تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 14
تاريخ النشر:
2025-03-25 20:23:54ฮองเฮาได้ดื่มน้ำที่หลินไป่หลันให้มาดื่มแล้วหายเมาเป็นปลิดทิ้งแต่หลินไป่หลันไม่ดื่มเพราะอยากเมาเหล้าโบราณดู ทั้งสองดื่มหมดไป10ใหไป่หลันก็เมามากมองหน้าฮองเฮาเหมือนมีสองคน ฮองเฮาก็มีมึนๆเหมือนกันดีนะดื่มน้ำน้องสาวก่อน
เสียงขันทีหน้าห้องบอกฮ้องเต้เสด็จ ได้ยินดังนั้นฮองเฮารีบไปเปิดประตู "น้องหญิงเมาแล้วหรือข้าว่าจะมาดื่มกับเจ้าสักหน่อย" "ยังไม่เมาเพคะแต่น้องสะใภ้เมาแล้ว" ฮองเฮาบอกฮ่องเต้ ซึ่งฮ้องเต้เสด็จมากับอ๋องผู้เป็นน้องชาย "พี่ว่าพาชายาเจ้ากับตำหนักก่อนไหมเทียนหลง"ฮ้องเต้เอ่ยกับน้องชาย "ไม่เป็นไรเพคะ มีสาวใช้มาด้วยอยู่ลู่ซิงมาพาพระชายาไปพักที่ตำหนักได้แล้ว" ฮองเฮาบอกสาวใช้ของน้องสาว เขารู้สึกแอบไม่ชอบใจโม้เทียนหลงเล็กน้อยหลังจากที่น้องสาวเล่าให้ฟัง อ๋องโม้เทียนบอกสาวใช้ของชายาเสียงเรียบ "ไม่ต้องเดี๋ยวข้าจะพากลับตำหนักเอง" ฮองเฮาจึงไม่พูดขัดอะไรแม้จะไม่พอใจเรื่องที่น้องเล่าให้ฟังแต่เธอต้องบอกฮ้องเต้แน่นอนรอก่อนเถอะเธอคิดในใจ ฝั่งหลินไปหลันกำลังนอนหลับเพราะเมามาก ท่านอ๋องเดินเข้าไปและอุ้มพระชายาแล้วเดินกลับตำหนักไป ลู่ซิงวิ่งตามหลังไปติดๆด้วยความเป็นห่วงคุณหนูของตนที่กลัวท่านอ๋องลงโทษอีก ไป่หลันหลับๆตื่นๆป่านนี้ที่บ้านจะเป็นอย่างไรบ้างเราตายแล้วไม่สามารถกลับไปได้อีก อ๋องหนุ่มฟังชายาละเมอไปตลอดทางแต่เขาฟังไม่เข้าใจ ท่านอ๋องวางชายาลงที่เตียงแล้วบอกลู่ซิงหาผ้ากับน้ำมาเช็ดตัวพระชายาก่อนเขาจะไปอาบน้ำ ลู่ซิงเช็ดตัวเปลี่ยนชุดใหม่ให้คุณหนูเรียบร้อยก่อนจะออกจากห้องบรรทมเพราะท่านอ๋องก็จะนอนที่ห้องเดียวกันกับพระชายา เธอมองหน้าท่านอ๋องและพูดเสียงสั่น "ให้หม่อมฉันเฝ้าพระชายาได้ไหมเพคะ" ท่านอ๋องมองหน้าสาวใช้ของพระชายาแล้วพูด "ไม่วันนี้ข้าจะนอนกับพระชายา มีอะไรอีกหรือไม่" "เปล่าเพคะ" ลู่ซิงจึงรีบออกจากห้องด้วยความจำใจทั้งห่วงคนที่นอนไม่รู้เรื่องอยู่ที่เตียง อ๋องหนุ่มเดินขึ้นไปนอนบนเตียงมองดูท่านอนพระชายากางแขนกางขาไม่มีความเป็นคุณหนูในห้องหอเลยเขาจึงจับจัดท่านอนให้ใหม่ พี่หญิงข้าจะหาผู้ชายที่รักข้าและแต่งเข้าจวนเลยเอาที่หล่อๆกว่าท่านอ๋องบ้านี้อีกท่านว่าดีไหมเจ้าคะ แต่รอให้ครบปีก่อนขอให้ข้าหย่าให้ได้ก่อนเถอะจะไปเที่ยวหอนายโลมดูบ้างเขาว่าคนโบราณหล่อๆทั้งนั้นไปซื้อมาเลี้ยงสัก5-6คนท่าจะดีนะเจ้าคะพี่หญิง ผู้ชายยังมีเมียสามเมียสี่ข้าว่าผู้หญิงเราเสียเปรียบข้าก็จะหาผัวสามผัวสี่ด้วยถ้าจะดีเหมือนกัน ไป่หลันละเมอพูดคนเดียว ส่วนท่านอ๋องบ้านั้นข้าไม่กลัวหรอกก็แค่ผู้ชายโง่ไปที่ชอบแม่ดอกบัวขาวปัญญาอ่อนหึคิดแล้วอยากตบสักปาบจะได้หายโง่สงสัยไม่กินปลาถึงโง่จนไม่รู้เรื่องอะไรเก่งแต่กับข้าคนเดียวเหอะอย่าให้เจอตบให้หายแค้นเลยคอยดู ด้วยน้ำเมาไป่หลันจึงระบายออกมาเสียหมดเพราะนึกว่ายู่กับฮองเฮาผู้เป็นญาติ อ๋องหนุ่มได้ยินชายาว่าจะหาชายบำเรอโกรธจนหน้าหน้าแดงนี้นางคิดจะสวมหมวกเขียวเขารึ "พระยาชามาคุยกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้เจ้าว่าจะไปหาชายใด!" ท่านอ๋องเขย่าตัวพระชายาด้วยความโมโห หลินไป่หลันปรือตามอง "ใครเขย่าวะหือหล่อจังน้องชายมาอุ่นเตียงให้พี่หรือหน้าคุ้นๆนะเราอะ พี่โสดจ้าผัวทิ้งมาวันนี้พี่จะมีผัวใหม่แล้วหล่อถูกใจพี่มากเลย" จากนั้นหลินไป่หลันก็ผลักท่านอ๋องลงจัดการอุ่นเตียงตามที่สอนพี่สาวฮองเฮาทุกขั้นตอน ตลอดทั้งคืนได้ยินแต่เสียงท่านอ๋องหนุ่มครางในลำคอด้วยความพึงพอใจพร้อมๆกับเสียงครางหวานของพระชายาพอทำเสร็จไป่หลันก็หลับไม่รู้เรื่อง แต่ที่เธอไม่รู้คือชายหนุ่มที่ว่าคือพระสวามีทรงร่วมรักกับเธอทั้งคืนโดยที่เธอก็เต็มใจตอบสนองเขาแบบถึงอกถึงใจเลยทีเดียวจนยามเหมา ท่านอ๋องจึงปล่อยพระชายาแล้วหลับไปด้วยกันในอ้อมแขนของอ๋องหนุ่ม ฝากฝั่งตำหนักของฮองเฮาเธอจัดการฮ้องเต้หนุ่มจนครบตามที่น้องสาวเธอสอนทุกอย่างที่แรกเธอก็อายเหมือนกันแต่หลังจากที่ได้ทำแล้วก็ให้ติดใจเพราะฮ้องเต้หนุ่มก็ไม่ปล่อยฮองเฮาเลยทั้งคืนเหมือนกันจนหลับคาอ้อมกอดของพระสวามีด้วยความอิ่มเอม โปรดติดตามตอนต่อไป
أحدث فصل
เกิดใหม่ทั้งทีเป็นฮูหยินท้ายจวนอ๋อง บทที่ 63
วันเวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหกในวันนี้หลินไป่หลันกลับมาจากชายแดนได้เกือบปี มาถึงเมืองหลวงไป่หลันตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้วสร้างความดีใจให้กับสามีจนร้องให้ด้วยความดีใจในที่สุดเขาก็ปั้นก้อนแป้งสำเร็จ ท้องของเธอใหญ่โตจนคิดว่าในท้องของเธอมีเด็กอยู่หลายคนตามที่หมอหลวงมาตรวจ"เส้นมงคลของพระชายาหลายสายมากพระย่ะค่ะท่านอ๋อง" เธอจึงไม่ต้องทำอะไรนอกจากกินและนอนและเดินออกกำลังกาย งานการก็ยกให้สวามีกับพี่สาวทั้งสองดูแลไปส่วนแม่นมอยู่ข้างกายไม่ห่างกายต่อจากสามีผู้หน้ารัก หลังออกไปดูแลงานก็จะเป็นแม่นมดูแลต่อไม่ห่างส่วนพี่ทั้งสองก็แต่งให้กับองครักษ์คนสนิทของท่านอ๋องทั้งสองคนเป็นที่เรียบร้อยแล้วหลังจากกลับมาถึงเมืองหลวงได้หนึ่งเดือนส่วนตอนนี้ทางท่านพ่อก็ส่งจดหมายมาเป็นประจำพร้อมของท่านแม่และพี่ชายและเพื่อนสาวว่าตอนนี้ทั้งสองสาวได้ตั้งท้องได้สามเดือนแล้ว สร้างดีใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมากท่านพ่อก็น้ำยาดีใช่ย่อยแฮะทำน้องได้สำเร็จจนได้พี่ชายก็เก่งเหมือนกัน ทั้งสี่คนจะขึ้นมาในอีกหนึ่งเดือนมาดูแลลูกสาวที่จะคลอดในอีกเดือนกว่าๆเท่านั้นไป่หลันนั่งอ่านจดหมายในห้องนอนให้สามีฟังด้วยที่ห้องนอนตอนนี้เธอเดินลำบากเพราะท
เกิดใหม่ทั้งทีเป็นฮูหยินท้ายจวนอ๋อง บทที่ 62
และแล้ววันนี้ก็มาถึงวันแต่งงานของท่านพ่อกับพี่ชายก็มาถึง ไป่หลันนำเห็ดหลินจือที่เก็บไว้ในมิติออกมายี่สิบดอกโสมคนอีกยี่สิบหัวไข่มุกในหอยน้ำจืดที่เก็บไว้ในมิติอีกคนละห้าสิบเม็ดเงินตำลึงทองสองแสนตำลึงทองทองคำอีกสิบหีบและแหวนเพรชสองวงให้องค์หญิงทั้งสอง และเครื่องเพรชครบชุดอีกสองชุดแลชุดเครื่องทองอีกสองชุดและสร้อยทองที่สลักรูปของท่านพ่อและพี่ชายสองเส้นใหญ่สวมใส่ที่คอให้ทั้งสองสาวรวมทั้งผลไม้ในมิติทุกอย่างขนมาเป็นสินสอดให้ท่านพ่อกับพี่ชายสร้างความฮือฮาให้กับขุนนางเป็นอย่างมาก ตั้งแต่เห็นเห็ดและโสมคนทั้งที่บ้านเมืองแห้งแล้งแต่พระชายากับมีของล้ำค่าไว้ในครอบครองอย่างมากมายฮ้องเต้ทรงพอพระทัยเป็นอย่างมากจะให้กลับไปเอาของที่จวนของท่านพ่อก็อยู่ไกลเกินไปจึงขนเอาของในมิตินี้ละง่ายดีไป่หลันคิดเราเป็นคนแต่งงานให้ท่านพ่อกับพี่ชายนะนี้ไม่เป็นไรวันหน้าจะขอคืนมาใช้ก็ได้ถ้าเธอจนขึ้นมาหึๆส่วนแม่ทัพก็ขนสินสอดในค่ายมาเติมจนเต็มเหมือนกันไม่น้อยหน้าน้องสาว"ขอบใจมากลูกกลับเมืองหลวงไปลูกก็ไปขนในคลังของพ่อคืนนะ" ท่านราชครูบอกลูกสาวเขาไม่คิดว่าการชายแดนพร้อมกันกับลูกสาวครั้งนี้ทำให้ได้เมียรักกลับไปด้วยจึงไม่ได้เอ
เกิดใหม่ทั้งทีเป็นฮูหยินท้ายจวนอ๋อง บทที่ 61
และแล้วกองทัพของอ๋องอี้ถูก็มาประชิดเมืองกำลังทหารนับแสนจากที่มันบังคับลูกผัวใครไม่สนขอแค่บังคับให้รบเพื่อตัวเองก็พอ ใครขัดขืนฆ่าทิ้งให้หมดแม้แต่คนในแคว้นของตัวเองมันยังไม่ละเว้นเพราะว่าอยากจะเป็นฮ้องเต้ซะเองแต่ชอบใช้กำลังข่มเหงประชาชนตาตาดำๆกองทัพตั้งท่ารอคำสั่งแม่ทัพใหญ่อี้ถูว่าจะให้ลงมือยามใด หลินไป่หลันอ๋องโม้เทียนหลงแม่ทัพฝูทรงใช้ปืนไรเฟิลเล็งหัวแม่ทัพอี้ถูและกุนชือและรองแม่ทัพมันคนละกระบอกเตรียมยิงทันทีจะไม่มีการให้เสียเลือดเนื้อชาวบ้านและทหารที่โดนบังคับมาเด็ดขาดทุกคนเล็งหัวของพวกมันได้แล้วรอให้มันยกมือส่งสัญญาญก็จะยิงพร้อมกันทันทีฟากฝั่งชายแดนของค่ายทหารใหญ่แม่ทัพฝูทรงรองแม่ทัพใหญ่เฟยหลงก็เอาปืนเล็งหัวแม่ทัพของฝ่ายตรงข้ามเหมือนกันรวมทั้งกุนชือใหญ่ด้วย ส่วนทหารทั้งหลายก็เตรียมธนูที่ใส่ระเบิดขี้ค้างคาวเรียงหน้ากระดานบนกำแพงค่ายทหารรอแค่คำสั่งรองแม่ทัพเท่านั้นการรบเหมือนกับที่วางแผนเอาไว้กับท่านแม่ทัพฝูทรงทุกอย่างและไม่ประมาทอย่างเด็ดขาดไป่หลันส่งสัณญาณมือยกขึ้นและบอกให้ยิงทันทีพร้อมกันที่เห็นมือของท่านอ๋องยกขึ้น ให้บุกเข้ากำแพงเมือง ลูกปืนยิงแสกหน้าผากของอ๋องอี้ถูและคนสนิททั้ง
เกิดใหม่ทั้งทีเป็นฮูหยินท้ายจวนอ๋อง บทที่ 60
ในเวลาสองอาทิตย์ที่ข้าศึกจะมาถึงเมืองหลวงฮ้องเต้ได้เกณฑ์ชาวบ้านที่อยู่ทางที่ข้าศึกจะผ่านให้ไปหลบภัยบนภูเขาที่สร้างเป็นที่หลบภัยชั่วคราวทุกหมู่บ้านและเตรียมรับมืออย่างแข็งแกร่งในทุกวันหลินไป่หลันก็ออกไปช่วยหารทำระเบิดและแปรรูปอาหารแห้งให้เพียงพอและยังมีสัตว์ที่ดักได้ขนลงมาเลี้ยงขยายพันธุ์อีก ส่วนปลานำมาตากแดดทำปลาร้าปลาส้มกุ้งจ๋อมปลาจ๋อมไว้กินกับข้าวสวยร้อนๆและรมควันปลาย่างไว้อีกเยอะแยะส่วนท่านแม่ของเธอก็ไปช่วยลูกสะใภ้ปรุงยาทุกวันเหมือนกันแต่ทุกเย็นต้องกลับมาเสวยมื้อเย็นที่เรือนรับรองจนดึกทุกคืนจึงจะกลับไปตำหนักของตัวเอง ส่วนกลางวันก็กลับไปเสวยกับบิดาและมารดาเพื่อที่พวกท่านจะวางใจไม่เป็นห่วงเวลาไปช่วยงานพระชายาและไปปรุงยาที่โรงหมอหลวงส่วนบิดาของเธอที่เดินทางมาถึงแคว้นเว่ยตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว ในวันที่ท่านแม่วิ่งเข้ากอดท่านพ่อคนหล่อในตอนค่ำที่มาถึงและเรียกท่านพ่อว่าท่านพี่ ไป่หลันอยากหัวเราะดังๆท่านพ่อตกใจจนหน้าซีดที่องค์หญิงลี่อิงฮวากอดและเรียกท่านว่าท่านพี่ ทั้งยังกอดเขาร้องให้และเล่าเรื่องราวที่อยู่ด้วยกันและตั้งชื้อลูกก่อนจะเกิดว่าให้ชื่ออะไรบ้าง บิดาตกใจและเรียกองค์หญิงว่าเป็นน้
เกิดใหม่ทั้งทีเป็นฮูหยินท้ายจวนอ๋อง บทที่ 59
หลินไป่หลันตั้งสติและจับมือองค์หญิงลี่อิงและตบหลังมือเบาๆ"ใจเย็นก่อนเพคะองค์หญิงลี่อิงฮวาค่อยๆเล่าเพคะหม่อมฉันรับฟังทุกอย่างที่องค์หญิงจะเล่าให้ฟังเพคะ"หลังจากสงบใจอยู่พักหนึ่งองค์หญิงลี่อิงก็เริ่มเล่าเรื่องของเธอกับหลินไป่หลันหลินฟางเซียนคือชื่อของเธออดีตคือภรรยาของท่านราชครูหลินตรงให่และเสียชีวิตตอนลูกสาวได้10ขวบ"วันนั้นแม่เข้าวังไปงานเลี้ยงกับบิดาของเจ้าโดนวางยาพิษโดยไม่รู้ตัวจึงล้มป่วยและเสียชีวิตในที่สุด คนที่วางยาพิษคือคนที่หลงรักบิดาของเจ้าแต่บิดาเจ้าไม่รักตอบกลับมาแต่งงานกับแม่ทำให้นางเสียใจและอาฆาตแค้นโดยที่แม่ไม่รู้เลยว่านางเข้ามาแก้แค้นและวางยา คิดว่าแม่ตายไปบิดาของลูกจะรับนางมาเป็นเมียอีกคนแต่ดีที่บิดาของลูกมั่นคงในความรักกับแม่จึงไม่รับรักนางตอบ นางจึงโกรธมากพูดเหมือนคนเสียสติบิดาถึงรู้ว่าแม่โดนวางยามันไม่ออกฤทธิ์ทันทีมันค่อยๆกัดกินที่ละน้อยกว่าจะรู้ก็สายแม่จึงเสียชีวิตจากลูกทั้งสอง" องค์หญิงเล่าไปน้ำตาก็ไหลไปและเอามือลูบแก้มไป่หลันไปด้วยความรัก"แล้วคนที่วางยาท่านแม่ละเจ้าค่ะท่านพ่อทำอย่างไร" กับนางไป่หลันถามมารดาต่อด้วยความอยากรู้"บิดาของเจ้าก็จับนางกรอกยาพิษแบบเดี
เกิดใหม่ทั้งทีเป็นฮูหยินท้ายจวนอ๋อง บทที่ 58
หลินไป่หลันสอนทหารที่ขึ้นเขาให้รู้จักผักป่าที่กินได้เห็ดป่าเถามันเทศมันฝรั่งและสอนทำที่ดักปลาอยู่หนึ่งอาทิตย์ ส่วนหลุมดักสัตว์เป็นคนสนิทของท่านอ๋องที่สอนทั้งทำที่ดักและบอกวิธีดักสัตว์ใส่รอบดักปลาพาเก็บผักบุ้งมาผัดกินกันอย่างอร่อยส่วนแม่ทัพฝูทรงก็ขึ้นเขาไปช่วยองค์หญิงลี่จูไปเก็บสมุนไพรเหมือนเดิมอยู่หนึ่งอาทิตย์เหมือนกันและพากันไปปรุงยาที่โรงหมอหลวงหนักเข้าไม่กลับมากินข้าวกับน้องสาวเลย ขลุกอยู่กับองค์หญิงทั้งคืนเพื่อเร่งปรุงยาให้ได้เยอะที่สุด กลับมาก็นั่งยิ้มตาหวานในตอนเช้ากับน้องสาวไป่หลันบอกเย้ายอกพี่ชายเหม็นกลิ่นความรักจึงได้เจอแจกค้อนจากพี่ชายในวันนั้นมาส่วนวันนี้ทุกคนหยุดเพื่อจะวางแผนรบและฟังสายข่าวที่ไปสืบความว่าอ๋องอี้ถูนำทหารมาถึงไหนแล้วจะได้เตรียมรับมือถูก"ไม่เกินสองอาทิตย์ขบวนทหารจะถึงชายแดนฝั่งแม่ที่แม่ทัพฝูทรงดูแลขบวนหนึ่งและขบวนที่ท่านอ๋องนำมาเองคือมุ่งสู่วังหลวงพะย่ะค่ะฝ่าบาท" ม้าเร็วเข้ามารายงานในท้องพระโรงฮ้องเต้จึงปรึกษาแม่ทัพใหญ่ของพระองค์เองพร้อมทั้งอ๋องโม้เทียนหลงและแม่ทัพใหญ่ฝูทรงต่อในห้องส่วน"พระองค์หม่อมฉันวางแผนเอาไว้กับแม่ทัพของพระองค์แล้วพ่ะย่ะค่ะ" แม่ทัพฝ
قد تعجبك أيضًا
เสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน115.5K وجهات النظرบ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน97.7K وجهات النظرข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ดอกท้อในสายลม33.0K وجهات النظرท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ดอกท้อในสายลม37.9K وجهات النظرผ่าดวงใจแม่ทัพทมิฬ
malinee52 وجهات النظرเมื่อพระชายาหมดรัก ท่านอ๋องกลับคลั่งนาง
malinee132 وجهات النظرคืนวาสนาให้สามีทรยศ
น้ำพริกหวาน65 وجهات النظرเกิดใหม่เป็นภรรยาตัวร้ายของท่านโหวธงแดง
หวงตี้ny185 وجهات النظر
