เข้าสู่ระบบแชร์
สมกันมาก
วันที่เผยแพร่:
2026-08-12 13:49:07“ทำไมทำหน้างั้น ไม่เห็นด้วยที่สาวชมเรา” กัสยักคิ้วกระซิบถามด้วยสีหน้ากวน
“เปล๊า!” ฉันแกล้งปฏิเสธเสียงสูงทำเอากัสยิ้มมุมปากเหมือนจะขำ “ว่าแต่ทานไรมายังอ่ะ” ฉันถามอย่างนึกได้
“เรียบร้อย ไอ้เจมส์มันลากไปหลัง ม. ตั้งแต่สิบโมงครึ่งละ”
แม้จะเข้ามหาลัยแล้ว แต่กัส เทมส์ เจมส์ และเดย์ยังเรียนคณะเดียวกัน แถมแต่ละคนก็เติบโตขึ้นมาอย่างดี หน้าตาหล่อเหลากว่าสมัยไฮสคูลมากโข
ยิ่งวันปฐมนิเทศยิ่งไม่ต้องพูดถึง สาวๆ ต่างหวีดในความหล่อไม่หยุด ถึงขั้นมีข่าวลือออกมาว่าปีนี้ไม่ใครก็ใครใน 4 หนุ่มนี้ต้องได้เป็นเดือนมหาลัย!
“เรายังไม่เคยไปแถวหลัง ม. เลย มีร้านน่าสนใจเยอะป่ะ” ฉันชวนคุยเรื่อยเปื่อย
“เยอะมั้งแต่มีร้านนึงที่ลิลลี่น่าจะชอบ” กัสว่ายิ้มๆ แต่แววตาขบขันจนไม่น่าไว้ใจ
“ร้านไร” ฉันถามด้วยความสงสัย
“คุกกี้”
“คุกกี้?” ฉันย่นคิ้วอย่างแปลกใจ ทำไมฉันต้องชอบคุกกี้ด้วย
“อื้อ! คุกกี้ร้าน momoiro” ว่าแล้วเจ้าตัวก็หัวเราะออกมา
“กัส!” ฉันเรียกคนตรงหน้าอย่างเคืองๆ เมื่อโดนล้อเรื่องคุกกี้ที่พยายามลืมมาตลอด
“เอ้าจริง! ร้านนั้นมีสาขาที่หลัง ม.”
“นิสัย” ฉันทำแก้มอมลมให้รู้ว่างอนเมื่ออีกฝ่ายแหย่เรื่องนี้ กัสพยายามหยุดหัวเราะแต่แววตายังขำไม่หาย ฮึ!
เรื่องบ้าบอทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน มีหนุ่มอินฟินิตี้ตามจีบฉันขั้นสุด หมอนั่นแอบถามเรนนี่ว่าฉันชอบขนมร้านไหนเป็นพิเศษ เรนนี่ตอบว่าคุกกี้จากร้าน momoiro แล้วเรื่องก็เกิดในวันวาเลนไทน์ หมอนั่นเหมาคุกกี้จากร้านนั้นทั้งหมดเอามาให้ฉันที่หน้าโรงเรียน พอฉันไม่ยอมรับก็เล่นบ้า ถือโทรโข่งประกาศบอกรักต่อหน้านักเรียนที่เดินผ่านไปผ่านมา ที่แย่กว่านั้นดันมีคนอัดคลิปแล้วส่งกระจายไปทั่ว... บอกเลยว่าโคตรอาย อายมาก!
“เอาอะไรดีลูก โห! ทำไมหนูสวยอย่างนี้ เป็นดารารึเปล่าลูก” พอถึงคิวฉัน ป้าเจ้าของร้านถึงกับตกใจเมื่อเห็นหน้ากันชัดๆ
“ข้าวขาหมูเนื้อหนังใส่ไข่ ไม่ใส่ผัก ข้าวนิดเดียวครับ” กัสที่ยืนข้างกันเป็นคนตอบแทน
กัสกำลังง้อฉันทางอ้อมอยู่ ละคือง้อสำเร็จด้วยนะ รัวๆ บอกสิ่งที่ฉันต้องการได้ครบถ้วนทุกสิ่งอย่าง
“นี่ก็หล่อ สมกันมากลูกเอ๊ย” ป้าอมยิ้มเมื่อเห็นหน้ากัส ก่อนจะทำออเดอร์ได้ถูกต้องในเวลาไม่ถึง 30 วินาที
“เท่าไหร่คะ” ยังไม่ทันที่ฉันจะเปิดกระเป๋าตังค์ กัสก็ยื่นแบงค์ร้อยให้ป้าเจ้าของร้าน แถมรับจานข้าวไปถือไว้ในมือ
“หกสิบบาทลูก” ป้ารับเงินแล้วทอนคืนให้กัส เราสองคนเดินออกจากแถว แน่นอนว่ายังเรียกเสียงหวีดจากสาวๆ ได้เหมือนเดิมเมื่อร่างสูงที่ยืนข้างกันเป็นฝ่ายถือจานให้
“ขอบคุณนะที่เลี้ยงข้าวเราอีกแล้ว”
“เล็กน้อยน่า เอาน้ำไรมั้ย”
“ไม่เอาดีกว่า เรามีน้ำมะพร้าวปั่นละ” ฉันส่ายหน้าพลางยิ้ม “มา! เดี๋ยวเราถือเอง”
“เฮียถือให้น้องน่ะดีละ” กัสบิดยิ้มเมื่อได้แทนตัวเองว่าเฮีย พยักเพยิดให้ฉันเดินนำ ส่วนเขาเดินตาม พอถึงโต๊ะ สายตาของเมเม่ พิชชี่และชมพูดูอึ้งมากเมื่อเห็นกัสถือจานข้าวให้ฉันอยู่
“ทุกคนนี่กัส... กัสนี่เมเม่ พิชชี่แล้วก็ชมพู” ฉันแนะนำทั้งสองฝ่ายให้รู้จักกันอย่างง่ายๆ พลางนั่งลง ในเวลาเดียวกันเทมส์ที่เพิ่งกดวางมือถือก็พูดขึ้นมา
“รุ่นพี่เรียกพบ”
“ตอนนี้?” กัสเลิกคิ้วทำหน้าเซ็งในชั่ววินาที
“เออ! ไอ้เจมส์เพิ่งโทรมา” เทมส์ที่ทำหน้าเซ็งไม่ต่างกันลุกขึ้นยืน
“มีเรื่องอะไรอีกวะ”
“เรื่องเดิม”
“ยังไม่จบอีกเหรอวะ” กัสพ่นลมหายใจด้วยสีหน้าเบื่อขั้นสุด... อย่าบอกนะว่าโดนหาเรื่อง!!
“มีไรกันรึเปล่า” ฉันถามด้วยความเป็นห่วง
“รุ่นพี่จะให้พวกเรา ไม่คนใดก็คนนึงลงประกวดเดือน” กัสบอกด้วยสีหน้าเหมือนอยากลาโลกทำเอาฉันกับเรนนี่หันหน้าขวับเข้าหากัน
บทล่าสุด
เขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน บทส่งท้าย
ตอนเราสองคนเลิกกัน ฉันเคยได้ยินคำว่า ‘ตั้งใจรัก’ จากปากกัสครั้งนึงยังไม่รู้สึกเขินเท่านี้เลย ทำไมตอนนี้ถึงเขินจนแทบใจน้วยไปหมด... งงตัวเองงั้นที่เค้าว่ากัน สถานการณ์ต่างเลยทำให้ความรู้สึกต่าง... เป็นแบบนี้เองสินะ“อูวววว! / ว้ายยยย!” รุ่นน้องชายหญิงถึงกับอุทานและหวีดออกมาเมื่อเจอคำว่า ‘ตั้งใจรัก’ ของหนุ่มพรีเมียมเข้าให้“พี่กัสคะ พวกหนูขอลายเซ็นพี่ได้มั้ย” มีน้องผู้หญิงกลุ่มใหญ่เดินเข้ามาขอลายเซ็น กัสเลิกคิ้วนิดหน่อยก่อนจะพยักหน้า“ได้ครับ ตั้งแถว”น้องๆ ตั้งแถวหน้ากระดานเรียงหนึ่งอย่างรวดเร็ว กัสเดินไปยืนตรงกลางด้านหน้าแถว หันหน้าเข้าหาน้อง ส่วนฉันผู้ซึ่งไม่ได้เรียนคณะนี้ก็เฝดตัวมายืนด้านข้าง“พี่สวยมากเลยค่ะ” น้องคนนึงที่มองมาทางฉันไม่หยุดตั้งแต่เดินเข้ามา พูดเหมือนละเมอทำเอาฉันหลุดขำ“ขอบใจจ้ะ” ฉันคลี่ยิ้มส่งให้“ว้าว!” น้องทั้งแถวตาโตร้องว้าวในชั่ววินาที ตีมือกับเพื่อนข้างๆ วุ่นวายด้วยสีหน้าตื่นเต้นเล่นเอาฉันงง...นี่ฉันไม่ได้เผลอทำอะไรอ๊องๆ ออกไปใช่มั้ย น้องๆ ถึงแสดงอาการแปลกขนาดนี้ ฉันหันไปทางกัสด้วยสีหน้าตั้งคำถาม? กัสอมยิ้มให้กันและยักคิ้วรัวๆ ทำเอารุ่นน้องหวีดหนักกว่าเดิม“พ
เขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน ใจสั่นถึงดาวพลูโต
พรึ่บ!ทั้งพี่ว้ากซึ่งเป็นรุ่นเดียวกันรวมถึงรุ่นน้องสองคณะทั้งลานเกียร์หันมามองฉันเป็นสายตาเดียว บอกตามตรงเป็นอะไรที่ประหม่าพอสมควรเพราะรุ่นน้องบางคนที่ไม่เคยเจอกันมาก่อนต่างซุบซิบด้วยสีหน้าตะลึงไม่หยุดพอหันไปทางกัสก็เห็นเจ้าตัวกำลังพึมพำชื่อฉันด้วยสีหน้าตะลึงไม่ต่าง “ลิลลี่”“แฟนพี่กัสไงวะ ดาวมหาลัยเว้ย” รุ่นน้องวิศวะที่คงเคยทำภารกิจขอลายเซ็นจากกัสพูดขึ้นมาอย่างรู้เรื่องดี“ที่มึงบอกว่าโคตรสวยอ่ะนะ”“เออ พี่คนนี้แหละ”“เแฟนพี่กัสเหรอ สวยมาก สมกันสุดๆ”“พี่ลิลลี่ที่อยู่บริหารไง สวยที่สุดใน ม.ละ”“เงียบ! ผมอนุญาตให้พวกคุณทุกคนพูดรึไง!” เทมส์ตะโกนถามด้วยน้ำเสียงทรงพลังปนดุดัน รุ่นน้องทั้งสองคณะหันกลับไปก้มมองพื้นลานเกียร์โดยพร้อมเพรียง...สุดมากค่ะ บริหารของฉันเด็กน้อยไปเลยเมื่อเทียบกับวิศวะ บอกตามตรงขนลุกมากกับเวอร์ชั่นพี่ว้ากของแฟนและเพื่อน! แง!“ลิลลี่” กัสเดินเข้ามาเรียกกันเบาๆ ฉันคลี่ยิ้มหวานก่อนจะยื่นแก้วในมือให้แฟนหนุ่ม“เราซื้อมาให้ กัสใช้เสียงเยอะดื่มน้ำน่าจะดีขึ้น”“ขอบคุณครับ” กัสคลี่ยิ้มหวาน มองกันด้วยสายตาตื่นเต้นปนดีใจก่อนจะก้มดูดชาเขียวในแก้วแสดงว่าที่เดย์บอกคือเรื่องจร
เขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน นางฟ้าชัดๆ
“รักหรอกจึงหยอกเล่น ก็ฉันดีใจที่แกกับกัสกลับมาคืนดีกันนี่ ลุ้นหนักมากค่ะบอกเลย” เรนนี่บอกกันด้วยสีหน้าและสายตาดีใจแจ่มชัด บอกเป็นสิบรอบแล้วมั้งตั้งแต่ฉันโทรรายงานว่าคืนดีกับกัสแล้ว“รู้ค่ะว่าเพื่อนดีใจ ในเมื่อแกคือคนรายงานความเคลื่อนไหวของฉันให้กัสรู้นี่” ฉันทำเป็นหรี่ตาใส่แต่ความจริงไม่ได้โกรธอะไรหรอก รู้ว่าเพื่อนทำไปทั้งหมดเพราะอยากเห็นฉันมีความสุขน่ะนะ“ก็นะ ยอมรับว่าทำจริงค่ะ” เรนนี่คลี่ยิ้มยกไหล่ด้วยหน้าตาสดใส ก่อนจะถามอย่างนึกได้ “แล้วแม่นางเอกนั่นว่าไง ยังตามมาวุ่นวายอยู่มั้ย”“วิต้าโทรมาขอโทษ”“ไม่น่าเชื่อ” เรนนี่พึมพำด้วยสีหน้าไม่เชื่อหูตัวเอง“สัญญาว่าจะไม่ยุ่ง ไม่ทำร้ายหรือทำลายฉันทั้งต่อหน้าและลับหลังอีก เพื่อแลกกับการที่กัสไม่เปิดโปงคลิปวีดีโอรวมถึงแจ้งตำรวจ” เมื่อคืนวิต้าโทรมาตอนที่เราสองคนอยู่บนเตียง กัสเปิดโฟนให้ฉันได้ยินด้วย“หึ! กลัวเสียชื่อ กลัวติดคุกสินะ ถ้ากัสไม่เอาหลักฐานมาขู่ ไม่รู้แม่นี่จะแผลงฤทธิ์อะไรอีก” เรนนี่แค่นยิ้ม “แต่ก็ดีแล้วที่แม่นางเอกดังกลัวจนหัดหด ชีวิตแกจะได้สงบสักที”“อื้อ ฉันก็ว่างั้น” ขอให้จบแค่นี้ เหนื่อยนะที่โดนตามราวีไม่จบไม่สิ้น ครั้นจะให้ฉั
เขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน อยากอวดแฟน
เช้านี้ฉันมามหาลัยโดยมีหนุ่มคณะวิศวะมาส่ง ตอนกัสเทียบรถที่หน้าฟุตบาทคณะบริหาร นักศึกษาที่อยู่แถวนั้นต่างหันมองรถหรูเป็นสายตาเดียว และพอฉันลงจากรถ โบกมือบ๊ายบายยิ้มกว้างให้คนขับ สาวๆ ต่างฮือฮาไม่หยุด ทำตาโตซุบซิบกับคนข้างๆ จากนั้นไม่นานก็มีข่าวแพร่กระจายไปทั่วว่า “กัสกับลิลลี่คืนดีกันแล้ว”“พวกแก” ฉันเรียกเพื่อนสนิททั้งสี่ที่เดินเม้าท์อยู่ด้านหน้ากัสเพิ่งวางสายไปบอกว่าอีกพักใหญ่ถึงมารับได้เพราะต้องคุมน้อง ฉันอมยิ้ม ในหัวมีความคิดอย่างนึงวาบเข้ามา“ว่า”“ฉันขอโดดคุมน้องวันนึง ว่าจะไปคณะวิศวะสักหน่อย” แม้หน้าที่โดยตรงของฉันคือดูแลน้องดาวเดือน แต่ถ้าว่างก็ไปช่วยเพื่อนคุมน้องปี 1 ซ้อมเชียร์ด้วย การจะหยุดก็ต้องบอกเพื่อนบ้างไรบ้าง“นี่หูฉันไม่ได้เพี้ยนช่ะ” เรนนี่รวมถึงสามสาวที่เหลือถึงกับตาโตด้วยสีหน้าแปลกใจก็นะ! ตั้งแต่ขึ้นปี 2 ฉันไม่เคยย่างกรายไปคณะวิศวะสักครั้ง ตอนนี้ฉันกับกัสคืนดีกันแล้ว ฉันเลยอยากเอาตัวเข้าไปอยู่ในโลกของกัสบ้าง ไม่อยากให้กัสรู้สึกว่าอยู่ในโลกของฉันฝ่ายเดียว ฉันรู้แค่ว่ากัสเป็นพี่ว้ากแต่ไม่เคยเห็นสักครั้งว่าต้องทำไรบ้างตรงข้ามกับกัสที่มาคณะบริหารแทบทุกวัน มาส่องว่าฉัน
เขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน รักจนอยากทำรัก
น่าแปลก! ที่ผ่านมาฉันเจ็บทุกครั้งเมื่อต้องอยู่กับความรู้สึกแอบชอบนั้น เสียน้ำตาก็ตั้งบ่อย แต่พอได้สารภาพอย่างตรงไปตรงมา... ความทรมานกลับหายไป อาจเป็นเพราะเพิ่งรู้ความในใจของกัสด้วยมั้งว่ารู้สึกไม่ต่าง แถมระหว่างที่คบกัน กัสทำอะไรให้ฉันตั้งมากมาย มอบความรักไม่หยุด ไหนจะความห่วงหาอาทร ดูแลกันดีประดุจผู้หญิงธรรมดาอย่างลิลลี่คนนี้คือเจ้าหญิงด้วยซ้ำ...ก็อย่างที่เขาว่ากัน... ความสุขที่มีสามารถลบล้างความเจ็บในอดีตได้ราวปาฏิหาริย์“เชื่อมั้ย ความรักของกัสที่มีให้เรา ละลายความเจ็บเมื่อหลายปีก่อนจนจางจากใจไปหมดแล้วล่ะ เพราะงั้นไม่คิดมากเนอะ” ฉันออดอ้อน ยิ้มอย่างเอาใจหวังให้กัสคลายกังวลและความเศร้าที่เจ้าตัวไม่ได้ตั้งใจให้เกิด“ลิลลี่” กัสพร่ำเรียกชื่อกันอยู่อย่างเดิม กอดกันอย่างแน่นหนา ราวกับว่าจะใช้กอดนี้ซับความเสียใจออกจากฉันงั้นแหละ“เราไม่ลืมชื่อตัวเองหรอกน่า ความจำยังดีอยู่” ฉันผละออกจากอ้อมกอด ตบมุกเด็กน้อยเพราะอยากให้กัสหายรู้สึกแย่“หึ” กัสมองกันอยู่นานก่อนจะหลุดขำในที่สุด บรรยากาศแห่งความเศร้าดีขึ้นอย่างชัดเจน ฉันก็พลอยรู้สึกดีไปด้วย “กัสคงกลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้ แต่ขอให้สัญญา... จากนี้
เขาว่ากันว่า… หนุ่มวิศวะหล่อพรีเมียมรักเพื่อนอย่างฉัน สารภาพ
“คุณป้าจัดงานวันเกิดให้เรา”“อื้อ คืนนั้นลิลลี่เมาจนหลับเพราะหยิบไวน์ผิดแก้ว กัสอาสาอุ้มลิลลี่มาส่งห้องนอน อีกไม่กี่ก้าวจะถึงเตียงลิลลี่เกิดดิ้นทำให้ปากของเราสองคนจุ๊บกัน” “หา!” ฉันร้องลั่นอย่างตกใจ เนื่องจากไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน “เราสองคนเคยจุ๊บกันเพราะอุบัติเหตุ”“อื้อ จุ๊บนั้นกัสรู้สึกเหมือนไฟช็อตทั้งร่าง แต่ดันไม่แน่ใจว่าคืออะไร ได้แต่เก็บไว้คนเดียว พอมาย้อนคิดดู กัสน่าจะชอบลิลลี่มานานมาก ชอบตั้งแต่สมัยไฮสคูล ไม่พอใจทุกครั้งที่มีคนเข้ามาจีบ หึงหวงร้อนรนไปหมด ใครใส่ร้ายลิลลี่ก็ทนไม่ไหว อยากปกป้องอยากจัดการให้ แต่เพราะเราสองคนใกล้กันมาก ดันคิดว่าคงเป็นความรู้สึกแบบพี่น้อง จนไอ้สามตัวนั้นพูดเป็นเสียงเดียว ถ้าเป็นน้องจริงมันต้องมีช่องว่างบ้าง แต่กัสจัดการคนที่เข้ามาจีบลิลลี่ไม่เลี้ยง... มันมากกว่าพี่น้องแล้วเหอะ”“กะ...กัส ชะ ชอบเรา ตั้งแต่สมัยไฮสคูล” ฉันตะกุกตะกักถามด้วยใจที่เต้นแรงไม่หยุด ก็งานเลี้ยงวันเกิดของฉันน่ะ ฉันยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าชอบกัสแบบแฟน หมายความว่า... กัสเป็นฝ่ายชอบฉันก่อนที่ฉันจะชอบกัสอีกน่ะสิ!!“ครับ” กัสยอมรับด้วยน้ำเสียงมั่นคง มองกันด้วยแววตามีความหมาย “ชอบ
บางทีคุณอาจจะชอบ
วิศวะกินเด็ก
มดตัวจี๊ด19.9K viewsฉลามไม่เคยรัก
นิยายของเนม9.7K viewsล่ามรักพี่ว๊ากสุดโหด
Lucypan_14.3K viewsMAKE A MISTAKE พลั้งพลาดรัก | เพอร์ซุส
อยู่ในตะเกียงแก้ว16.7K viewsKAY ซีรีย์ 2 | รักสุดท้ายของนายเจ้าชู้
RiTAA981 viewsBEST FRIEND เพื่อนไม่เลื่อนสถานะ
ไรท์ฟิน573 viewsสถานะเพื่อนลับ
ไรท์ฟิน479 viewsBAD ‘KING ผิดที่รัก
6RICH 5.3K views
