MasukShare
บทที่ 2.3
Tanggal publikasi:
2026-03-25 06:23:46
Bab terbaru
เกิดใหม่ทั้งทีข้าผู้นี้...ขอยืนดูผู้อื่นทะเลาะกัน!! บทที่ 5.8 จบ
“เขาคงไม่ได้คิดจะบังคับให้ท่านแต่งงานกระมัง ท่านยอมเขาไม่ได้นะ ชีวิตทั้งชีวิตของท่านท่านต้องตัดสินใจเอง”“ข้ารู้แล้วน่าพยายามอยู่”“แต่งงานดีหรือไม่” นางเสนอ “ข้าออกหน้าให้ท่านเอง”“แต่งกับใครเล่า”อวี๋เฟิงเยี่ยนคีบกับข้าวให้นาง แต่นางกลับครุ่นคิดเขาจึงคีบเข้าปากนางเสียเลย “พี่อิ๋งอิ๋งอย่างไรเล่า!”เหวินเซี่ยเลิกคิ้ว “อิ๋งเอ๋อร์?”“ใช่ ท่านรู้จักกับนางมานาน นางเองก็ยังไม่มีคู่หมาย เป็นคนกันเองทั้งสิ้น นางนิสัยดี ท่านเองก็ใช้ได้ คบหากันตอนนี้จะได้รู้จักกันให้มากขึ้น”เหวินเซี่ยครุ่นคิดจากนั้นลุกพรวด “ข้าไปหาแม่สื่อก่อน”“เดี๋ยวสิ! ข้าหมายถึงค่อยๆ เขาหานาง...หัวหน้าเหวินท่านจะไปไหน!”อวี๋เฟิงเยี่ยนหัวเราะดันนางให้นั่งลง “ก่อเรื่องเข้าแล้วยังไม่รู้ตัวหรือ ดูว่าแม่นางเจินจะคิดอย่างไรหากรู้ว่าเจ้าเป็นคนยั่วยุให้อาเซี่ยส่งแม่สื่อไปตระกูลเจิน”“ข้าว่าพวกเขาเหมาะสมกัน แต่ไม่ได้หมายความว่าให้เขาลงมือฉับไวเช่นนี้ ข้าหมายถึงค่อยๆ เข้าหานางต่างหาก”เจินอิ๋งอิ๋งอายุมากกว่านางสองปี ตระกูลเจินไม่ได้บีบบังคับไม่ได้เร่งรัดเรื่องการแต่งงาน ดังนั้นอีกฝ่ายจึงยังดูแลบัญชีของตระกูลเจิน ญาติของนางผู้นี้เป็น
เกิดใหม่ทั้งทีข้าผู้นี้...ขอยืนดูผู้อื่นทะเลาะกัน!! บทที่ 5.7
“ขณะที่เรือนหลังของสตรีอื่นมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งแก่งแย่งชิงดี นางกลับยืนมองผู้อื่นทะเลาะกันด้วยความรู้สึกเฉยชา เจ้ายังคิดอีกหรือว่าเหนือกว่านาง ไม่เลย...เพราะข้าเองก็ไม่คิดเช่นนั้น” กล่าวจบก็เดินไปขึ้นรถม้า ทิ้งให้สตรีที่อยู่เบื้องหลังอึ้งงันและพูดไม่ออกสตรีทั่วหล้าล้วนปรารถนาที่จะเป็นเช่นนี้ แม้ช่วงหนึ่งในชีวิตสามีมายืนรอกลับพร้อมกัน ส่งมือมาให้ จับมือกันเดินไปข้างหน้า ยิ้มอบอุ่น ความรักที่เปิดเผยผ่านดวงตา ในบรรดาพวกนางมีลั่วเฟิ่งหลันคนเดียวเท่านั้นที่สามารถทำได้อวี๋เฟิงเยี่ยนแง้มประตูห้องนอนจากนั้นก็สอดตัวเข้าไปเงียบๆ วันนี้เขากลับดึกมากเพราะคดีที่ต้องออกนอกกำแพงเมือง ได้ยินจากท่านป้าหลี่ว่าผู้เป็นฮูหยินไม่สบาย เขาไม่อยากรบกวนนางจึงกลับมาเงียบๆ อาบน้ำและเปลี่ยนชุด ย่องขึ้นไปบนเตียงนอนโดยไม่ปลุกนางทว่าทันทีที่สอดตัวเข้าไปในผ้านวม ลั่วเฟิ่งหลันก็ยังขยับตัวตื่น นางสอดแขนกอดเขาซุกใบหน้าเข้ากับลำคอของสามี“ข้าทำเจ้าตื่นหรือ”“ท่านอาบน้ำหรือผิวเย็นมาก”“ใช่ หนาวหรือ”“เปล่า...สบายที่สุด” นางซุกใบหน้าเข้ากับผิวข้างคอของเขา เขารู้สึกได้ถึงไอร้อนกรุ่นๆ“เจ้าเป็นไข้แล้ว กินยาแล้วหรือยัง”
เกิดใหม่ทั้งทีข้าผู้นี้...ขอยืนดูผู้อื่นทะเลาะกัน!! บทที่ 5.6
“จริงอยู่สามีของข้าฐานะยากจน ทว่าข้าก็ไม่ได้ลำบาก เพราะข้าเองก็มีมือ มีเท้า มีสติปัญญา สิ่งใดขาดข้าสามารถสร้างขึ้นมาเพื่อเติมเต็ม สิ่งใดที่เขามีข้าเองก็มี สองคนร่วมแรงร่วมใจฝ่าฟันและร่วมทุกข์ร่วมสุข ตอนนี้ข้ามีความสุขดี หาได้รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ในบ้านสงบร่มเย็นไม่มีเรื่องให้ต้องกังวล มีข้ากับเขาเพียงสองคนสามีภรรยา เช้าเขาออกไปทำงานข้าเองก็มีสิ่งที่รับผิดชอบ เย็นเขากับข้ากลับไปก็พูดคุยปรึกษาหารือ วันหยุดออกไปเดินเล่นซื้อของเล็กๆ น้อยๆ เย็นย่ำเขาทำกับข้าวข้าช่วยเขาเย็บปักซ่อมแซมชุด ชีวิตเรียบง่ายบางคราก็เป็นทุกสิ่งที่ปรารถนา ไม่จำเป็นต้องมีชื่อเสียง ไม่จำเป็นต้องร่ำรวย ไม่จำเป็นต้องมีทุกสิ่ง เพราะบางครั้งความสุขก็เรียบงง่ายยิ่ง”มีเสียงแค่นหัวเราะดังขึ้นจากเบื้องหลัง ดูแล้วน่าจะเป็นอนุของจวนใดสักจวนลั่วเหยียนหลันหันไปด้วยท่าทีเอาเรื่อง ทว่าหญิงสาวคว้าแขนอีกฝ่ายเอาไว้ “ท่านยังไม่เปลี่ยนไปสักนิดยังขี้โมโหเช่นเคย อย่าไปใส่ใจนักเลยว่าผู้อื่นจะมอง จะคิดเช่นไร ตัวท่านรู้ดีว่าเสียงของคนรอบด้านที่ไม่เกี่ยวกับท่าน ก็เหมือนเสียงผายลมนั่นละ เหม็นชั่วครู่เดี๋ยวก็จางหายไป”“ลั่วเฟิ่งหลันเจ้าพูดถึง
เกิดใหม่ทั้งทีข้าผู้นี้...ขอยืนดูผู้อื่นทะเลาะกัน!! บทที่ 5.5
มีราชโองการให้ลั่วเฟิ่งหลันเข้าเฝ้าในวังหลวง หญิงสาวแต่งตัวเป็นทางการและขึ้นรถม้าตรงเข้าวังหลวง นี่เป็นครั้งแรกในรอบปีหลังแต่งงานที่นางได้เข้าวังหลวง ในใจย่อมรู้สึกตื่นเต้นระคนประหลาดใจแม้ลู่กงกงกล่าวว่าเป็นเรื่องใบชาอบสมุนไพรของร้านใบชาอวี๋ลั่ว แต่ลึกๆ นางที่ออกเรือนไปแล้วไม่มีโอกาสได้เข้าเฝ้าย่อมตื่นตระหนกเป็นธรรมดาก่อนแต่งงานนางคือคุณหนูสิบเอ็ดจวนใต้เท้าเจ้ากรมตุลาการ ทว่าหลังแต่งงานนางเป็นเพียงฮูหยินของหัวหน้าหน่วยของสำนักตรวจการ ฐานะต่ำกว่าเดิมขั้นหนึ่ง มีโอกาสได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้แน่นอนว่าย่อมเป็นเรื่องแปลกก่อนเข้าเฝ้าว่าตื่นเต้นแล้ว หลังจากรู้ว่าเป็นเรื่องของที่ระลึกที่นางจะต้องนำขึ้นถวายเพื่อเชื่อมสัมพันธ์ทางการทูต ลั่วเฟิ่งหลันก็ทั้งดีใจและทั้งกังวลอีกสามเดือนจะมีคณะทูตจากต่างแดนมาเยือน ฮ่องเต้เห็นว่าชาผลไม้และชาอบสมุนไพรของนางทั้งแปลกและดี ดังนั้นจึงอยากให้นางทำขึ้นเพื่อมอบให้คณะทูตสามเดือนนางยังมีเวลา... หญิงสาวตบปากรับคำและมั่นใจว่านางทำได้!!ยิ่งไปกว่านั้นหลังเข้าเฝ้าฮ่องเต้ ฮองเฮายังเรียกตัวนางไปเข้าเฝ้า ที่ตำหนักเฟิ่งหวงหญิงสาวได้พบสตรีสูงศักดิ์จากจวนต่างๆ ไม่เว้นแม้แ
เกิดใหม่ทั้งทีข้าผู้นี้...ขอยืนดูผู้อื่นทะเลาะกัน!! บทที่ 5.4
อวี๋ฮูหยินที่เป็นเจ้าของยิ้มแก้มปริ นางมองหน้าร้านที่เต็มไปด้วยผู้คน จากนั้นก็เอนศีรษะซบไหล่สามี “เหนื่อยแล้วหรือ กลับบ้านกันดีหรือไม่”“ได้” นางพยักหน้าในครัวมีเสียงทำกับข้าวกุกกัก ตอนที่ลั่วซานเยี่ยหิ้วไหสุราเดินเข้าไปในซานเหอย่วน กลิ่นหอมของเต้าหู้ผัดเผ็ดทำให้เขารู้สึกหิวขึ้นมา มองบุตรสาวที่นั่งมือเท้าคางมองอวี๋เฟิงเยี่ยนที่กำลังหั่นผักหน้าเตา นางส่งเสียงบอกว่าอยากกินโน่นนี่ จากนั้นก็มีเสียงของอวี๋เฟิงเยี่ยนตอบตกลงว่าจะทำให้นางกินวันถัดไป“ตะ...ใต้เท้า!” เสี่ยวฮวาเบิกตาวิ่งออกมาต้อนรับ “ใกล้มื้อเย็นท่านเขยกำลังเข้าครัว คุณหนูนาง...”ลั่วซานเยี่ยยกมือห้ามไม่ให้อีกฝ่ายพูด เขาถาม “เป็นเช่นนี้เสมอหรือ”“เรื่องอะไรหรือเจ้าคะ”“คุณหนูของเจ้านั่งมอง ส่วนท่านเขยของเจ้าเข้าครัวทำกับข้าว”เสี่ยวฮวายิ้ม “เจ้าค่ะ ท่านเขยทำกับข้าวอร่อยมาก คุณหนูเข้าครัวทีไรเกือบทำมีดบาดมือตัวเอง ท่านเขยสั่งห้ามไม่ให้นางเข้าไปในครัวตอนที่เขาไม่อยู่ เวลาปกติจะมีข้ากับท่านป้าหลี่เข้าครัวเจ้าค่ะ คุณหนูเองก็อยากหัดเข้าครัวทว่าท่านเขยไม่ยอม”ลั่วซานเยี่ยส่งไหสุราให้เสี่ยวฮวา “วันนี้ข้าจะมาดื่มสุรากับบุตรเขยของข้า”“
เกิดใหม่ทั้งทีข้าผู้นี้...ขอยืนดูผู้อื่นทะเลาะกัน!! บทที่ 5.3
“ฮูหยิน”“เจ้าคะ”“ซานเหอย่วนของเรา”นางอมยิ้มมองเขา “ใช่ข้าลืมไป ของเรา”หลังแต่งงานนอกจากสินเดิมและสินสอดที่บิดามารดามอบกลับคืนให้เป็นของขวัญ เสี่ยวฮวาเป็นสาวใช้เพียงคนเดียวที่ติดตามออกเรือนมาด้วย ซานเหอย่วนหลังไม่ใหญ่มากก็จริง แต่เสี่ยวฮวายืนยันว่าไม่มีทางให้ลั่วเฟิ่งหลันลงมือทำงานบ้านเด็ดขาดตอนทั้งสองลงจากรถม้าและเดินเข้าไปในซานเหอย่วน ท่านป้าหลี่กับบุตรชายก็ยืนรอต้อนรับอยู่ก่อนแล้ว เห็นหน้าท่านป้าหลี่ลั่วเฟิ่งหลันกลั้นหัวเราะนางเดินเข้าไปใกล้และยื่นหน้าเข้าไปหาอีกฝ่าย “ท่านป้าหลี่ ตอนนี้ข้าแต่งให้อาเยี่ยนของท่านแล้ว ท่านพอใจหรือไม่”อีกฝ่ายหน้าแดง “ข้า...เป็นข้าไม่ดีเอง ต่อไปไม่พูดเรื่องข้างนอกอีกแล้ว ไม่ซุบซิบเรื่องข่าวลืออีก”“ไม่พูดแล้ว?” นางเลิกคิ้ว“ไม่พูดแล้ว”“เช่นนั้นจะไปสนุกอะไร” ได้ยินเช่นนั้นอีกฝ่ายถึงกับหน้าม้าน หญิงสาวหัวเราะเดินเข้าไปกอดแขนหญิงวัยกลางคน “ไหนบอกข้าทีช่วงนี้ที่ตลาดมีเรื่องซุบซิบอะไรบ้าง”อวี๋เฟิงเยี่ยนหัวเราะส่ายหน้ามองฮูหยินของตนด้วยสายตาอ่อนใจ เสี่ยวฮวาอ้าปากค้าง “นายท่านเป็นเช่นนี้จะดีหรือเจ้าคะ”“คุณหนูของเจ้าชอบเรื่องสนุกถึงเพียงนั้น ห้ามแล้วนา
เกิดใหม่ทั้งทีข้าผู้นี้...ขอยืนดูผู้อื่นทะเลาะกัน!! บทที่ 1.9
เขามองส่งนางด้วยสายตางุนงงเพราะไม่เข้าใจตัวเอง เดิมทีเขาก็ไม่เคยพาตัวเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของอิสตรี ทว่ายอมรับเรื่องของคุณหนูสิบเอ็ดผู้นี้ทำให้เขากังขาทั้งสิ้นด้านหลังมีเสียงหัวเราะดังขึ้นแผ่วเบา “นึกไม่ถึงหัวหน้าอวี๋ของเราจะ...จิตใจดีเช่นนี้”อวี๋เฟิงเยี่ยนกลอกตา “เจ้าอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไห
เกิดใหม่ทั้งทีข้าผู้นี้...ขอยืนดูผู้อื่นทะเลาะกัน!! บทที่ 1.8
...ทางที่ดีมิสู้นางแต่งออกจากวังวนขุนนาง เป็นเพียงฮูหยินของคหบดีสักคน ขอเพียงควบคุมเขาเอาไว้ในมือได้ ชีวิตในวันข้างหน้าก็ไม่ต้องอกสั่นขวัญแขวนแล้ว!ในงานเลี้ยงที่หรูหราและเต็มไปด้วยขั้นตอนต่างๆ หญิงสาวรู้สึกว่าตัวเองได้เปิดหูเปิดตา ขุนนางมากมายพาบุตรชายบุตรสาวออกงาน มิตรไมตรีผ่านขั้วอำนาจ รอยยิ้มที
เกิดใหม่ทั้งทีข้าผู้นี้...ขอยืนดูผู้อื่นทะเลาะกัน!! บทที่ 1.7
“เจ้าค่ะ” นางไม่ได้ปฏิเสธจะว่าไปแล้วลั่วอวี่อวี้ก็คืออีกคนหนึ่งที่คนในจวนไม่มีใครกล้าล่วงเกิน เขาเป็นทายาทที่ใต้เท้าลั่วภูมิใจหนักหนา เป็นอนาคตทั้งหมดของคนตระกูลลั่ว ดังนั้นเขาพูดอะไรทุกคนล้วนไม่กล้าขัด ได้เขาคอยเอ็นดูสงสารแน่นอนลั่วเฟิ่งหลันย่อมโล่งอก“นี่ให้เจ้า”“อะไรหรือเจ้าคะ” บนรถม้าเขาส่งห่
เกิดใหม่ทั้งทีข้าผู้นี้...ขอยืนดูผู้อื่นทะเลาะกัน!! บทที่ 1.1
สายลมโหมกระโชก พายุพัดซัดกระหน่ำ กลางดึกอันเงียบงันอยู่ๆ ก็เกิดพายุฝนโหมรุนแรง เมืองลั่วหยางอันสงบสุขคืนนี้กลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความหวาดกลัว ฝนเทลงมาหลังสายลมกระโชกเสียงหยาดฝนกระทบหลังคาดังสลับกับเสียงอสุนีบาต แสงวับวาบทำให้มองเห็นท้องฟ้าซึ่งเต็มไปด้วยกลุ่มเมฆดำทะมึนดูคล้ายปิศาจแห่งรัตติกาล เส
Anda juga akan menyukai
เกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์63.7K Dibacaยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย855.3K Dibacaยอดชายานักพยากรณ์ : ท่านอ๋อง ชายาท่านเลี้ยงผี
ดอกถังร่วงหล่น277.4K Dibacaทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย682.4K Dibacaเชลยเสน่หา
อักษรามณี268 Dibacaสามีได้โปรดหย่ากับข้าเสียที!
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน430 Dibacaเชลยเช่นข้า มิใช่สตรีอุ่นเตียง
แคลร์ออสติน392 Dibacaไฉ่เฟิงผู้ช่วยตัวน้อยของมารดา
ดอกไม้หนาม1.1K Dibaca
