Share

บทที่ 4.3

last update Terakhir Diperbarui: 2026-03-07 06:54:11

“ข้าได้ยินกับหูเห็นมากับตา ที่สวนวันนั้นท่านแม่ยืนสนทนากับองค์ชายหก วางแผนหลอกข้าให้เดินผ่านสวน ให้
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เกิดใหม่ทั้งที...ไม่เป็นแล้วพระชายา!!   บทที่ 4.3

    “ข้าได้ยินกับหูเห็นมากับตา ที่สวนวันนั้นท่านแม่ยืนสนทนากับองค์ชายหก วางแผนหลอกข้าให้เดินผ่านสวน ให้คนรั้งเสี่ยวเถาไปจากข้างกายข้า ท่านเองก็ยืนอยู่ข้างๆ ท่านแม่มิใช่หรือ”“ทะ...ท่าน!” แม่นมเจี่ยนตาเหลือกลานทรุดตัวลงนั่งด้วยความตกใจ “ระ...เรื่องนี้...” อีกฝ่ายมองไปที่ห้องหนังสือ“ใช่ ท่านพ่อรู้เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นแล้ว ตอนนี้ท่านลองเดาดูสิ หากท่านพ่อรู้ว่าที่พี่ใหญ่แต่งให้องค์ชายรองเพราะแผนการของท่านแม่ ท่านพ่อจะโกรธกรุ่นเพียงใด จะลงโทษท่านอย่างไร ท่านแม่อย่างไรก็ได้ชื่อว่าเป็นมารดา เป็นฮูหยิน แต่ท่านที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก สมควรรู้จักผิดชอบชั่วดี สมควรห้ามปราม สมควรชี้ทางที่ถูกต้องในยามที่ผู้เป็นนายหลงผิด”แม่นมเจี่ยนตัวสั่นเทา...เซี่ยอิ๋งเดินเข้ามาด้วยสีหน้าร้อนใจ “น้องสิบเจ้าก็อยู่หรอกหรือ แม่นมเจี่ยนเกิดเรื่องอะไรขึ้น ข้าเร่งร้อนออกจากวังหลวงมาเพราะท่านส่งข่าวไปบอกว่าท่านแม่เกิดเรื่อง”“แม่นมเจี่ยน ท่านก็...ไปรอท่านพ่อที่หน้าห้องหนังสือเถิด ข้าหวังว่าท่านจะสารภาพทุกอย่างออกมากับท่านพ่ออย่างตรงไปตรงมา พี่ใหญ่ท่านมากับข้าเถิดท่านกำลังตั้งครรภ์ ไปนั่งในสวนกับข้าดีกว่าเรื่องที่นี่ก

  • เกิดใหม่ทั้งที...ไม่เป็นแล้วพระชายา!!   บทที่ 4.2

    “ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ลูกมีเรื่องหนึ่งต้องไปทำก่อนกลับเข้าจวน นะเจ้าคะท่านพ่อ”“เช่นนั้น...” เขาปลดถุงเงินจากข้างเอวส่งให้บุตรสาว บอกให้คนตามนางไปเพื่อคุ้มครองดูแล กระทั่งหญิงสาวลงจากรถม้าใต้เท้าอัครมหาเสนาบดีก็ยังเลิกรถม้ามองด้วยสายตากังวล“ข้าจะรีบกลับจวนเจ้าค่ะท่านพ่อวางใจ”“ได้ เจ้ารีบกลับจวนนะ”ผู้ติดตามของบิดาตามมาห่างๆ เซี่ยหยวนเล่อเดินตรงเข้าไปหา...จื่อฉิง “ในที่สุดเจ้าก็มา”อีกฝ่ายเลิกคิ้วมองนางด้วยความประหลาดใจ “เจ้ารู้จักข้า??”“แน่นอน เดินไปสนทนากันไปดีหรือไม่” นางผายมือให้อีกฝ่ายออกเดิน “เสี่ยวหมานปลอดภัยดี เดือนหน้าเขาจะเข้าเรียนยังสำนักศึกษาหลวง เรียนที่นั่นจนกว่าจะอายุครบสิบสาม จากนั้นเขาจะได้ตราของสำนักศึกษาหลวงและจะมีฐานะเป็นบัณฑิต ถึงตอนนั้นเขาสามารถสอบเข้ารับราชการ ไม่ก็ทำงานในสถานที่ต่างๆ ที่เขาปรารถนา”“เจ้าซื้อตัวน้องชายของข้ามาถึงหนึ่งหมื่นตำลึง พบข้าก็รู้ทันที เห็นชัดว่าเจ้ารู้ว่าข้าเป็นใครทำอะไรได้ เจ้าต้องการอะไร”จื่อฉิงก็ยังคงเป็นจื่อฉิง ทั้งชัดเจนและเถรตรง... “ในเมื่อเจ้าเข้าใจอะไรง่ายดีข้าก็จะไม่อ้อมค้อม สี่ปี...เจ้าต้องอยู่ข้างกายข้าสี่ปี เป็นคนคุ้มกันข้าง

  • เกิดใหม่ทั้งที...ไม่เป็นแล้วพระชายา!!   บทที่ 4.1

    “ข้ารู้มาว่าเซี่ยฮูหยินลอบนัดพบกับองค์ชายหก วันนั้นคุณหนูสิบเจ้าหนีออกจากจวนไปยังหมู่บ้านซุนสือ ก่อนหน้านั้นมารดาของเจ้าวางแผนให้ท่านไปพบองค์ชายหก แต่แม่นมเฉาทำให้เสียเรื่อง ดังนั้นนางจึงถูกส่งตัวออกไปนอกเมืองทั้งที่ยังไม่ถึงเวลาเกษียณ”เซี่ยหยวนเล่อก้มหน้าลงพูดไม่ออก นั่นเป็นเรื่องจริง...“ข้าเดาว่าเรื่องเมื่อคืนคงจะเป็นมารดาของเจ้าที่...”นางกะพริบตาขอบตาร้อนผ่าว ในใจรู้สึกขอบคุณที่เขาไม่ได้พูดต่อจนจบแต่หยุดเอาไว้เพียงเท่านั้น“หากให้ข้าแนะนำ เจ้าควรไปพบใต้เท้าเซี่ยสักครั้ง เล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง ไม่แน่ว่าใต้เท้าเซี่ยจะเห็นพ้องกับเรื่องที่เซี่ยฮูหยินทำลงไป”“ท่านว่า...ท่านพ่อไม่รู้จริงๆ หรือ” นางไม่อาจไว้ใจผู้ใดจริงๆ เพราะหลังจากนางแต่งให้เฉินหลี่ นางก็พบว่าบิดาให้ความร่วมมือกับอีกฝ่ายทุกอย่าง แม้แต่เรื่อง...ก่อกบฏ“ข้ารู้ว่ายากที่จะเชื่อใจผู้ใด โดยเฉพาะสิ่งที่เกิดขึ้นกับเจ้า ข้ารู้มาว่าใต้เท้าเซี่ยรักและเอ็นดูเจ้าที่สุดในบรรดาคุณหนูและคุณชายตระกูลเซี่ย ข้ายังคงเชื่อว่าบุรุษที่แม้แต่ฝ่าบาทยังคงยกย่อง ไม่มีทางทำเรื่องเช่นนี้เพียงเพราะเห็นเจ้าเป็นหมากในกระดานของการแก่งแย่งอำนาจ”เ

  • เกิดใหม่ทั้งที...ไม่เป็นแล้วพระชายา!!   บทที่ 3.4

    “องค์ชายทรงเสด็จกลับก่อนดีหรือไม่ รถม้าของพระองค์สะดุดตาเกินไป”เฉินฮ่าวครุ่นคิดพร้อมสบตากับชายหนุ่มนิ่งนาน“ก็ได้ เช่นนั้นข้ากลับก่อน ข้าจะให้ไป๋ซูรั้งอยู่ที่นี่ หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันอย่างน้อยเจ้ารับหน้าแล้วให้ไป๋ซูแบกนางไปซ่อนที่อื่น ข้าไปก่อน” แล้วเฉินฮ่าวก็ทิ้งองครักษ์ข้างกายที่เก่งที่สุดไว้จริงๆโชคดีที่เฉินฮ่าวเป็นคนไม่ถามมาก แม้สงสัยแต่ก็รู้ว่าตอนไหนควรถามตอนไหนควรให้เวลา ตอนนี้ใต้เท้าเซี่ยคงส่งคนออกตามหาหญิงสาว หากพบรถม้าขององค์ชายสามที่ซื่อเหอย่วนไม่สงสัยก็คงแปลกสองชั่วยามต่อมาเซี่ยหยวนเล่อก็ได้สติ เขาให้เสี่ยวเถาผู้เป็นสาวใช้นำชุดลำลองของเขาไปให้หญิงสาวผลัดเปลี่ยน เข้าครัวต้มน้ำแกงร้อนๆ ส่งเข้าไปให้หญิงสาวดื่ม จากนั้นเขากับเสี่ยวหมานก็นั่งรอเงียบๆตอนนี้ห้องนอนของเขากลายเป็นห้องพักแขกชั่วคราว เขาจึงต้องมาอยู่ในห้องของเสี่ยวหมานแทน ด้านนอกมีเสียงเคาะประตูสอบถาม เขาส่งสายตาให้เสี่ยวหมานเข้านอน จากนั้นเดินออกมาเสี่ยวเถาเองก็วิ่งออกมาหน้าตาตื่น “กลับเข้าไปแล้วดับไฟอยู่เงียบๆ ข้างนอกนี้ข้ารับหน้าเอง”เสี่ยวเถายังคงกังวล “ใต้เท้าเฉิง จะให้ใครรู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าคุณหนูอยู่ที่นี่

  • เกิดใหม่ทั้งที...ไม่เป็นแล้วพระชายา!!   บทที่ 3.3

    อยู่ๆ เฉิงเหยียนก็รู้สึกว่าตนไม่ควรรับมันมาเลย...เสียงสวบสาบดังขึ้นด้านหน้า เงาร่างหนึ่งล้มลงยังพุ่มไม้ข้างกำแพง ชายหนุ่มก้าวเดินเข้าไปทันที “นั่นใคร!”“ใต้เท้าเฉิงเหยียน??” เสียงนั้นแผ่วเบาและอ่อนแรง เขาขมวดคิ้วเพราะจำได้ว่านั่นเป็นเสียงของ...เซี่ยหยวนเล่อ คุณหนูสิบตระกูลเซี่ย!!ชายหนุ่มปราดเข้าไปประคองนางขึ้น นางมีท่าทีอ่อนแรงและหายใจเร็วมาก เหงื่อของนางเปียกชุ่มทว่าสองมือกลับกุมเสื้อของเขาราวได้รับการตื่นตระหนก“เร็วเข้าพาข้าไปจากที่นี่ ยิ่งไกลยิ่งดี”“เกิดอะไรขึ้น เจ้า...กำลังหนีผู้ใด”“ไม่มีเวลาอธิบาย พาข้าไปจากที่นี่ก่อน”“ข้าพาเจ้ากลับไปส่งที่จวน”“ไม่...ไม่กลับเข้าจวน ข้าเพิ่งหนีออกมาจากที่นั่น”“อะไรนะ”เสียงฝีเท้าคนหลายคนกำลังวิ่งมาด้านนี้ หญิงสาวหายใจหอบสติกำลังเลือนลาง “ได้โปรด พาข้าไปจากที่นี่ก่อน อย่าให้ผู้ใดหาข้าพบแม้แต่คนตระกูลเซี่ย”เฉิงเหยียนได้แต่สงสัย อะไรกันที่ทำให้นางรู้สึกว่าจวนของตนไม่ปลอดภัย เป็นใครกันที่ทำให้นางไม่ไว้วางใจแม้แต่คนในตระกูลของตัวเอง?!เมื่อนางขอร้องอย่างสิ้นหวังเขาเองก็ได้แต่ทำตาม ทั้งที่ลึกๆ ก็ก่นด่าตัวเองว่าเรื่องนี้อาจเป็นการล่วงเกินท่านอัค

  • เกิดใหม่ทั้งที...ไม่เป็นแล้วพระชายา!!   บทที่ 3.2

    ชายหนุ่มมองอีกฝ่าย “แล้วนี่ทรง...” แต่งกายเช่นนี้คงมิใช่ออกจากวังมาเที่ยวเล่น“โดนเจ้าจับได้แล้ว? ข้าได้รับเทียบเชิญให้เข้าร่วมงานเลี้ยงในจวนอัครมหาเสนาบดี ชายาของพี่รองมีข่าวดีแล้ว”“ตั้งครรภ์?”“ใช่ หมอหลวงยืนยันแล้ว พี่รองเพิ่งเข้าวังไปทูลเสด็จพ่อและไทเฮา วันนี้ท่านอัครเสนาบดีกับฮูหยินจัดงานเลี้ยงเล็กๆ ขึ้น ผู้ที่มีเทียบเชิญเท่านั้นจึงจะเข้าร่วมได้”เฉิงเหยียนถอนหายใจ “เข้าใจแล้ว ขอบพระทัยที่ทรงมาแจ้งกระหม่อมด้วยพระองค์เอง”เฉินฮ่าวมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าจริงจังเป็นครั้งแรก “เจ้าต้องทำท่าทางเหินห่างกับข้าเช่นนี้ให้ได้? แม้แต่กับไทเฮาเจ้าก็มีท่าทีเช่นนี้? มิน่าเล่าพูดถึงเจ้าทีไรไทเฮาก็ทักทรงมีท่าทีไม่สบายพระทัย เจ้านี่นะ รู้ทั้งรู้ว่าไทเฮาทรงเหลือเจ้าเป็นเครือญาติที่สนิทเพียงคนเดียว จะเข้าเฝ้าพระองค์ให้บ่อยครั้งหน่อยก็ไม่ได้ ไม่ได้บังคับให้เจ้าเข้ารับตำแหน่งจากเส้นสายเสียหน่อย”“องค์ชาย ตระกูลของข้าหากไม่โดนประหารก็ตายตก ข่าวลือมากมายอาจทำให้ไทเฮาทรงเสื่อมพระเกียรติ แม้เหลือน้อยนิดแต่ก็ไม่ควรทำให้พระองค์แปดเปื้อน”“แปดเปื้อนอะไรกัน เจ้าไม่ได้ทำอะไรผิด เจ้าไม่ใช่คนที่โง่งมโดนหลอกโดยง่าย

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status