Share

ตอนที่ 11 : สามีหลงตัวเอง

last update publish date: 2026-08-08 03:25:39

ตอนที่ 

[11]

สามีหลงตัวเอง

 

 

บรรยากาศในห้องโถงเย็นยะเยือกจับขั้วหัวใจ สามพ่อแม่ลูกตระกูลหลินต่างลนลานทำอะไรไม่ถูก

เติ้งเซี่ยหนานก้าวเข้าไปยืนประจันหน้ากับหลินจวงสิง “การกระทำของพวกท่านในวันนี้ มันทำให้ข้าอดคิดไม่ได้จริง ๆ ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกท่านปฏิบัติต่อฮูหยินของข้าเช่นไรกันแน่”

“ซื่อจื่อเข้าใจผิดแล้วนะเจ้าคะ!” หลินซีเย่รีบก้าวออกมาแก้ตัว ก่อนจะหันไปตวัดสายตาอาฆาตใส่พี่สาว 

“พี่หญิง ท่านไปเป่าหูพูดอะไรให้ซื่อจื่อฟังเจ้าคะ ถึงได้ทำให้เขาเข้าใจครอบครัวเราผิดไปหมดเช่นนี้!”

หลินซวงเยี่ยนยังไม่ทันได้เอ่ยปาก เติ้งเซี่ยหนานก็ขยับตัวเข้ามาบังหน้านางเอาไว้เสียก่อน ร่างสูงใหญ่ของเขาเปรียบเสมือนกำแพงหินที่ปกป้องนางจากการคุกคามของหลินซีเย่

“ข้ามีตา และมีสมองคิดเองได้ ไม่จำเป็นต้องให้ฮูหยินของข้ามาเป่าหูหรอก!”

เติ้งเซี่ยหนานเอ่ยเสียงแข็ง ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้ามือเล็กของหลินซวงเยี่ยนมากุมไว้แน่น

“ในเมื่อที่นี่ไม่มีคนอยากต้อนรับพวกเรา เช่นนั้นก็กลับจวนของเรากันเถิดฮูหยิน”

เป็นจังหวะเดียวกันกับที่อาสุยและอาชิงกำลังสั่งบ่าวไพร่ให้แบกหีบของขวัญล้ำค่าเข้ามาในโถงพอดี เติ้งเซี่ยหนานจึงหันไปสั่งเสียงเฉียบขาด

“ไม่ต้องขนเข้ามาแล้ว เอาของทั้งหมดขนกลับจวนกั๋วกงให้หมด ที่นี่ไม่คู่ควรกับของเหล่านั้น”

กล่าวจบเขาก็ออกแรงรั้งมือหลินซวงเยี่ยน หันหลังเดินก้าวฉับ ๆ ออกจากจวนตระกูลหลินไปทันที โดยไม่สนเสียงเรียกห้ามปรามของหลินจวงสิงและเผิงหว่านที่วิ่งตามมาอย่างลนลานแม้แต่น้อย

ส่วนหลินซีเย่ที่ยืนอยู่กลางโถง ได้แต่กระทืบเท้าเร่า ๆ ด้วยความเจ็บใจจนแทบกระอักเลือด

นี่มันผิดพลาดที่ใดกันแน่! 

หลินซวงเยี่ยนไปร่ายมนตร์อะไรใส่ซื่อจื่อบ้าผู้นั้น เหตุใดเขาถึงไม่อาละวาดทำร้ายนาง หนำซ้ำยังออกหน้าปกป้องมันถึงเพียงนั้น

เมื่อเดินออกมาพ้นประตูจวนตระกูลหลิน เติ้งเซี่ยหนานก็ปล่อยมือบางของหลินซวงเยี่ยนออก

“หึ บ้านแบบนี้ หากไม่จำเป็นก็ไม่ต้องกลับมาเหยียบอีกหรอก” เขาบ่นอุบอิบ

หลินซวงเยี่ยนเงยหน้ามองบุรุษร่างสูงข้างกายด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย ริมฝีปากอิ่มอมยิ้มน้อย ๆ

วันนี้เขาถึงขั้นออกหน้าปกป้องนาง ซ้ำยังไม่หลงกลคำยุแยงของหลินซีเย่ เห็นทีว่าซื่อจื่อผู้นี้ จะไม่ใช่คนหูเบาและไม่รู้คุณคนเสียทีเดียว

เติ้งเซี่ยหนานบังเอิญหันมาสบเข้ากับสายตาเป็นประกายของนางพอดี เขาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบยืดอกขึ้น เชิดหน้าปั้นปึ่ง

“เก็บสายตาของเจ้าเดี๋ยวนี้เลยนะ ข้ารู้ว่าข้ารูปงาม และการกระทำอันองอาจของข้าเมื่อครู่ เจ้าก็คงจะหลงใหลข้าไม่น้อย แต่ข้าขอเตือนไว้ก่อนเลยนะ ว่าอย่าได้มาหลงรักข้าเป็นอันขาด เพราะข้า...”

ยังไม่ทันที่ซื่อจื่อผู้หลงตัวเองจะได้สาธยายสรรพคุณความหล่อเหลาของตนเองจนจบ หลินซวงเยี่ยนก็กลอกตาบน หมุนตัวเดินหนีไปขึ้นรถม้าไปเสียแล้ว

นางเลิกผ้าม่านหน้าต่างรถม้าขึ้น ปรายตามองเขาด้วยความระอา 

“คนหลงตัวเองเอ๊ย”

“เจ้าว่าใครหลงตัวเองหลินซวงเยี่ยน กลับลงมาคุยให้รู้เรื่องเลยนะ!”

เติ้งเซี่ยหนานที่ได้ยินดังนั้นก็ควันออกหูทันที ชี้หน้าสั่งให้คนขับรถม้าหยุด ทว่าหลินซวงเยี่ยนกลับสั่งคนขับด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด “ออกเดินทางได้!”

และรถม้าเคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้กั๋วกงซื่อจื่อผู้ยิ่งใหญ่ต้องรีบกระโดดขึ้นหลังม้าควบตามไปติด ๆ พลางสบถด่าฮูหยินของตนเองไปตลอดทาง

เมื่อกลับมาถึงจวนกั๋วกง ฮูหยินกั๋วกงที่กำลังจัดแจงของว่างอยู่ในเรือน รีบเดินออกมารับหน้าบุตรชายและลูกสะใภ้ด้วยความแปลกใจ

“เหตุใดถึงได้กลับมาไวนักเล่า ตระกูลหลินไม่รั้งให้อยู่กินข้าวเที่ยงด้วยกันหรือ”

เติ้งเซี่ยหนานเมื่อได้ยินคำว่าตระกูลหลินก็หน้าตึงขึ้นมาทันที “ท่านแม่อย่าพูดถึงตระกูลนั้นให้ข้าได้ยินอีกเลยขอรับ ไร้มารยาทสิ้นดี!”

เขาปรายตามองหลินซวงเยี่ยนที่ยืนเงียบอยู่ด้านข้าง ในใจลอบคิด 

‘สงสัยคงต้องสั่งให้คนไปสืบเรื่องราวของนางในจวนตระกูลหลินเพิ่มเติมอีกสักหน่อยแล้ว ว่าชีวิตของนางที่นั่นเป็นอย่างไรกันแน่ แต่ดูจากการต้อนรับในวันนี้ ชีวิตนางคงไม่น่าจะดีเท่าใดนัก’

หลังจากแยกย้ายกันไปพักผ่อน ฮูหยินกั๋วกงก็แอบเรียกอาสุยและอาชิงมาสอบถามเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นที่จวนตระกูลหลินในวันนี้

และเมื่อได้รับรู้ถึงการกระทำอันหยาบคายและลำเอียงของตระกูลหลิน นัยน์ตาของจางเซียวเหยาก็เข้มขึ้นด้วยความโกรธจัด

“คิดจะรังแกสะใภ้ของข้าหรือ ฝันไปเถอะ ต่อไปนี้ ข้าจะไม่อนุญาตให้ซวงเยี่ยนกลับไปเหยียบตระกูลหลินอีกเป็นอันขาด!”

ยามบ่ายที่ห้องหนังสือของเติ้งเซี่ยหนาน

เขากำลังนั่งเคาะนิ้วกับโต๊ะทำงานอย่างเลื่อนลอย ในหัวคิดไปถึงข้อตกลงที่หลินซวงเยี่ยนเคยกล่าวไว้

‘เรื่องจุดประสงค์ของข้า เอาไว้ค่อยตกลงกันหลังจากเจ็ดวันต่อจากนี้’

นี่ก็ผ่านไปหลายวันแล้ว อีกไม่กี่วันก็จะครบกำหนดเจ็ดวันตามที่นางว่าไว้ เขาชักจะอยากรู้แล้วสิ ว่าความลับที่นางปิดบังไว้มันคืออะไรกันแน่

ในระหว่างที่เขากำลังครุ่นคิด อาสุยก็เดินเข้ามารายงานหน้าประตู

“นายท่าน ฮูหยินน้อยส่งสาวใช้มาแจ้งว่า ฮูหยินน้อยเรียกพบขอรับ”

เติ้งเซี่ยหนานเลิกคิ้ว “พบที่ไหน?”

“ที่... เรือนนอนขอรับ”

เติ้งเซี่ยหนานชะงักกึก นัยน์ตาเบิกกว้าง 

เรือนนอน? 

นางเรียกเขาไปที่เรือนนอนทำไม นี่นางคิดจะทำอะไรเขาอีกแล้วหรือ!

คิดแล้วชายหนุ่มก็ยกมือขึ้นกอดอกตนเองแน่นราวกับกำลังปกป้องความบริสุทธิ์ของตนเอง 

‘สตรีผู้นี้วัน ๆ เอาแต่คิดเรื่องอะไรกันแน่ ไม่น่าไว้ใจเอาเสียเลย’

แม้ปากจะบ่นและทำท่าทีหวาดระแวง แต่ร่างกายของเขากลับลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงดิ่งไปยังเรือนนอนอย่างรวดเร็ว ในหัวจินตนาการไปไกลว่า ฮูหยินของเขาอาจจะกำลังแต่งกายด้วยชุดผ้าไหมบางเบา นอนด้วยท่ายั่วยวนรอเขาอยู่บนเตียง…

ทว่าเมื่อเขาผลักประตูเข้าไป ภาพที่เห็นกลับทำเอาความหวังลึก ๆ ในใจพังทลายลงไม่เป็นท่า

หลินซวงเยี่ยนในชุดกระโปรงสีชมพูอ่อนมิดชิด กำลังนั่งเอนกายอ่านตำราแพทย์และจิบชาอยู่ริมหน้าต่างด้วยท่าทีสงบเสงี่ยม เมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา นางก็เพียงแค่เงยหน้าขึ้นแล้วผายมือเชิญให้นั่ง

เติ้งเซี่ยหนานได้แต่คิดในใจ 

‘นางไม่ได้ทำแบบนั้น ทำไมข้าถึงรู้สึกเสียดายนะ แต่เขาจะไม่พูดออกไปเด็ดขาด’ 

เขากระแอมไอแก้เก้อแล้วเดินไปนั่งฝั่งตรงข้าม “เรียกข้ามามีเรื่องอันใด”

หลินซวงเยี่ยนวางตำราลง “อีกไม่กี่วันคุณหนูหลี่ก็จะเดินทางมาฝังเข็มตรวจอาการให้ท่านใช่หรือไม่”

เติ้งเซี่ยหนานพยักหน้า “ใช่ นางต้องมารักษาข้าทุกเจ็ดวัน”

“เช่นนั้น...จะเป็นไปได้หรือไม่ ที่ท่านจะหาข้ออ้างหลีกเลี่ยงนาง ไม่ให้นางฝังเข็มให้ท่านในรอบนี้” หลินซวงเยี่ยนจ้องมองเขาด้วยสายตาจริงจัง

เติ้งเซี่ยหนานขมวดคิ้ว รีบแย้งขึ้นมาทันที “หากไม่ให้นางรักษา อาการของข้าจะย่ำแย่และคลุ้มคลั่งมากนะ เจ้าก็เห็นแล้วนี่”

“แต่วันนั้นนางก็ไม่ได้รักษานี่เจ้าคะ” นางสวนกลับทันควัน 

“ผ่านมาหลายวันแล้ว เหตุใดท่านจึงไม่เป็นอะไรเลย ซ้ำยังดูแข็งแรงขึ้นด้วยซ้ำ ท่านไม่แปลกใจบ้างหรือ”

เติ้งเซี่ยหนานนิ่งเงียบไป เขาเถียงไม่ออก เพราะมันคือความจริง

หลินซวงเยี่ยนถอนหายใจเบา ๆ น้ำเสียงของนางอ่อนลง “หากท่านอยากหายขาดจากโรคร้ายนี้ จงเชื่อใจข้าสักครั้งเถิด ข้าไม่ได้คิดร้ายต่อท่านแน่นอน ส่วนเหตุผลและเรื่องราวทั้งหมด อีกไม่กี่วันเมื่อครบกำหนดเจ็ดวัน ท่านก็จะได้รับรู้ความจริงเอง”

ชายหนุ่มมองลึกเข้าไปในดวงตาลึกลับคู่นั้น มันเต็มไปด้วยความแน่วแน่และจริงใจจนเขาไม่อาจปฏิเสธได้

สุดท้ายเขาก็พยักหน้าตกลง “ได้ เดี๋ยวข้าจะหาวิธีหลีกเลี่ยงนางเอง”

หลินซวงเยี่ยนคลี่ยิ้มบางเบา “ขอบคุณที่เชื่อใจเจ้าค่ะ เช่นนั้นท่านก็ไปพักผ่อนเถิด”

เติ้งเซี่ยหนานหรี่ตาลง 

นี่นางไล่เขาหรือ 

เขาผุดลุกขึ้นยืนด้วยความฉุนเฉียว เตรียมจะเดินกระแทกส้นเท้าออกจากห้อง ทว่าหลินซวงเยี่ยนกลับเรียกเขาเอาไว้เสียก่อน

“เดี๋ยวสิเจ้าคะ”

เติ้งเซี่ยหนานชะงัก หันขวับกลับมาด้วยใบหน้าเชิดหยิ่ง “ข้าไม่นอนกับเจ้าหรอกนะ อย่าฝันหวานไปหน่อยเลย!”

หลินซวงเยี่ยนกลอกตาบนจนแทบจะมองเห็นสมองตนเอง 

“ข้าจะบอกว่าข้าให้สาวใช้เตรียมผ้าห่มผืนหนาเอาไว้ให้เพิ่ม เผื่อว่าที่ห้องหนังสือของท่านจะมีไม่พอต่างหากเจ้าค่ะ อากาศเริ่มเย็นแล้ว”

นางชี้มือไปยังกองผ้าห่มผืนหนานุ่มที่พับวางไว้อย่างเป็นระเบียบที่มุมห้อง

เติ้งเซี่ยหนานหน้าแตกยับเยิน เขาหายใจฟึดฟัดด้วยความอับอาย ก่อนจะตะโกนสั่งลูกน้องเสียงดังลั่น

“อาสุย! อาชิง! เข้ามาขนผ้าห่มพวกนี้ไปไว้ที่ห้องหนังสือเดี๋ยวนี้!”

สั่งจบซื่อจื่อหนุ่มก็เดินตึงตังกระแทกปังออกจากห้องไปทันที ปล่อยให้ฮูหยินของตนนั่งหัวเราะเบา ๆ อยู่เบื้องหลัง

เวลาล่วงเลยไปอีกหลายวัน

ในที่สุดวันที่เจ็ดตามกำหนดการรักษาก็มาถึง

วันนี้หลี่หลิงเจินแต่งกายงดงามหมดจด นางเดินทางมาที่จวนเติ้งกั๋วกงพร้อมกับ ‘ฮองเฮา’ ผู้ทรงสิริโฉมและมากด้วยอำนาจ

หลี่หลิงเจินตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่า วันนี้นางจะใช้บารมีของฮองเฮาผู้เป็นป้าบุญธรรม เล่นงานและเหยียบย่ำหลินซวงเยี่ยน สตรีที่บังอาจแย่งชิงบุรุษของนางให้จมดินจนไม่มีที่ยืนในจวนแห่งนี้เลยทีเดียว

ทว่า... เมื่อขบวนของฮองเฮาเสด็จเข้าไปถึงในโถงรับรองของจวนกั๋วกง ฮูหยินกั๋วกงกลับออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มเบิกบาน

“ถวายบังคมฮองเฮาเพคะ วันนี้ก็ทรงมากับเจินเออร์ด้วยหรือเพคะ”

ฮองเฮาพยักหน้ารับ หลี่หลิงเจินยืดอกขึ้นอย่างภาคภูมิใจ เตรียมพร้อมจะก้าวเข้าไปในเรือน

ทว่าประโยคถัดมาของฮูหยินกั๋วกง กลับทำเอาสองป้าหลานต้องชะงักงัน

“แต่น่าเสียดายยิ่งนัก เห็นทีว่าคงจะมาเสียเที่ยวแล้ว พอดีว่าเมื่อวานนี้ หนานเออร์เพิ่งจะพาฮูหยินของเขาไปท่องเที่ยวนอกเมือง เห็นว่าคงอีกหลายวันกว่าจะกลับเพคะ”

!!!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอมีสามีใหม่   ตอนพิเศษที่ 2 : ปานผีเสื้อที่ถูกส่งต่อ

    ตอนพิเศษที่ [2]ปานผีเสื้อที่ถูกส่งต่อวันเวลาผันผ่านไปหลายปี เติ้งเซี่ยหนาน กั๋วกงซื่อจื่อผู้หล่อเหลาองอาจ และท่านหญิงหลินอวี้ ฉายายอดหมอหญิงผู้เก่งกาจ ก็ได้มีพยานรักตัวน้อย ๆ นามว่า เติ้งเยี่ยนหรันเติ้งเยี่ยนหรันในวัย 5 ขวบนั้น เป็นเด็กหญิงที่หน้าตางดงามจิ้มลิ้ม ถอดแบบมาจากมารดาราวกับพิมพ์เดียวกัน ซ้ำยังเฉลียวฉลาดเกินวัย เป็นที่รักใคร่เอ็นดูของทุกคนในจวน รวมถึงในวังหลวงที่มักจะถูกพระอัยยิกา (องค์หญิงใหญ่) และพระอัยกา (ฮ่องเต้) เรียกตัวเข้าไปกอดหอมอยู่เป็นประจำดูเผิน ๆ ชีวิตของคุณหนูน้อยจวนเติ้งกั๋วกงก็ดูสมบูรณ์และไร้ซึ่งปัญหาใด ๆทว่าปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ตัวเด็กน้อย แต่มันอยู่ที่ ‘รอยปาน’ ประจำตัวของนางต่างหาก!เติ้งเยี่ยนหรัน เกิดมาพร้อมกับรอยปานรูปผีเสื้อสีแดงระเรื่อที่ข้อมือด้านใน ซึ่งเป็นลักษณะเดียวกับมารดาของนางราวกับจับวางและเนื่องจากเรื่องราวปาฏิหาริย์ในอดีต เกี่ยวกับปานผีเสื้อที่เสริมดวงชะตา นำพาความรุ่งโรจน์มาสู่ผู้ที่ได้ครอบครองและใกล้ชิด เคยเป็นที่เลื่องลือและพิสูจน์ให้เห็นแล้วดังนั้น เมื่อบรรดาขุนนางและคหบดีชั้นสูงในเมืองหลวง ได้รับรู้เรื่องปานผีเสื้อที่สืบทอดมาถึงร

  • เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอมีสามีใหม่   ตอนพิเศษที่ 1 : อาจารย์ผู้ลึกลับ 1/2

    ตอนพิเศษที่ [1]อาจารย์ผู้ลึกลับ ‘นี่มันอะไรกันเนี่ย! ในยุคโบราณแบบนี้ มีคนที่หน้าตาสวยหล่อราวกับเทพเซียนเดินดินขนาดนี้เลยหรือ ทั้งศิษย์พี่หญิงที่งดงามล่มเมือง ไหนจะบุรุษร่างสูงข้างกายนางที่หล่อเหลาจนดาราไอดอลในยุคนางยังต้องชิดซ้าย นี่มันเบ้าหน้าฟ้าประทานชัด ๆ’หลังจากทักทายทำความรู้จักกันพอหอมปากหอมคอ หลินซวงเยี่ยนก็หันไปผายมือ แนะนำบุรุษร่างสูงที่ยืนเงียบอยู่เคียงข้างให้อาจารย์ได้รู้จัก“ท่านอาจารย์นี่คือเติ้งเซี่ยหนาน สามีของข้าเองเจ้าค่ะ”จีจิ้งลูบเคราสีดอกเลาของตนเอง พยักหน้าหงึกหงักด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ แววตาของเขาทอดมองเติ้งเซี่ยหนานอย่างลึกซึ้งราวกับมองทะลุปรุโปร่ง“อืม ๆ ดี ๆ มาเถิดซื่อจื่อ พวกเราเข้าไปพูดคุยจิบชากันในเรือนดีกว่า ปล่อยให้เหล่าสตรีเขาคุยกันไป”เติ้งเซี่ยหนานค้อมศีรษะรับคำเชิญอย่างนอบน้อม พลางคิด อาจารย์ผู้นี้รู้ว่าเขาคือซื่อจื่อ ทั้งที่ภรรยาเขายังไม่ได้แนะนำเลย ไม่ธรรมดา ก่อนจะเดินตามหลังชายชราเข้าไปในเรือนทางด้านหลินซวงเยี่ยน เมื่ออยู่กันตามลำพังกับศิษย์น้อง นางก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามด้วยความสงสัย“อิงเล่อ วิชาที่อาจารย์สอนให้เจ้าเมื่อครู่นี้ คือวิชาอะไรหรือ เ

  • เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอมีสามีใหม่   ตอนพิเศษที่ 1 : อาจารย์ผู้ลึกลับ 1/1

    ตอนพิเศษที่ [1]อาจารย์ผู้ลึกลับ วันหนึ่งหลังจากที่หลินซวงเยี่ยนและเติ้งเซี่ยหนานเดินทางไปเยี่ยมเยียนไท่จื่อเฟยที่ตำหนักบูรพา และได้รับฟังข่าวดีเรื่องที่พระชายาทรงตั้งครรภ์มังกรได้สำเร็จสมความปรารถนา อันเป็นผลมาจากวิชาแพทย์และการฝังเข็มปรับสมดุลของหลินซวงเยี่ยน นางก็ได้รับของล้ำค่าจากผู้สูงศักดิ์กลับมามากมายขากลับหลินซวงเยี่ยนจึงเอ่ยชวนสามี ให้แวะไปไหว้พระและเยี่ยมเยียนท่านอาจารย์ที่อารามที่พบกันคราวก่อนเมื่อรถม้าเดินทางมาถึงหน้าอาราม ตลอดจนเข้าไปในอารามเดินหาจนทั่วก็ไม่พบวี่แววของผู้เป็นอาจารย์เลยแม้แต่น้อย หลินซวงเยี่ยนจึงจับจูงมือเติ้งเซี่ยหนาน พาลัดเลาะไปทางด้านหลังของอารามตามความเคยชินและสัญชาตญาณระหว่างทางเดินทะลุป่าไผ่ นางก็เริ่มเล่าเรื่องราวความเป็นมาในอดีตให้สามีฟังอย่างละเอียด ว่าระหว่างนางและอาจารย์ผู้ลึกลับ ว่าเกิดเรื่องราวอะไรขึ้นกันแน่“ต้องย้อนไปตั้งแต่ตอนที่ข้ายังเป็นเพียงเด็กสาวที่ยังไม่ถึงวัยปักปิ่นเลยเจ้าค่ะ” หลินซวงเยี่ยนเอ่ยด้วยน้ำเสียงรำลึกความหลัง “ในตอนนั้นข้ามักจะถูกแม่บุญธรรมสั่งลงโทษให้ไปที่อารามอานชินที่อยู่นอกเมืองเพื่อขัดเกลาจิตใจอยู่เป็นประจำ”อารา

  • เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอมีสามีใหม่   ตอนที่ 35 : สามีของนางก็ต้องเป็นของนาง (ตอนจบ)

    ตอนที่ [35]สามีของนางก็ต้องเป็นของนาง (ตอนจบ)สามวันผ่านไปหลังจากที่กั๋วกงซื่อจื่อเอาแต่เคี่ยวกรำ เอ๊ย ใช้เวลาพักผ่อนและกะหนุงกะหนิงอยู่กับภรรยาจนหนำใจ เขาก็ทำตามธรรมเนียม โดยพาหลินซวงเยี่ยนนั่งรถม้ากลับไปเยี่ยมบ้านเดิม ซึ่งก็คือ ตำหนักขององค์หญิงใหญ่ในวังหลวงการเยี่ยมบ้านเดิมครั้งนี้แตกต่างจากครั้งก่อนลิบลับ ทุกอย่างราบรื่น อบอุ่น และเต็มไปด้วยรอยยิ้มทว่าในช่วงบ่ายขากลับ เติ้งเซี่ยหนานกลับสั่งให้รถม้าเปลี่ยนเส้นทาง เขาไม่ได้พานางมุ่งหน้ากลับจวนเติ้งกั๋วกงในทันที แต่กลับพารถม้าไปจอดเทียบอยู่ที่หน้าร้านค้าทำเลทองแห่งหนึ่ง ในย่านการค้าที่คึกคักที่สุดของเมืองหลวงหลินซวงเยี่ยนมองดูหน้าร้านที่ยังปิดปรับปรุงอยู่ด้วยความแปลกใจ “ท่านพี่ที่นี่คือที่ใดหรือเจ้าคะ”เติ้งเซี่ยหนานไม่ตอบ เขายิ้มกว้าง ก่อนจะจับมือนาง จูงเดินเข้าไปภายในร้านที่กว้างขวาง ทว่าด้านในยังคงว่างเปล่า ไม่มีสินค้าใด ๆ วางขาย“เจ้าเคยบอกข้าว่าเจ้ามีความฝันอยากจะเปิดโรงหมอเล็ก ๆ เป็นของตนเองมิใช่หรือ”เขาหันมาสบตากับนาง “ที่นี่คือพื้นที่ของเจ้า เจ้าสามารถเนรมิตและทำอะไรในสิ่งที่เจ้าต้องการได้อย่างเต็มที่เลย”หลินซวงเยี่ยน

  • เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอมีสามีใหม่   ตอนที่ 34 : สามีใหม่เร้าใจจริง ๆ

    ตอนที่ [34]สามีใหม่เร้าใจจริง ๆ งานอภิเษกสมรสครั้งใหม่ระหว่างท่านหญิงหลิงอวี้ พระธิดาเพียงพระองค์เดียวขององค์หญิงใหญ่ และกั๋วกงซื่อจื่อแห่งจวนเติ้งกั๋วกง ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และสมพระเกียรติในอีกหนึ่งเดือนต่อมาครานี้ทุกอย่างเต็มไปด้วยความสมบูรณ์แบบและถูกต้องตามธรรมเนียมประเพณีทุกประการ ไม่มีคำดูถูก ไม่มีสายตาดูแคลน มีเพียงเสียงแสดงความยินดีที่ดังกึกก้องไปทั่วทั้งเมืองหลวงเจ้าบ่าวในชุดมงคลสีแดงสดปักลายพยัคฆ์เหิน ควบม้าเหงื่อโลหิตมารับเจ้าสาวด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสุขและเต็มใจอย่างยิ่งยวด แตกต่างจากงานแต่งครั้งแรกที่เขาไม่แม้แต่จะก้าวออกจากจวนอย่างลิบลับบรรยากาศในงานมงคลเต็มไปด้วยความชื่นมื่น อาจจะมีเพียงองค์หญิงใหญ่ผู้เป็นมารดาที่แอบน้ำตาซึมบ้าง เพราะเพิ่งจะได้พานพบและใช้เวลาอยู่ร่วมกับพระธิดาสุดที่รักเพียงแค่เดือนเดียว ก็ต้องส่งตัวนางเข้าหอเสียแล้วทว่าพระองค์ก็ทรงเข้าใจความลึกซึ้งระหว่างบุตรสาวและกั๋วกงซื่อจื่อเป็นอย่างดี จึงไม่อยากทำตัวเป็นแม่ยายจอมจู้จี้ให้พวกเขาต้องลำบากใจ อีกอย่างหลังแต่งงานกันแล้ว ทั้งคู่ก็ยังคงอาศัยอยู่ในเมืองหลวง หาได้ย้ายไปอยู่ที่ใดไกลเสียหน่อย

  • เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอมีสามีใหม่   ตอนที่ 33 : กิ่งไม้หัก 1/2

    ตอนที่ [33]กิ่งไม้หัก ในอีกมุมหนึ่งของเมืองหลวง ณ จวนตระกูลเย่ในห้องหนึ่งของบ้านศพที่แห้งกรังและเริ่มส่งกลิ่นเหม็นเน่าของเย่เจิ้งเคอเองก็ถูกค้นพบเช่นกันผู้ที่มาพบศพ คือเพื่อนบ้านที่ทนกลิ่นเหม็นไม่ไหว จึงงัดประตูเข้ามาดู หลังจากที่ได้รับการไหว้วานจากเย่ต้านและเหลียงหรู ที่ถูกคุมขังอยู่ในคุกหลวง ให้มาช่วยดูบุตรชายป่วยติดเตียงให้หน่อยอนิจจา ชีวิตของบัณฑิตหนุ่มผู้เคยวาดฝันจะสอบเป็นจ้วงหยวน บัดนี้กลับจบสิ้นลงอย่างน่าสมเพชยิ่งกว่าสุนัขข้างถนนเสียอีก ไม่รู้ว่าตระกูลเย่ไปทำกรรมหนาอะไรไว้ ถึงได้พบจุดจบเช่นนี้ส่วนองค์ชายสิบสองที่เคยบอกกับหลินซีเย่ว่าจะส่งคนมาจัดการเก็บกวาดศพและทำลายหลักฐานให้นั้น แท้จริงแล้วเขาไม่ได้ใส่ใจหรือสั่งให้คนมาทำอะไรเลยแม้แต่น้อย เพียงปล่อยทิ้งร่างของเย่เจิ้งเคอให้นอนเน่าเปื่อยคาเตียงไว้แบบนั้น ด้านชะตากรรมของลู่หมิงเจานั้นก็ไม่ได้ดีไปกว่าเย่เจิ้งเคอเท่าใดนัก เพราะสุดท้ายเขาก็ตายด้วยโรคร้ายนอนตายข้างถนนเช่นกันเวรกรรมโดยแท้อีกด้านหนึ่ง ณ ตำหนักเย็นที่แสนอ้างว้างและมืดมิดในวังหลวงจ้าวกุ้ยเฟย อดีตสตรีผู้ทรงอำนาจ ที่ยังคงรับไม่ได้กับความพ่ายแพ้อย่างราบคาบของตระกู

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status