เกิดใหม่ทั้งที...ไม่เป็นแล้วพระชายา!!

เกิดใหม่ทั้งที...ไม่เป็นแล้วพระชายา!!

last updateDernière mise à jour : 2026-03-11
Langue: Thai
goodnovel16goodnovel
Notes insuffisantes
38Chapitres
4.1KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

หยวนเล่อ คุณหนูสิบจวนตระกูลเซี่ยคุกเข่ารับราชโองการและกลายเป็นพระชายาขององค์ชายหก ถึงอย่างนั้น...ชีวิตของนางกลับพลิกผันจากสตรีสูงศักดิ์กลายเป็นชายาของกบฏที่ปรารถนาในราชบัลลังก์!!! ขณะนั่งรอความตายอย่างสิ้นหวัง มีเพียงสายตาของคนผู้หนึ่งที่มองนางอย่างเข้าใจและเห็นอกเห็นใจ เฉิงเหยียน รองเจ้ากรมสำนักตรวจการผู้หล่อเหลาล้ำเลิศ ลานประหารที่ผู้คนก่นด่าสาปแช่ง เขาเป็นคนเดียวที่เดินเข้ามาหานาง ทั้งยังเอ่ยถามถึงความปรารถนาสุดท้าย นางตอบเขาว่า...ความปรารถนาสุดท้ายคือชาติหน้าขอมีชีวิตเรียบง่าย เขา...มองนางอย่างจนใจ ค่อยๆ สวมประคำหยกพวงหนึ่งที่ข้อมือพร้อมอวยพรให้นาง 'หากชาติหน้ามีจริงเช่นนั้นข้าขอให้เจ้ามีชีวิตที่ราบรื่นปลอดภัยไร้กังวล' ชั่วขณะที่รับรู้ถึงลมหายใจสุดท้ายของชีวิต ...อยู่ๆ ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนของตัวเอง!!! นาง...เซี่ยหยวนเล่อ ย้อนกลับมายังเช้าวันปักปิ่นของตัวเอง!!! เมื่อสวรรค์เข้าข้าง... เช่นนั้นนางก็ขอเปลี่ยนชะตากรรมน่าสยดสยองของตัวเองและคนตระกูลเซี่ย เอาให้รู้กันไปเลยว่าชีวิตราบรื่นปลอดภัยไร้กังวล นางจะคว้าไว้ไม่ได้!!!

Voir plus

Chapitre 1

บทที่ 1.1

ชนชั้นสูง...เปลือกนอกที่สตรีเรือนหลังของจวนขุนนางต้องสวมเอาไว้ ยิ่งบิดา สามี หรือพี่น้องมีฐานะในราชสำนักสูงส่งเพียงใด พวกนางก็ยิ่งต้องดิ้นรนเพื่อยศศักดิ์ หน้าตา ความมั่งคั่ง ชื่อเสียง เงินทอง เหล่านี้คือวังวนที่ม้วนเหล่าสตรีในเรือนหลังให้จำต้องแก่งแย่ง

การแต่งงานเพื่อยกฐานะของวงศ์ตระกูล ความสัมพันธ์สองตระกูลที่ส่งผลไปถึงคานอำนาจในราชสำนัก เหล่านี้คือวังวนที่ม้วนเหล่าสตรีในเรือนหลังให้จำต้องดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองสามารถยืนหยัดในจวนได้อย่างสง่าผ่าเผย มิใช่เป็นเพียงสตรีในจวนที่ไร้ตัวตนในสายตาของผู้อื่น

ยิ่งโดดเด่นก็ยิ่งได้รับความสนใจ ยิ่งสามีที่แต่งให้ได้รับความสำคัญพวกนางก็จะยิ่งพลอยมีหน้ามีตา มีที่ยืน มีคนให้ความสำคัญ ดังนั้นนอกเหนือไปจากขุนนางในราชสำนักที่ต้องแก่งแย่งเพื่อช่วงชิงความโปรดปรานของฮ่องเต้ เบื้องหลังเรื่องราวเหล่านั้น การดิ้นรนของสตรีเรือนหลังของแต่ละจวนก็ยิ่งน่าดูชม

ขบวนเจ้าสาวที่มีรถม้าหรูหราจอดรออยู่หน้าจวนตระกูลเซี่ย ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่ยืนมุงดู เสียงกล่าวขานถึงงานมงคลอันยิ่งใหญ่ ทำให้สตรีทั่วทั้งแคว้นอิจฉาผู้ที่กำลังถูกพยุงขึ้นรถม้า

พิธีเสกสมรสขององค์ชายหกเฉินหลี่ ชายาเอกของเขาซึ่งก็คือบุตรสาวคนที่สิบของใต้เท้าเซี่ย อัครมหาเสนาบดีแคว้นเทียนเฉา เซี่ยหยวนเล่อ ทำให้ไม่ว่าผู้ใดล้วนรู้สึกว่านี่จึงจะเป็นคู่บุพเพสวรรค์สร้าง ด้วยบุรุษหล่อเหลาสูงส่ง สตรีหรือก็งดงามเพียบพร้อม อีกทั้งใต้เท้าเซี่ยเองก็เป็นเสาหลักของแคว้น บุตรสาวคนโตก่อนหน้านี้ก็เสกสมรสเป็นชายาองค์ชายรองไปแล้ว เรียกได้ว่าช่างเป็นคานอำนาจที่มั่นคงยิ่ง

เจ้าสาวในชุดสีแดงคลุมผ้าคลุมหน้าถูกพยุงออกมาท่ามกลางเสียงอวยพร ขบวนเจ้าสาวยาวไปถึงสี่มุมถนน สินเดิมที่ล้วนเต็มไปด้วยของพระราชทานจากฮองเฮา ทำให้สตรีทั่วหล้าตระหนักว่าการเสกสมรสนี้เป็นที่พอพระทัยยิ่ง

ปีนี้เซี่ยหยวนเล่อเพิ่งครบสิบหกเท่านั้น ทว่าฮองเฮากลับทูลขอสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้ ตรัสว่าทรงเอ็นดูคุณหนูสิบผู้นี้ยิ่ง ทว่าผู้ใดบ้างจะมองไม่ออกถึงเบื้องลึกเบื้องหลังที่ซ่อนอยู่

ฮองเฮามีโอรสสองพระองค์ องค์ชายรองเฉินเซียวเสกสมรสเซี่ยอิ๋งบุตรสาวคนโตของอัครมหาเสนาบดี ส่วนบุตรสาวคนที่สิบซึ่งเป็นบุตรสาวของฮูหยินเอก บัดนี้ก็ยังมาเสกสมรสกับองค์ชายหกอีก เรียกได้ว่าจวนตระกูลเซี่ยบัดนี้ได้กลายเป็นคนของฮองเฮาไปแล้วอย่างสมบูรณ์

ที่น่าประหลาดใจไปกว่านั้นก็คือฮ่องเต้กลับหาได้มีท่าทีใดกับเรื่องนี้ ทั้งๆ ที่องค์รัชทายาทซึ่งทรงเลือกด้วยพระองค์เอง จนถึงบัดนี้กลับหาได้มีอิทธิพลใดๆ ในราชสำนัก

เซี่ยหยวนเล่อปีนี้เพิ่งเป็นสาวเต็มตัว นางทั้งไร้เดียงสาและงดงามอ่อนหวาน คราแรกบิดาหาได้ปรารถนาจะให้นางเสกสมรสกับองค์ชาย เพียงอยากให้นางได้เลือกใช้ชีวิตในแบบที่นางต้องการ

ถึงอย่างนั้นในคืนวันปักปิ่นล่วงเข้าสู่วัยออกเรือน นางกลับบังเอิญได้พบกับองค์ชายหกในสวน เฉินหลี่นั้นหล่อเหลาสุภาพอ่อนโยน สตรีเพิ่งปักปิ่นทั้งยังไม่เคยพานพบบุรุษ แน่นอนเซี่ยหยวนเล่อจึงหลงใหลความอ่อนโยนของเขาโดยง่าย

หลังเสกสมรสฮ่องเต้พระราชทานจวนเหมันต์นอกวังหลวงให้เฉินหลี่ เขาและชายาย้ายออกมาจากวังหลวงใช้ชีวิตเรียบง่ายท่ามกลางความริษยาของผู้คน

ถึงอย่างนั้น...ผ่านไปเพียงสามปี ความรักที่เคยมีผู้คนอิจฉาริษยากลับเริ่มเต็มไปด้วยความเคลือบแคลง เฉินหลี่รับชายารองมาอีกสองคน ทั้งสองล้วนเป็นบุตรสาวจากจวนแม่ทัพน้อยใหญ่ แม้เป็นบุตรสาวที่เกิดจากอนุเขาก็ดิ้นรนเพื่อให้ได้รับพวกนางเข้าจวนเหมันต์

เฉินหลี่เริ่มพาคนมีฝีมือเข้ามาในจวน ทั้งฝ่ายบุ๋น ฝ่ายบู๊ ทั้งเข้ามาอย่างเปิดเผย ทั้งลักลอบพาเข้ามาโดยปลอมเป็นคนสวนบ้าง อาจารย์สอนดีดพิณบ้าง สอนเดินหมากบ้าง อ้างว่าชายาของเขาอยากเรียน ตอนนั้นแม้สงสัยแต่เซี่ยหยวนเล่อก็คล้อยตาม ไม่เคยเซ้าซี้ ไม่เคยซักถาม

ฐานะชายาเอกมั่นคงไม่มีทางสั่นคลอน เฉินหลี่เคยดีกับนางอย่างไรก็ยังคงดีกับนางเช่นนั้น เบื้องหน้าเขาดูแลให้เกียรติไม่เคยทำร้ายจิตใจ ยกนางเป็นผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในบรรดาชายา ทว่า...เบื้องหลังเซี่ยหยวนเล่อกลับเริ่มหวาดหวั่น

ในคืนหนึ่ง...นางที่นำชาและของว่างไปยังเรือนตำรากลับบังเอิญได้ยินเรื่องสำคัญเข้า องค์ชายรองและองค์ชายหกกำลังร่วมมือกันโค่นล้มราชบัลลังก์!!!

นางกำนัลด้านหลังตกใจจนเผลอทำถาดของว่างหลุดมือ คนในห้องพุ่งออกมาพร้อมกับกระบี่ในมือ สตรีด้านหลังล้วนถูกสังหาร กลิ่นเลือดยังคงคละคลุ้งในความรู้สึก แม้ตัวนางไม่ถูกสังหารเพื่อไม่ให้แผนรั่วไหล ทว่าก็ถูกกักบริเวณไม่ให้ผู้ใดพบ ไม่ให้นางออกไปที่ใดนอกจากเรือนของตัวเอง ด้วยนางเองก็ไม่ต่างจากผู้อื่น ล้วนเป็นหมากที่เฉินหลี่และเฉินเซียวจำเป็นต้องมี

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
38
บทที่ 1.1
ชนชั้นสูง...เปลือกนอกที่สตรีเรือนหลังของจวนขุนนางต้องสวมเอาไว้ ยิ่งบิดา สามี หรือพี่น้องมีฐานะในราชสำนักสูงส่งเพียงใด พวกนางก็ยิ่งต้องดิ้นรนเพื่อยศศักดิ์ หน้าตา ความมั่งคั่ง ชื่อเสียง เงินทอง เหล่านี้คือวังวนที่ม้วนเหล่าสตรีในเรือนหลังให้จำต้องแก่งแย่งการแต่งงานเพื่อยกฐานะของวงศ์ตระกูล ความสัมพันธ์สองตระกูลที่ส่งผลไปถึงคานอำนาจในราชสำนัก เหล่านี้คือวังวนที่ม้วนเหล่าสตรีในเรือนหลังให้จำต้องดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองสามารถยืนหยัดในจวนได้อย่างสง่าผ่าเผย มิใช่เป็นเพียงสตรีในจวนที่ไร้ตัวตนในสายตาของผู้อื่นยิ่งโดดเด่นก็ยิ่งได้รับความสนใจ ยิ่งสามีที่แต่งให้ได้รับความสำคัญพวกนางก็จะยิ่งพลอยมีหน้ามีตา มีที่ยืน มีคนให้ความสำคัญ ดังนั้นนอกเหนือไปจากขุนนางในราชสำนักที่ต้องแก่งแย่งเพื่อช่วงชิงความโปรดปรานของฮ่องเต้ เบื้องหลังเรื่องราวเหล่านั้น การดิ้นรนของสตรีเรือนหลังของแต่ละจวนก็ยิ่งน่าดูชมขบวนเจ้าสาวที่มีรถม้าหรูหราจอดรออยู่หน้าจวนตระกูลเซี่ย ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่ยืนมุงดู เสียงกล่าวขานถึงงานมงคลอันยิ่งใหญ่ ทำให้สตรีทั่วทั้งแคว้นอิจฉาผู้ที่กำลังถูกพยุงขึ้นรถม้าพิธีเสกสมรสขององค์ชายหกเฉินหลี่ ชา
last updateDernière mise à jour : 2026-03-04
Read More
บทที่ 1.2
ค่ำคืนแห่งการก่อกบฏเลือดไหลนองทั่วเมืองหลวง องค์ชายทั้งสองพระองค์และฮองเฮาที่อยากโค่นล้มราชบัลลังก์กลับถูกจับกุม ผู้ที่เกี่ยวข้องถูกตัดสินประหารอย่างไร้ปรานี ไม่เว้นแม้แต่คนตระกูลเซี่ยและ...ตัวนางเองขณะนั่งรอความตายอย่างสิ้นหวัง มีเพียงสายตาของคนผู้หนึ่งที่มองนางอย่างเข้าใจและเห็นอกเห็นใจ เฉิงเหยียน...รองเจ้ากรมสำนักตรวจการผู้หล่อเหลาล้ำเลิศลานประหารที่ผู้คนก่นด่าสาปแช่ง เขาเป็นคนเดียวที่เดินเข้ามาหานาง ทั้งยังเอ่ยถามถึงความปรารถนาสุดท้ายเซี่ยหยวนเล่อเงยหน้าขึ้นมองเขา อยู่ๆ นางก็รู้สึกขบขันกับโชคชะตาของตัวเอง ‘ความปรารถนาสุดท้ายของข้า...ก็คือชาติหน้าขอมีชีวิตเรียบง่าย’เขาถอนหายใจออกมาและมองนางอย่างจนใจ ‘พระชายา...ข้าหมายถึงมีเรื่องใดที่ท่านปรารถนาจะให้ข้าทำให้เป็นครั้งสุดท้ายหรือไม่ เรื่องที่ท่านยังห่วงกังวล’‘ข้าไม่ใช่พระชายาแล้ว เป็นเพียงนักโทษประหาร’ นางละสายตาจากใบหน้าของเขามองบิดา มารดา พี่สาว น้องสาว พี่ชาย น้องชาย คนตระกูลเซี่ยที่ล้วนต้องรับโทษประหาร ยังไม่ทันได้เอ่ยปากเขาก็พูดขึ้น‘ที่ข้าทำได้ตอนนี้คือช่วยฝังพวกท่าน...อย่างถูกต้อง’‘ขอบคุณท่านมาก’ นางกระซิบบอกเขาเสียงเบา ด
last updateDernière mise à jour : 2026-03-04
Read More
บทที่ 1.3
“อะ...อะไรนะ พิธีปักปิ่น??” นางรั้งแขนของเสี่ยวเถาเอาไว้“ก็ใช่น่ะสิเจ้าคะ พิธีปักปิ่น”“ของใคร” เซี่ยหยวนเล่อมองมือของตนที่คว้าข้อมือของเสี่ยวเถา“ของ...ท่านอย่างไรเล่าเจ้าคะ ไม่ได้การแล้ว...ข้าต้องรีบไปตามท่านหมอ คุณหนูของข้าคงไม่ได้ป่วยจนสติฟั่นเฟือน? วันสำคัญขนาดนี้ยังลืม...”เซี่ยหยวนเล่อได้ยินก็ลุกพรวดพุ่งปราดไปยังหน้าคันฉ่องที่วางอยู่บนโต๊ะไม่ไกลนัก นางมองไรผมข้างหางคิ้ว ใช้ปลายนิ้วจิ้มลงไปบนแผลเล็กๆ ที่ยังคงไม่หายสนิทและก็รู้สึก...เจ็บ!!!เสี่ยวเถาเห็นเช่นนั้นก็ยิ่งตกใจนางสะบัดมือของเซี่ยหยวนเล่อ วิ่งออกไปด้วยความตื่นตระหนก “คุณหนูไม่สบายหนักแล้ว แย่แล้ว!!!”แม้ได้ยินแต่หญิงสาวก็ยังคงนิ่งเงียบ นั่งนิ่งมองตัวเองที่ดู...อ่อนเยาว์เซี่ยหยวนเล่อมองแผลที่ไรผม จำได้ว่านางแอบออกไปส่งแม่นมขึ้นเรือเพื่อออกจากเมืองหลวงจึงได้แผลนี้มา เกิดเรื่องบนเรือเพราะมีโจรปล้นเรือ โชคดีที่มีเจ้าหน้าที่ของทางการอยู่ด้วย ตอนที่เขากำลังรับมือกับกลุ่มโจรก็เกือบเพลี่ยงพล้ำนางที่ไม่ได้คิดอะไรมากคว้าอะไรได้ก็ขว้างไปที่เจ้าโจรชุดดำ ช่วยคนไว้ได้แต่นางเองก็โดนเล่นงาน ได้แผลมาแต่ก็ช่วยเจ้าหน้าที่จับโจรเอาไว้ได
last updateDernière mise à jour : 2026-03-04
Read More
บทที่ 1.4
หญิงสาวหลับตาขอบตาร้อนผ่าว สิ่งใดก็ไม่เจ็บปวดเท่าต้องมารู้เห็นความเสแสร้งของมารดาตัวเองเช่นนี้!!!ทุกคนออกไปแล้วเพื่อไปรอยังโถงพิธี จริงๆ แล้วสมควรมีแม่นมและสาวใช้ข้างกายนางเพื่อประคองไปยังโถงพิธี ถึงตอนนี้หญิงสาวเข้าใจแล้วว่าเหตุใดมารดาบีบให้แม่นมที่อยู่ข้างกายนางเกษียณกลับบานเกิดเร็วกว่ากำหนด เข้าใจแล้วว่าเหตุใดวันนั้นจึงมีคนเข้ามาตามตัวเสี่ยวเถากลางทางเดิน ทั้งยังทิ้งให้นางอยู่ตามลำพังในสวนแท้ที่จริงนี่ก็คือกระดานหมากที่มารดากับเฉินหลี่ร่วมกันวางเอาไว้ และตัวนางก็คือหนึ่งในตัวหมากสำคัญที่ถูกวางเอาไว้แต่แรกเสี่ยวเถาถูกเรียกไปจริงๆ เหมือนเมื่อก่อน เซี่ยหยวนเล่อมองไปยังทางเดินที่ตรงไปยังสวน รอบด้านไม่มีใครสาวใช้ที่ควรเดินไปมาก็ไม่เห็นนาง...แค่นหัวเราะกับตัวเอง เดินเลี้ยวมุมเรือนระเบียง อ้อมไปอีกด้านที่ทั้งไกลกว่าและผู้คนพลุกพล่านกว่า!!!ชุดทางการเก้าชั้นทั้งหนาและหนัก หญิงสาวเดินลากชายชุดไปทั้งอย่างนั้น ไม่มีใครช่วยประคอง ไม่มีใครคอยระวังท่าทีในการเดินเหินถึงอย่างนั้นนางยังต้องกังวลด้วยหรือ อย่างน้อยๆ นางก็เคยเป็นถึงพระชายาในองค์ชายหกเชียวนะ เรื่องธรรมเนียม การวางตัวสูงส่ง อีกทั้ง
last updateDernière mise à jour : 2026-03-04
Read More
บทที่ 1.5
“คุณหนูสิบ” พ่อบ้านเดินเข้ามาหานางด้วยท่าทีร้อนรน“อะไรหรือ” นางกะพริบตามองอีกฝ่าย พ่อบ้านเหลือบไปอีกฝั่งของสวนตรงนั้นบิดาของนางกับขุนนางที่เป็นสหายสนิทกำลังมองมา “คงมิใช่...” นางพึมพำกับตัวเองเสียงเบา คงมิใช่ว่าพวกเขาเห็นนางกับเฉิงเหยียนเมื่อครู่??“เหตุใดท่านมาอยู่ตรงนี้ ท่านมิใช่ต้องเข้าโถงพิธีจากอีกฝั่งหรือหรือขอรับ อีกอย่าง...” พ่อบ้านมีท่าทีลำบากใจอยู่บ้างเซี่ยหยวนเล่อลอบแค่นยิ้ม “ข้าแวะมาเข้าสุขาเพราะตื่นเต้นดังนั้นจึงเดินมาด้านนี้ กะจะเดินเลี้ยวไปเข้าฝั่งเรือนระเบียง ไม่รู้ว่าที่นี่เป็นส่วนของแขกฝั่งบุรุษ”“เช่นนั้นรีบตามข้าน้อยมาด้านนี้ขอรับ”“อ้อ” นางหันไปมองบิดาแต่ก็ไม่พบความโกรธเกรี้ยวในดวงตาแต่อย่างใด ตรงกันข้ามเขากลับมองนางด้วยความกังวลห่วงใยขณะนางเดินไปยังทางเข้าโถงพิธี มารดาก้าวเข้ามาหานาง กระชากแขนของนางจนนางแทบล้ม “เจ้าไปที่ใดมาเหตุใดจึง...”“ท่านแม่ ข้าเจ็บ” ข้อมือของนางถูกมารดาจิกเล็บลงไปจนเจ็บอยู่บ้าง เห็นสีหน้าของมารดาหัวใจของนางเจ็บปวดยิ่งกว่า อีกฝ่ายคงผิดหวังมากที่นางทำให้แผนครานี้ล้มไม่เป็นท่า“เหตุใดเจ้าเดินไปผิดฝั่ง ด้านนั้นเป็นลานสวนรับรองแขกของบิดาเจ้า เ
last updateDernière mise à jour : 2026-03-04
Read More
บทที่ 2.1
มารดาชวนนางกับพี่สาวและน้องสาวอีกสี่คนไปไหว้พระที่อารามนอกเมือง??เซี่ยหยวนเล่อครุ่นคิดอย่างหนักเพื่อหาทางหลบเลี่ยง นางตัดสินใจแกล้งป่วย แม้แต่ท่านหมอที่มาตรวจอาการก็ไม่รู้ถึงสาเหตุที่นางปวดศีรษะกระทั่งทรมานอยู่บนเตียงบิดาออกไปประชุมเช้ายังไม่กลับ มารดาหรือก็วางแผนพาบุตรสาวออกนอกจวน ให้อย่างไรนางที่ล่วงรู้แผนการในใจของมารดาก็คิดในทางที่ดีไม่ได้ เกรงว่าที่อารามนอกเมืองคงต้องเกิดเรื่องบังเอิญพานพบเป็นแน่ ดังนั้นแกล้งป่วยจึงเป็นทางออกที่นางคิดได้ในตอนนี้“ท่านแม่เพียงเพราะข้าป่วยก็อย่าทำให้พี่สาวน้องสาวต้องอยู่แต่ในจวนเลย ท่านแม่พาพวกนางออกไปไหว้พระเถิด ข้าขอนอนพักที่จวนดีกว่าปวดศีรษะเหลือเกิน”ยิ่งเห็นสีหน้าไม่ได้ดั่งใจของมารดา เซี่ยหยวนเล่อก็ยิ่งมั่นใจ นางเดาไว้ไม่ผิดจริงๆ เกรงว่าหากนางยอมออกไปจากจวนวันนี้ มารดาต้องวางแผนพานางออกไปพบเฉินหลี่ผู้นั้นโดยแท้ทันทีที่รถม้าแล่นออกไปจากจวนเสี่ยวเถาก็กลับมาบอกให้หญิงสาวล่วงรู้ตามคำสั่ง “คุณหนู? ท่านไม่ปวดหัวแล้ว??”“ไม่ปวดแล้ว เร็วเข้าเจ้ารีบเก็บสัมภาระ เอาไปแต่ที่จำเป็น ข้าจะไปเยี่ยมแม่นมเฉาที่นอกเมือง”“อะไรนะเจ้าคะ?!”“ยังไม่รีบไปเก็บของ?”
last updateDernière mise à jour : 2026-03-05
Read More
บทที่ 2.2
ผู้เป็นมารดาตวาดแหว “ข้าเลี้ยงเจ้ามาจนเติบโต หมดเงินหมดข้าวไปไม่น้อย ตอนนี้ข้าตั้งครรภ์น้องเจ้า ข้าวสารจะกรอกหม้อก็ไม่มี ได้เวลาที่เจ้าต้องทดแทนบุญคุณของข้าแล้ว!!”นางเงื้อมือขึ้นฟาดฝ่ามือไปตามแขนขาและแผ่นหลังของบุตรชาย น้ำเสียงและท่าทางไม่ได้แสดงถึงความมีเมตตา แม้ว่านั่นจะเป็นบุตรชายของนางเองเซี่ยหยวนเล่อโกรธจนใบหน้าเขียวคล้ำ นางลุกพรวดก้าวฉับๆ ไปยังสองแม่ลูก ดึงเด็กชายคนนั้นออกมาจากเงื้อมมือของอีกฝ่าย “หยุดเดี๋ยวนี้!!”“เจ้า...เจ้าเป็นใครยุ่งอะไรด้วย ข้าเป็นมารดาของเขา”“เจ้าจะขายเขามิใช่หรือ ข้าจะซื้อ เสี่ยวเถา”“เจ้าคะคุณหนู”“ตั๋วเงินสามพันตำลึง”“สะ...สามพันตำลึง” สตรีผู้นั้นตาโต ทว่าดวงตาเจ้าเล่ห์มองไปยังพ่อค้าทาส “ไม่ขาย พ่อค้าทาสผู้นั้นตกลงกับข้าที่ห้าพันตำลึง”เซี่ยหยวนเล่อแค่นหัวเราะจ้องอีกฝ่ายนิ่งไม่พูดอะไร นางกุมข้อมือของเด็กชายที่ร้องไห้สะอึกสะอื้น ถึงตอนนี้ก็ยังร้องขอความเมตตาจากมารดาที่ไร้ซึ่งความปรานี“เจ้ามีนามว่าอะไร”“ข้า...ข้าน้อยเรียกขานว่าเสี่ยวหมาน”เซี่ยหยวนเล่อลูบศีรษะเขาเบาๆ...ถูกคนแล้ว นี่เป็นน้องชายต่างมารดาที่จื่อฉิงต้องออกมาตามหา นางจำได้ว่าเพื่อให้ได้
last updateDernière mise à jour : 2026-03-05
Read More
บทที่ 2.3
เสี่ยวหมานเช็ดน้ำตาแล้วลุกขึ้น เขาคุกเข่าลงโขกศีรษะให้นาง “ข้าน้อยเสี่ยวหมานนับจากนี้จะติดตามคุณหนู รับใช้ ดูแล ทำตามที่ท่านสั่งทุกอย่าง”เซี่ยหยวนเล่อถอนหายใจออกมาด้วยความเศร้าใจสงสาร นางประคองเขาลุกขึ้นจากนั้นเขาก็ยอมหยิบตะเกียบกินข้าวโดยดีตอนเดินทางออกจากโรงเตี๊ยมเสี่ยวหมานเอาแต่มองไปยังถนนสายหนึ่ง เดาว่านั่นเป็นถนนที่ตรงไปยังบ้านเดิมของเขา เมื่อพ้นหมู่บ้านสีหน้าเศร้าสร้อยของเขายังคงอยู่ แต่หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้พูด ไม่ร้องไห้ ไม่แสดงท่าทีใดนอกจากรอฟังคำสั่งของเซี่ยหยวนเล่อรถม้าแล่นมาจอดยังท่าเรือข้ามฟาก แต่เรือที่ใช้สำหรับพารถม้าข้ามฟากกลับรั่วรอซ่อมแซม คนขับรถม้าจนใจจึงได้แต่ส่งหญิงสาวกับสาวใช้ไปขึ้นเรือโดยสารที่ท่าเรืออีกแห่งเรือทวนน้ำแล่นตรงไปยังเมืองหลวงแต่ก็อ้อมอยู่บ้าง ถึงอย่างนั้นหญิงสาวไม่ได้รีบร้อนอะไรจึงยอมไปขึ้นเรือโดยสารบนเรือมีชาวบ้านมากมายโดยสารมาจากต่างเมือง ทุกคนหาที่นั่งเพราะเรือต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองชั่วยาม[1]จึงจะถึงเมืองหลวงเสี่ยวเถากังวลเพราะทั้งสองแอบหนีมา แม้เซี่ยหยวนเล่อเขียนจดหมายทิ้งเอาไว้ว่าคิดถึงแม่นมเฉาจึงแอบหนีมา แต่นางก็ยังกังวลว่าจะถูกลงโทษเพร
last updateDernière mise à jour : 2026-03-05
Read More
บทที่ 2.4
นี่เป็นประคำหยกอันเดียวกันกับที่เฉิงเหยียนมอบให้นางที่ลานประหาร เซี่ยหยวนเล่อนิ่งงันจ้องมองประคำหยกนั้นนิ่งนานด้วยความสับสน“ครั้งนั้นข้าได้ยินเพียงเสียงตะโกนบอก ดังนั้นคนร้ายจึงลอบทำร้ายข้าไม่สำเร็จ ตอนที่ทุกอย่างสงบข้าก็หาท่านไม่พบแล้ว พบเพียงถุงใบนี้ดังนั้นประคำหยกนี้คืนให้ท่าน ท่านช่วยชีวิตข้าเอาไว้ถึงสองครั้งหากวันหน้ามีเรื่องใดที่ข้าสามารถตอบแทน...”หญิงสาวมองเสี่ยวหมานและเสี่ยวเถาที่เดินตรงเข้ามาหา “มี! ข้ามี!”เขาเลิกคิ้วมองนางด้วยความประหลาดใจ “คุณหนูสิบเชิญกล่าว”“ข้า...อยากฝากคนคนหนึ่งเอาไว้กับท่าน”“คน?”นางคว้าไหล่ของเสี่ยวหมานด้วยรอยยิ้ม หมุนตัวเด็กชายให้เฉิงเหยียนดู “นี่คือเสี่ยวหมาน ข้าซื้อเขามาจากมารดาที่ต้องการเขาให้เป็นทาสเมื่อเช้า หากข้าพาเขากลับจวนด้วยเขาจะกลายเป็นบ่าวในจวนตระกูลเซี่ย ข้าไม่อยากให้เขาเป็นบ่าวหรือตกเป็นทาส ข้า...อยากให้เขาได้เข้าเรียนในสำนักศึกษาหลวง ท่านช่วยส่งเสริมได้หรือไม่”เฉิงเหยียนมองเด็กชายตรงหน้า เขาค่อนข้างงุนงงกับการกระทำของนาง“ยังมี...นี่เป็นสัญญาซื้อขาย ข้าฝากเอาไว้ที่ท่านชั่วคราว ข้าไม่อยากให้ผู้ใดล่วงรู้เรื่องนี้”ชายหนุ่มมองนางสลับ
last updateDernière mise à jour : 2026-03-05
Read More
บทที่ 3.1
“ใช่ ดังนั้นมากับข้าเถิด ช่วงนี้เจ้าก็อยู่กับข้าไปก่อน ข้าจะหาทางให้เจ้าได้เข้าเรียนในสำนักศึกษาหลวง”“ขอรับ”นับจากวันนั้นเขาให้สงสัยไม่คลายจึงลอบสืบเรื่องของเซี่ยหยวนเล่อเงียบๆ เขาพบว่านางออกจากเมืองก็เพราะแม่นมเฉาจริงๆ นางไม่มีสหายจากจวนอื่นเพราะน้อยครั้งที่ใต้เท้าเซี่ยและฮูหยินจะอนุญาตให้บุตรสาวออกจากจวนถึงอย่างนั้นการที่นางหนีออกไปครั้งล่าสุด นางกลับตรงไปยังหมู่บ้านซุนสือที่ไม่ได้ใกล้กับบ้านของแม่นมเฉา“ใช้เงินหนึ่งหมื่นตำลึงซื้อเด็กคนนี้มา ไม่ใช่คนของจวนอัครมหาเสนาบดีคงทำไม่ได้” ต้าสือพึมพำเฉิงเหยียนเหลือบมองอีกฝ่าย “นางถูกกักบริเวณหรือไม่”“ใช่ขอรับ...หนึ่งเดือน เห็นว่าเพราะนางแอบหนีออกมาจากจวน ครั้งนี้เซี่ยฮูหยินโกรธมาก ยังมี...”“อะไร” เฉิงเหยียนเห็นท่าทีของคนสนิทก็เลิกคิ้ว“ข้าบังเอิญรู้มาว่าเซี่ยฮูหยินเคยนัดพบกับองค์ชายหก”“องค์ชายหก??”“วันที่คุณหนูสิบหนีออกจากจวน เซี่ยฮูหยินออกจากจวนไปไหว้พระที่อาราม บังเอิญจริงๆ ที่วันนั้นองค์ชายหกเองก็ไปที่นั่น ยิ่งบังเอิญกว่าเพราะคุณหนูหกแกล้งป่วยวันนั้นพอดี เป็นไปได้หรือไม่ที่นางไม่อยากไปยังอารามกับมารดา และอาจเป็นไปได้เช่นกันที่นาง
last updateDernière mise à jour : 2026-03-06
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status