Se connecterPartager
บทที่ 9
Date de publication:
2025-03-22 15:50:08หลังจากพาคนงานในจวนขึ้นเขามาสองวันแล้ววันนี้หลินไป่หลันจึงหยุด1วันเพื่อรับทาสที่จะมาส่งที่ในจวนวันนี้
แต่ปลาก็ไปเก็บมาทำตากแดดเหมือนทุกวันตั้งแต่ตอนเช้าจนเสร็จและจะพากันปลูกเถามันเทศต่อ ยามซื่อ(09.00)รถม้าจากโรงค้าทาส10คันรถม้าก็มาถึงท้ายจวนอ๋อง พ่อบ้านเป็นคนเปิดประตูต้อนรับทุกคน "ยินดีต้อนรับทุกคนสู่ครอบครัว" พ่อบ้านกล่าว ทาสชายลงจากรถม้า5คันทาสหญิงก็ลงจากรถม้า5คันเหมือนกัน และยังมีอีกสองคันตามมาเป็นทาสเด็กผู้หญิงและทาสเด็กผู้ชายตามหลังมามีคนดูแลโรงค้าทาสตามหลังคุ้มกันมาด้วย ทาสลงรถม้าหมดแล้วพ่อบ้านจ่ายค่าเดินเดินให้คนดูแลทาสไป20ตำลึงเงิน คนดูแลก้มหัวขอบคุนและบอกว่า "ถ้าคุณชายหลินต้องการทาสอีกก็ขอให้บอกตนได้เลย" พ่อบ้านตอบ "ได้จะแจ้งคุนชายให้รับทราบ" จากนั้นก็ประกาศให้ทาสแยกหัวหน้าครอบครัวชายหญิงมาเข้าแถวเพื่อรอพบนายหญิง15ครอบครัวที่ตามมาจากโรงค้าทาส หลินไป่หลันยืนอยู่ข้างหน้าสุดมีแม่นมถงชือกับพี่สาวลู่ฟางลู่ซิงยืนขนาบข้างซ้ายขวาคนละข้าง พ่อบ้านประกาศ "นี้คือนายหญิงหลินไป่หลันคนที่ไปซื้อพวกเรามาจากโรงค้าทาส" "ยินดีต้อนรับทุกคนสู่ครอบครัว ข้าหลินไป่หลันมีอะไรให้บอกกับพ่อบ้านได้เลยเพราะข้าสั่งไว้กับพ่อบ้านแล้ว ต่อไปทุกคนคือคนของข้าสัญญาทาสฉีกทิ้งได้เลยข้าให้อิสระกับทุกคนไม่มีใครเป็นทาสทุกคนคือคนเท่าเทียมกันใครอยากออกไปอยู่ข้างนอกแจ้งรายชื่อกับพ่อบ้านได้เลย ข้าจะให้ทุนไปตั้งตัวกันเองแต่ถ้าไม่มีที่ไปก็ให้อยู่ด้วยกันที่นี้ยินดีต้อนรับทุกคนขอให้พวกท่านขยันซื่อสัตย์ไม่เอาเปรียบกันข้าสัญญาว่าพวกท่านกินอิ่มนอนหลับอย่างสบายแน่นอนข้ามีงานให้พวกท่านทุกคน" ไป่หลันบอกกับคนงานที่มาใหม่ "เจ้าค่ะ/ขอรับนายหญิง" ทุกคนตอบรับพร้อมกัน แต่ว่าทุกคนมองอย่างตกใจไม่ใช่คุณชายหรอกหรือที่ซื้อพวกเขาออกมา พ่อบ้านบอกว่า "เป็นคุณหนูที่ต้องปลอมตัวเข้าไปเพื่อความปลอดภัยของตัวของนายหญิงเอง" ทุกคนจึงเข้าใจ "เอาละพวกเจ้ามาเหนื่อยๆวันนี้จะแจกเสื้อผ้าและที่นอนให้ทุกครอบครัวและให้มากินข้าวที่โรงครัวนี้พร้อมกันทุกคน ให้แม่บ้านของทุกครอบครัวเป็นคนทำอาหารสำหรับทุกคนห้ามเอาเปรียบกันเด็ดขาด ถ้าใครก่อกวนทะเลาะวิวาทจะขายคืนโรงค้าทาสเหมือนเดิม" "ในเมื่อนายหญิงมีเมตาช่วยเหลือออกมาก็จงเคารพและซื่อสัตย์นี้คือแม่นมถงชือเป็นคนเลี้ยงนายหญิงมาให้เคารพและเชื่อฟังเหมือนนายหญิง และนี้คือพี่สาวบุญธรรมของนายหญิงชื่อลู่ฟางกับลู่ซิงก็ให้เคารพเหมือนกับนายหญิงเหมือนกันเพราะคำสั่งจะมาจากนายหญิงโดยตรง" พ่อบ้านแนะนำ "ขอรับ/เจ้าค่ะ" ทุกคนพยักหน้ารับทราบ "เอาละพวกเจ้าไปกินข้าวก่อนแล้วจะพาไปดูที่นอนที่อยู่ไม่ไกลกับจวนนี้เข้าคิวหยิบจานกับช้อนแล้วตักอาหารราดข้าวได้เลย ถ้าไม่อิ่มมาตักเพิ่มได้ไม่จำกัดขอเพียงอย่าเหลือทิ้งก็พอถ้าคิดว่ากินไม่หมดไม่ต้องตักไปเยอะเพราะมาตักเพิ่มได้จนอิ่มทุกคน ถาดสุดท้ายคือแตงโมที่หั่นเป็นชิ้นๆใส่ไว้ให้หยิบกินได้ทุกคน" พ่อบ้านบอกกับทาสที่มาใหม่ทุกคน "เข้าใจแล้วเชิญตักอาหารได้และถ้าใครมีอะไรให้มาแจ้งที่ข้าโดยตรง ข้าชื่อหลินซานเป็นพ่อบ้านของที่นี้และข้าคือคนที่นายหญิงแต่งตั้งขึ้นมา ใครไม่สบายปวดหัวเป็นไข้ให้มาบอกได้ตลอดอะไรขาดเหลือหรือไม่ได้รับความเป็นธรรมให้มาแจ้งได้เลย" "ขอรับ/เจ้าค่ะ" ทุกคนรับทราบ จากนั้นไป่หลันก็พาคนงานที่เหลือทั้ง5ครอบครัวไปปลูกเถาหัวมันเทศต่อ ที่เหลือเป็นหน้าที่ของพ่อบ้านหลินสำหรับทาสที่มาใหม่ ผู้ชายเป็นคนขุดหลุมผู้หญิงเป็นคนเอาเถามันเทศลงปลูกไป่หลันเธอทำให้ดูเป็นตัวอย่าง ส่วนเด็กก็เดินถอนหญ้าเล่นช่วยพ่อแม่ด้วยทุกคนมีแต่เสียงหัวเราะด้วยความสุขพวกเขาไม่ต้องการอะไรมากมายก็ให้มีที่กินที่นอนและอยู่พร้อมหน้าครอบครัวก็พอสำหรับความคิดของเด็กน้อย ในวันนั้นปลูกมันเทศ100หมู่ก็แล้วเสร็จกินข้าวเย็นกับคนงานที่ท้ายจวนไป่หลันก็กลับมานอนที่จวนของเธอ พรุ่งนี้ต้องพาพวกเขาไปขุดมันฝรั่งอีกส่านข้าวเกี่ยวเสร็จเก็บไว้แล้วในห้องเก็บเสบียงที่ให้ผู้ชายทำขึ้นมาให้ใหม่อีก4ห้อง ให้หมดหน้าหนาวก็ได้ลงปลูกข้าวต่อ มันฝรั่งเธอก็จะทดลองปลูกเอาพันธุ์ไว้เยอะๆและไว้ให้พวกคนงานกินหน้าหนาวด้วยเธ จะลองปลูกดู50หมู่ก่อนสำหรับมันฝรั่งว่าจะเก็บเกี่ยวหน้าหนาวหรือไม่ต้องลองถึงจะรู้ไป่หลันคิด ไปหลันนอนคิดอะไรเรื่อยเปื่อยก็หลับไป แต่ที่เธอไม่รู้คือหลังจากที่เธอหลับไปก็มีเงาร่างของอ๋องหนุ่มมาแอบดูพระชายา เขาคิดว่ามีอะไรในสมองเล็กๆให้คิดมาก โม้เทียนหลงยืนมองดูพระชายาที่นอนขมวดคิ้ว ดูใส่ชุดอะไรนอนก็ไม่รู้ทั้งบางและสั้นอ๋องหนุ่มให้ร้อนวูบวาบกลางกายเพียงแค่มองชายาของตัวเองต้องยืนสงบสติอยู่ตั้งนาน เขารับรู้ทั้งหมดว่าเวลานี้ชายาของเขาทำอะไรเธอซื้อทาสออกมายี่สิบครอบครัวเพราะสงสารมันเกินความคาดหมายจริงๆ และเธอยังพาขึ้นเขาด้วยตัวเองหาเสบียงให้พวกเขาอีกเธอคิดอะไรอยู่กันนี้ ตัวเขากำลังหาวิธีเข้าหาชายาเหมือนกันเพราะว่าเธอไปเยอะจึงรอเวลาให้ชายาใจเย็นลงอีกสักหน่อยจึงได้แต่มาแอบมองก่อนนอนทุกคืน องครักษ์ส่วนตัวได้แต่ส่ายหัวให้กับท่านอ๋องที่กลัวจะเสียหน้าถ้าเข้าหาพระชายาตอนนี้ แต่ก็ส่งคนสนิทคุ้มกันไม่ให้คลาดสายตาเลยทีเดียว อีกครึ่งเดือนจะมีงานในวังเขาจะให้พ่อบ้านกงกงนำเทียบเชิญมาให้ชายาและจะเข้าวังไปพร้อมกันและนอนค้างสักคืนในวังเพราะเป็นงานกลางคืน เพราะจวนอ๋องอยู่นอกวังหลวงต้องเดินทางไกลพอสมควร โม้เทียนหลงไม่ชอบอยู่ในวังหลวงจึงออกมาอยู่ที่ชานเมืองหลวงติดกับภูเขาข้างหลังเป็นแม่น้ำ พระชายาของเขายังสามารถให้คนทำสะพานไม้ข้ามไปอีกฝั่งเพื่อล่าสัตว์และพาทาสหาของป่าได้อีก นี้คือคุณหนูในห้องหอจริงๆหรือ เขายังจำสายตาที่มองเขาอย่างโกรธเคืองได้ตอนที่เขากล่าวหาว่าเธอวางยาเขา พระชายายังบอกอีกเขาโง่และไม่มีเหตุผลและก็รังเกียจเขาเหมือนกันและไม่คิดจะเดินเข้าไปเหยียบที่จวนของเขาอีก ยังมีใบหย่าที่เขียนเองโดยที่เขาไม่ต้องร้องขอและเป็นพระชายาแค่ในนามรอฝ่าบาทประทับตราใบหย่าให้ จึงทำให้เขาฉุกคิดว่าอาจจะมีคนเล่นงานเธอ ก็เป็นความจริงอย่างที่พระชายาพูด และทุกอย่างเขาก็ได้จัดการขั้นเด็ดขาดแล้วสำหรับคนเล่นงานเขากับชายา อยากนอนกอดชายาก็ยังไม่กล้าเพราะยังไม่ได้ปรับความเข้าใจกันเขาจึงคิดวางแผนเป็นขั้นเป็นตอนก่อนจะได้ไม่เสียหน้า โม้เทียนหวังยังจำวันเข้าหอได้ไม่ลืม ถึงจะเป็นการวางยาปลุกกำหนัดรอบเดียวฤทธิ์ของยาก็หมดแล้วแต่เขาต่างหากที่อดใจไม่ได้รังแกชายาทั้งคืน ยืนมองจนรู้ว่าชายาหลับสนิทก็ก้มลงหอมหน้าผากสวยและเร้นกายออกจากห้องไปทันที ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เขาสนใจพระยาชาขึ้นมาท่านอ๋องคิดในใจอย่างเงียบๆหลังจากมาถึงจวนตัวเอง โปรดติดตามตอนต่อไป
Dernier chapitre
เกิดใหม่ทั้งทีเป็นฮูหยินท้ายจวนอ๋อง บทที่ 63
วันเวลาผ่านไปเร็วเหมือนโกหกในวันนี้หลินไป่หลันกลับมาจากชายแดนได้เกือบปี มาถึงเมืองหลวงไป่หลันตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้วสร้างความดีใจให้กับสามีจนร้องให้ด้วยความดีใจในที่สุดเขาก็ปั้นก้อนแป้งสำเร็จ ท้องของเธอใหญ่โตจนคิดว่าในท้องของเธอมีเด็กอยู่หลายคนตามที่หมอหลวงมาตรวจ"เส้นมงคลของพระชายาหลายสายมากพระย่ะค่ะท่านอ๋อง" เธอจึงไม่ต้องทำอะไรนอกจากกินและนอนและเดินออกกำลังกาย งานการก็ยกให้สวามีกับพี่สาวทั้งสองดูแลไปส่วนแม่นมอยู่ข้างกายไม่ห่างกายต่อจากสามีผู้หน้ารัก หลังออกไปดูแลงานก็จะเป็นแม่นมดูแลต่อไม่ห่างส่วนพี่ทั้งสองก็แต่งให้กับองครักษ์คนสนิทของท่านอ๋องทั้งสองคนเป็นที่เรียบร้อยแล้วหลังจากกลับมาถึงเมืองหลวงได้หนึ่งเดือนส่วนตอนนี้ทางท่านพ่อก็ส่งจดหมายมาเป็นประจำพร้อมของท่านแม่และพี่ชายและเพื่อนสาวว่าตอนนี้ทั้งสองสาวได้ตั้งท้องได้สามเดือนแล้ว สร้างดีใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมากท่านพ่อก็น้ำยาดีใช่ย่อยแฮะทำน้องได้สำเร็จจนได้พี่ชายก็เก่งเหมือนกัน ทั้งสี่คนจะขึ้นมาในอีกหนึ่งเดือนมาดูแลลูกสาวที่จะคลอดในอีกเดือนกว่าๆเท่านั้นไป่หลันนั่งอ่านจดหมายในห้องนอนให้สามีฟังด้วยที่ห้องนอนตอนนี้เธอเดินลำบากเพราะท
เกิดใหม่ทั้งทีเป็นฮูหยินท้ายจวนอ๋อง บทที่ 62
และแล้ววันนี้ก็มาถึงวันแต่งงานของท่านพ่อกับพี่ชายก็มาถึง ไป่หลันนำเห็ดหลินจือที่เก็บไว้ในมิติออกมายี่สิบดอกโสมคนอีกยี่สิบหัวไข่มุกในหอยน้ำจืดที่เก็บไว้ในมิติอีกคนละห้าสิบเม็ดเงินตำลึงทองสองแสนตำลึงทองทองคำอีกสิบหีบและแหวนเพรชสองวงให้องค์หญิงทั้งสอง และเครื่องเพรชครบชุดอีกสองชุดแลชุดเครื่องทองอีกสองชุดและสร้อยทองที่สลักรูปของท่านพ่อและพี่ชายสองเส้นใหญ่สวมใส่ที่คอให้ทั้งสองสาวรวมทั้งผลไม้ในมิติทุกอย่างขนมาเป็นสินสอดให้ท่านพ่อกับพี่ชายสร้างความฮือฮาให้กับขุนนางเป็นอย่างมาก ตั้งแต่เห็นเห็ดและโสมคนทั้งที่บ้านเมืองแห้งแล้งแต่พระชายากับมีของล้ำค่าไว้ในครอบครองอย่างมากมายฮ้องเต้ทรงพอพระทัยเป็นอย่างมากจะให้กลับไปเอาของที่จวนของท่านพ่อก็อยู่ไกลเกินไปจึงขนเอาของในมิตินี้ละง่ายดีไป่หลันคิดเราเป็นคนแต่งงานให้ท่านพ่อกับพี่ชายนะนี้ไม่เป็นไรวันหน้าจะขอคืนมาใช้ก็ได้ถ้าเธอจนขึ้นมาหึๆส่วนแม่ทัพก็ขนสินสอดในค่ายมาเติมจนเต็มเหมือนกันไม่น้อยหน้าน้องสาว"ขอบใจมากลูกกลับเมืองหลวงไปลูกก็ไปขนในคลังของพ่อคืนนะ" ท่านราชครูบอกลูกสาวเขาไม่คิดว่าการชายแดนพร้อมกันกับลูกสาวครั้งนี้ทำให้ได้เมียรักกลับไปด้วยจึงไม่ได้เอ
เกิดใหม่ทั้งทีเป็นฮูหยินท้ายจวนอ๋อง บทที่ 61
และแล้วกองทัพของอ๋องอี้ถูก็มาประชิดเมืองกำลังทหารนับแสนจากที่มันบังคับลูกผัวใครไม่สนขอแค่บังคับให้รบเพื่อตัวเองก็พอ ใครขัดขืนฆ่าทิ้งให้หมดแม้แต่คนในแคว้นของตัวเองมันยังไม่ละเว้นเพราะว่าอยากจะเป็นฮ้องเต้ซะเองแต่ชอบใช้กำลังข่มเหงประชาชนตาตาดำๆกองทัพตั้งท่ารอคำสั่งแม่ทัพใหญ่อี้ถูว่าจะให้ลงมือยามใด หลินไป่หลันอ๋องโม้เทียนหลงแม่ทัพฝูทรงใช้ปืนไรเฟิลเล็งหัวแม่ทัพอี้ถูและกุนชือและรองแม่ทัพมันคนละกระบอกเตรียมยิงทันทีจะไม่มีการให้เสียเลือดเนื้อชาวบ้านและทหารที่โดนบังคับมาเด็ดขาดทุกคนเล็งหัวของพวกมันได้แล้วรอให้มันยกมือส่งสัญญาญก็จะยิงพร้อมกันทันทีฟากฝั่งชายแดนของค่ายทหารใหญ่แม่ทัพฝูทรงรองแม่ทัพใหญ่เฟยหลงก็เอาปืนเล็งหัวแม่ทัพของฝ่ายตรงข้ามเหมือนกันรวมทั้งกุนชือใหญ่ด้วย ส่วนทหารทั้งหลายก็เตรียมธนูที่ใส่ระเบิดขี้ค้างคาวเรียงหน้ากระดานบนกำแพงค่ายทหารรอแค่คำสั่งรองแม่ทัพเท่านั้นการรบเหมือนกับที่วางแผนเอาไว้กับท่านแม่ทัพฝูทรงทุกอย่างและไม่ประมาทอย่างเด็ดขาดไป่หลันส่งสัณญาณมือยกขึ้นและบอกให้ยิงทันทีพร้อมกันที่เห็นมือของท่านอ๋องยกขึ้น ให้บุกเข้ากำแพงเมือง ลูกปืนยิงแสกหน้าผากของอ๋องอี้ถูและคนสนิททั้ง
เกิดใหม่ทั้งทีเป็นฮูหยินท้ายจวนอ๋อง บทที่ 60
ในเวลาสองอาทิตย์ที่ข้าศึกจะมาถึงเมืองหลวงฮ้องเต้ได้เกณฑ์ชาวบ้านที่อยู่ทางที่ข้าศึกจะผ่านให้ไปหลบภัยบนภูเขาที่สร้างเป็นที่หลบภัยชั่วคราวทุกหมู่บ้านและเตรียมรับมืออย่างแข็งแกร่งในทุกวันหลินไป่หลันก็ออกไปช่วยหารทำระเบิดและแปรรูปอาหารแห้งให้เพียงพอและยังมีสัตว์ที่ดักได้ขนลงมาเลี้ยงขยายพันธุ์อีก ส่วนปลานำมาตากแดดทำปลาร้าปลาส้มกุ้งจ๋อมปลาจ๋อมไว้กินกับข้าวสวยร้อนๆและรมควันปลาย่างไว้อีกเยอะแยะส่วนท่านแม่ของเธอก็ไปช่วยลูกสะใภ้ปรุงยาทุกวันเหมือนกันแต่ทุกเย็นต้องกลับมาเสวยมื้อเย็นที่เรือนรับรองจนดึกทุกคืนจึงจะกลับไปตำหนักของตัวเอง ส่วนกลางวันก็กลับไปเสวยกับบิดาและมารดาเพื่อที่พวกท่านจะวางใจไม่เป็นห่วงเวลาไปช่วยงานพระชายาและไปปรุงยาที่โรงหมอหลวงส่วนบิดาของเธอที่เดินทางมาถึงแคว้นเว่ยตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว ในวันที่ท่านแม่วิ่งเข้ากอดท่านพ่อคนหล่อในตอนค่ำที่มาถึงและเรียกท่านพ่อว่าท่านพี่ ไป่หลันอยากหัวเราะดังๆท่านพ่อตกใจจนหน้าซีดที่องค์หญิงลี่อิงฮวากอดและเรียกท่านว่าท่านพี่ ทั้งยังกอดเขาร้องให้และเล่าเรื่องราวที่อยู่ด้วยกันและตั้งชื้อลูกก่อนจะเกิดว่าให้ชื่ออะไรบ้าง บิดาตกใจและเรียกองค์หญิงว่าเป็นน้
เกิดใหม่ทั้งทีเป็นฮูหยินท้ายจวนอ๋อง บทที่ 59
หลินไป่หลันตั้งสติและจับมือองค์หญิงลี่อิงและตบหลังมือเบาๆ"ใจเย็นก่อนเพคะองค์หญิงลี่อิงฮวาค่อยๆเล่าเพคะหม่อมฉันรับฟังทุกอย่างที่องค์หญิงจะเล่าให้ฟังเพคะ"หลังจากสงบใจอยู่พักหนึ่งองค์หญิงลี่อิงก็เริ่มเล่าเรื่องของเธอกับหลินไป่หลันหลินฟางเซียนคือชื่อของเธออดีตคือภรรยาของท่านราชครูหลินตรงให่และเสียชีวิตตอนลูกสาวได้10ขวบ"วันนั้นแม่เข้าวังไปงานเลี้ยงกับบิดาของเจ้าโดนวางยาพิษโดยไม่รู้ตัวจึงล้มป่วยและเสียชีวิตในที่สุด คนที่วางยาพิษคือคนที่หลงรักบิดาของเจ้าแต่บิดาเจ้าไม่รักตอบกลับมาแต่งงานกับแม่ทำให้นางเสียใจและอาฆาตแค้นโดยที่แม่ไม่รู้เลยว่านางเข้ามาแก้แค้นและวางยา คิดว่าแม่ตายไปบิดาของลูกจะรับนางมาเป็นเมียอีกคนแต่ดีที่บิดาของลูกมั่นคงในความรักกับแม่จึงไม่รับรักนางตอบ นางจึงโกรธมากพูดเหมือนคนเสียสติบิดาถึงรู้ว่าแม่โดนวางยามันไม่ออกฤทธิ์ทันทีมันค่อยๆกัดกินที่ละน้อยกว่าจะรู้ก็สายแม่จึงเสียชีวิตจากลูกทั้งสอง" องค์หญิงเล่าไปน้ำตาก็ไหลไปและเอามือลูบแก้มไป่หลันไปด้วยความรัก"แล้วคนที่วางยาท่านแม่ละเจ้าค่ะท่านพ่อทำอย่างไร" กับนางไป่หลันถามมารดาต่อด้วยความอยากรู้"บิดาของเจ้าก็จับนางกรอกยาพิษแบบเดี
เกิดใหม่ทั้งทีเป็นฮูหยินท้ายจวนอ๋อง บทที่ 58
หลินไป่หลันสอนทหารที่ขึ้นเขาให้รู้จักผักป่าที่กินได้เห็ดป่าเถามันเทศมันฝรั่งและสอนทำที่ดักปลาอยู่หนึ่งอาทิตย์ ส่วนหลุมดักสัตว์เป็นคนสนิทของท่านอ๋องที่สอนทั้งทำที่ดักและบอกวิธีดักสัตว์ใส่รอบดักปลาพาเก็บผักบุ้งมาผัดกินกันอย่างอร่อยส่วนแม่ทัพฝูทรงก็ขึ้นเขาไปช่วยองค์หญิงลี่จูไปเก็บสมุนไพรเหมือนเดิมอยู่หนึ่งอาทิตย์เหมือนกันและพากันไปปรุงยาที่โรงหมอหลวงหนักเข้าไม่กลับมากินข้าวกับน้องสาวเลย ขลุกอยู่กับองค์หญิงทั้งคืนเพื่อเร่งปรุงยาให้ได้เยอะที่สุด กลับมาก็นั่งยิ้มตาหวานในตอนเช้ากับน้องสาวไป่หลันบอกเย้ายอกพี่ชายเหม็นกลิ่นความรักจึงได้เจอแจกค้อนจากพี่ชายในวันนั้นมาส่วนวันนี้ทุกคนหยุดเพื่อจะวางแผนรบและฟังสายข่าวที่ไปสืบความว่าอ๋องอี้ถูนำทหารมาถึงไหนแล้วจะได้เตรียมรับมือถูก"ไม่เกินสองอาทิตย์ขบวนทหารจะถึงชายแดนฝั่งแม่ที่แม่ทัพฝูทรงดูแลขบวนหนึ่งและขบวนที่ท่านอ๋องนำมาเองคือมุ่งสู่วังหลวงพะย่ะค่ะฝ่าบาท" ม้าเร็วเข้ามารายงานในท้องพระโรงฮ้องเต้จึงปรึกษาแม่ทัพใหญ่ของพระองค์เองพร้อมทั้งอ๋องโม้เทียนหลงและแม่ทัพใหญ่ฝูทรงต่อในห้องส่วน"พระองค์หม่อมฉันวางแผนเอาไว้กับแม่ทัพของพระองค์แล้วพ่ะย่ะค่ะ" แม่ทัพฝ
Vous vous intéresseriez aussi à
อนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน63.6K Vuesบ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน97.5K Vuesสนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน715.5K Vuesชายาแพทย์พลิกชะตา
ฮวาฮวาตีลังกาแปล689.4K Vuesคุณหนูสี่
ประตูฟ้ายั่งยืน4.1K Vuesวาสนารักไม่หวนคืน
วอลจู219 Vuesทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko90 Vuesวิวาห์ใต้ม่านวสันต์
Wabibi121 Vues
