3

ร่างสูงใหญ่ถอนหายใจก่อนจะก้าวเข้าไปตวัดผ้าห่มให้คลุมร่างเปลือยเปล่าของยาหยีเอาไว้ที่เจ้าตัวดูไม่ได้ยี่หระเลยว่าจะมีใครมาเห็นหรือไม่

"ลุกไปใส่เสื้อผ้า แล้วลงไปคุยกับป๊าข้างล่าง" เป็นอีกครั้งที่ชาลีออกคำสั่ง หากแต่เสียงทรงพลังนั้นกลับใช้กับลูกสาวไม่ได้อยู่ดี

ยาหยีไหวไหล่เป็นเชิงบอกกลายๆว่าเธอไม่มีทางลงไป นี่มันห้องส่วนตัว เธอไม่ได้เดินไปแก้ผ้าโชว์ใครในพื้นที่สาธารณะเสียหน่อย ส่วนคนเป็นพ่อที่ไม่สามารถออกคำสั่งลูกสาวได้ก็ได้แต่ถอนหายใจ ชีวิตนี้ไม่เคยมีใครกล้าขัดใจและท้าทายเขาเท่ากับยาหยีมาก่อนเลยเลย

ไม่ยอมลงไปก็ไม่เป็นไร ถ้าอย่างนั้นก็ยืนคุยมันตรงนี้นี่แหละ!

"อย่าให้รู้ว่าแกทำอะไรแบบนี้อีกนะยาหยี เข้าใจที่ป๊าพูดไหม!"

"ไม่เข้าใจ" เธอสวนออกไปอย่างไวแบบไม่ต้องเสียเวลาคิดด้วยซ้ำ แบบนี้ของป๊ามันคือแบบไหน สิ่งที่เธอทำและเป็นอยู่ไม่ได้มีอะไรเสียหาย

"ยาหยี!"

"ป๊าจะเอาอะไร?! ไม่ให้หยีคบกับผู้ชายหยีก็ทำให้แล้วนี่ไง!"

อย่าว่าแต่มีแฟนเป็นผู้ชายเลย แค่คบเพื่อนผู้ชายหรือแม้กระทั่งเพื่อนที่เป็นเกย์หรือกระเทยยังไม่ได้ ตราบใดที่ยังมีไอ้นั่นพ่อของเธอก็ไม่เคยไว้ใจให้ทุกคนที่มีเพศสภาพเป็นชายหน้าไหนเข้าใกล้

"ไม่ให้มีผัว หยีก็มีเมียแล้วนี่ไง แล้วป๊าจะมาเจ้ากี้เจ้าการอะไรกับชีวิตหยีอีก!?"

ทีกับเธอเจ้ากี้เจ้าการชีวิตทุกฝีก้าวจนแทบจะประสาทกินตาย แต่กับยายยี่หวาลูกสาวสุดที่รักกลับปล่อยให้มันไปแรดที่ไหนก็ได้ไม่เคยเห็นว่าอะไร นิสัยแรดเหมือนใคร ไม่ต้องสืบเลย!

"ที่ป๊าห้ามไม่ให้แกคบผู้ชายก็ไม่ได้หมายความว่าแกจะมาสมสู่กับเพศเดียวกันไม่เลือกหน้าแบบนี้ได้ มันวิปริตแกเข้าใจไหม!"

ที่เขาคอยกันผู้ชายทุกคนออกไปเพราะแค่ยังไม่เจอคนที่เหมาะสมพอกับยาหยี และอีกอย่างก็เพราะชาลีมีคนที่ตนวางเอาไว้แล้วว่าผู้ชายแบบไหนถึงจะคู่ควรและเหมาะสมกับยาหยี

หากลูกสาวจะมีสามีต้องไม่ใช่ไปคว้าใครที่ไหนมาก็ได้ ไม่ว่าจะฐานะหน้าตา หน้าที่การงานและนิสัย ไหนจะธุรกิจทางบ้านต้องดูด้วยว่าสามารถเกื้อหนุนกันให้ไปไกลได้หรือไม่  

ก่อนหน้านี้มัวแต่ชะล่าใจเพราะนานแล้วที่ในชีวิตของยาหยีไม่เคยมีผู้ชายคนไหนได้เข้าใกล้ นอกจากญาติพี่น้องที่สนิทกันและคนที่ชาลีไว้ใจเพียงเท่านั้น นอกเหนือจากนั้นชาลีจะคอยกันพวกปรสิตให้ออกหากจะยาหยีทุกช่องทาง

ถ้าลูกน้องไม่มารายงานความผิดปกติของยาหยีที่ช่วงนี้ดูเหมือนจะมีแต่รู้หญิงมาติดพัน เธอพาหญิงสาวเข้ามานอนด้วยที่บ้านทุกวัน ตอนแรกก็คิดว่าเป็นเพื่อนกัน แต่เล่นเปลี่ยนหน้าได้แทบทุกวี่ทุกวันจนพักหลังลูกน้องรายงานว่าคำพูดคำจาที่ยาหยีและผู้หญิงพวกนั้นใช้กันไม่เหมือนคนที่เป็นเพื่อนพูดกันเลยสักนิด

วันนี้ชาลีเลยรอจังหวะจนแน่ใจ เมื่อสบโอกาสที่คิดว่าจะจับให้ได้แบบคาหนังคาเขาเลยให้แม่บ้านเอากุญแจไขเข้ามาแบบนี้ แล้วแทนที่ยาหยีจะตกใจที่ไหนได้ลูกสาวของเขากลับไม่สะทกสะท้านอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว

รู้อยู่หรอกว่าเป็นคนจิตแข็งมากไม่กลัวอะไรง่ายๆ แต่เรื่องแบบนี้ช่วยมีปฏิกิริยาอะไรหน่อยก็ได้ที่ไม่ใช่ท่าทางยียวนกวนบาทา ถ้าไม่ใช่ลูกสาวนะพ่อจะยันให้หน้าหงาย!

"อย่าเหยียดเพศสิป๊า ทำเป็นคนหัวโบราณไปได้ ไอ้นิสัยโลกแคบของป๊าน่ะหยีพอเข้าใจอยู่หรอก แต่ช่วยเปิดตาดูหน่อยเถอะว่าเดี๋ยวนี้โลกมันไปไกลถึงไหนกันแล้ว!"

ยาหยีเอ่ยจบไม่ทันที่ชาลีจะพูดอะไรต่อก็ดันมีเสียงของผู้มาใหม่ เป็นเสียงที่ชาลีรู้ได้ทันทีว่าความบรรลัยมันกำลังเข้ามาใกล้ๆอีกไม่กี่นาทีนี้นี่เอง

"หยุดพูดก้าวร้าวกับป๊าแบบนั้นนะยายยาหยี!" เสียงของผู้หญิงวัยกลางคนดังขึ้นชนิดที่ประตูห้องนอนของเธอยังปิดอยู่ยาหยีก็รับรู้ได้ หญิงสาวกรอกตาไปมาอย่างไม่สบอารมณ์ที่สุด ไม่สบอารมณ์ยิ่งกว่าตอนโดนพ่อด่าไม่รู้กี่เท่า

"จะมาทำบ้าอะไร!" แค่เสียงก็เอือมระอาพอแล้ว ยิ่งเห็นผู้หญิงคนนั้นย่างก้าวเข้ามาในห้องนอนของเธอยาหยียิ่งไม่พอใจอย่างแรง

ร้อยวันพันปีไม่เคยมีใครที่ไหนในบ้านนี้เข้ามาในห้องส่วนตัวของเธอโดยไม่ได้รับอนุญาตก่อนเลนแม้แต่คนเดียว แล้ววันนั้นมันวันวินาศสันตะโรอะไร ทำไมใครต่อใครเข้ามาวุ่นวายจังเลย!

"ทำไมถึงไม่ใส่เสื้อผ้า" เมษาเอ่ยถามลูกเลี้ยงที่มีศักดิ์เป็นหลานของตนด้วยเช่นกันด้วยเสียงแข็งกร้าว

นัยน์ตาสีนิลที่มีร่องรอยของความเหี่ยวเฉามีไฟลุกโซนราวกับอยากจะเผาเธอให้มอดไหม้ ยาหยีรับรู้ได้ทันทีว่าน้าสาวแท้ๆผู้มีศักดิ์เป็นแม่เลี้ยงของเธอกำลังคิดทุเรศอะไรอยู่

"เก็บความคิดอุบาดๆนั่นในลึกลงไปหน่อยเถอะเพราะไม่มีใครทำเรื่องไร้ยางอายแบบที่น้าเคยทำได้หรอกค่ะ น้าเม!"