เกิดใหม่ทั้งทีเป็นฮูหยินท้ายจวนอ๋อง

หลังจากตงลงกับท่านอ๋องเสร็จ สโรชาในร่างหลินไป่หลันก็กลับมาตำหนักที่ตื่นมาเมื่อเช้าเพื่อเก็บของย้ายไปท้ายจวน พอมาถึงท้ายจวนสโรชาคิดว่าก็ไม่แย่จวนขนาดกำลังพอดีไป่หลันจึงสั่งให้พ่อบ้านที่ตามมาด้วยให้หาคนซ่อมให้เสร็จวันนี้ เพราะจำนวนคนเยอะจึงซ่อมเสร็จเร็ว บ้านหลังน้อยมีสามห้องมีห้องโถง1ห้องมีห้องครัวแยกทางด้านหลังมีห้องน้ำ1ห้อง จวนอยู่นอกตัวเมืองจึงไม่แออัด อากาศจึงดีไป่หลันลองเดินสำรวจดูรอบๆบ้านข้างหลังติดลำธารมีถนนเลียบลำธารเข้าในเมืองถือว่าทำเลดีมาก ฟากลำธารเป็นภูเขาป่าไม้มองดูอุดมสมบรูณ์ดีไป่หลันพอใจมาก พรุ่งนี้ไป่หลันจะให้พ่อบ้านเอาคนมาอีกวันเพื่อดายหญ้าออกพลิกหน้าดินเตรียมปลูกผักผลไม้ก่อนจะถึงหน้าหนาวและให้ทำบ้านอีกสี่หลังไว้ให้คนงานของเธอไว้จัดการที่ดินเสร็จเธอจะไปเลือกซื้อทาสมาไว้ปลูกผักไป่หลันถามพ่อบ้านว่ามีที่ดินที่ติดกันว่างอีกไหม "มีที่ดินที่ขายติดจวนข้าขายหรือไม่พ่อบ้าน"พ่อบ้านบอกว่า"ที่ดินที่ติดกับจวนอ๋องเป็นของท่านอ่องทั้งหมดพะยะค่ะ แต่ข้ามถนนข้างจวนไปยังไม่มีเจ้าของพะย่ะค่ะ""ข้าอยากได้เพราะอยู่ใกล้แค่ข้ามถนนรถม้า ติดต่อกับใครได้หรือพ่อบ้าน" ไป่หลันถาม"ถ้าพระชาย

หลินไป่หลันตื่นมาตอนเช้าเธอหยิบเอาสบู่ยาสีฟันออกมาไว้ในห้องอาบน้ำและหยิบเอาชุดชั้นในออกมาใส่ตู้เสื้อผ้าต้องเอาออกมาเผื่อแม่นมกับสาวใช้ของเราด้วยดีนะซื้อมาเก็บไว้เยอะสโรชาชอบซื้อของทีละหลายโหลเวลาซื้อของ หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว ก็มีเสียงสาวใช้และแม่นมเรียกอยู่หน้าห้อง"คุณหนูตื่นหรือยังเจ้าคะ"" ข้าตื่นแล้วพอดีที่นอนใหม่เลยยังไม่ชินนะแม่นมเข้ามาได้เลย" ไป่หลันตอบสักพักแม่นมกับสาวใช้ก็เดินเข้ามาเพื่อปรนนิบัติคุณหนูหลินไป่หลัน สโรชาในร่างไป่หลันเห็นดังนั้นจึงพูดคุยให้เข้าใจกัน"แม่นมถงเจ้าคะเรามีกันแค่4คนมีอะไรให้พูดคุยกันข้าไม่เคยคิดว่าว่าแม่นมคือคนใช้ข้ารักแม่นมเหมือนแม่จริงๆเจ้าค่ะ ตลอดชีวิตของข้านอกท่านพ่อกับพี่ใหญ่ก็มีแม่นมเป็นสั่งสอนปกป้องข้าตลอดมา และพี่ลู่ฟางกับพี่ลู่ซิงท่านพ่อเลี้ยงคู่กันมากับข้า ข้าไม่เคยคิดว่าเป็นสาวใช้ต่อจากนี้เราคือพี่น้องร่วมสาบานกันความลับอะไรที่เห็นต่อจากข้าขอให้เก็บไว้เป็นความลับจนตายข้าเชื่อใจพี่ทั้งสอง" สองพี่น้องน้ำตาคลอ"คุณหนูเราสองคนรักคุณหนูเท่าชีวิตพวกเราไม่พูดสิ่งไดที่เป็นอันตรายกับคุณหนูเจ้าค่ะ""บอกแม่นมได้หรือไม่เจ้าคะว่ามีเรื่องอะไร "

วันนี้หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จไป่หลันเธอก็รีบไปท้ายจวนถามอาการคนป่วยเป็นยังไงบ้างดีขึ้นหรือยัง"ไม่มีไข้แล้วขอรับฮูหยินน้อย""ขอบคุณขอรับฮูหยินน้อย ""ดีแล้วให้เขาพักผ่อนเยอะๆ ทานอาหารเยอะๆสัก4-5 วันก็จะหายดีแล้ว อย่าลืมกินยาตามเวลาด้วยละ"ไป่หลันยื่นกระบอกไม้ไผ่ที่มีนมวัวเธอแอบใส่น้ำวิเศษลงไปด้วยให้กับแม่ของเด็กสาว เทใส่แก้วให้เขาดื่มรับรองหายจากไข้ร่างกายแข็งแรงแน่แนนอน"ขอบคุณนายหญิงเจ้าค่ะ" มารดาของเด็กสาวตอบจากนั้นเธอก็เรียกให้แต่งตั้งพ่อบ้านของที่จวนเลยเรียกพ่อบ้านคนเดิมของครอบครัวพ่อค้าให้แบ่งคนออกเป็น3กลุ่มก่อน ผู้ชาย3กลุ่มผู้หญิง3กลุ่มเด็กสาวเด็กหนุ่มให้อยู่ในกลุ่มที่สามส่วนเด็กเล็กไม่ต้องรวมกลุ่ม"เอาละเราต้องการให้พ่อบ้านไปจ้างช่างที่จะมาทำบ้านให้กับคนที่โรงค้าทาสจะมาส่งอีก3วัน""นายหญิงต้องการบ้านกี่หลังขอรับ""เราต้องการบ้าน13หลังนี้คือแบบบ้านท่านไปตกลงราคาได้เลย ถ้าตกลงราคาไม่ได้ให้พานายช่างมาหาเราจะรออยู่ที่นี้แล้วเราจะคุยเอง นี้เงินท่านไปชื้อข้าวของเครื่องใช้กับเครื่องปรุงมาเพิ่มไว้อีกให้พอกินสำหรับทุกครอบครัว""ขอรับนายหญิง" ไป่หลันหยิบเงินให้พ่อบ้าน2000ตึาลึงทอง"นี้

จากนั้นหลินไป่หลันก็ขึ้นเขาไปคนเดียวเธอเอาปืนเก็บเสียงออกมาไว้ใช้เมื่อจวนตัวหรือถ้าบังเอิญเจอสัตว์ป่าดุร้ายป้องกันไว้ก่อน ธนูไป่หลันก็สะพายหลังไปด้วยเธอใช้มีดพร้าเล่มพอเหมาะมือถือและทำสัญลักษ์เอาไว้ป้องกันการหลงป่าไป่หลันเดินขึ้นเขาที่มีเนินบ้างเป็นทุ่งโล่งบ้างเพื่อหาหัวมันเทศและมันฝรั่งจนเจอผักป่าเยอะแยะไปหมด ยิ่งลึกเท่าไรเห็ดก็เยอะมากบางอย่างไป่หลันก็เก็บโยนเข้ามิติเห็นโคนไป่หลันไม่พลาดที่จะเก็บใส่มิติไว้ นี้มันสวนครัวในป่าชัดๆเลยนี้นารอดตายแล้วละคนงานของเธอไม่ต้องหาซื้อเดี๋ยวจะพาขึ้นมาเก็บเอาไว้ไปกินโอ้ะนี้มันดอกเก็กฮวยอย่างเยอะเดี๋ยวพาสาวๆมาเก็บไปทำชา ฟักทองแตงโมมีทุกอย่างเลยเก็บเอาไปสักหน่อยเหลือนั้นให้พวกหนุ่มๆมาขนละกัน ไป่หลันเดินไปเรื่อยๆไม่รีบร้อนในที่สุดก็เจอสักทีหัวมันเทศเป็นทุ่งเลยสบายละไม่ต้องหาพันธุ์ขุดเอาไปให้พวกเขาเผากินสัก10ชั่งก่อนไป่หลันหันหน้ามุ่งสู่น้ำตกต่อไปเดินมาเจอทุ่งคนละฝากฝั่งอีกฝั่งสีทองอีกฝั่งสีเขียวไป่หลันวิ่งไปดูฝั่งสีทองก่อนทันทีหวังว่าจะเป็นอย่างที่คิดนะโอ้ะพระเจ้าทุ่งข้าวสีทองเหลืองอร่ามเต็มทุ่งไม่ตำกว่า30หมู่ขอบคุนสวรรค์สำหรับเมล็ดพันธุ์ข้าวนะเจ้

หลังจากพาคนงานในจวนขึ้นเขามาสองวันแล้ววันนี้หลินไป่หลันจึงหยุด1วันเพื่อรับทาสที่จะมาส่งที่ในจวนวันนี้แต่ปลาก็ไปเก็บมาทำตากแดดเหมือนทุกวันตั้งแต่ตอนเช้าจนเสร็จและจะพากันปลูกเถามันเทศต่อยามซื่อ(09.00)รถม้าจากโรงค้าทาส10คันรถม้าก็มาถึงท้ายจวนอ๋อง พ่อบ้านเป็นคนเปิดประตูต้อนรับทุกคน "ยินดีต้อนรับทุกคนสู่ครอบครัว" พ่อบ้านกล่าว ทาสชายลงจากรถม้า5คันทาสหญิงก็ลงจากรถม้า5คันเหมือนกัน และยังมีอีกสองคันตามมาเป็นทาสเด็กผู้หญิงและทาสเด็กผู้ชายตามหลังมามีคนดูแลโรงค้าทาสตามหลังคุ้มกันมาด้วย ทาสลงรถม้าหมดแล้วพ่อบ้านจ่ายค่าเดินเดินให้คนดูแลทาสไป20ตำลึงเงิน คนดูแลก้มหัวขอบคุนและบอกว่า"ถ้าคุณชายหลินต้องการทาสอีกก็ขอให้บอกตนได้เลย" พ่อบ้านตอบ "ได้จะแจ้งคุนชายให้รับทราบ"จากนั้นก็ประกาศให้ทาสแยกหัวหน้าครอบครัวชายหญิงมาเข้าแถวเพื่อรอพบนายหญิง15ครอบครัวที่ตามมาจากโรงค้าทาส หลินไป่หลันยืนอยู่ข้างหน้าสุดมีแม่นมถงชือกับพี่สาวลู่ฟางลู่ซิงยืนขนาบข้างซ้ายขวาคนละข้าง พ่อบ้านประกาศ"นี้คือนายหญิงหลินไป่หลันคนที่ไปซื้อพวกเรามาจากโรงค้าทาส""ยินดีต้อนรับทุกคนสู่ครอบครัว ข้าหลินไป่หลันมีอะไรให้บอกกับพ่อบ้านได้เลยเพ