เกิดใหม่ทั้งที...ไม่เป็นแล้วพระชายา!!

เกิดใหม่ทั้งที...ไม่เป็นแล้วพระชายา!!

last updateLast Updated : 2026-03-11
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
38Chapters
4.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หยวนเล่อ คุณหนูสิบจวนตระกูลเซี่ยคุกเข่ารับราชโองการและกลายเป็นพระชายาขององค์ชายหก ถึงอย่างนั้น...ชีวิตของนางกลับพลิกผันจากสตรีสูงศักดิ์กลายเป็นชายาของกบฏที่ปรารถนาในราชบัลลังก์!!! ขณะนั่งรอความตายอย่างสิ้นหวัง มีเพียงสายตาของคนผู้หนึ่งที่มองนางอย่างเข้าใจและเห็นอกเห็นใจ เฉิงเหยียน รองเจ้ากรมสำนักตรวจการผู้หล่อเหลาล้ำเลิศ ลานประหารที่ผู้คนก่นด่าสาปแช่ง เขาเป็นคนเดียวที่เดินเข้ามาหานาง ทั้งยังเอ่ยถามถึงความปรารถนาสุดท้าย นางตอบเขาว่า...ความปรารถนาสุดท้ายคือชาติหน้าขอมีชีวิตเรียบง่าย เขา...มองนางอย่างจนใจ ค่อยๆ สวมประคำหยกพวงหนึ่งที่ข้อมือพร้อมอวยพรให้นาง 'หากชาติหน้ามีจริงเช่นนั้นข้าขอให้เจ้ามีชีวิตที่ราบรื่นปลอดภัยไร้กังวล' ชั่วขณะที่รับรู้ถึงลมหายใจสุดท้ายของชีวิต ...อยู่ๆ ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนของตัวเอง!!! นาง...เซี่ยหยวนเล่อ ย้อนกลับมายังเช้าวันปักปิ่นของตัวเอง!!! เมื่อสวรรค์เข้าข้าง... เช่นนั้นนางก็ขอเปลี่ยนชะตากรรมน่าสยดสยองของตัวเองและคนตระกูลเซี่ย เอาให้รู้กันไปเลยว่าชีวิตราบรื่นปลอดภัยไร้กังวล นางจะคว้าไว้ไม่ได้!!!

View More

Chapter 1

บทที่ 1.1

病院を出た私は、手に医者から渡された検査報告書を持っていた。

医者は「あなたはもう長く生きられません」と私に告げた。

これは家系に伝わる遺伝性の病で、治療法がなかった。

私は携帯を取り出し、送信されてきたニュースを眺めた。

「ある人気男性スターが深夜に美女と手を繋いでいるところを目撃される」という記事があった。

退屈なのでコメント欄を見てみると、支持するファンもいれば、ほとんどは否定的な意見なのが分かった。

迎えに来る運転手を待ちながら、私は手に持っていた報告書をしまい、ここでの用事が済んだらすぐに海外で治療を受けようと考えた。

私は谷口剣夜にメッセージを送り、今どこにいるのか、家に帰る時間はあるのかと尋ねた。

30分ほど待ったが、彼からの返事は一向に来なかった。

電話を何度かかけたが、予想通りすべて通話中だった。

私は携帯を置き、頭を抱えた。

運転手は「剣夜様はお忙しいので、少し待てばきっとお返事があるでしょう」と私を慰めた。

それを聞いた私は思わず鼻で笑った。

「彼、本当に忙しいのね。私という社長よりも忙しいなんて、半日も電話に出ないんだから」

私は運転手に「もう彼のことを剣夜様と呼ばないで。谷口剣夜と呼んで、彼にはちゃんと態度を正させなきゃいけないわ」と言った。

家に着いてから、ようやく剣夜から電話がかかってきた。私はどこにいるのか聞くと、彼は「祝賀会にいる」と言った。

電話の向こうの音はとても賑やかで、私が話し終わる前に彼は電話を切った。

私は一晩中、リビングのソファに座って彼を待ったが、彼が帰ってきた時はもう翌朝だった。

彼が帰るなり私を抱きしめようとしたが、私は彼を突き放した。

「シャワーを浴びてきて。お酒と香水の匂いで吐き気がする」と彼に言った

彼は自分の体の匂いを確認し、シャワーを浴びに行った。彼が出てきた。バスタオルを巻いていて、濡れた頭も拭いていなかった。

彼はタオルを私に投げてきて「拭いてくれない?」と言った。

私は、彼が弱気になっていたのを知っていた。いつも彼はスキャンダルを起こしてから、私を宥めて、その後彼の出演作の宣伝が始まると、うまく釈明していた。

以前は彼のこういう小細工を見て面白がって、あまり怒ったことはなかった。

だが、今回は拒絶した。

彼は私の隣に座り、私を抱き寄せた。

「もうやめようよ、僕のキャリアがやっと上向きになってきたんだ。いろんな飲み会に参加しなきゃいけないんだよ」

私は彼を突き放し、真剣な顔で彼と向き合い、この件について話し合おうとした。

しかし彼は大きなあくびをして「眠いから、起きたら話そう」と言って、上の階へ上がっていった。

彼が階段を上がった後、私は自嘲気味に笑った。

「見てよ。これは私が全力で支えた、感謝のない男あるいは裏切り者だよ」

彼は携帯をテーブルに置いたままで、階上には持って行かなかった。メッセージがたくさん届いていて、確認しようとしたが、彼は新しいロック画面のパスワードに変えていた。

私は携帯を置いて、新しい服に着替えて、上の階で少し休もうとした。

だが洗濯室で、彼の汚れた服の中にホテルのカードキーを見つけた。それには口紅の跡がついていた。

私はそのカードキーを手に取り、怒りに駆られて考える暇もなく、階段を駆け上がった。

彼はまだ寝ぼけていて、私を腕に引き寄せてまた眠ろうとした。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
38 Chapters
บทที่ 1.1
ชนชั้นสูง...เปลือกนอกที่สตรีเรือนหลังของจวนขุนนางต้องสวมเอาไว้ ยิ่งบิดา สามี หรือพี่น้องมีฐานะในราชสำนักสูงส่งเพียงใด พวกนางก็ยิ่งต้องดิ้นรนเพื่อยศศักดิ์ หน้าตา ความมั่งคั่ง ชื่อเสียง เงินทอง เหล่านี้คือวังวนที่ม้วนเหล่าสตรีในเรือนหลังให้จำต้องแก่งแย่งการแต่งงานเพื่อยกฐานะของวงศ์ตระกูล ความสัมพันธ์สองตระกูลที่ส่งผลไปถึงคานอำนาจในราชสำนัก เหล่านี้คือวังวนที่ม้วนเหล่าสตรีในเรือนหลังให้จำต้องดิ้นรนเพื่อให้ตัวเองสามารถยืนหยัดในจวนได้อย่างสง่าผ่าเผย มิใช่เป็นเพียงสตรีในจวนที่ไร้ตัวตนในสายตาของผู้อื่นยิ่งโดดเด่นก็ยิ่งได้รับความสนใจ ยิ่งสามีที่แต่งให้ได้รับความสำคัญพวกนางก็จะยิ่งพลอยมีหน้ามีตา มีที่ยืน มีคนให้ความสำคัญ ดังนั้นนอกเหนือไปจากขุนนางในราชสำนักที่ต้องแก่งแย่งเพื่อช่วงชิงความโปรดปรานของฮ่องเต้ เบื้องหลังเรื่องราวเหล่านั้น การดิ้นรนของสตรีเรือนหลังของแต่ละจวนก็ยิ่งน่าดูชมขบวนเจ้าสาวที่มีรถม้าหรูหราจอดรออยู่หน้าจวนตระกูลเซี่ย ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่ยืนมุงดู เสียงกล่าวขานถึงงานมงคลอันยิ่งใหญ่ ทำให้สตรีทั่วทั้งแคว้นอิจฉาผู้ที่กำลังถูกพยุงขึ้นรถม้าพิธีเสกสมรสขององค์ชายหกเฉินหลี่ ชา
last updateLast Updated : 2026-03-04
Read more
บทที่ 1.2
ค่ำคืนแห่งการก่อกบฏเลือดไหลนองทั่วเมืองหลวง องค์ชายทั้งสองพระองค์และฮองเฮาที่อยากโค่นล้มราชบัลลังก์กลับถูกจับกุม ผู้ที่เกี่ยวข้องถูกตัดสินประหารอย่างไร้ปรานี ไม่เว้นแม้แต่คนตระกูลเซี่ยและ...ตัวนางเองขณะนั่งรอความตายอย่างสิ้นหวัง มีเพียงสายตาของคนผู้หนึ่งที่มองนางอย่างเข้าใจและเห็นอกเห็นใจ เฉิงเหยียน...รองเจ้ากรมสำนักตรวจการผู้หล่อเหลาล้ำเลิศลานประหารที่ผู้คนก่นด่าสาปแช่ง เขาเป็นคนเดียวที่เดินเข้ามาหานาง ทั้งยังเอ่ยถามถึงความปรารถนาสุดท้ายเซี่ยหยวนเล่อเงยหน้าขึ้นมองเขา อยู่ๆ นางก็รู้สึกขบขันกับโชคชะตาของตัวเอง ‘ความปรารถนาสุดท้ายของข้า...ก็คือชาติหน้าขอมีชีวิตเรียบง่าย’เขาถอนหายใจออกมาและมองนางอย่างจนใจ ‘พระชายา...ข้าหมายถึงมีเรื่องใดที่ท่านปรารถนาจะให้ข้าทำให้เป็นครั้งสุดท้ายหรือไม่ เรื่องที่ท่านยังห่วงกังวล’‘ข้าไม่ใช่พระชายาแล้ว เป็นเพียงนักโทษประหาร’ นางละสายตาจากใบหน้าของเขามองบิดา มารดา พี่สาว น้องสาว พี่ชาย น้องชาย คนตระกูลเซี่ยที่ล้วนต้องรับโทษประหาร ยังไม่ทันได้เอ่ยปากเขาก็พูดขึ้น‘ที่ข้าทำได้ตอนนี้คือช่วยฝังพวกท่าน...อย่างถูกต้อง’‘ขอบคุณท่านมาก’ นางกระซิบบอกเขาเสียงเบา ด
last updateLast Updated : 2026-03-04
Read more
บทที่ 1.3
“อะ...อะไรนะ พิธีปักปิ่น??” นางรั้งแขนของเสี่ยวเถาเอาไว้“ก็ใช่น่ะสิเจ้าคะ พิธีปักปิ่น”“ของใคร” เซี่ยหยวนเล่อมองมือของตนที่คว้าข้อมือของเสี่ยวเถา“ของ...ท่านอย่างไรเล่าเจ้าคะ ไม่ได้การแล้ว...ข้าต้องรีบไปตามท่านหมอ คุณหนูของข้าคงไม่ได้ป่วยจนสติฟั่นเฟือน? วันสำคัญขนาดนี้ยังลืม...”เซี่ยหยวนเล่อได้ยินก็ลุกพรวดพุ่งปราดไปยังหน้าคันฉ่องที่วางอยู่บนโต๊ะไม่ไกลนัก นางมองไรผมข้างหางคิ้ว ใช้ปลายนิ้วจิ้มลงไปบนแผลเล็กๆ ที่ยังคงไม่หายสนิทและก็รู้สึก...เจ็บ!!!เสี่ยวเถาเห็นเช่นนั้นก็ยิ่งตกใจนางสะบัดมือของเซี่ยหยวนเล่อ วิ่งออกไปด้วยความตื่นตระหนก “คุณหนูไม่สบายหนักแล้ว แย่แล้ว!!!”แม้ได้ยินแต่หญิงสาวก็ยังคงนิ่งเงียบ นั่งนิ่งมองตัวเองที่ดู...อ่อนเยาว์เซี่ยหยวนเล่อมองแผลที่ไรผม จำได้ว่านางแอบออกไปส่งแม่นมขึ้นเรือเพื่อออกจากเมืองหลวงจึงได้แผลนี้มา เกิดเรื่องบนเรือเพราะมีโจรปล้นเรือ โชคดีที่มีเจ้าหน้าที่ของทางการอยู่ด้วย ตอนที่เขากำลังรับมือกับกลุ่มโจรก็เกือบเพลี่ยงพล้ำนางที่ไม่ได้คิดอะไรมากคว้าอะไรได้ก็ขว้างไปที่เจ้าโจรชุดดำ ช่วยคนไว้ได้แต่นางเองก็โดนเล่นงาน ได้แผลมาแต่ก็ช่วยเจ้าหน้าที่จับโจรเอาไว้ได
last updateLast Updated : 2026-03-04
Read more
บทที่ 1.4
หญิงสาวหลับตาขอบตาร้อนผ่าว สิ่งใดก็ไม่เจ็บปวดเท่าต้องมารู้เห็นความเสแสร้งของมารดาตัวเองเช่นนี้!!!ทุกคนออกไปแล้วเพื่อไปรอยังโถงพิธี จริงๆ แล้วสมควรมีแม่นมและสาวใช้ข้างกายนางเพื่อประคองไปยังโถงพิธี ถึงตอนนี้หญิงสาวเข้าใจแล้วว่าเหตุใดมารดาบีบให้แม่นมที่อยู่ข้างกายนางเกษียณกลับบานเกิดเร็วกว่ากำหนด เข้าใจแล้วว่าเหตุใดวันนั้นจึงมีคนเข้ามาตามตัวเสี่ยวเถากลางทางเดิน ทั้งยังทิ้งให้นางอยู่ตามลำพังในสวนแท้ที่จริงนี่ก็คือกระดานหมากที่มารดากับเฉินหลี่ร่วมกันวางเอาไว้ และตัวนางก็คือหนึ่งในตัวหมากสำคัญที่ถูกวางเอาไว้แต่แรกเสี่ยวเถาถูกเรียกไปจริงๆ เหมือนเมื่อก่อน เซี่ยหยวนเล่อมองไปยังทางเดินที่ตรงไปยังสวน รอบด้านไม่มีใครสาวใช้ที่ควรเดินไปมาก็ไม่เห็นนาง...แค่นหัวเราะกับตัวเอง เดินเลี้ยวมุมเรือนระเบียง อ้อมไปอีกด้านที่ทั้งไกลกว่าและผู้คนพลุกพล่านกว่า!!!ชุดทางการเก้าชั้นทั้งหนาและหนัก หญิงสาวเดินลากชายชุดไปทั้งอย่างนั้น ไม่มีใครช่วยประคอง ไม่มีใครคอยระวังท่าทีในการเดินเหินถึงอย่างนั้นนางยังต้องกังวลด้วยหรือ อย่างน้อยๆ นางก็เคยเป็นถึงพระชายาในองค์ชายหกเชียวนะ เรื่องธรรมเนียม การวางตัวสูงส่ง อีกทั้ง
last updateLast Updated : 2026-03-04
Read more
บทที่ 1.5
“คุณหนูสิบ” พ่อบ้านเดินเข้ามาหานางด้วยท่าทีร้อนรน“อะไรหรือ” นางกะพริบตามองอีกฝ่าย พ่อบ้านเหลือบไปอีกฝั่งของสวนตรงนั้นบิดาของนางกับขุนนางที่เป็นสหายสนิทกำลังมองมา “คงมิใช่...” นางพึมพำกับตัวเองเสียงเบา คงมิใช่ว่าพวกเขาเห็นนางกับเฉิงเหยียนเมื่อครู่??“เหตุใดท่านมาอยู่ตรงนี้ ท่านมิใช่ต้องเข้าโถงพิธีจากอีกฝั่งหรือหรือขอรับ อีกอย่าง...” พ่อบ้านมีท่าทีลำบากใจอยู่บ้างเซี่ยหยวนเล่อลอบแค่นยิ้ม “ข้าแวะมาเข้าสุขาเพราะตื่นเต้นดังนั้นจึงเดินมาด้านนี้ กะจะเดินเลี้ยวไปเข้าฝั่งเรือนระเบียง ไม่รู้ว่าที่นี่เป็นส่วนของแขกฝั่งบุรุษ”“เช่นนั้นรีบตามข้าน้อยมาด้านนี้ขอรับ”“อ้อ” นางหันไปมองบิดาแต่ก็ไม่พบความโกรธเกรี้ยวในดวงตาแต่อย่างใด ตรงกันข้ามเขากลับมองนางด้วยความกังวลห่วงใยขณะนางเดินไปยังทางเข้าโถงพิธี มารดาก้าวเข้ามาหานาง กระชากแขนของนางจนนางแทบล้ม “เจ้าไปที่ใดมาเหตุใดจึง...”“ท่านแม่ ข้าเจ็บ” ข้อมือของนางถูกมารดาจิกเล็บลงไปจนเจ็บอยู่บ้าง เห็นสีหน้าของมารดาหัวใจของนางเจ็บปวดยิ่งกว่า อีกฝ่ายคงผิดหวังมากที่นางทำให้แผนครานี้ล้มไม่เป็นท่า“เหตุใดเจ้าเดินไปผิดฝั่ง ด้านนั้นเป็นลานสวนรับรองแขกของบิดาเจ้า เ
last updateLast Updated : 2026-03-04
Read more
บทที่ 2.1
มารดาชวนนางกับพี่สาวและน้องสาวอีกสี่คนไปไหว้พระที่อารามนอกเมือง??เซี่ยหยวนเล่อครุ่นคิดอย่างหนักเพื่อหาทางหลบเลี่ยง นางตัดสินใจแกล้งป่วย แม้แต่ท่านหมอที่มาตรวจอาการก็ไม่รู้ถึงสาเหตุที่นางปวดศีรษะกระทั่งทรมานอยู่บนเตียงบิดาออกไปประชุมเช้ายังไม่กลับ มารดาหรือก็วางแผนพาบุตรสาวออกนอกจวน ให้อย่างไรนางที่ล่วงรู้แผนการในใจของมารดาก็คิดในทางที่ดีไม่ได้ เกรงว่าที่อารามนอกเมืองคงต้องเกิดเรื่องบังเอิญพานพบเป็นแน่ ดังนั้นแกล้งป่วยจึงเป็นทางออกที่นางคิดได้ในตอนนี้“ท่านแม่เพียงเพราะข้าป่วยก็อย่าทำให้พี่สาวน้องสาวต้องอยู่แต่ในจวนเลย ท่านแม่พาพวกนางออกไปไหว้พระเถิด ข้าขอนอนพักที่จวนดีกว่าปวดศีรษะเหลือเกิน”ยิ่งเห็นสีหน้าไม่ได้ดั่งใจของมารดา เซี่ยหยวนเล่อก็ยิ่งมั่นใจ นางเดาไว้ไม่ผิดจริงๆ เกรงว่าหากนางยอมออกไปจากจวนวันนี้ มารดาต้องวางแผนพานางออกไปพบเฉินหลี่ผู้นั้นโดยแท้ทันทีที่รถม้าแล่นออกไปจากจวนเสี่ยวเถาก็กลับมาบอกให้หญิงสาวล่วงรู้ตามคำสั่ง “คุณหนู? ท่านไม่ปวดหัวแล้ว??”“ไม่ปวดแล้ว เร็วเข้าเจ้ารีบเก็บสัมภาระ เอาไปแต่ที่จำเป็น ข้าจะไปเยี่ยมแม่นมเฉาที่นอกเมือง”“อะไรนะเจ้าคะ?!”“ยังไม่รีบไปเก็บของ?”
last updateLast Updated : 2026-03-05
Read more
บทที่ 2.2
ผู้เป็นมารดาตวาดแหว “ข้าเลี้ยงเจ้ามาจนเติบโต หมดเงินหมดข้าวไปไม่น้อย ตอนนี้ข้าตั้งครรภ์น้องเจ้า ข้าวสารจะกรอกหม้อก็ไม่มี ได้เวลาที่เจ้าต้องทดแทนบุญคุณของข้าแล้ว!!”นางเงื้อมือขึ้นฟาดฝ่ามือไปตามแขนขาและแผ่นหลังของบุตรชาย น้ำเสียงและท่าทางไม่ได้แสดงถึงความมีเมตตา แม้ว่านั่นจะเป็นบุตรชายของนางเองเซี่ยหยวนเล่อโกรธจนใบหน้าเขียวคล้ำ นางลุกพรวดก้าวฉับๆ ไปยังสองแม่ลูก ดึงเด็กชายคนนั้นออกมาจากเงื้อมมือของอีกฝ่าย “หยุดเดี๋ยวนี้!!”“เจ้า...เจ้าเป็นใครยุ่งอะไรด้วย ข้าเป็นมารดาของเขา”“เจ้าจะขายเขามิใช่หรือ ข้าจะซื้อ เสี่ยวเถา”“เจ้าคะคุณหนู”“ตั๋วเงินสามพันตำลึง”“สะ...สามพันตำลึง” สตรีผู้นั้นตาโต ทว่าดวงตาเจ้าเล่ห์มองไปยังพ่อค้าทาส “ไม่ขาย พ่อค้าทาสผู้นั้นตกลงกับข้าที่ห้าพันตำลึง”เซี่ยหยวนเล่อแค่นหัวเราะจ้องอีกฝ่ายนิ่งไม่พูดอะไร นางกุมข้อมือของเด็กชายที่ร้องไห้สะอึกสะอื้น ถึงตอนนี้ก็ยังร้องขอความเมตตาจากมารดาที่ไร้ซึ่งความปรานี“เจ้ามีนามว่าอะไร”“ข้า...ข้าน้อยเรียกขานว่าเสี่ยวหมาน”เซี่ยหยวนเล่อลูบศีรษะเขาเบาๆ...ถูกคนแล้ว นี่เป็นน้องชายต่างมารดาที่จื่อฉิงต้องออกมาตามหา นางจำได้ว่าเพื่อให้ได้
last updateLast Updated : 2026-03-05
Read more
บทที่ 2.3
เสี่ยวหมานเช็ดน้ำตาแล้วลุกขึ้น เขาคุกเข่าลงโขกศีรษะให้นาง “ข้าน้อยเสี่ยวหมานนับจากนี้จะติดตามคุณหนู รับใช้ ดูแล ทำตามที่ท่านสั่งทุกอย่าง”เซี่ยหยวนเล่อถอนหายใจออกมาด้วยความเศร้าใจสงสาร นางประคองเขาลุกขึ้นจากนั้นเขาก็ยอมหยิบตะเกียบกินข้าวโดยดีตอนเดินทางออกจากโรงเตี๊ยมเสี่ยวหมานเอาแต่มองไปยังถนนสายหนึ่ง เดาว่านั่นเป็นถนนที่ตรงไปยังบ้านเดิมของเขา เมื่อพ้นหมู่บ้านสีหน้าเศร้าสร้อยของเขายังคงอยู่ แต่หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้พูด ไม่ร้องไห้ ไม่แสดงท่าทีใดนอกจากรอฟังคำสั่งของเซี่ยหยวนเล่อรถม้าแล่นมาจอดยังท่าเรือข้ามฟาก แต่เรือที่ใช้สำหรับพารถม้าข้ามฟากกลับรั่วรอซ่อมแซม คนขับรถม้าจนใจจึงได้แต่ส่งหญิงสาวกับสาวใช้ไปขึ้นเรือโดยสารที่ท่าเรืออีกแห่งเรือทวนน้ำแล่นตรงไปยังเมืองหลวงแต่ก็อ้อมอยู่บ้าง ถึงอย่างนั้นหญิงสาวไม่ได้รีบร้อนอะไรจึงยอมไปขึ้นเรือโดยสารบนเรือมีชาวบ้านมากมายโดยสารมาจากต่างเมือง ทุกคนหาที่นั่งเพราะเรือต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองชั่วยาม[1]จึงจะถึงเมืองหลวงเสี่ยวเถากังวลเพราะทั้งสองแอบหนีมา แม้เซี่ยหยวนเล่อเขียนจดหมายทิ้งเอาไว้ว่าคิดถึงแม่นมเฉาจึงแอบหนีมา แต่นางก็ยังกังวลว่าจะถูกลงโทษเพร
last updateLast Updated : 2026-03-05
Read more
บทที่ 2.4
นี่เป็นประคำหยกอันเดียวกันกับที่เฉิงเหยียนมอบให้นางที่ลานประหาร เซี่ยหยวนเล่อนิ่งงันจ้องมองประคำหยกนั้นนิ่งนานด้วยความสับสน“ครั้งนั้นข้าได้ยินเพียงเสียงตะโกนบอก ดังนั้นคนร้ายจึงลอบทำร้ายข้าไม่สำเร็จ ตอนที่ทุกอย่างสงบข้าก็หาท่านไม่พบแล้ว พบเพียงถุงใบนี้ดังนั้นประคำหยกนี้คืนให้ท่าน ท่านช่วยชีวิตข้าเอาไว้ถึงสองครั้งหากวันหน้ามีเรื่องใดที่ข้าสามารถตอบแทน...”หญิงสาวมองเสี่ยวหมานและเสี่ยวเถาที่เดินตรงเข้ามาหา “มี! ข้ามี!”เขาเลิกคิ้วมองนางด้วยความประหลาดใจ “คุณหนูสิบเชิญกล่าว”“ข้า...อยากฝากคนคนหนึ่งเอาไว้กับท่าน”“คน?”นางคว้าไหล่ของเสี่ยวหมานด้วยรอยยิ้ม หมุนตัวเด็กชายให้เฉิงเหยียนดู “นี่คือเสี่ยวหมาน ข้าซื้อเขามาจากมารดาที่ต้องการเขาให้เป็นทาสเมื่อเช้า หากข้าพาเขากลับจวนด้วยเขาจะกลายเป็นบ่าวในจวนตระกูลเซี่ย ข้าไม่อยากให้เขาเป็นบ่าวหรือตกเป็นทาส ข้า...อยากให้เขาได้เข้าเรียนในสำนักศึกษาหลวง ท่านช่วยส่งเสริมได้หรือไม่”เฉิงเหยียนมองเด็กชายตรงหน้า เขาค่อนข้างงุนงงกับการกระทำของนาง“ยังมี...นี่เป็นสัญญาซื้อขาย ข้าฝากเอาไว้ที่ท่านชั่วคราว ข้าไม่อยากให้ผู้ใดล่วงรู้เรื่องนี้”ชายหนุ่มมองนางสลับ
last updateLast Updated : 2026-03-05
Read more
บทที่ 3.1
“ใช่ ดังนั้นมากับข้าเถิด ช่วงนี้เจ้าก็อยู่กับข้าไปก่อน ข้าจะหาทางให้เจ้าได้เข้าเรียนในสำนักศึกษาหลวง”“ขอรับ”นับจากวันนั้นเขาให้สงสัยไม่คลายจึงลอบสืบเรื่องของเซี่ยหยวนเล่อเงียบๆ เขาพบว่านางออกจากเมืองก็เพราะแม่นมเฉาจริงๆ นางไม่มีสหายจากจวนอื่นเพราะน้อยครั้งที่ใต้เท้าเซี่ยและฮูหยินจะอนุญาตให้บุตรสาวออกจากจวนถึงอย่างนั้นการที่นางหนีออกไปครั้งล่าสุด นางกลับตรงไปยังหมู่บ้านซุนสือที่ไม่ได้ใกล้กับบ้านของแม่นมเฉา“ใช้เงินหนึ่งหมื่นตำลึงซื้อเด็กคนนี้มา ไม่ใช่คนของจวนอัครมหาเสนาบดีคงทำไม่ได้” ต้าสือพึมพำเฉิงเหยียนเหลือบมองอีกฝ่าย “นางถูกกักบริเวณหรือไม่”“ใช่ขอรับ...หนึ่งเดือน เห็นว่าเพราะนางแอบหนีออกมาจากจวน ครั้งนี้เซี่ยฮูหยินโกรธมาก ยังมี...”“อะไร” เฉิงเหยียนเห็นท่าทีของคนสนิทก็เลิกคิ้ว“ข้าบังเอิญรู้มาว่าเซี่ยฮูหยินเคยนัดพบกับองค์ชายหก”“องค์ชายหก??”“วันที่คุณหนูสิบหนีออกจากจวน เซี่ยฮูหยินออกจากจวนไปไหว้พระที่อาราม บังเอิญจริงๆ ที่วันนั้นองค์ชายหกเองก็ไปที่นั่น ยิ่งบังเอิญกว่าเพราะคุณหนูหกแกล้งป่วยวันนั้นพอดี เป็นไปได้หรือไม่ที่นางไม่อยากไปยังอารามกับมารดา และอาจเป็นไปได้เช่นกันที่นาง
last updateLast Updated : 2026-03-06
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status