าตื่นไวกว่าที่ข้าคิดเอาไว้..” โนแอลหัวเราะเสียงดัง เมื่อได้ยินคำกล่าวทักทายของไกอา “ข้าเบื่อหน่ายแสงของดวงตะวันเพราะมันทำให้รสหวานของสุราเจือจางลง แต่ถึงอย่างนั้นภายใต้แสงตะวันมีสตรีที่งดงามเช่นเจ้าอยู่ เช่นนั้นวันนี้ข้าจะเบื่อหน่ายความร้อนในยามกลางวันลดลงเล็กน้อย” หลังจากกล่าวจบโนแอลก็ส่งแก้วสุราให้กับไกอา ซึ่งแน่นอนว่าไกอาปฏิเสธแก้วสุรานั้นไม่ได้ เธอจึงจำยอมรับมาดื่มด้วยรอยยิ้มแห้งๆ “เมื่อวานเจ้ากับท่านอาไม่ได้..ทำเรื่องแบบนั้นกันงั้นเหรอ ให้ตายสิไกอา นั่นคือดยุคแห่งเซนเดอร์ที่ไม่ได้มีเวลาว่างมากมายนัก แต่เจ้ากลับปล่อยให้เขาหลุดมือไป..” ไกอาถอนหายใจเบาๆ “ข้าบอกเจ้าไปแล้วว่าข้าไม่ได้ต้องการ..การร่วมหลับนอนเพียงครั้งคราว ข้าต้องการบุรุษที่จะมาเป็นสามีของข้าในอนาคตและข้าคิดว่าข้าไม่สามารถหาสามีในงานเลี้ยงเช่นนั้นได้หรอกโนแอล เป้าหมายของข้าและบุรุษเหล่านั้นมันแตกต่างกัน พวกเขาต้องการร่างกายแต่ว่าข้าต้องการ..หัวใจและความรัก” สุดยอดเลย..เกิดมาโนแอลพึ่งจะเห็นความหวังที่แรงกล้าเช่นนี้ “พระเจ้าช่วย ข้าอยากจะจัดงานเลี้ยงฉลองให้กับคำพูดที่แสนซาบซึ้งของเจ้าจังเลย มันเยอะแยะไปไกอา บุรุษที่ไม่เข้าร่วมงานเลี้ยงแบบนั้น เพียงแต่คนที่ข้าเห็นว่าเหมาะสมกับเจ้า..นั่นก็คือองค์รัชทายาทยังไงล่ะ” ไกอานิ่วหน้าเล็กน้อย “ขอร้องโนแอลข้าไม่เล่น..” ลูกชายของคนที่เจ้าชู้และมีเมียสามร้อยคนจะเป็นบุรุษที่ไขว่คว้าหาเรื่องความรักได้อย่างไรกัน “เจ้าเชื่อข้าได้นะไกอา องค์รัชทายาทยังไม่มีพระชายา ข้าส่งจดหมายเชิญไปมากมายแต่พระองค์ก็ไม่ตอบรับการเข้าร่วมงานเลี้ยงใดๆ เลย และไม่ใช่แค่ข้าแต่กับสตรีอื่นก็เหมือนกัน เจ้าเชื่อไหมว่ายังไม่เคยมีใครได้เห็นสิ่งมหัศจรรย์สิ่งนั้นของพระองค์เลย” นี่โนแอลเรียกเจ้าสิ่งนั้นว่าสิ่งมหัศจรรย์อย่างนั้นเรอะ ทำไมมันฟังดูยิ่งใหญ่อะไรเบอร์นั้น... “เชื่อเถอะว่ามันมหัศจรรย์..เพราะมันยังไม่เคยถูกสตรีใดค้นพบยังไงล่ะ องค์รัชทายาทนั้นตรงตามความต้องการของเจ้าเป๊ะ ไม่เข้าร่วมงานเลี้ยง ไม่มีภรรยา และยังไม่เคยทำเรื่องอย่างว่ากับใครมาก่อน เรื่องนั้นเจ้ามั่นใจได้เลยเพราะว่าข้าได้รับการยืนยันจากสตรีหลายคนทีเดียวที่พยายามเข้าหาพระองค์ พระองค์ยังไม่เคยมีค่ำคืน..สุดแซ่บกับใคร บุรุษที่ดีงามเช่นนี้เจ้าหาไม่ได้อีกแล้วในนอลข่าน” ฟังดูมันยากเย็นมากทีเดียว แล้วขนาดสตรีอื่นในนอลข่านยังไม่ได้เข้าใกล้พระองค์ แล้วเธอล่ะ? “หากมันยากเย็นขนาดนั้น ข้าเองก็คงจะถูกพระองค์จับโยนออกมาจากห้องเหมือนกับสตรีอื่นละมั้ง” “ไกอา..เจ้าต้องพยายามสิ ผลไม้ที่อร่อยและสมบูรณ์แบบมากที่สุดมันคือผลไม้ที่อยู่บนยอดยังไงล่ะ เจ้าจะต้องปีนขึ้นไปและไปคว้าผลไม้ลูกนั้นมาอยู่ในมือให้ได้เพราะว่าเจ้าไม่เหมือนใคร เจ้าเองก็แตกต่างเหมือนกัน..” ทำไมกันนะ ทำไมโนแอลถึงได้มาสนับสนุนเรื่องของเธอกับองค์รัชทายาทขนาดนี้ คงไม่มีอะไรแอบแฝงอยู่ภายใต้รอยยิ้มที่แสนใสซื่อของโนแอลหรอกใช่ไหม?ไกอาส่งยิ้มให้กับโรส ซึ่งในยามนี้โรสมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าสาวใช้ของพระราชวัง เธอส่งจดหมายในมือให้กับโรสพร้อมกับกำชับว่าให้โรสไปส่งที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ด้วยตัวเอง“ไม่ต้องเป็นกังวลไปนะเพคะองค์ราชินี หม่อมฉันจะไปส่งให้ถึงมือของท่านคาดินัน อย่างแน่นอน”ไกอาพยักหน้า เมื่อโรสเดินออกไปเธอก็หยิบจดหมายที่ถูกส่งมาจากแกรนด์ดัชชีทางใต้ขึ้นมาอ่านอีกครั้งเพื่อบรรเทาความคิดถึงที่มีต่อสหายรัก“ไกอา..ข้ามีความสุขมากในแบบที่ตัวเองยังไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน ข้ามีบ้านที่เมื่อเปิดหน้าต่างออกไปก็สามารถมองเห็นวิวของทะเลและเรือสำเภามากมายที่กำลังแล่นไปมา ท่านคีนแนนในยามนี้รับบทท่านพ่อที่กำลังเลี้ยงดูลูกคนที่สองของข้า เจ้าเองก็คงจะสบายดีเหมือนกันใช่ไหมเพคะองค์ราชินี ข้าอยากจะพบเจอเจ้าอีกครั้ง แต่ทว่าท่านคีนแนนไม่อยากจะพาลูกของข้ากลับไปที่เมืองหลวง ด้วยความกังวลกับอะไรหลายๆ อย่าง พระองค์ไม่อยากให้ตำแหน่งขององค์ราชาหรือแม้กระทั่งตำแหน่งขององค์รัชทายาทสั่นคลอน เพราะอย่างนั้นนี่คือการบังคับ หากว่าเจ้าว่างเว้นจากงานราชกิจ มาหาข้าบ้างนะสหายรัก ข้าคิดถึงเจ้ามากๆ และภาวนาของให้องค์ราชินีแห่งนอลข่านมีความสุขมากที่สุขใน
วันรุ่งขึ้นโนแอลเดินทางไปหาองค์ราชินีตามที่นัดหมายกับเอาไว้ พระนางให้สาวใช้ส่งจดหมายมาให้เธอการนัดเจอในครั้งนี้หากเธอเดาไม่ผิดจะต้องเป็นเรื่องขององค์ราชาอย่างแน่นอน“ถวายความเคารพแก่องค์ราชินีเพคะ”ราชินีเคดีนส่งยิ้มให้กับโนแอล มันเป็นรอยยิ้มที่ทำให้รู้สึกอบอุ่นอย่างน่าประหลาดทีเดียว“ที่ข้าเรียกเจ้ามาพบในวันนี้ เพราะต้องการพูดคุยเรื่องขององค์ราชา”อย่างที่เดาเอาไว้ไม่ผิดเลย โนแอลนั่งลงตรงข้ามกับองค์ราชินี“เพคะ ทรงตรัสมาได้เลย หากเป็นเรื่องขององค์ราชา หม่อมฉันขอรับผิดในทุกประการ”เคดีนยิ้มออกมาพร้อมกับยกสุราขึ้นมาดื่ม“ไม่เลย ไม่ใช่ความผิดของเจ้าเลยโนแอล ข้ามองเห็นแววตาที่แตกต่างขององค์ราชาที่จ้องมองไปที่เจ้า นั่นทำให้ข้าล่วงรู้ว่าพระองค์น่าจะสนใจเจ้ามากพอสมควร ผู้คนภายนอกต่างก็มองว่าองค์ราชานั้นมากรักและทรงเจ้าชู้ ทว่าพระองค์ห่างไกลคำว่ามากรักพอสมควร เพราะว่าพระองค์ไม่เคยรักสตรีใดเลยยังไงล่ะ ข้าแต่งงานเข้ามาเพราะว่าพ่อของข้าคือท่านเจ้าเมือง มันคือการแต่งงานทางการเมืองที่ไร้ความรัก มันไม่มีความรักมาเกี่ยวข้องตั้งแต่แรก ทว่าในยามที่ข้ายังเด็กนั้นข้าเฝ้าคาดหวังว่า อย่างน้อยต่อให้เราไม
หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น เธอก็ไม่ได้เข้าไปในพระราชวังอีกเลย โนแอลนอนนิ่งๆ อยู่บนเตียง เธอหลับตาอย่างใช้ความคิดกว่าเธอจะได้ออกมาจากพระราชวังขององค์ราชาก็เป็นช่วงเที่ยงของอีกวันหนึ่ง ความเจ็บปวดฉายชัดในทุกครั้งที่เธอก้าวเดิน แต่ทว่าความสุขสมกับมีชัยเหนือสิ่งอื่นใดความสุขที่เอ่อล้นออกมาจากด้านในของหัวใจ มันทำให้โนแอลรับรู้ได้ในทันทีเลยว่าเรื่องเช่นนี้จะมีความสุขมากยิ่งขึ้น หากว่าเธอกระทำกับคนที่ตัวเองรัก และมันก็จริงอย่างที่คิดเอาไว้ทว่าเมื่อเธอตื่นขึ้นมาบนเตียงนอน ความว่างเปล่ามันทำให้โนแอลแย้มยิ้มออกมา เธอสามารถตัดใจจากองค์ราชาได้อย่างไม่มีเยื่อใยอะไรทั้งสิ้น อาจจะเพราะว่าเธอไม่ได้คาดหวังอะไรเลย เธอคาดหวังแค่หนึ่งคืนที่น่าจดจำ และเขาได้ส่งมอบสิ่งที่เธอต้องการมาให้แล้ว เพราะอย่างนั้นจากนี้ไปในเมื่อรักครั้งแรกของเธอจบลง เช่นนั้นเธอก็จะตั้งใจก่อสร้างความรักครั้งใหม่ขึ้นมา..ทว่าในงานวันชาติ แทนที่เรื่องราวของเรามันจะจบลงดังที่เธอคิดเอาไว้แต่องค์ราชากลับเรียกเธอให้ไปพูดคุยเรื่องการจัดงานล่าสัตว์ ทั้งๆ นี่ไม่ใช่เรื่องด่วนอะไรเลย เขาสามารถคุยกับเธอภายหลังได้ แต่เขาก็ไม่ทำ และเมื่อเขาพาเธ
มีคนเคยบอกรึเปล่าว่าองค์ราชานั้นขึ้นชื่อเรื่องความโหดร้ายมากพอสมควร เพราะหากไม่มีคนบอกละก็ เธอนี่แหละจะบอกเอง“นั่นคือคำขู่อย่างนั้นหรือเพคะ”“คือเรื่องจริงที่ต้องเจอต่างหาก เพราะข้าจะใส่เข้าไปจนกว่าร่องเล็กๆ นี่จะขยายออกมา..เอาล่ะโนแอลถึงเวลาเริ่มกันแล้ว”ส่วนที่คับแคบถูกคลี่ขยายด้วยความระมัดระวัง เรียวนิ้วสอดคว้านเข้ามาถึงส่วนลึกจนแผ่นหลังของโนแอลแอ่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว“อ่า..อื้อ มันแปลก..”“ข้าใส่เข้าไปแค่เพียงนิ้วเดียวมันกลับตอดรัดแน่นเช่นนี้ นี่น่าจะเป็นปัญหาแล้วนะโนแอล เพราะมันทำให้ข้าอยากจะใส่ของที่ใหญ่มากกว่านิ้วเข้าไปนะสิ”ให้ตายเถอะ ทำไมองค์ราชาถึงได้ดูร้อนแรงมากขนาดนี้กันนะ รอยยิ้มที่แสยะออกมาที่มุมปากมันดูร้ายกาจและน่าหลงใหลในเวลาเดียวกันพระองค์ดึงก้านนิ้วที่สอดลึกอยู่ออก ก่อนจะใช้ปลายลิ้นแลบเลียหยดน้ำใสที่เปรอะเปื้อนอยู่บนนั้น“หวาน..อย่างที่คิดเอาไว้เลย”ใบหน้าของโนแอลพลันเห่อร้อนมากกว่าเดิม เธอเบนสายตาไปมองที่ทางอื่นในทันทีเพราะรู้สึกเขินอายมากเกินกว่าที่จะทนมองหน้าเขาต่อไป ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตั้งตัว นิ้วแข็งๆ ก็สอดลึกเข้ามาด้านในอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่เพียงแค่นิ้วเดี
เธอยกมือขึ้นมากอบกุมใบหน้าของเขาเอาไว้ แน่นอนว่าเธอกำลังทำผิดกฎเพราะว่าสตรีไม่สามารถแตะต้องพระวรกายขององค์ราชาได้ แต่ชั่งหัวกฎพวกนั้นไปสิ เธอไม่ใช่พระสนมหรือว่าราชินีสักหน่อยที่จะต้องมาปฏิบัติตามกฎของพระราชวังอย่างเคร่งครัด“ใบหน้านี้ทำให้หม่อมฉันฝันถึงพระองค์หลายปีทีเดียว หลังจากเห็นพระองค์ครั้งแรกในงานวันชาติเมื่อเก้าปีที่แล้ว..ทรงหล่อเหลาและทรงพระปรีชาสามารถมากทีเดียว”คีนแนนหรี่ตามองหน้าของโนแอล นางคือสตรีที่มีดวงตาแน่วแน่มากพอสมควร และดวงตาของนางมันอัดแน่นไปด้วยความรักที่เอ่อล้นออกมาจากหัวใจ นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้ถูกมองด้วยแววตาเช่นนี้ แววตาที่เต็มไปด้วยความรักเหล่าพระสนมที่ถูกส่งเข้ามาที่นี่ต่างมองเขา ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ภาพลักษณ์ของราชาแห่งนอลข่านมันเป็นเช่นนั้น ทว่าเขาก็ไม่ได้สนใจหรือว่าใส่ใจสักเท่าไหร่ เพราะเส้นทางเดินขององค์ราชามันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบอยู่แล้วเธอทำให้เขานึกถึงเรื่องราวเมื่อครั้งอดีต และเขาคือคนบาปที่กำลังล่อลวงหญิงสาวผู้แสนบริสุทธิ์ แต่เดิมทีเขาก็ไม่ใช่คนดีอะไรอยู่แล้ว เขามันเป็นคนสารเลวในสายตาของเหล่าสตรี..เป็นบุรุษที่ไร้หัวใจ“พึ่งรู้
เลดี้โนแอล แห่งตระกูลเคาน์รันเดน สตรีผู้มีดวงหน้ากระจ่างใสและงดงาม นางคือบุตรีเพียงคนเดียวของท่านเคาน์และเป็นหลานสาวเพียงคนเดียวของตระกูลดยุคเซนเดอร์จากอำนาจของท่านพ่อและท่านอาทำให้โนแอลขึ้นไปอยู่ในจุดสูงสุดของสังคมได้ไม่ยากเย็นเท่าไหร่นัก เธอคือเลดี้ผู้งดงามที่มีชื่อเสียงมากทีเดียวในแวดวงของสังคม“ข้าขอมีสามีสองคนค่ะ”ดวงตาของโนแอลมันเปล่งประกายออกมาในทันทีที่เธอได้ฟังคำกล่าวของสตรีที่เดินทางมาจากจักรวรรดิ นางมีใบหน้าที่สะดุดตาเป็นอย่างมาก แถมยังมีความกล้ามากชนิดที่ว่าคำกล่าวของนางชวนให้ทุกคนรู้สึกนิ่งอึ้งไปพร้อมๆ กัน ไกอาเป็นเช่นนั้นและโนแอลชอบใบหน้าสวยๆ นั่นมากทีเดียว หลังจากกลับมาจากงานเลี้ยงเธอจึงเขียนจดหมายส่งหาไกอา เพื่อเชิญให้เลดี้ผู้นั้นมาร่วมงานเลี้ยงที่เธอกำลังจะจัดขึ้น อยากเป็นเพื่อนกับสตรีผู้นั้นชะมัดเลย!และเมื่อได้ลองพูดคุย นิสัยของไกมันเข้ากันได้ดีกับเธอมากทีเดียว สารภาพในใจว่าโนแอลไม่ได้ต้องการหลอกใช้ไกอา แต่เพราะว่าเธอมีคนที่แอบชอบมานานมากพอสมควร และเธอรู้ว่านี่มันผิดแบบที่เธอไม่ควรจะไปยุ่งเกี่ยวกับเขา แต่จะทำยังไงได้ล่ะ ในเมื่อเธอไม่สามารถนอนกับบุรุษคนอื่นได้เลย ทุ







