MasukShare
ตอนที่ 1
Tanggal publikasi:
2026-08-17 12:02:18หนึ่งอาทิตย์ผ่านมา
ณ ฟาร์มภูแทนใจ
สองขาเรียวยาวหยุดเดิน อ่านป้ายชื่อของฟาร์มแห่งหนึ่ง เพื่อเป็นการยืนยันกับตัวเองว่ามาถูก
ก่อนหน้าจะมาถึงฟาร์มนี้ ไปมาสองที่ พบว่าเป็นเพราะชื่อคล้ายกัน คนขับสับสนพาไปผิด
และที่นี่คือที่สุดท้ายของวันนี้ หากยังไม่ใช่
ในจีพีเอสขึ้นว่า เป็นฟาร์มเกษตรอินทรีย์ผสมผสาน ซึ่งตรงกับคนหนึ่งเคยบอกไว้ เราตั้งใจมุ่งหน้ามาตามหาคนรัก ที่ขาดการติดต่อไปอาทิตย์กว่า โดยไม่รู้สาเหตุ
พอมั่นใจว่าเป็นที่นี่ ในใจกลับรู้สึกตื่นเต้น ไม่กล้าเข้าด้านใน พลางเงยหน้ามองป้าย อ่านซ้ำไปมา มือกำคันชักกระเป๋าแน่น จนฝ่ามือเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ
ก่อนตัดสินใจเฮือกสุดท้าย เดินผ่านป้ายเข้ามาด้านใน กวาดสายตามองสำรวจภายในฟาร์ม
เขาปลูกพืชผักหลายชนิด ผลผลิตออกมาดีทีเดียว พืชผักเขียวชุ่ม แค่มองด้วยตาเปล่าพอจะรู้ว่าปีนี้ เจ้าของฟาร์มได้กำไรงามแน่ มีทั้งสวนอ้อย สวนยาง
พอเดินลึกเข้ามา เจอคนงานมากหน้าหลายตา บางคนกำลังนั่งพักในร่ม ด้วยอาการเหนื่อยหอบ บางคนกำลังใช้ใบมีดคมกริบตัดฉับลงบนขั้วฝักดังแว่วมาเป็นระยะ
ท่ามกลางไร่ข้าวโพดเขียวขจีสุดสายตา
ในใจยังคิดกับตัวเองว่าจะหาเขาเจอได้ยัง
จนสายตากวาดไปเจอร่างใหญ่กำยำ ที่กำลังยกขนตะกร้าใบใหญ่ อัดแน่นไปด้วยผลผลิตข้าวโพด ที่เพิ่งเก็บเกี่ยวเสร็จ กล้ามแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ขึ้นลอนชัดเจนตามแรงยก ก่อนจะส่งเข่งข้าวโพด ขึ้นท้ายกระบะ เขาคือ ‘ภูแทน’ เจ้าของฟาร์ม
ใบหน้าที่เราคุ้นเคยเป็นอย่างดี ไม่ว่าจะ สันจมูกโด่งที่ส่งให้เครื่องหน้าดูโดดเด่น หากได้มองต้องรู้สึกถูกดึงดูดอย่างหนีไม่พ้น ริมฝีปากกระจับที่รับใบหน้าเหมือนจับวาง ไหนจะลักยิ้มที่ช่วยเพิ่มเสน่ห์ให้เขาจนนึกไม่ถึง
วันนี้เขาอยู่ตรงหน้าเรา แค่ไม่กี่เมตร ผู้ชายที่ทำให้เป็นกังวลและตั้งคำถามกับตัวเองมาตลอดหนึ่งอาทิตย์
“อินาง มาหาไผลูก”
หญิงวัยกลางคนเดินเข้ามาถามด้วยความสงสัย เพราะเราน่าจะดูไม่ใช่คนแถวนี้ ด้วยการแต่งตัวที่ต่างจากคนทำงาน แถมยังมีกระเป๋าลากใบใหญ่ด้วย เหมือนคนมาเที่ยวมากกว่า
ภาษาที่คุณป้าพูด เป็นภาษาอีสาน เราพอฟังออกอยู่บ้าง เคยได้ยินจากเพื่อน
“หนูมาหา ภูแทนค่ะ”
พี่แทนอยู่ไม่ไกลจากจุดที่เราทั้งสองยืน หันไปมองทางเขาพอดี ทำให้บังเอิญสบตากันเข้า
นัยต์ตาคมกริบฉายแววคล้ายกับว่ากำลังไม่พอใจที่พบใครบางคน พี่แทนจะยิ้มทุกครั้งเวลาเราเจอหน้ากัน แต่วันนี้มันกลับต่างออกไปจากเดิม จนใจแอบกระตุกขึ้นมา อย่างไม่รู้สาเหตุ
“มาทำไม”
เขารีบเดินสาวเท้าตรงดิ่งเข้ามา รู้ตัวอีกทีก็มายืนอยู่ตรงหน้าเราแล้ว
แถมยังเอ่ยประโยคเย็นชาแบบนั้นออกมา ดูไม่ใช่ภูแทนคนที่คุ้นเคยกันเอาเสียเลย
“พูดอะไรของพี่”
พลางเลิกคิ้วสงสัย กับประโยคที่ฟังดูอีกคน กำลังไม่พอใจ
“รู้ไหม เธอไม่ควร มายืนอยู่ตรงหน้าฉัน”
คำถามและความสงสัย วิ่งแล่นขึ้นมาในหัว จนรู้สึกถึงสมองขาวโพลน อุตส่าห์นั่งเครื่องบินเป็นชั่วโมง ต่อรถมาที่นี่ตั้งไกล แต่เขากลับพูดประโยคที่ทำเอาเราแทบไปไม่เป็น
ความร้อนผ่าวขึ้นมาที่ดวงตา จนต้องเม้มปากแน่น เพื่อกลั้นมันเอาไว้
“…”
“รีบกลับไปเหอะ”
เขาบอกเสียงเรียบ เข้าใจความหมายที่พูด แต่ไม่เข้าใจว่าพูดให้ได้อะไร ทำไมกลายเป็นไล่กันเหมือนหมูเหมือนหมา
“ไม่กลับ!”
เปล่งเสียงปฏิเสธหนักแน่น พร้อมมองหน้าอีกคนด้วยความขุ่นเคืองใจและความสับสนปนอยู่ในอารมณ์เหล่านั้น
“ลูนอยู่ที่นี่กับพี่ได้ไหม”
“เธออยู่ไม่ได้หรอก”
พี่แทนก้มตัวลงมากระซิบข้างหู ก่อนจะพ่นลมหายใจหนัก ๆ ลงมารดต้นคอ ทำเอาเราต้องเอียงคอหลบ
“พี่รู้ได้ไงว่าอยู่ไม่ได้ หรือพี่ไม่อยากให้อยู่กันแน่”
การที่เขาหนีเรากลับมาที่นี่ เป็นไปได้หลายเหตุผล อีกหนึ่งเหตุผลที่ฟังดูอาจน่ากลัว คือเขาหมดรัก
“ใช่ ถือว่าฉันตอบชัดเจน งั้นเธอก็กลับไปได้เลย”
พี่แทนกดเสียงต่ำเน้นทีละคำ แววตาคมกริบดุดันไร้ซึ่งความปราณี
พูดจบเจ้าตัวก็เบือนหน้าหนีเดินไปทางอื่นทันที เราจึงต้องรีบเอาตัวเอง วิ่งไปขวางหน้าเขาไว้ ดีที่เขาเดินไปได้แค่ไม่กี่ก้าว
“พี่กำลังหลบหน้าลูน มีอะไรก็คุยกันดี ๆ สิ”
เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ทว่ากลับไร้เสียงตอบรับจากคนตรงหน้า
พี่แทนทำเพียงยืนจ้องหน้าเราเขม็งด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาไร้แววพราวเสน่ห์อย่างเคย สายตาคมกวาดมองตั้งแต่ตัวจรดเท้าอย่างช้า ๆ ราวกับจะตอกย้ำความห่างเหินที่เกิดขึ้น
“มีอะไรดี ๆ ให้พูดด้วยเหรอ กับคนอย่างเธอ”
เขาค่อย ๆ เสยคางเราขึ้นมามองหน้า พร้อมกับออกแรงบีบอย่างแรง จนต้องนิ่วหน้าเพราะความเจ็บที่เขามอบให้
“จะ...เจ็บ ปล่อยมือก่อน”
มุมปากของอีกคนถูกยก คล้ายว่าเขากำลังระบายความโกรธบางอย่างออกมาและหมายจะทำให้รู้สึกเจ็บปวด
“เจ็บเป็นด้วย”
Bab terbaru
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 35
วันต่อมาตื่นมารู้สึกปวดร่างกายมาก คงเพราะเมื่อวานที่ไปขุดหลุมปลูกดอกไม้ ควานหาโทรศัพท์มาดูเวลา วันนี้ตั้งใจจะไม่ตื่นเช้าเท่าเดิม แต่เรากลับตื่นเวลาปกติ คงเริ่มชินเวลาตื่นแล้วแต่ไม่เป็นไร เดินมาอาบน้ำแต่ตัวทำเหมือนทุกวัน พอเสร็จหมดแล้ว จึงเดินไปหากลม ๆออกมาเห็นป้านิดนั่งให้อาหารเจ้ากลมอยู่“ตื่นมากินเลย”เราทักขึ้น“เมื่อเช้าป้าแอบไปส่อง เขานั่งรอแล้ว ร้องเรียกใหญ่คงจะหิว”“ตื่นเช้ากว่าลูนอีก แล้วป้าจะออกไปทำธุระตอนไหนคะ”“เดี๋ยวจะไปแล้ว”คุยกับป้านิดไม่นาน เราเดินลงข้างล่างว่าจะไปส่องดูดอกไม้ที่ปลูกไว้สักหน่อย พอดีกับรอคนงานมาจะได้ช่วยกันจัดสถานที่เลยเห็นว่าทุกต้นยังอยู่ครบรดน้ำเสร็จเดินกลับมา เห็นคนงานกำลังเตรียมสถานที่กันอยู่“ไอลูน”“อะไรพี่ ออกมาจากห้องได้แล้วเหรอ”“ปากดี งานเสร็จละ ต้องออกมาหน่อย”“ไม่ได้ว่าอะไร”“ละนี่กับไอ้แทนเป็นไง เห็นคุยกันมากขึ้นละนิ”“ดีขึ้นนะพี่ แต่ยังไม่เหมือนเดิมหรอก รู้สึกว่ามันมีระยะห่างยังไงไม่รู้”“เออ ให้เวลามันหน่อย แต่ถ้ารู้สึกว่ามันใจร้ายมึงลองใจดีกับตัวเองดู กูไม่ได้เข้าข้างใครนะ มันเพื่อนกูมึงก็น้องกู มีอะไรให้ช่วยบอกได้เลย ไปช่วยเขายกเก้า
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 34
‘พี่แทน’พี่แทน : ไอ้อ้วนกลมทำไรเรา : ส่งวิดีโอเรา : พอบอกจะถ่ายให้พี่ดู มองค้อนกล้องใหญ่เลยพี่แทน : อือ ตามนั้นเรา : อย่าน้อยใจไปเลย สายตาแบบนี้กลม ๆ ไม่เคยมองใครนอกจากพี่แน่นอนพี่แทน : ตลก ใครมันจะไปน้อยใจพี่แทน : แต่ถ้าฉันน้อยใจเธอก็ต้องง้อเรา : เกี่ยวไรกับลูนพี่แทน : เป็นแม่มันไงเรา : ให้กลม ๆ ง้อไปพี่แทน : ไอ้กลมไม่ต้อง เดี๋ยวกลับไปทวงกับแม่มันเพ้อเจ้ออะไรของเขา ปล่อยให้เจ้ากลมกินอาหารไปเราเดินปลีกตัวออกมาตักข้าวรอในโต๊ะมีหลายเมนูเลย กลิ่นหอมของอาหารตีกันไปหมด“กินกันเลย สองคนนั้นเขาไม่กิน เดี๋ยวหิวคงหากินเองมานั่งด้วยกันสิ สองคนกินไม่หมดหรอก”ป้านิดบอกป้าหนูที่กำลังจัดจาน“ขอบคุณค่ะ เกรงใจจังเลย นั่งแล้วนะคะ”สามคนนั่งกินข้าวด้วยกันคุยกันไปสัพเพเหระ บางทีก็ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะเขาใช้ภาษาท้องถิ่น แต่บางเรื่องพอเดาได้บ้างกินข้าวเสร็จเราช่วยเช็ดโต๊ะจนสะอาด ก่อนจะเดินไปนั่งเล่นสูดอากาศ ต่อให้ร้อนแต่พอจะมีลมพัดมาเป็นช่วง ๆ ต้นไม้รอบ ๆ พอจะช่วยได้“บ๊อก”หันไปมองตามเสียงคงจะเป็นเจ้ากลมที่กินเสร็จแล้ววิ่งออกมา“พูดเป็นแค่นี้เหรอกลม พูดคำอื่นเป็นไหม ไหนลอง”“บ๊อก บ๊อก”ค
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 33
เรา : เตรียมดินปลูกดอกไม้ มีอะไรคะ?พี่แทน : อยู่บ้านก็ทำตัวดี ๆเรา : จะไปทำอะไรได้พี่แทน : จะรอดูอะไรของเขาหันกลับมาถางหญ้าออก ขุดหลุมเพื่อเตรียมสำหรับลงต้นกล้า ทำตามอารมณ์คิดว่าวางตรงไหนจะสวยก็เลือกขุดตรงนั้นอาจจะใช้เวลาหน่อยเพราะดินแข็ง แต่ก็ไม่ถึงขั้นขุดยากอะไร พอได้ความลึกตามที่ต้องการ เราก็เปลี่ยนไปทำหลุมใหม่ทำไปได้หลายหลุมเริ่มรู้สึกร้อน เพราะแดดค่อนข้างแรง จึงเก็บอุปกรณ์ไว้ เดินกลับบ้านตอนเย็นค่อยลงมาทำใหม่ เราใช้เวลาตรงนี้จะถึงเที่ยงวันแล้วเจ้ากลมคงนอนไปได้หลายรอบ อยากเติมกลม ๆ ให้หายเหนื่อย“มาแล้วเหรอ”“ใช่ค่ะ ขุดไปได้หลายหลุมแต่สู้แดดต่อไม่ไหว ตอนเย็นจะไปใหม่ค่ะ ว่าแต่เจ้ากลมซนไหมคะ”“วันนี้แดดแรง ค่อย ๆ ทำไปทีละน้อย เจ้าเด็กวิ่งหาหนูใหญ่เลย คงจะคิดถึงแต่หลับไปแล้วนู้นเกิดเป็นเจ้ากลมนี่สบายจัง หิวก็กิน ง่วงก็นอนติ๊ง!‘อาร์ค’อาร์ค : เป็นไงบ้างครับหมายถึงกลม ๆ ไหมนะเรา : ส่งรูปภาพ
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 32
วันต่อมาตื่นมาอาบน้ำเหมือนปกติทุกวัน แต่วันนี้มีกิจกรรมหนึ่งที่ต่างออกไป คือต้องพาเจ้ากลมออกไปเดินสักสิบนาที เผื่อเขาจะอยากอึ เมื่อเช้าแอบไปส่องยังไม่อึใส่ที่นอน“บ๊อก แหะ ๆ”เปิดประตูออกเขามายืนรออยู่ข้างหน้าเรียบร้อย เป็นเด็กดีเชียว“ออกไปเดินเล่นกัน ระหว่างเดินหนูอยากอึได้เลยนะ”อุ้มเจ้ากลมขึ้นบนบ่าพาลงไปข้างล่าง เราเดินไม่ไกลจากบ้านมากเพราะแค่อยากให้อึตอนนี้ทุกคนในบ้านน่าจะตื่นกันแล้ว ส่วนพี่แทนคงจะออกไปตั้งแต่เช้ามืด ไม่เห็นรถเขาแล้ว“ออกไหมกลม”เจ้ากลมที่กำลังเบ่งไม่นานก็ออกมา สบายใจไปอีกเปาะหนึ่งเพราะถ้าวันนี้ไม่มีสักก้อน คงจะได้พากลับไปหาหมอเสร็จแล้วเราพาเจ้ากลมกลับมา เตรียมอาหารให้นั่งเฝ้าจนเขากินเสร็จ“ว้าย ตัวเล็กกินเก่งจังเลย”พอเห็นป้านิดรีบวิ่งไปวนป้านิดก่อนพุ่งตัวเข้าหา โดนอุ้มทำตาออดอ้อนเชียว เขาคงจะรู้ว่าใครรักสินะ“ทำตาใสเชียว อยากกินขนมใช่ไหม เขาถ่ายปกติไหมลูน”“ปกติค่ะ แต่ต้องสังเกตอ
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 31
“ซื้อมาจากตลาด พาไปหาหมอมาแล้วแต่ต้องสังเกตดูอาการ ขอโทษนะ พี่วุ่นจนลืมเรา”“ไม่ต้องคิดมาก ขออุ้มได้ไหม”ไกรอูดูไม่ได้คิดมากอะไร จากที่เรารู้สึกผิดก็พออุ่นใจลงมาบ้าง บรรยากาศชิลมาก กลม ๆ ยอมให้เขาอุ้มง่าย ๆ ต่างจากพี่แทนดูไม่ค่อยเต็มใจให้อุ้มเท่าไหร่ พี่แทนเองก็ไม่ค่อยอยากจะอุ้มด้วยจึงหันไปช่วยพี่แทนกับพี่โจที่กำลังเอาของลงจากรถกระบะ มีทั้งดอกไม้อุปกรณ์ต่าง ๆ และพวกของใช้เจ้ากลมเต็มหลังรถ“เอาแค่ของใช้ไอกลมเข้าบ้านไป ที่เหลือเดี๋ยวเอาลงให้ อันไหนที่หนักก็ทิ้งไว้”พี่แทนแย่งกระถางดอกไม้ในมือไป ก่อนจะชี้นิ้วให้เอาแค่ของเจ้ากลมเข้าบ้านไปพี่โจที่กำลังเอาดอกไม้ลงหันมาทำหน้าตาสงสัย ยืนเท้าเอวมองเราอย่างครุ่นคิด อดที่จะยิ้มกับท่าทางของเขาไม่ได้ เป็นคนที่ตลกธรรมชาติมาก“กูว่าระหว่างมึงสองคน มีอะไรเปลี่ยนไป”“อะไรของมึง ไปได้ละ”ที่บอกไปได้แล้วไม่ได้หันไปบอกแค่พี่โจ แต่บอกเราด้วย จึงหยิบแค่ของใช้เจ้ากลมที่เราพอจะเอาไปได้มาเดินมาถึงข้างบนแอบเห็นของที่วางไว้อยู่บนบ้าน เหมือนจะเป็นคอก หรือพี่แทนจะไปซื้อมาเหรอ“ป้าคะ ใครซื้อคอกมาเหรอคะ”“ตาโจเอามา เห็นว่าหนูกับตาแทนซื้อหมามา ไหนล่ะหมา”เขาไปแอบ
เกือบกลายเป็นแฟนเก่า บทที่ 30
“สวัสดีค่ะ วันนี้มาทำอะไรคะ” “มาตรวจสุขภาพเบื้องต้นค่ะ” “เชิญทางนี้ค่ะ” พอมาถึงหน้าประตูมีคนยืนประจำจุด คอยเปิดประตูให้ และพาเดินไปแจ้งที่เคาน์เตอร์ “น้องมีอาการผิดปกติไหมคะ” “ที่สังเกตยังไม่มีนะคะ เพิ่งได้น้องมาค่ะ เลยอยากมาตรวจไว้เพื่อความสบายใจ” “เดี๋ยวนั่งรอเรียกคิวนะคะ” ก่อนเรามีอีกสองคิว เจ้ากลมที่ได้ยินเสียงหมาตัวอื่นจากที่หลับอยู่ หูผึ่งลืมตาขึ้นมามองรอบ ๆ เราเห็นก็อดที่จะเอ็นดูไม่ได้ “ชื่ออะไรคะ” คนที่กำลังรอคิวนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาคงสังเกตเห็นกลม ๆ ที่กำลังมองเขา มองไปทั่วคงจะแปลกตาแปลกที่ “กลม ๆ ค่ะ” “บ๊อก” เหมือนจะรู้เรื่องว่ามีคนกำลังคุยด้วยอยู่ รีบยืนสองขาสวัสดี น่าจะชินอยู่ที่ร้านรับลูกค้าคนแปลกหน้าทั้งวัน “แสนรู้นะเรา” เจ้ากลมดี๊ด๊าส่ายหางไปมา อย่างกับไม่ใช่วันแรกที่เจอกัน นั่งรอสักพักคิวก็เริ่มขยับใกล้ถึงคิวเรา พี่แทนเดินเข้ามาในร้านพอดี เจ้ากลมที่เห็นพี่แทนมานั่งอยู่ข้างๆ มองหน้าใหญ่เลย “มองทำไมกลม” “บ๊อก ฮื่ออ” พี่แทนยื่นมือมาลูบหัว เจ้ากลมเหมือนจะเห่าขู่แต่ก็ถอยหนีมือ คงจะไม่ถูกกันล่ะสิ ปกติเขาเป็นมิตรกับคนมาก “กูเป็นพ่อมึงนะ” มาหลบอยู่ซอกแขนเรา พอ
Anda juga akan menyukai
รอยร้าวรัก
Sitha75.2K Dibaca(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก189.6K Dibacaปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย144.9K Dibacaบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น114.8K Dibacaลุ้นรักทายาทมาเฟีย
เซนโด้84 Dibacaเพลิงรักวันไร้ใจ
ภัสสพิชชา82 Dibacaฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง
จินเหมยเทียน196 Dibacaแค้นรักเมียตัวแทน
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี237 Dibaca
