Share

บทที่ 43

last update Tanggal publikasi: 2026-08-12 13:50:23

คำว่า สนมผู้มีคุณธรรมทำให้ขุนนางหลายคนพยักหน้าเห็นด้วย ทุกคนรู้ดีว่าเขาหมายถึงกุ้ยเฟย หลินเวยมองร

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 159

    จากวันนั้น อันผินจึงเริ่มเข้ามาช่วยงานฝ่ายใน ตอนแรกหลินเวยให้เพียงงานเล็ก ๆ แต่ไม่นานก็พบว่านางทำงานละเอียดกว่าที่คิด อันผินไม่ได้เพียงตรวจยอดรวม นางเปรียบเทียบราคาของเดือนก่อน ตรวจว่าทำไมยาชนิดเดียวกันจึงแพงขึ้น ถามว่าทำไมตำหนักที่มีคนสิบสองคนจึงเบิกน้ำมันตะเกียงมากกว่าตำหนักที่มีคนยี่สิบคน หากพบความผิดปกติ นางไม่กล่าวหาทันทีแต่เขียนหมายเหตุให้ตรวจซ้ำสองวันต่อมา อันผินพบว่าราคาน้ำมันเพิ่มขึ้นเพราะร้านค้าขึ้นราคาจริง อีกแห่งใช้มากขึ้นเพราะมีนางกำนัลป่วย ต้องจุดตะเกียงดูแลทั้งคืน นางจึงลบข้อสงสัยออกเอง หลินเวยสังเกตทั้งหมด คนเก่งหาไม่ยาก แต่คนที่ไม่รีบตัดสินผู้อื่นหาได้ยากกว่าหลายวันผ่านไป มีเรื่องหนึ่งเกิดขึ้นระหว่างตรวจบัญชีเบี้ยหวัด นางกำนัลตัวเล็กคนหนึ่งคุกเข่าอยู่หน้าห้องบัญชี น้ำตาไหลไม่หยุด“หม่อมฉันไม่ได้รับจริง ๆ เจ้าค่ะ”“ในบัญชีมีลายมือเจ้า จะบอกว่าไม่ได้รับได้อย่างไร!” ผู้ดูแลฝ่ายในตวาด“หม่อมฉันได้รับเพียงครึ่งเดียวเจ้าค่ะ”“โกหก!”อันผินซึ่งกำลังตรวจเอกสารอยู่ด้านในได้ยินเ

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 158

    หลินเวยเงยหน้าขึ้นทันทีเฉินอวี้กล่าวต่อ “ทุกคันเปลี่ยนเป็นรถม้าธรรมดา ไม่มีตราจวน และเข้าทางประตูด้านข้าง”“คนที่อยู่ในรถคือใคร”“ไม่ใช่ขุนนางพ่ะย่ะค่ะ” เขาหยุดเล็กน้อย “เป็นฮูหยินของพวกเขา”ห้องทั้งห้องเงียบลง หลินเวยมองรายชื่อห้าตระกูลบนกระดาษ ครั้งแรกที่ไปมาหาสู่กัน ทุกอย่างเปิดเผย งานชมดอกไม้ น้ำชา การช่วยเหลือ คำขอบคุณ แต่ตอนนี้พวกนางเริ่มเปลี่ยนรถม้าเริ่มเข้าประตูข้าง และเริ่มเลือกเวลาเมื่อไม่มีใครเห็นหลินเวยหยิบหมุดอีกห้าอันขึ้นมา ปักลงบนแผนที่ทีละจุด จากนั้นลากเส้นทั้งหมดเข้าหาจวนกุ้ย ใยแมงมุมที่เคยดูเหมือนการคบหาธรรมดาเริ่มมีศูนย์กลางชัดเจนขึ้น หลินเวยมองมันอยู่นาน ก่อนกล่าวเบา ๆ“ในที่สุดก็เริ่มแล้วสินะ”ศัตรูครั้งนี้ไม่ได้สร้างกองทัพ ไม่ได้สะสมอาวุธ ไม่ได้ซื้อขุนนางอย่างเปิดเผย แต่มันกำลังสร้างสิ่งที่ราชสำนักแทบไม่เคยนับว่าเป็นอำนาจเครือข่ายของผู้หญิงที่อยู่ข้างกายผู้มีอำนาจและในเวลาเพียงไม่กี่สัปดาห์...ฮูหยินขุนนา

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 157

    กุ้ยเยว่หรงยิ้ม “เช่นนั้นก็ไม่รับของที่ไม่ควรรับ เท่านี้ก็หมดปัญหาแล้วเจ้าค่ะ”หลายคนหัวเราะ ไม่มีใครสังเกตว่าหลังเสียงหัวเราะนั้น เรื่องที่กำลังพูดคือความไม่สบายใจของครอบครัวขุนนางต่อระบบใหม่กุ้ยเยว่หรงไม่ได้เป็นคนเริ่ม ไม่ยุยง ไม่วิจารณ์ฮองเฮา เพียงฟัง และจำ เมื่อฮูหยินผู้หนึ่งบ่นว่าสามีอาจถูกย้ายไปหัวเมือง นางจำได้ เมื่ออีกคนพูดว่ารายได้ครอบครัวลดลงหลังร้านค้าที่เคยพึ่งพาถูกตรวจ นางก็จำ เมื่อมีคนบอกว่าบุตรชายพลาดตำแหน่งเพราะระบบใหม่ไม่ให้ใช้คนรับรองเพียงอย่างเดียว นางยังคงยิ้มและรินชา ไม่มีคำพูดใดผิดกฎหมายแต่เมื่อรวมกัน มันคือแผนที่ของความไม่พอใจกุ้ยเยว่หรงไม่ต้องเข้าไปในท้องพระโรง เพราะเรื่องในท้องพระโรงจำนวนไม่น้อยกลับมาถึงโต๊ะอาหารของแต่ละครอบครัวอยู่แล้วช่วงท้ายงาน หญิงหม้ายวัยกลางคนผู้หนึ่งเข้ามาจับมือนาง“เยว่หรง คราวก่อนต้องขอบคุณเจ้าจริง ๆ หากไม่ได้เจ้าช่วยแนะนำร้านผ้าให้ ข้าคงต้องขายเรือนเก่าแล้ว”กุ้ยเยว่หรงส่ายหน้า “ท่านอย่าพูดเช่นนั้นเลยเจ้าค่ะ ข้าเพียงแนะนำคนให้รู้จัก งานทั้งหมดเป็นฝีมือของคนใ

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 156

    แต่ปัญหาคือ หลินเวยกำลังสร้างโลกที่ตระกูลเก่าอย่างกุ้ยไม่สามารถควบคุมได้เหมือนเดิม ระบบใหม่เลือกคนจากความสามารถ ตรวจสอบเส้นทางเงิน ตัดเครือข่ายผลประโยชน์ ลดอำนาจที่สืบทอดกันด้วยสายเลือด ถ้าปล่อยต่อไป...ตระกูลเก่าจะค่อย ๆ สูญเสียสิ่งที่พวกเขาครอบครองมาหลายรุ่นกุ้ยเยว่หรงยกกระดาษขึ้น เดินไปยังเตาไฟ เปลวเพลิงเล็ก ๆ สะท้อนอยู่ในดวงตาของนาง“ความแค้นของคนรุ่นก่อนหรือ ข้าไม่สนใจจริง ๆ” นางพึมพำเบา ๆ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “แต่สิ่งที่เจ้ากำลังทำกับตระกูลของพวกเรา...ข้าสนใจ”กุ้ยเยว่หรงปล่อยกระดาษลงในเปลวไฟ ไฟเริ่มกินจากมุมกระดาษช้า ๆ ผ่านตัวอักษรคำแรกแล้วลามไปจนถึงคำสุดท้าย นางยืนมองโดยไม่กะพริบตา กระทั่งชื่อบนกระดาษถูกเผาจนดำและสลายเป็นเถ้า“หลินเวย”คืนแรกที่หญิงหม้ายแห่งตระกูลกุ้ยกลับถึงเมืองหลวง ชื่อแรกที่นางเผาทิ้ง...คือชื่อของฮองเฮาแห่งต้าเยี่ยน.งานเลี้ยงของเหล่าฮูหยินหลังกลับเมืองหลวงได้ไม่ถึงครึ่งเดือน ชื่อของกุ้ยเยว่หรงก็เริ่มปรากฏในวงสนทนาของเหล่าฮูหยินขุนนางบ่อ

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 155

    “ทรัพย์สินบางส่วนของบิดาหม่อมฉันยังอยู่เมืองหลวงเพคะ ก่อนหน้านี้มีญาติช่วยดูแล แต่ช่วงหลังสุขภาพเขาไม่ดี หม่อมฉันจึงคิดกลับมาจัดการด้วยตนเอง” กุ้ยเยว่หรงตอบโดยไม่ต้องคิดนาน“เกี่ยวกับตระกูลกุ้ยหรือไม่” คำถามตรงมากชิงหลัวที่อยู่ด้านหลังแอบมองกุ้ยเยว่หรงแต่นางกลับเพียงยิ้มเล็กน้อย“หากฮองเฮาหมายถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อปีก่อน หม่อมฉันทราบข่าวทั้งหมดเพคะ”“รู้สึกอย่างไร”คราวนี้นางเงียบไปครู่หนึ่ง “เสียใจเพคะ”“เสียใจที่พวกเขาถูกลงโทษ?”“เสียใจที่คนในครอบครัวเลือกทำสิ่งที่ทำให้ตระกูลเดินมาถึงจุดนั้น” คำตอบดีมากอีกแล้ว“อดีตกุ้ยเฟยเป็นญาติของเจ้า” หลินเวยไม่แสดงสีหน้า“เพคะ”“เจ้าไม่โกรธข้าหรือ”กุ้ยเยว่หรงเงยหน้าขึ้นมองนางตรง ๆ เป็นครั้งแรก แววตาของหญิงหม้ายผู้นั้นสงบอย่างน่าประหลาด“เหตุใดหม่อมฉันต้องโกรธฮองเฮาเพคะ”“เพราะข้าเป็นคนหนึ่งที่ทำให้นางเสียตำแหน่ง&

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 154

    หลินเวยเงียบไป นางนึกถึงชัยชนะครั้งล่าสุดของกุ้ยจงเหยา เขาไม่ได้บุกโจรตรง ๆ แต่ตัดเสบียง ปิดทางหนี แล้วรอให้ศัตรูแตกกันเอง หากชายคนนี้เป็นศัตรูจริง...บางทีสิ่งที่เขากำลังทำกับนางอาจไม่ต่างกันคืนนั้น สำนักตรวจการเริ่มตรวจบัญชีทั้งหมดที่กุ้ยจงเหยาส่งมา หลินเวยสั่งให้แบ่งเจ้าหน้าที่ออกเป็นสามชุด โดยแต่ละชุดไม่รู้ผลการตรวจของอีกฝ่าย เพื่อป้องกันการสมรู้ร่วมคิด บัญชีหนึ่งปีถูกตรวจ ไม่พบความผิดปกติสำคัญสองปี ไม่พบ สามปี พบตัวเลขผิดเล็กน้อย แต่มีเอกสารแก้ไขและการลงโทษเจ้าหน้าที่ครบถ้วน ห้าปี พบเสบียงเสียหายจากน้ำท่วม แต่มีรายงานจากผู้ว่าการและพ่อค้าอิสระยืนยันตรงกัน เจ็ดปีพบตราประทับหนึ่งชิ้นหาย และมีบันทึกการสอบสวนหลิวเฉิงตามที่กุ้ยจงเหยากล่าวไว้ทุกประการ สิบปีทุกการใช้เงินก้อนใหญ่มีเอกสารรับรอง ทุกครั้งที่มีของหาย มีการสอบสวน ทุกครั้งที่มีเจ้าหน้าที่ผิด มีชื่อผู้รับโทษ ไม่มีเงินจำนวนผิดปกติไหลเข้าตระกูลกุ้ย ไม่มีร้านค้าที่กุ้ยจงเหยาเป็นเจ้าของลับ ไม่มีที่ดินเพิ่มขึ้นผิดธรรมชาติ ไม่มีเบี้ยหวัดทหารหายแม้แต่เงินรางวัลจากชัยชนะหลายครั้ง เขายังแบ่งส่วนหนึ่งให้ค

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status