FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 15 เราเคยมีอะไรกันมากกว่าแค่ความทรงจำ
Data de publicação:
2026-10-01 11:19:33
Último capítulo
เงากะรัต บทที่ 32 เป็นเพียงแค่เงา
“แพรวฟ้า...จะอยู่กับฉัน ส่วนเธอออกไปจากชีวิตของเด็กคนนี้ซ๊ะ!” เช็กเงินสดถูกโยนใส่หน้าของนรีรดาอย่างหยาบๆ ก่อนที่ชายคนนั้นจะเดินออกจากห้องไปและไม่หันกลับมามองอีกรตีกาลทรุดลงข้างเตียงคนไข้ที่นรีรดากำลังนอนร้องไห้อยู่ เธอเอื้อมมือไปปาดน้ำตาให้คนเป็นแม่แต่นรีรดาไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของเธอภาพตรงหน้าค่อยๆ จางหายเหลือเพียงเตียงนอนคนไข้ที่ว่างเปล่า รตีกาลหันมองรอบตัวอีกครั้งที่ตอนนี้มีเพียงความมืด ครู่เดียงแสงสีขาวเล็กๆ ค่อยๆ ส่องสว่างขึ้น เสียงเอะอะดังขึ้นจากทางด้านหลัง รตีกาลรีบหันกลับไปมองก็เห็นแม่ของเธอกำลังวิ่งมาทางเธอ รตีกาลถอยหลังจะหลบจนล้มลงกับพื้นเธอเงยหน้ามองแม่ที่อุ้มเด็กที่ชื่อแพรวฟ้าไว้และวิ่งหนีพยาบาลกับหมอผ่านหน้าเธอไปหญิงสาวรีบลุกขึ้นและรีบวิ่งตามไป ภาพตรงหน้ากลายเป็นแสงสว่างสีขาวอีกครั้งและครั้งนี้ภาพตรงหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเด็กหญิงที่อายุราวๆ ขวบกว่า นรีรดากำลังป้อนข้าวเด็กหญิงด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน ใบหน้าของเด็กน้องคนนั้นสดใสและไร้เดียงสา“รตี ทานอีกนะลูกจะได้โตไวๆ” นรีรดาป้อนข้าวบดอีกคำให้เด็กน้อยอย่างใจเย็น รตีกาลจุกในอกจนเอื้อมมือขึ้นแตะอกตัวเองเบาๆ เธอหันมองบรรยากาศรอบตั
เงากะรัต บทที่ 31 ภาพเก่าของแม่
“เธอไม่เคยรับรักผม แม้แต่แหวนหมั้นเธอก็เผลอวางทิ้งไว้จนมันหายไป” เขาหลบสายตาของคนแพ้ บางอย่างที่ไม่เคยพูดถูกกลั่นออกมาคล้ายกับเขื่อนที่แตกออก รตีกาลเอื้อมมือไปจับมือเขาไว้แม้ไม่รู้ว่าเขาพบเจออะไรมาในความสัมพันธ์นี้แต่จากอาการของชริณนั้น มันบอกแทนความรู้สึกทุกอย่างของผู้แพ้ประตูห้องฉุกเฉินเปิดออกเมื่อรถลิมูซีนแล่นเข้ามาจอดที่จุดรับส่ง รตีกาลพยุงชริณลงจากรถ แพทย์และพยาบาลเดินออกมาพร้อมรถวิลแชร์และพาชริณเข้าไปในห้องฉุกเฉิน รตีกาลเดินตามเข้ามาตรงเคาเตอร์พยาบาล กลิ่นของน้ำยาฆ่าเชื้อกระแทกจมูกทันทีราวกับความทรงจำที่แน่นในหัววนกลับมาความจริงอีกครั้ง“กระสุนทะลุหรือฝังคะ?”“ทะลุค่ะ ฉันห้ามเลือดให้แล้ว!” “ญาติทำแผลได้ดีมากเลยนะคะ ช่วยห้ามเลือดได้เยอะเลย” เสียงคำสั่ง เสียงเครื่องมือ เสียงฝีเท้า ทุกอย่างปะปนกันจนเหมือนโลกหมุนเร็วเกินไป แม้แผลจะไม่ใหญ่มากนักแต่เพราะเป็นชริณ ผู้บริหารระดับสูงของโรงพยาบาลนี้ การทำงานจึงเร็วมากเป็นพิเศษ ชริณถูกเข็นเข้าไปด้านใน“ญาติรอด้านนอกนะคะ” พยาบาลอีกคนกันเธอไว้ ประตูปิดลงความเงียบเข้าปกคลุมบริเวณโดยรอบ รตีกาลยืนนิ่งอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน สายตามมองเหม่อไปที่หน้
เงากะรัต บทที่ 30 เหมือนผมฝันไปเลย
“พอ...แค่นี้เถอ...” เธอกระซิบด้วยเสียงที่แหบพร่า“แต่ร่างกายของคุณ...ไม่ได้พูดแบบนั้น” มือหนาเลื้อยเข้าไปที่ใต้กระโปรง นิ้วแข็งแตะขยี้ที่ปากช่องรัก น้ำชุ่มฉ่ำที่ปากทางรักนั้นทำให้สติของหญิงสาวเริ่มเตลิด“ชริณ...คุณ...”“ร่างกายของเธอไม่ปฏิเสธฉัน...”ชริณขยับตัวและรั้งร่างของหญิงสาวนอนราบกับพื้นโซฟา สายตาของเขาจ้องมองเรือนร่างของหญิงสาวที่คุ้นเคยมาทั้งชีวิตแต่ครานี้กลับรู้สึกลุ่มหลงยิ่งกว่า ริมฝีปากร้อนผ่าวจูบพรมไปทั่วเรือนร่างบางนั้น มือหนารั้งเอาสายยกทรงออกจนเผยเนินออกอวบเนียน ใบหน้าของเขาซุกไซ้จูบเลียอยู่ทนทรวงอกนั้นราวกับหิวโหย เสียงครางแผ่วของรตีกาลยิ่งกระตุ้นอารมณ์ของชายหนุ่มให้เร่าร้อนขึ้นไปอีก“อ๊า...ซี๊ด...”นิ้วแข็งสอดลึกเข้าไปในช่องรักที่รัดแน่น ร่างบางอกเอวสูงในขณะที่นิ้วแข็งเริ่มๆ ระรัวสอดเข้าออกช้าๆ ริมฝีปากของชายหนุ่มเลียไล้อยู่ที่ทรวงอกขาวที่บัดนี้เปลือยเปล่า ทั้งเลียดูดที่ยอดอกฟูนั้นด้วยความเสียวซ่านที่สุดจะห้าม มือบางแตะลูบที่เป้าของชายหนุ่มที่บัดนี้ใหญ่ผงาดคับเป้ากางเกง เขาใช้มืออีกข้างรั้งกางเกงของตัวเองออกอย่างรวดเร็วจนเห็นแก่นกายใหญ่ที่ตื่นตัว“ซี๊ด...ชริณ พอเถอะ.
เงากะรัต บทที่ 29 ผมอยากอยู่กับคุณ...รตี
“คุณ...”เสียงเธอถูกกลืนลงคอไป ริมฝีปากร้อนของเขาประกบลงมาอย่างตั้งใจ ร้อน…และแน่นเหมือนคนที่อดกลั้นบางอย่างมานาน แล้วปล่อยออกมาในวินาทีนั้น รตีกาลเบิกตากว้าง มือที่เคยกดแผลอยู่สั่นไหว เธอควรจะผลักเขาออก…ควรจะโกรธแต่ร่างกายกลับไม่ทำตาม ลมหายใจของเขาร้อนผ่าวปะทะกับเธอ สัมผัสนั้นลึกขึ้น ช้า…แต่หนักแน่น ราวกับเขากำลังยืนยันบางอย่างไม่ใช่กับ “กะรัต” แต่กับ “เธอ” หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบหลุดออกมามือของเขาเลื่อนขึ้นแตะกรอบหน้าเธออย่างแผ่วเบา…ตรงข้ามกับจูบที่ไม่อ่อนโยนนัก มันทั้งขัดแย้ง…และดึงเธอเข้าไป“หยุด…เถอะ” เธอกระซิบเสียงแผ่วเหมือนความยับยั้งชั่งใจครั้งสุดท้ายาที่ยังมีแรงอยู่ แต่เสียงนั้นเบาเกินกว่าจะห้ามอะไรได้ จูบนั้นช้าลงแต่ลึกขึ้นเหมือนเขาไม่อยากปล่อยและเธอเอง…ก็เริ่มไม่อยากหนี“ชริณ...นี่มันห้องรับแขกนะ”“ทำไมล่ะ...ดึกป่านนี้ ไม่มีใครเข้ามากวนหรอก” หญิงสาวจ้งมองใบหน้าหล่อเหลานั้นยิ้มน้อยๆ อย่างอบอุ่น วินาทีนั้นทุกอย่างเงียบลง เหลือเพียงเสียงหัวใจของทั้งสองคนที่เต้นประสานกันอย่างสับสนก่อนที่สติของรตีกาลจะดึงเธอกลับมาเธอผละออกทันที ลมหายใจหอบกับดวงตาสั่นไหว“คุณ…บ้าไปแล้วเหรอ…” ชริณมอ
เงากะรัต บทที่ 28 เจ็บแผลเหรอ
หลังจากทุกอย่างสงบลง ชริณเดินตามรตีกาลมาที่ห้องรับแขกด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่ร่างสูงของเขากลับมีอาการเกร็งเล็กน้อย รตีกาลนั่งลงบนโซฟาพลางถอนหายใจอย่างโล่งอก เธอเงยหน้าขึ้นก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นเชิ้ตขาวของเขา เปื้อนสีเลือดจางๆ บริเวณต้นแขน“คุณ...คุณเลือดออก!”เสียงของเธอแผดด้วยความตกใจ ชริณหันมามองก่อนจะพยายามยกมือขวาขึ้นเป็นเชิงปัดว่าไม่เป็นไร แต่กลับสะดุ้งเบาๆ อย่างควบคุมไม่ได้“ผมไม่เป็นไร แค่ถลอกนิดหน่อยน่ะ”“นั่นมันกระสุนเฉียดแขนเลยนะคะ!” รตีกาลรีบลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้และนั่งลงข้างๆ เพื่อเปิดดูแผลที่ต้นแขนของเขา ชริณจ้องมองใบหน้าหญิงสาวที่ใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจอุ่นๆ ของเธอ“คุณจะมาทำเป็นเข้มไม่ได้ เรื่องแบบนี้มันไม่เล็กน้อยเลยนะ...” มือบางค่อยๆ ถลกแขนเสื้ออย่างเบามือที่สุด วางแขนกำยำนั้นบนตักและรีบคว้ากล่องพยาบาลที่ลินดาเอามาให้ ก่อนจะหยิบเอาอุปกรณ์เช็ดแผลออกมา“ผมไม่เจ็บ คุณใจเย็นๆ ก่อนรตี”“ทำไมคุณไม่บอกฉัน...ถ้าคุณเป็นอะไรขึ้นมา ฉันจะทำยังไง...“ ดวงตาของเธอเริ่มพร่า น้ำใสๆ เอ่อคลอไม่รู้ตัวชริณสบสายตาเธอนิ่ง แววตาคมเข้มนั้นอ่อนโยนเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ล้านเอ่อ แต่ยังเก็บ
เงากะรัต บทที่ 27 อย่ายิงเขานะ
ปึ่ก! เสียงของกระแทกกันดังขึ้น โต๊ะ กระถาง แจกันแตกกระจาย ชายแปลกหน้าพยายามหลบหน้าและหาทางหนี ชริณผละออกจากหญิงสาวและพุ่งเข้าไปคว้าแขนอีกฝ่ายไว้แน่นดึงเข้ามาใกล้ตัวก่อนจะปล่อยหมัดอันหนักหน่วงเข้าที่หน้าของชายแปลกหน้า “แกเข้ามาทำอะไรในบ้านกะรัต! แกคือพวกที่คิดฆ่ากะรัตใช่มั้ย?!” ชายแปลกหน้าปล่อยหมัดลมสวนกลับชริณแต่พลาดเป้า ชายหนุ่มหลบได้อย่างง่ายดายพลางคว้าเอาแฟ้มที่ชั้นด้านหลังฟาดลงที่หลังกว้างของชายคนนั้น จนเขาทรุดตัวลงกับพื้น ทันใดนั้น...เสียงกระบอกปืนตกลงพื้น!! “ปืน!!” รตีกาลที่มองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เธอตะโกนขึ้นทันที่เห็นปืนตกลงที่พื้น ชายแปลกหน้าคนนั้นคว้าปืนที่ตกอยู่ก่อนจะลุกขึ้นและยกปืนส่องไปยังชริณและรตีกาล ชริณรีบถอยตัวเข้าไปขวางทางปืนให้รตีกาลทันที “คุณไม่ควรกลับมาคุณกะรัต พวกเขาจะทำทุกอย่างให้คุณตายอีกครั้ง” เสียงนั้นกรีดเข้าไปในความทรงจำของหญิงสาว ชายแปลกหน้าค่อยๆ ถอยออกไปทางประตูในขณะที่ปืนยังจ่อไปยังทั้งสอง ชริณพยายามจะควบคุมสถานการณ์ให้ได้ เขาขยับตัวทำทีจะพุ่งเข้
Você também pode gostar
คลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์230.7K visualizaçõesเพื่อนพ่อหนูขอจีบ
กาสะลอง177.6K visualizaçõesคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว294.6K visualizaçõesท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา146.0K visualizaçõesของหวงของอิมราน
กระดุมเม็ดที่สาม20 visualizaçõesหมอดิน
Nidchynoi50 visualizaçõesภรรยาที่ไร้ความโปรดปรานกับฝาแฝดปริศนาของเธอ
อาร์เทมิส ซี.วาย.193 visualizaçõesซุปตาร์...วิวาห์กำมะลอ
ณิวาริน218 visualizações
