ยากจะหวนคืน

ยากจะหวนคืน

last updateLast Updated : 2025-09-24
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
26Chapters
4.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ตัดใจแล้วหลี่หมิ่นถังคนนี้ย่อมไม่คิดจะหวนคืนถึงเคยรักมากเพียงใด แต่ยาวนานเกือบ4ปีที่ทุ่มเทมันมากเกินไปชีวิตคนเราแสนสั้นนางจะไม่หวนคืนไปจมอยู่ในกองทุกข์และสามีที่เห็นนางเป็นเพียงเงาของสตรีอื่นเด็ดขาด!

View More

Chapter 1

บทนำ ||หรือจะเป็นลางร้าย (1)

As my due date approached, a massive discrepancy surfaced in the Galante family's arms accounts.

The leadership made a swift decision.

They sent me, Sophia Vitale, the Don's wife, the woman everyone claimed had nothing better to do, to personally inspect the armory and verify the inventory.

I believed it was a routine check.

I never imagined my husband's godsister, Monica Leone, would use it as cover to blow up the entire armory.

The explosion was deafening. Fire ripped through the sky.

Concrete collapsed around me, crushing my body as a searing pain tore through my abdomen.

I did not call my husband on his highest-priority private line. Instead, I sent a distress signal to my father.

In my previous life, the moment the explosion occurred, I had used that same priority channel to call my husband.

The child had survived.

Monica had been obliterated in the blast.

My husband had claimed he did not blame me. He had said Monica was an outsider and that an heir mattered more. He had spared no expense, hiring elite obstetric specialists to monitor me day and night. He had told me to stay calm and wait for delivery.

Then, on the day I went into labor, he personally locked me and the baby inside an abandoned warehouse drenched in gasoline and burned us alive.

"If you hadn't deliberately delayed, she wouldn't have died. Do you really think playing the innocent victim could fool me? Dream on," he said. "You like playing with fire so much? Fine. I'll let you experience her despair yourself."

When I opened my eyes again, I was back at the armory, at the exact moment of the explosion.

...

A dull, dragging pain twisted through my abdomen and hauled me out of memory and back into reality.

I did not press the priority line that connected directly to Enzo Galante's phone. Instead, I gathered what little strength remained and crushed the emergency comm chip hidden inside my earring.

The signal forced its way out and rerouted straight to the private channel of my father, Dominic Vitale.

Monica Leone's rescue arrived faster than I expected.

From a distance, I spotted a familiar figure striding toward the blast zone with a cluster of men in black at his heels. Enzo locked onto the corner where Monica lay trapped and surged forward with his people.

He fitted her with a blast vest, hands careful and precise, then lifted her from beneath the unstable slab. He held her as if she were something fragile and irreplaceable.

Only after I saw her secured on a stretcher did I rasp out a plea for help. I called to the family members who were still clearing debris nearby, but no one answered.

Cold glances flicked my way, each one sharp with open disdain.

"What's the madam acting out this time?" someone sneered. "The Don went to save Miss Leone. You can scream yourself hoarse. It won't help."

"Everyone knows you've always had it out for Miss Leone. How do you think the armory blew up? We're not blind."

"You'd better pray Miss Leone's fine. Otherwise, Don Galante will be the first to come for you."

The pain in my abdomen surged, heavier and sharper than before. Something warm spilled down my thighs and soaked into my skirt. I tried to move. I tried to drag myself farther from the collapsed area.

A loose chunk of stone fell from above and slammed straight into my pregnant belly.

Blood burst from my mouth. My vision reeled as darkness crept in from the edges.

"My baby…" My voice barely carried air. "Please. Save my child…"

The consigliere nearest to me finally noticed. He looked down but did not help me up. He carelessly nudged me with the toe of his shoe. "Madam, you really sell it. I almost believed you."

"Hurting yourself just to fight for favor. Was it worth it?"

These men always knew how to read the room. Their attitude mirrored their Don's.

I curled inward as blood loss and agony stripped my consciousness away, layer by layer.

Everyone who rushed in clustered around Monica. Someone handed her medication, another treated her wounds, yet no one spared me a second glance.

Through the haze, startled voices drifted to my ears.

"Why is there so much blood under Madam Vitale? Is something wrong?"

"What could be wrong? She's probably trying to get the Don's attention again."

"Whatever. Go tell the Don so she can stop putting on this show."

Then the familiar scent of his cologne cut through the smoke. A hand struck my cheek, hard enough to sting.

Enzo's flat but faintly amused voice followed. "Sophia Vitale. Wake up. Cut the act. I'm here. You were pretty capable when you blew up the armory. So what's this now? Playing pitiful?"

I wanted to explain and beg. A broken, rattling sound escaped instead. The pain in my abdomen felt as if it were tearing me apart from the inside.

With the last of my strength, my fingers hooked around the hem of his dress pants.

He paused. His gaze swept over my paper-white face. For a split second, hesitation surfaced, then irritation crushed it.

He pressed a hand to my stomach, checking that the child was still there.

"Your acting's improved," he said coolly. "Too bad Monica already told me everything. You lit the fire yourself, then hid. Who are you performing for now?"

He pulled free without a second thought and walked back toward the secured area where Monica rested.

Behind me, one of the men who had seen women give birth before finally panicked in earnest.

"Don! She's lost too much blood! What if something happens to the heir!"

Enzo did not slow. His casual, bored voice drifted back. "What's there to panic about? No wonder Monica said the red fuel marker liquid went missing. Turns out Sophia stole it to fake blood. A late-term pregnancy doesn't end that easily. If she wants to act, let her act it out."

Pain and despair rose like a black tide and swallowed the last of my consciousness whole.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
26 Chapters
บทนำ ||หรือจะเป็นลางร้าย (1)
ต้นเดือนหกเวียนมาบรรจบยังอาณาจักรต้าเซี่ยอีกครั้งหนึ่งแล้ว ท้องฟ้าที่เคยสดใสในวันนี้นั้นกลับดูอึมครึมยิ่ง แล้วก็เป็นไปตามคาดยังไม่ทันถึงยามเฉินสายฝนก็เทลงมาราวกับฟ้ารั่ว ขบวนรับตัวเจ้าสาวขบวนใหญ่พลันวิ่งกันวุ่นวายหาที่หลบฝนที่ตกลงมาราวกับฟ้ารั่วหลี่หมิ่นถัง บุตรสาวคนรองของท่านเสนาบดีกลาโหม หลี่ถงเปียว ที่นั่งอยู่ภายในเกี้ยวเจ้าสาวหลังโตรู้สึกตกใจอยู่มากเมื่อขบวนจำต้องหยุดลงมิอาจเคลื่อนต่อไปได้เพราะสายฝนตกหนักเกินไป เนื่องจากจวนฝ่ายเจ้าสาวกับจวนของฝ่ายเจ้าบ่าวนั้นอยู่หากจากกันคนละเมือง จวนติ้งอันโหวนั้นอยู่เมืองเทียนตูที่ห่างจากมหานครเสียงหยางที่เป็นบ้านเดิมของเจ้าสาวอยู่ถึงร้อยห้าสิบลี้หากหยุดนานคาดว่าจะไม่ทันฤกษ์กราบไหว้ฟ้าดินเอาได้นี่นับว่าเป็นลางร้ายหรือไม่นะ เจ้าสาววัยสิบห้าปีนั้นตกใจและคิดมากจนใบหน้าพลันเปลี่ยนไปเป็นซีดเผือดในยามที่ขบวนเกี้ยวรับตัวเจ้าสาวของตนเองได้หยุดลง ยิ่งเวลานานเท่าใดใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มงดงามก็ยิ่งซีดเซียวแววตากังวลขึ้นทุกขณะ บรรยากาศด้านนอกเกี้ยวนั้นฝนตกหนักจนคนแบกนั้นหนาวสะท้านกันทั่วหน้า หากแต่ภายในใจของสาวน้อยเช่นหลี่หมิ่นถังนั้นกลับร้อนรนไปหมดแล้ว ร้
last updateLast Updated : 2025-09-01
Read more
บทนำ ||หรือจะเป็นลางร้าย(จบตอน)
แต่ที่หลี่หมิ่นถังเองคาดไม่ถึงก็คืออีกสิบห้าวันต่อมาจวนติ้งอันโหวก็ส่งแม่สื่อมาทาบทามสู่ขอบุตรสาวของเสนาบดีหลี่ ให้กับซื่อจื่อติ้งอันโหวและแน่ว่าย่อมสู่ขอบุตรสาวคนรองหรือก็คือนางอยู่แล้วเนื่องจากบุตรสาวคนโตของใต้เท้าหลี่เพิ่งจะออกเรือนไปบุตรสาวอีกสองคนก็เกิดจากอี้เหนียงแต่อายุเพิ่งเจ็ดปีกับแปดปีเท่านั้นส่วนจวนติ้งอันโหวแน่นอนว่าต้องเป็นพี่ชายคนโตที่ออกเรือนก่อน ส่วนน้องชายคนรองนั้นต้องรอไปก่อน ซึ่งพอทราบมีหรือที่หลี่หมิ่นถังจะไม่ตอบตกลงออกไปในเมื่อนับจากแรกพบหน้าผ่านมาหลายเดือนนางยังปักใจรักอยู่แต่กับบุรุษนามเย่จื่อเฉินเท่านั้น และบัดนี้ก็เป็นวันแต่งงานที่หลี่หมิ่นถังเฝ้ารอคอยมาสามเดือนนับจากวันสู่ขอ"ฝนหยุดแล้วเคลื่อนขบวนได้"เสียงแม่สื่อเอ่ยสั่งการดังลอยเข้ามาให้นางได้ยิน นั่นแหละเจ้าสาวเช่นหลี่หมิ่นถังจึงพรั่งพรูลมหายใจออกมาเต็มที่ด้วยความโล่งใจ แต่ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใดนางรู้สึกใจคอไม่ดีนักในวันนี้ ทั้งที่ได้แต่งงานกับบุรุษที่เป็นรักแรกแล้วแท้ๆ แต่กลับไม่รู้สึกยินดีเอาเสียเลย นอกจากไม่ยินดีหลี่หมิ่นถังยังรู้สึกใจหายแปลกๆ ทั้งที่ไม่สมควรจะรู้สึกเช่นนี้เลย"คิดมากไปแล้วหมิ่นถัง มันไ
last updateLast Updated : 2025-09-01
Read more
ตอนที่1 || เสี่ยวถังจงฟังคำท่านย่านะ (1)
สามเดือนผันผ่านชีวิตภายในจวนติ้งอันโหวนั้นไม่ได้ง่ายดายเลย คนมาก แต่กลับไม่มีเงินทองเช่นสกุลหลี่ของหลี่หมิ่นถังแม้แต่หนึ่งส่วนนอกจากไม่มีทรัพย์แล้วติดลบมีแต่หนี้มากมายอีกด้วย เนื่องจากผู้นำตระกูลรุ่นนี้หรือก็คือพ่อสามีของนางไม่ถนัดทำการค้า หรือแม้แต่บริหารที่ดินในมือของสกุลเย่ที่มีมานานสามชั่วอายุคนหลังจากได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ติ้งอันโหวมา จนมาถึงรุ่นของเย่จื่อเฉินกับน้องชายและน้องสาวก็ยิ่งไม่ชำนาญเช่นกันจึงไม่ต่างกับตัวของติ้งอันโหวคือไม่เคยใส่ใจกิจการและที่ดินในปกครองเอาแต่ยกให้เย่ฮูหยินที่ก็ไม่รู้เรื่องรู้ราวด้านการค้าเช่นเหล่าฮูหยินเย่ที่จากไปนานวันเข้าทั้งกิจการและที่ดินจึงมีแต่ยิ่งถดถอยมากกว่าทำกำไรทรัพย์ที่มีน้อยในรุ่นของติ้งอันโหวผู้เฒ่าจึงมีแต่ขาดทุนและขาดทุนติ้งอันโหวนั้นไม่เก่งกาจด้านการค้านับว่าไม่แปลก ซึ่งก็นับว่าปกติในตระกูลขุนนางและทหาร เพราะท่านเสนาหลี่บิดาของหมิ่นถังเองก็ไม่เก่งด้านทำการค้าอีกหลายตระกูลใหญ่ที่บุรุษรับราชการส่วนใหญ่ในต้าเซี่ยก็เป็นเช่นกัน แต่มารดาของหมิ่นถังนั้นเก่งกาจบริหารสิ่งที่มีในมือจนงอกเงยเป็นเงินเป็นทองมาเลี้ยงดูจนในจวนได้สบายหลังจากท่านย
last updateLast Updated : 2025-09-01
Read more
ตอนที่1 || เสี่ยวถังจงฟังคำท่านย่านะ (จบตอน)
แต่ที่เทียนตูนี้นั้นเมืองรองของต้าเซี่ยแห่งนี้นั้นหลี่หมิ่นถังหรือบัดนี้กลายเป็นเย่ฮูหยินคนใหม่แทนมารดาสามีที่ขยับฐานะขึ้นไปเป็นเหล่าฮูหยินเย่เพราะสามีของนางตายจากไปแล้วเมื่อหลายเดือนก่อนเองชีวิตก็ไม่ได้ง่ายเช่นกัน ยิ่งมารดาของสามีและน้องสาวของสามีเช่นคุณหนูสามเย่ เย่จื่ออิง ที่วันทั้งวันไม่ทำอันใดนอกจากเรื่องสิ้นเปลืองจับจ่ายฟุ่มเฟือยราวกับจวนติ้งอันโหวผติตั๋วเงินออกมาเองได้กับคอยแต่จะก่อเรื่องเดือดร้อนมาให้นางแก้ไขไม่ว่างเว้นแล้วบัดนี้พอคุณชายรองเย่ เย่จิ่เว่ยถูกส่งกลับมาพร้อมอาการบาดเจ็บหนักนั้นต้องใช้ยาทั้งตัวยาดีและท่านหมอที่เก่งกาจมาเพิ่มเป็นภาระหนักให้นางต้องแบกรับซึ่งย่อมแน่นอนว่าอาการบาดเจ็บหนักนี้ต้องใช้เงินมากตามไปด้วยนั้นยิ่งทำให้ชีวิตของหญิงสาววัยสิบเจ็ดปีนี้ไม่ง่ายยิ่งขึ้น"ถังถัง ลำบากมากหรือไม่"ดังนั้นในยามเมื่อนางกลับมาเยี่ยมมารดาและบิดากับเหล่าฮูหยินหลี่ผู้เป็นท่านย่าของตนเองที่จวนสกุลหลี่นางจึงมักจะถูกมารดาและท่านย่าสอบถามด้วยความห่วงใยเสียทุกครั้งไป"ดูสิเจ้าผ่ายผอมลงอีกแล้วกลับมาเสียนหยางยามใดเจ้าก็มีแต่ผอมลง ข้ากับท่านพ่อและท่านย่าของเจ้าเห็นแล้วปวดใจนักถังถังเ
last updateLast Updated : 2025-09-01
Read more
ตอนที่2 || นี่หรือคือสิ่งชดเชยของท่าน?
สองปีผ่านไป…ในที่สุดข่าวจากแคว้นเป่ยฉีก็มาถึงมหานครเสียนหยางและจวนติ้งอันโหวในเทียนตูตามลำดับอีกครั้งซึ่งคราวนี้มิใช่ข่าวร้ายเช่นครั้งก่อนๆ แต่เป็นข่าวดี ข่าวที่บอกเล่าว่ากองทัพของชินอ๋อง ซ่างกวนไท่ ได้ชัยชนะเหนือฝ่ายกบฏอ๋องเผ่ากั๋วเซาพร้อมขับไล่เผ่าต่างๆ อีกสามเผ่า ที่ร่วมมือกับเผ่ากั๋วเซาให้แตกฝ่ายถอยร่นขึ้นไปทางเหนือกว่าห้าร้อยลี้สำเร็จแล้ว"ฮูหยินเจ้าค่ะ ฮูหยิน"เพ่ยเจียว สาวใช้คนสนิทของหลี่หมิ่นถัง รีบร้อนนำข่าวที่ได้ยินมาจากเรือนของเหล่าฮูหยินเย่มารายงานผู้เป็นนายของตนเองทันทีที่ได้ฟังว่ากองทัพของชินอ๋องคว้าชัยชนะศึกยาวนานสามปีสักครา"เอะอะอันใดกันเพ่ยเจียว"ผิงเซียง สาวใช้อีกคนของหลี่หมิ่นถังที่กำลังเช็ดฝุ่นตรงมุมห้องอดจะถามสหายของตนเองออกไปก่อนผู้เป็นนายเสียมิได้ ส่วนหลี่หมิ่นถังกำลังตรวจบัญชีกองสูงท่วมศีรษะด้วยใบหน้าอ่อนโยน"ข่าวดีเจ้าค่ะ เป็นข่าวดี"เพ่ยเจียวใบหน้าแดงก่ำ คาดว่าคงวิ่งมาเต็มกำลัง หลี่หมิ่นถังจึงปิดสมุดบัญชีที่ตรวจเสร็จเป็นเล่มสุดท้ายลงทันทีเพราะนางเองก็คาดหวังว่าจะเป็นข่าวดีจากชายแดนเสียที"ข่าวดีอันใด" เสียงหวานถามออกไป ถึงภายนอกของนางดูค่อนข้างใจเย็นแต่ใครเ
last updateLast Updated : 2025-09-02
Read more
ตอนที่3||เหตุผลบัดซบ!
และหากหลี่หมิ่นถังคิดว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเลวร้ายอย่างถึงที่สุดแล้วละก็นางคงคิดผิดไปไกลที่เดียว เพราะต่อจากนั้นอีกเพียงเดือนเดียวเย่จื่อเฉินกลับรับอนุภรรยามาเติมเรือนหลังอีกสองคน ผู้หนึ่งเป็นบุตรสาวของนายกองในกองทัพ อีกผู้คือหญิงคณิกาอันดับหนึ่งของหอหลินเซียง"เรือนหลังก็มีน้องซวงเอ๋อร์แล้ว เหตุใดจึงต้องรับคนมาเพิ่มอีกเจ้าค่ะท่านพี่จื่อเฉิน"คราวนี้หลี่หมิ่นถังไม่ได้ปิดปากเงียบอีกแล้ว นางต้องถามให้กระจ่าง ว่าเหตุใดต้องแต่งอี้เหนียงมาเพิ่มทั้งที่เขายังมีฉิงซวงและนางที่เป็นฮูหยินอยู่ทั้งคน"เจ้าอย่าใจแคบไปหน่อยเลยหมิ่นถัง บัดนี้จื่อเฉินเป็นถึงแม่ทัพปกป้องเทียนตู การมีอนุภรรยาเพิ่มนับว่าเป็นการเพิ่มบารมีให้กับสามี"แต่เย่จื่อเฉินนั้นยังไม่ทันเอ่ยปากเหล่าฮูหยินเย่กลับเอ่ยตัดหน้าเขาเสียก่อน หลี่หมิ่นถังถึงกับหันขวับไปมองมารดาของสามีด้วยสายตากังขาจากใจ"หากหมิ่นถังใจคอคับแคบเช่นนั้นที่ท่านพ่อไม่เคยรับอนุภรรยามาเพิ่มจะกล่าวว่าอย่างไรดีเล่าเจ้าค่ะท่านแม่?"จนกระทั่งเขาสิ้นใจจากไปอดีตติ้งอันโหวผู้เป็นบิดาของสามีนางมีเย่ฮูหยินเพียงคนเดียว หากจะกล่าวว่าอดีตติ้งอันโหวรักเดียวใจเดียวเห็นทีจะยาก แต่
last updateLast Updated : 2025-09-03
Read more
ตอนที่4||หมดแล้ว ข้าหมดใจกับท่านแล้ว
ตอนที่4||หมดแล้ว ข้าหมดใจกับท่านแล้วหลี่หมิ่นถังถามตนเองซ้ำไปซ้ำมาอยู่ถึงสามวัน เพราะนางยังตั้งสติไม่ได้ก็ผู้ใดมันจะคาดว่าตนเองจะได้รับคำตอบเช่นนี้ 'เจ้าดีเกินไป เพราะเจ้าดีเกินไป หากจะผิดก็ผิดที่เจ้าเป็นคนดีเกินไปหมิ่นถัง' เกิดมาจนถึงวันนี้นางอายุสิบแปดปีบริบูรณ์ได้หนึ่งเดือนแล้วเพิ่งจะเคยได้ยินว่าการเป็นคนดีเกินไปจึงถูกสามีหมางเมินไม่สติหลุดยังจะเป็นคนปกติได้อย่างไรและพอตั้งสติได้นางก็รู้สึกโกรธอยู่ไม่น้อย สองปีเศษที่แต่งงานกับอีกเจ็ดเดือนที่อยู่ร่วมจวนนางหลี่หมิ่นถังล้วนทุ่มเททั้งแรงกายและหัวใจทำดีกับเขาทำดีกับทุกคนที่เขารักและเคารพ ทว่าเย่จื่อเฉินกลับตอบคำถามคาใจของนางมาแค่ไม่กี่ประโยคแล้วหายหน้าออกจากจวนเสียร่วมสองเดือนมันออกจะเกินไปแล้วถึงนางจะเป็นคนใจดีมีเหตุมีผลแต่เช่นนี้นางก็โกรธเป็นเช่นกัน เขาสมควรตอบคำถามของนางให้รู้เรื่องเสียก่อน เช่นนี้ไม่สมกับการเป็นแม่ทัพปกป้องเมืองเทียนตูเลยแม้แต่น้อย ทว่าไม่พึงใจอย่างไรหลี่หมิ่นถังก็ทำได้เพียงแค่รอให้เขากลับจวนเท่านั้นทว่าอีกหนึ่งเดือนต่อมาเย่จื่อเฉินเขากลับมิได้กลับจวนติ้งอันโหวมาแค่เพียงผู้เดียวหากแต่สามีของนางเขาดันกลับมาพร้อมห
last updateLast Updated : 2025-09-04
Read more
ตอนที่5||ที่ใดจะสุขใจเท่าบ้านเรา
ตอนที่5||ที่ใดจะสุขใจเท่าบ้านเราพอคิดตกและตัดสินใจจนแน่วแน่วันนั้นหลี่หมิ่นถังจึงเซซังออกจากจวนติ้งอันโหวตรงกลับเมืองเสียนหยางบ้านเดิมสกุลหลี่มาราวกับคนบาดเจ็บสาหัสใกล้สิ้นใจ แต่กลับไม่มีน้ำตาสักเพียงหยดเดียวตลอดการเดินทางสามชั่วยาม เพราะนางคิดตกแล้วว่าน้ำตาของตนเองสูงค่าราวกับไข่มุกเช่นนั้นจะมาเสียมันให้กับคนเช่นเย่จื่อเฉินนางคิดว่าไม่คู่ควร ที่เสียมาตลอดเกือบสี่ปีนับว่ามากพอแล้วยังดีที่นางยังมีท่านแม่ ท่านย่า ท่านพ่อและน้องชายกับน้องสาว นางยังมีคนในครอบครัวและบ่าวไพร่ที่จริงใจห่วงใยนางอย่างแท้จริงรออยู่ที่จวนสกุลหลี่ หนังสือหย่านางส่งไปแล้วหลังจากกลับถึงจวนสกุลหลี่ได้หนึ่งวัน ส่งไปโดยบิดาของนางเองแต่ทางฝ่ายนั้นกลับดึงดันไม่ยอมลงนาม ทว่าเรื่องนี้หลี่หมิ่นถังยังไม่รีบร้อน นางอยากขอเวลาเยียวยาจิตใจตนเองให้กล้าแกร่งเสียก่อนเพราะเจ็บในคราวนี้นางบาดเจ็บสาหัสนักเหลือเกินนางบาดเจ็บสาหัสจริงๆ ...แต่มิใช่ทางกายที่ได้บาดแผลยับเยินมา ทว่าเป็นทางใจ สินเดิมของนางหมดไปนานแล้วจึงมิได้นำกลับมาด้วย แต่กิจการของนางเองก็มีไม่ใช่น้อย ไม่ว่าจะเป็นกิจการร้านขายข้าวสารฝูเล่อที่มีอีกสาขาในเมืองเสียนหยา
last updateLast Updated : 2025-09-05
Read more
ตอนที่6|| ข้าก็แค่สตรีสีเทาผู้หนึ่ง
ตอนที่6|| ข้าก็แค่สตรีสีเทาผู้หนึ่งหากแต่พอหลี่หมิ่นถังทราบเรื่องก็โกรธจนลมออกหูเป็นครั้งแรกในชีวิตด้วยหญิงสาวไม่คิดว่าคนเช่นเย่จื่อเฉินนั้นจะหน้าด้านหน้าทนถึงเพียงนี้ เป็นบุรุษที่เห็นแก่ตัวไม่พอยังหน้าหนานางอยากหย่ากลับไม่ยอมหย่ายังคิดจะเล่นลูกไม้บัดซบกับนางอีกเป็นแน่คราวแรกนางก็คิดจะปฏิเสธออกไปไม่อยากเจรจาอะไรด้วยทั้งสิ้นเพราะรู้สึกรังเกียจเขาขึ้นมาเพิ่มอีกหลายส่วน หากแต่คิดไปคิดมา หากว่านางยังไม่ยอมพบหน้ากับเขาเกรงว่าเย่จื่อเฉินจะคิดเข้าข้างตนเองไปกันใหญ่ว่านางแค่พูดเรื่องหย่าออกไปแค่ตั้งใจประชดประชันไม่ได้คิดจะหย่าขาดจากเขาจริงๆ และที่ตนเองกลับเสียนหยางก็เพียงรอเวลาให้เขามาง้องอนสักหน่อยก็จะให้อภัยพร้อมกับยินดีคืนกลับไปอยู่กับเขาเช่นเดิมเพราะขนาดบิดาของนางยังไม่แน่ใจ ดังนั้นมีแต่นางยอมพบเขาแล้วเจรจากันต่อหน้าแล้วกล่าวออกไปอีกครั้งอย่างแน่วแน่ว่านางต้องการหย่าขาดจากเขาจริงแท้ไม่มีล้อเล่นเขาจะได้รู้แจ้งเสียที ที่นางจากมาและส่งบิดาไปพร้อมกับหนังสือหย่านั้นล้วนจริงใจ"ผิงเซียงเจ้าไปแจ้งกับคนของติ้งอันโหวว่าอีกสามวันให้เขาไปพบกับข้าที่ฟางอิ๋นโหรวส่วนเวลาก็เป็น...ต้นยามอู่ก็แล้วกัน"
last updateLast Updated : 2025-09-06
Read more
ตอนที่7||จีไท่เว่ย
ตอนที่7||จีไท่เว่ยซึ่งที่หลี่หมิ่นถังนั้นคิดเอาไว้ล้วนไม่ผิด ในยามที่เย่จื่อเฉินกับเหล่าฮูหยินเย่ได้ทราบว่าบัดนี้จวนติ้งอันโหวไม่ได้เหลือทรัพย์สินมากมายดังที่เข้าใจแต่แรกหลังเรียกตรวจดูบัญชีทรัพย์สินจากหลงจู๊ของร้านขายผ้ากับบัญชีจากพ่อบ้านใหญ่เฉียง จึงทราบว่าที่ดินของจวนติ้งอันโหวเหลือเพียงสามร้อยหมู่จากเดิมที่มีเกือบสามพันหมู่ ไหนจะเป็นกิจการร้านขายข้าวสารฝูเล่อที่ทำเงินได้วันหนึ่งร่วมหมื่นตำลึงแค่สาขาเดียวในเมืองเทียนตู ก็เป็นชื่อของหลี่หมินถัง ทั้งสี่แม่ลูก ล้วนโกรธเคืองคนจากไปอย่างยิ่ง!"มันโกงพวกเรา!"ในที่สุดเย่จื่ออิงก็ตะโกนออกมาด้วยอาการเดือดดาลอย่างถึงที่สุดหากบัดนี้หลี่หมิ่นถังมาอยู่ตรงหน้าคาดว่าหญิงสาวคงตรงเข้าไปตบตีพี่สะใภ้เสียเป็นแน่"นังงูพิษ!"เหล่าฮูหยินเย่เองก็โกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงไม่ต่างจากบุตรสาวแม้แต่น้อยนางจึงสบถด่าทอหลี่หมิ่นถังเสียไม่มีดี ตลอดมานางคิดว่าตนเองรอบคอบพอแล้วแต่กลับยังเสียทีให้กับหลี่หมิ่นถังจนได้นางจึงโกรธจนหน้าแดงหน้าดำไปหมด"นังสตรีชั่นต่ำ ชั่วช้ายิ่งนัก!"เย่จื่อเว่ยเองก็ร่วมวงสบถด่าพี่สะใภ้ที่ให้ชีวิตใหม่แก่ตนเองด้วยเช่นกัน มีเพียงเย่จื่อเฉินที
last updateLast Updated : 2025-09-07
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status