ตอนที่ 11

อิงดาวกลับลงมาที่ชั้นล่างหลังจากคุยโทรศัพท์กับผู้เป็นแม่เสร็จ ทว่าสามีของเธอได้หายออกไปจากห้องรับประทานอาหารแล้ว เธอจึงเก็บทุกอย่างเข้าไปในครัว

จู่ ๆ ก็มีร่างกำยำเข้ามายืนซ้อนท้าย  ลำแขนของอีกฝ่ายโอบกอดตรงเอวบางขณะที่เธอกำลังยืนล้างจาน

อิงดาวจำกลิ่นน้ำหอมที่เคล้ากับกลิ่นกายนี้ได้ดี พลันใจเต้นไม่เป็นส่ำ

“พี่คิณ”

“ล้างจานต่อไปสิ”

เสียงพร่าเอ่ยชิดกับใบหูของภรรยา กดปลายจมูกโด่งสูดกลิ่นหอมบริเวณซอกคอระหง พลันทำให้หญิงสาวขนกายลุกซู่ เอียงคอหลบ

“พี่คิณคะ ฟ้ายังไม่ได้อาบน้ำ”

“ช่างปะไรล่ะ ฉันอยากได้ตอนนี้ เธอให้ฉันได้ไหม”

มือหนาจับปลายคางของหญิงสาว เพื่อหันใบหน้าของเธอมาด้านหลัง ทำให้อิงดาวถูกสายตาคมสะกดอย่างไม่อาจต่อต้าน

“ค่ะ”

และในขณะนั้นเอง คิณก็สอดมือเข้าไปใต้กระโปรง เกี่ยวกางเกงชั้นในลายลูกไม้ลงไปกองไว้ปลายขา

จากนั้นเขาก็ปลดเข็มขัดและกางเกงของตัวเอง ลงไปกองไว้ปลายขาเช่นเดียวกัน

ร่างเล็กถูกกดให้โน้มตัวไปด้านหน้า มือทั้งสองข้างจับอ่างล้างมือเพื่อทรงตัว แล้วเขาก็จับลำท่อนแข็งชักรูดสองสามครั้ง จ่อหัวบานหยักตรงรูสาว แทงท่อนเอ็นใหญ่เข้าใส่ร่องคับแน่นของภรรยาโดยไม่มีการเล้าโลมแต่อย่างใด

มาเฟียหนุ่มซอยสะโพก และพอคล่องตัวเขาก็ตอกตรึงความเป็นชายใส่รูสวาทถี่รัว โดยไม่สนว่าเสียงครวญครางของเธอจะเล็ดลอดออกไปด้านนอกหรือไม่ เพราะในเวลานี้พวกแม่บ้านได้กลับเข้าที่พักกันหมดแล้ว

“อ๊ะ อ๊ะ อื้ม… พี่คิณ อ๊ะ อ๊า…”

เสียงหน้าขาของเขากระทบกับก้นงามของอิงดาว ขณะท่อนเอ็นใหญ่ผลุบเข้าผลุบออกในรูสวาท ประสานกับเสียงครางกระเส่าของคนตัวเล็ก

“อ่า… อยากได้แรงกว่านี้ไหม”

“แรง ๆ อีกค่ะ พี่คิณ ซี้ด…”

อิงดาวอ้อนวอนให้เขาเร่งการกระทำ เพราะเธอรู้สึกถึงความสุขที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม

“รูของเธอโคตรแน่นเลย อืม... ตอดดีฉิบหาย”

“อ๊ะ อึก ฉะ ฉันเสียว ไม่ไหวแล้วค่ะ จะแตก”

“อ่า... ทนอีกหน่อย”

ความรู้สึกของคิณไม่ต่างกับภรรยาสาว ลำกายใหญ่ของเขากำลังถูกร่องคับแน่นขมิบตอดถี่ ๆ ทำให้ต้องเร่งจังหวะเร็วและแรง เพื่อพากันไปถึงจุดสูงสุดของห้วงอารมณ์

ไม่นานน้ำสีขาวขุ่นก็ถูกระบายในช่องทางรัก ซึ่งเขาไม่ได้มานั่งกังวลว่าจะทำอิงดาวท้องหรือไม่ เพราะตั้งแต่มีอะไรกันครั้งแรก ก็ได้ให้เธอกินยาคุมกำเนิดฉุกเฉิน แล้วต่อด้วยการกินยาคุมกำเนิดแบบรายเดือน

เขาแค่ต้องการปลดปล่อยของเหลวออกจากร่างกายเท่านั้น มีอะไรกันเสร็จก็ทำเหมือนคนแปลกหน้าที่มาอาศัยอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน

มาเฟียหนุ่มถอนแก่นกายออก ส่งผลให้ของเหลวสีขาวทะลักออกมาเปรอะเปื้อนหว่างขาของอิงดาว บางส่วนก็หยดใส่ชั้นในตัวบางที่กองอยู่บนข้อเท้า

ขณะที่คิณจับกางเกงขึ้นมาใส่อย่างเร่งรีบ อิงดาวก็รีบล้างมือที่เปื้อนน้ำยาล้างจาน แล้วจัดแจงเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย

“เมื่อกี้คุยกับแม่ หรือคุยกับใคร”

มาเฟียหนุ่มขมวดคิ้วจ้องใบหน้าแดงสีเลือดฝาดของภรรยา และที่ถามก็เพราะเขาเห็นเธอหายไปนานกว่าสิบนาที

“คุยกับแม่ค่ะ”

“ไปถึงญี่ปุ่นแล้วเหรอ”

“ค่ะ”

ริมฝีปากสวยคลี่ยิ้มเล็กน้อย พลันรู้สึกดีไม่น้อย ที่จู่ ๆ คิณก็มาถามไถ่ถึงเรื่องของแม่

แต่ทว่ารอยยิ้มบางเบาก็หายไปในพริบตา เพราะประโยคต่อมาที่ดังออกมาจากปากของสามี

“ค่ารักษาของแม่เธอเท่าไหร่ ฉันจะจ่ายให้ ถือว่าเป็นค่าตัวที่เธออ้าขาให้ฉันเอาได้ทุกที่”

“ค่าตัว?”

อิงดาวรู้สึกเจ็บปวดกับถ้อยคำสั้น ๆ ที่สามีเอ่ยออกมา ทว่าใบหน้าหล่อของเขากลับมีรอยยิ้มมุมปาก ราวกับต้องการเย้ยหยันให้เธอเจ็บปวดใจมากกว่าเดิม

“ฉันพอใจเธอ แล้วไม่ดีเหรอที่ฉันตอบแทนเป็นเงิน เธออยากได้เงินมากหนิ”

“แต่ฉันเป็นเมียพี่นะคะ ทำไมพี่ต้องทำอย่างนี้ด้วย”

“นี่ยังคิดว่าตัวเองยังมีศักดิ์ศรีเหลืออยู่หรือไง ศักดิ์ศรีของเธอมันถูกซื้อด้วยเงินห้าล้านนั่นไปแล้ว อยู่ที่นี่ เธอก็เหมือนตัวแทนของคนอื่น แต่ว่าครั้งนี้ ฉันกำลังคิดว่าเอากับตัวตนที่แท้จริงของเธออยู่นะ อิงดาว”

น้ำตาของอิงดาวร่วงลงบนพวงแก้ม เขายอมเรียกชื่อเล่นจริง ๆ ของเธอ เพียงเพราะต้องการทำลายศักดิ์ศรีอย่างนั้นหรือ

แต่การที่เธอแสดงความอ่อนแอออกไป ก็ยิ่งทำให้อารมณ์ร้ายของมาเฟียหนุ่มปะทุขึ้น

“มาไม้นี้อีกละ นี่เธอโง่หรือซื่อบื้อกันแน่ อยู่กับฉันมาตั้งหลายเดือน ถึงไม่รู้ว่าฉันเกลียดผู้หญิงอ่อนแอที่เอาแต่บีบน้ำตา หยุดร้องซะ แม่งโคตรน่ารำคาญเลยว่ะ”

“ขอโทษค่ะ ต่อไปฉันจะไม่ร้องไห้ให้พี่เห็นอีก ส่วนเรื่องเงิน ฉันขอไม่รับ ฉันยอมทิ้งศักดิ์ศรีมาแต่งงานกับพี่ก็จริง แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกครั้งที่เรามีอะไรกัน จะเป็นเพราะเรื่องเงินอย่างเดียว”

“หึ ปากดี อวดเก่ง แล้วอย่ามาร้องขอตอนที่ไม่มีเงินรักษาแม่ของตัวเองแล้วกัน”

เขาเอ่ยทิ้งท้าย ก่อนจะเดินหนีออกไปจากห้องครัว ทิ้งให้คนอ่อนแอ ถูกตราหน้าว่าขายศักดิ์ศรีแลกเงิน ยืนร้องไห้อยู่ตามลำพัง