LOGINShare
ตอนที่ 73 วันประหารหลินเย่ถง
Last Updated:
2026-03-10 13:00:50
Latest chapter
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 73 วันประหารหลินเย่ถง
วันนี้ครบกำหนด 1 อาทิตย์ ที่หลินเย่ถงจะต้องถูกประหาร การประหารจะไม่มีการประหารให้ชาวบ้านเห็น แต่ก่อนไม่ว่าจะมีโทษร้ายแรงเช่นใด หากศาลตัดสินให้รับโทษ เช่น การถูกประหารชีวิต การถูกแขวนคอ หรือการโบยเพื่อสั่งสอนและเตือนสติ ชาวบ้านทั่วไปสามารถมาดูมาเห็นได้แต่เพราะการเปลี่ยนแปลงผู้นำคนใหม่เหตุการณ์เช่นนี้จึงต้องเป็นคนในครอบครัวหรือคนสนิทใกล้ตัวเท่านั้น เพราะบางการตัดสินมันสะเทือนใจและเลวร้าย จึงไม่อยากให้เด็กเล็กหรือคนทั่วไปรับรู้และเห็นแต่หากเป็นการรับโทษเพื่อสั่งสอนดัดนิสัยก็จะสามารถให้คนภายนอกเห็นได้ เพราะจะมีสถานที่ในเมืองที่จะเป็นจุดรับโทษ โดยตรงเพราะกฏหมายแข็งแรงขึ้น คนทำผิดก็น้อยลงแต่ไม่ใช่ไม่มีคนทำความผิดเลย“ซูซินเจ้าอยู่บ้านก็อย่าออกไปไหน เข้าใจหรือไม่พี่อาจจะกลับบ่าย ๆ หรือไม่ก็เย็น” หยางไห่ฉวนเอ่ยลาหลินซูซิน เพราะวันนี้เขาต้องขับเกวียนพาท่านพ่อหลินกับหลินอ้ายถงไปในเมือง เพราะวันนี้ครบกำหนดที่หลินเย่ถงจะถูกประหาร“เจ้าค่ะข้าฝากพี่ดูแลท่านพ่อกับอ้ายถงด้วย ถึงนางจะดูเข้มแข็ง แต่เหตุการณ์ที่กำลังจะถึงคงทำเอานางเสียศูนย์อยู่ไม่มากก็น้อยเจ้าค่ะ” หลินซูซินที่นางไม่คิดไปเพราะว่าไม่อยา
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 71 ออกจากป่ามาหาเธอ
จางหลีหมิ่นและจางหวังหมิ่นขึ้นเขาลึก เพื่อมาล่าสัตว์ได้ 4 วัน แล้ว ไม่ได้ล่าเพื่อจะเอาไปขาย แต่จะเอาไปกินและให้ใครบางคนก่อนที่จะขึ้นเขาล่าสัตว์จางหลีหมิ่นได้เลือกเส้นทางท้ายหมู่บ้าน และเขาก็เห็นบ้านอยู่หลังหนึ่ง ได้ยินว่าเป็นเจ้าหยางไห่ฉวนกับท่านลุงฉีเป็นคนรับทำ ได้ยินชาวบ้านพูดกันว่าเป็นสตรีจากต่างเมืองย้ายเข้ามาอยู่ตอนแรกเขาเองก็ไม่ได้ใส่ใจจนได้เจอสตรีร่างน้อยนางหนึ่ง ยืนรดน้ำผักอยู่ที่แปลงผักข้างบ้าน แต่นางไม่ได้เห็นเขากับเจ้าหวังหมิ่นที่เดินผ่านมา นางสนใจเจ้าผักกับแปลงดินต่างหาก“พี่ใหญ่ข้าว่าลงเขากันได้แล้ว เดี๋ยวช้ากว่านี้จะถึงมืดค่ำกันพอดี” จางหวังหมิ่นเห็นพี่ใหญ่ของตนเมอลอยอยู่ไม่รู้ว่าเมอลอยคิดถึงใครอยู่หรือเปล่า“อืม เตรียมเก็บข้าวของเถอะ” จางหลีหมิ่นที่คิดถึงใบหน้าของสตรีร่างน้อยที่ท้ายหมู่บ้านไม่รู้ว่านางมีนามว่าอันใดกัน“พี่ใหญ่ทำไมพี่เลือกลงเขาเส้นทางนั้นมันลงไปก็เป็นท้ายหมู่บ้าน ทำไมไม่ลงทางเดิมที่ท่านพ่อเคยพาลงกันขอรับ”“ตอนมาก็มาทางนี้ ตอนกลับก็กลับทางนี้ อย่าถามมากเจ้ารองรีบกลับไม่ใช่หรือ”จางหวังหมิ่นไม่ได้เอ่ยอันใดต่อเพราะกลัวว่าพี่ชายจะอารมณ์ไม่ดี หากถามต่อเพราะ
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 70 ข่าวของหลินเย่ถง
ทุกคนก้มหน้าก้มตาทำงานของตนเองต่อไปเรื่อย ๆ ลูกค้าก็มาซื้อเรื่อย ๆ กุ้งย่างไม่ได้แค่เป็นที่เอ่ยถึงในวงคนมีฐานะที่ได้ไปที่งานแต่งของลูกสาวนายอำเภอเท่านั้น ด้วยชะลอมที่แปลกตาสำหรับคนทั่วไป ไหนจะกุ้งย่างที่ราดด้วยน้ำจิ้มซีฟู้ดรสเด็ด ที่ใครกินก็ต้องซี๊ดปากไปตาม ๆ กัน ทำให้เป็นที่รู้จักมากขึ้นทำให้มีจำนวนลูกค้าที่เพิ่มมากขึ้นจำนวนกุ้งย่างต่อวันเพียง 200 ตัว ถ้าหมดไม่มีเพิ่ม หากไม่ทันก็ต้องวัดดวงกันวันต่อไป หากใครที่ไม่อยากรอก็ไปทานกุ้งที่เหลาอาหาร ที่รับกุ้งจากหลินซูซิน แต่ถึงอย่างใดรสชาติน้ำจิ้มซีฟู้ดที่มีการลอกเลียนแบบกันขึ้นมา ก็ไม่เหมือนอยู่ดี“ต้าหานวันนี้เจ้าก็ไปกินข้าวเย็นที่บ้านข้าด้วยสิ”“พี่ไห่ฉวนใจข้าก็อยากไป แต่ที่บ้านข้ายังมีท่านพ่อรออยู่” เพราะหากเขามากินข้าวที่บ้านหยาง แล้วท่านพ่อที่รออยู่ที่บ้านล่ะ ถึงจะเคยมากินข้าวที่บ้านหยางหลังจากที่ทำงานเสร็จตามคำชวนของพี่ไห่ฉวน แต่ก็เพียงครั้งเดียว เพราะท่านพ่อรอกินข้าวอยู่ที่บ้าน ตอนนี้ที่บ้านเรามีกันอยู่เพียงสองคนพ่อลูก“ตามใจเจ้าต้าหาน” หยางไห่ฉวนไม่รั้งรอเพราะรู้ว่าต้าหานรักพ่อมาก อีกอย่างตอนนี้มีกันเพียงสองคนพ่อลูก ถึงช่วงนี้เจ้า
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 69 คำสั่งศาล
หลินซูซินนอนจมเป็นไข้ออยู่ 3 วัน 3 คืน ไม่รู้ทำไมถึงได้เป็นหนักเช่นนี้ ช่วงเช้าถึงเย็นจะเป็นท่านแม่หยางกับท่านพ่อหยางช่วยกันดูแล ส่วนในช่วงเย็นจะเป็นตัวก่อเหตุที่จะเป็นคนดูแลทุกอย่าง“พรุ่งนี้ข้าก็หายแล้ว ความจริงวันนี้ก็ดีขึ้นแล้วนะ”“พักดูอากการอีกวัน หากไข้ไม่กลับพรุ่งนี้ค่อยไปด้วยกัน” หยางไห่ฉวนกลัวไข้จะกลับอีก เพราะหลายวันที่ผ่านมาไข้ขึ้น ๆ ลง ๆ อยู่ตลอด“พี่ต้องไปแล้วเจ้าดูแลตัวเองด้วย ฟอด” หยางไห่ฉวนเอ่ยร่ำลาก่ออนที่จะขับเกวียนออกไป เขาต้องไปรับเจ้าต้าหานที่บ้าน เพื่อที่จะไปที่นาด้วยกันบ้านท่านผู้นำหมู่บ้านในตอนเช้าหลินห้านจินกับตงหยางได้มาที่บ้านของท่านผู้นำหมู่บ้าน เรื่องของหลินเย่ถงกับฟางหรู ศาลได้มีคำสั่งออกมาอย่างแน่ชัด“ก็ตามเนื้อผ้าใครกระทำมากกระน้อย ศาลไม่ได้ใจดีกับคดีร้ายแรงเช่นนี้ แต่ก็ถือว่าฟางหรูนางยังดวงไม่ถึงฆาต แต่หลินเย่ถงนางคงจะไม่รอด เพราะนางฆ่าคน” ท่านผู้นำหมู่บ้านเองก็พึ่งได้รับฟังคำพิพากษาจากศาล ในฐานะที่จำเลยเป็นลูกบ้านที่อยู่ในเขตที่เขาปกครองดูแล“แล้วหลินเย่ถงนางจะโดยโทษเช่นไรกัน” หลินห้านจินเอ่ยถาม ถึงแม้จะรู้ว่านางอาจจะไม่รอดอยู่แล้ว“ประหารชีวิตอย่า
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 68 ระทมร่างกาย
ใกล้สว่างหยางไห่ฉวนถึงปล่อยร่างของหลินซูซินให้เป็นอิสระที่บอก 7 น้ำ ไม่เกินจริง เพราะเขาปล่อยในกายของหลินซูซินทุกหยาดหยดบนเตียงที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำเชื้อของเจ้าของห้องจนชุ่มฉ่ำแฉะไปทั่วผ้าปูที่นอน จึงถูกเปลี่ยนผืนใหม่ขึ้นมาเพราะว่าสตรีร่างบางได้สลบไสลไปไม่รับรู้สิ่งใด แม้กระทั่งบุรุษร่างโตที่ทำความสะอาดเช็ดร่างกายให้อย่างเบามือทะนุถนอมหยางไห่ฉวนจัดท่าให้หลินซูซินได้นอนสบายเขาจึงน้ำอ่างน้ำออกไปเก็บข้างนอก แล้วกลับเข้ามานอนกอดร่างของภรรยาอย่างรักใคร่ วันนี้เขาสามารถเอ่ยได้เต็มปากว่าหลินซูซินนางคือ ‘เมีย’ในช่วงฟ้าส่างใกล้เข้ายามเฉินอยู่ 1 เค่อ (15 นาที) หยางไห่ฉวนตื่นขึ้นมาเพราะวันนี้เขาต้องไปขายกุ้งคนเดียว เพราะรู้อยู่แล้วว่าหลินซูซินจะต้องเป็นไข้“ท่านแม่ขอรับข้าฝากดูแลหลินซูซินแทนข้าด้วยขอรับ”“รีบไปเถอะแม่รู้ แม่จะดูแลให้ นี่แม่ก็พึ่งต้มยาเสร็จเจ้าไม่ต้องห่วง รีบไปเถอะวันนี้สายนะปล่อยให้ผู้รอมันไม่ดี” หยางไห่หลิงไม่ใช่แค่รับรู้ นางได้ยินทั้งคืนจนนอนไม่หลับ หยางไห่ก็เช่นกัน ไม่คิดว่าบุตรชายที่วัน ๆ หาทำแต่งานจะเป็นบุรุษหื่นกามเช่นนี้หยางไห่ฉวนขับเกวียนไปที่บ้านต้าหานเพื่อขอให้ต้
เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน ตอนที่ 67 ห้องน้ำราคะ nc
หยางไห่ฉวนที่มัวเมาอยู่กับเต้านมตูมของหลินซูซินอย่างถอนใบหน้าไม่ขึ้น มันช่างหวานยิ่งกว่าถั่วเขียวต้มน้ำตาลเสียอีกริมฝีปากแตกแห้งอ้ากออกครอบครองยอดปทุมถันสีหวานที่บวมเป่งอันล่อตาล่อใจเสือตัวนี้เสียจริง“จ๊วบๆๆ” เกิดเสียงลามกของน้ำลายยามดูดดึงของใหญ่คับปากของหยางไห่ฉวน“ซี๊ดดด อ่าส์” หลินซูซินดวงตามืดบอดนางเกร็งทุกส่วนของร่างกายสั่งการโดยอัตโนมัติ“ซูซินเจ้าหอมหวานเหลือเกิน หากพี่เกิดทำรุนแรงต่อเจ้าโปรดให้อภัยพี่ด้วย ตอนนี้ร่างกายพี่มันรวนเรไปหมดแล้ว” กล่าวจบริมฝีปากของหยางไห่ฉวนจรดลงที่ริมฝีปากของหลินซูซินดูดกินราวของหวานรสเลิศที่ไม่อยากกินให้หมดไป“อื้ม” หลินซูซินเผยปปากออกให้ลิ้นสากได้เข้ามาเกี่ยวพันลิ้นของนางดูดกลืนความหวานในโพรงปากหยางไห่ฉวนขณะที่กำลังจูบกินริมฝีปากของหลินซูซิน เขาไม่อาจจะรั้งรอได้อีกแล้วจัดการปลดเปลื้องช่วงล่างที่ยังอยู่ครบออกไปทันพริบตาเดียวหยางไห่ฉวนจับร่างเปื่อยเปล่าของหลินซูซินหันมาประจันหน้าของเขาเรียวลิ้นสากไร้ดูดดึงเต้าตูมอย่างเสือล่าเนื้อ“อ๊ะ~” หลินซูซินเสียวซ่านยามเรียวลิ้นสากลากไร้รอบเต้าตูมของนาง ยามลิ้นสากดูดกินตรงปทุมถันที่แข็งเป็นไตตั้งชูชัน ฝ่าม
You may also like
ท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน53.9K viewsเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน111.0K viewsโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด117.6K viewsคุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ
ต้นไม้แห้ง27.5K viewsเกิดใหม่ทั้งทีดันเป็นคุณหนูร้อยโลที่สามีเมิน
เสี่ยวชิงเทียน2.8K viewsย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง
ป๋ายเยี่ยนลี่3.7K viewsดวงหทัยเทพมังกรรัตติกาล
ซือเหลียนฮวา48 viewsชาตินี้นางร้ายเช่นข้าจะขอขีดเส้นด้ายวาสนาด้วยตนเอง
องค์หญิงโนเนม2.0K views
